## Trang 241 တက္က'ထို နည်းနှစ်ပါးတို့တွင်၊ အဝိဇ္ဇာ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်နည်း ပစ္စယာ-သစ္စာလေးတန်၊ ပုဗ္ဗန္တ – အပရန္တ၊ ထိုနှစ်ဝနှင့်၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၊ ဤရှစ်ရပ်ကို မပြတ်ပိတ်ကာ၊ အဝိဇ္ဇာ ဟူသော အကြောင်းကြောင့်၊ သင်္ခါရာ - ပုညာပုည၊ အာ၊ သုံးဝအပြား၊ သင်္ခါရတရားတို့သည်၊ သမ္ဘဝန္တိ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်နည်း အဓိပ္ပါယ်။ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ-သိထိုက်သည်ကို မသိ၊ မသိထိုက်သည်ကိုသာ သိသောတရားကို "အဝိဇ္ဇာ" ဟု ခေါ်၏၊ [အ+ဝိဇ္ဇာ၊ အ ဆန့်ကျင်ဘက်+ဝိဇ္ဇာ = ဉာဏ်၊ "ဉာဏ်၏ ဆန့်ကျင် ဘက်တရား" ဟူလို၊ ] တရားကိုယ်မှာ အကုသိုလ်စိတ် ၁၂ ၌ ယှဉ်သော မောဟတည်း။ - " ထို အဝိဇ္ဇာမည်သော မောဟသည် ၁-ဒုက္ခသစ္စာ၊ ၂-သမုဒယသစ္စာ၊ ၃-နိရောဓသစ္စာ၊ ၄-မဂ္ဂသစ္စာ၊ ဤ ၄ ပါးကို မသိအောင် ဖုံးလွှမ်းတတ်၏၊ ၅-အတိတ်က ဖြစ်ခဲ့သော ခန္ဓာ အာယတန ဓာတ် အဘို့အစုကို "ပုဗ္ဗန္တ" ဟု ခေါ်၏၊ [ပုဗ္ဗ+အန္တ၊ ပုဗ္ဗ'ရှေး အတိတ်၌ ဖြစ်သော+အန္တ = အဘို့ အစု၊ ] ၆-အနာဂတ်၌ ဖြစ်မည့် ခန္ဓာစသော အဘို့အစုကို "အပရန္တ" ဟု ခေါ်၏၊ ၇-ထို ရှေ့နောက် ၂ ပါးကို "ပုဗ္ဗန္တာ ပရန္တ" ဟု ခေါ်၏၊ အဝိဇ္ဇာ သည် ထို တရားတွေ၏ အမှန် သဘောကို ကောင်းစွာ မသိအောင် ဖုံးကွယ် ၍ ထားသည့်၊ ၈ – ဤ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် တရားတို့၏ အမှန်သဘောကိုလည်း ကောင်းစွာမသိအောင် အဝိဇ္ဇာက ပိတ်ကာထားသည်။ ,, ဤ ၈ ပါးနှင့် စပ်ဆိုင်ရာကို မသိခြင်းသာ အဝိဇ္ဇာ ဟု ခေါ်၏၊ အလွန် ဉာဏ်ကြီးသူတို့၏ အရာဖြစ်သော အချက်များကို ပိုင်နိုင်စွာ မသိခြင်းမှာ အဝိဇ္ဇာ မဟုတ်၊ မိမိဉာဏ်၏ သတ္တိ ညံ့မျှသာတည်း၊ ဥပမာ — နေ့လည် - နိဿယနှင့်အဓိပ္ပါယ် ၄၇၃ ဖြစ်ကုန်၏၊ သင်္ခါရပစ္စယာ – သင်္ခါရ ဟူသော အကြောင်း ကြောင့်၊ ဝိညာဏံ – လောကီ သက်သက်၊ ဝိပါက် တရား၊ သုံးဆဲ့နှစ်ပါးသော ဝိညာဏ်သည်၊ သမ္ဘဝတိ-ဖြစ်၏၊ ဝိညာဏ ကြောင်တောင်ဝယ် နေရောင်ရှိလျက် ခတ်ဝေးဝေးကို လှမ်း၍ မမြင်နိုင်ခြင်း သည် အမှောင်၏ ကာကွယ်မှုကြောင့် မဟုတ်၊ မိမိမျက်လုံး၏ မစူးရှမှုကြောင့် သာ ဖြစ်သကဲ့သို့တည်း။ သင်္ခါရာသစ္တ န္တိ — ယခု ဘဝ၌ ကိုယ်မှ နှုတ်မှ စိတ်မှုများနှင့် နောက် ဘဝအတွက် အကျိုးဝိပါက်များကို ပြုစီမံတတ်သော တရားကို "သင်္ခါရ" ဟု ခေါ်၏၊ တရားကိုယ်မှာ လောကီကုသိုလ် အကုသိုလ်စိတ်၌ ယှဉ်သော စေတ နာ ၂၉ တည်း၊ ဤ သင်္ခါရတို့သည် အဝိဇ္ဇာကြောင့် ဖြစ်ကုန်၏။ ထိုတွင် မဟာကုသိုလ် ၈၊ ရူပကုသိုလ် ၅ ၌ ယှဉ်သော စေတနာ ၁၃ ကို "ပုညာဘိသင်္ခါရ" ဟု ခေါ်၏၊ [ ပုည + အဘိသင်္ခါရ၊ "ပုည == ကုသိုလ် ဖြစ်သော + အဘိသင်္ခါရ = ပြုစီမံတတ်သောတရား။ သင်္ခါရ နှင့် အဘိ သင်္ခါရသည် အနက်တူ၏။ အကုသိုလ်စိတ် ၁၂ ၌ ယှဉ်သော စေတနာကို အပုညာဘိသင်္ခါရ ဟု ခေါ်၏၊ အရူပကုသိုလ်စိတ် ၄ ၌ ယှဉ်သော စေတနာ ကို အာနေဉ္စာဘိသင်္ခါရ ဟု ခေါ်၏၊ [ အာနဉ္စသဒ္ဒါသည် မတုန်မလှုပ်ခြင်း- အနက်ကို ဟော၏၊ အရူပတရားများသည် သမာဓိ အားကောင်းရကား ဆန့်ကျင်ဘက် တရားတို့ကြောင့် လှုပ်ရှားမယိုင် မြဲခိုင်သည့်အတွက် အာနေဉ္စ မည်ကုန်၏။] သင်္ခါရပစ္စယာဝိညာဏံ − သင်္ခါရကြောင့် ဝိညာဏ်ဖြစ်ရာ၌ ဝိညာဏ် အရ ပဋိသန္ဓေ ပဝတ္တိအခါ၌ ထိုက်သင့်သလိုဖြစ်သော လောကီဝိပါက်စိတ် ၃၂ ပါးကိုသာ ယူ၊ ထိုတွင် ပုညာဘိသင်္ခါရကြောင့် အဟိတ်ဝိပါက် ၈၊ မဟာ ဝိပါက် ၈၊ ရူပဝိပါက် ၅၊ ပေါင်း ၂၁ ပါးသော ဝိညာဏ်ဖြစ်၏၊ အပုညာဘိ သင်္ခါရကြောင့် အကုသလဝိပါက်ဝိညာဏ် ၇ ဖြစ်၏၊ အာနေဉ္စာဘိ သင်္ခါရ ၆ဝ --- ## Trang 242 ပစ္စယာ - ရှေးရှေးဘဝ၊ ကမ္မဝိညာဏ်၊ ပစ္စုပ္ပန်တွက်၊ ဝိပါက် ဝိညာဏ်၊ ဟူသော အကြောင်းကြောင့်၊ နာမရူပံ - ဝိပါက် ယှဉ်ဘိ၊ စေတသိက၊ ကမ္မဇဟု၊ နာမ်ရုပ်အစုသည်၊ သမ္ဘဝတိ- ဖြစ်၏၊ နာမရူပပစ္စယာ'နာမ်ရုပ်ဟူသော အကြောင်းကြောင့်၊ - ကြောင့် အရူပဝိပါက်ဝိညာဏ် ၄ ဖြစ်၏။ [ဝဋ်တရားတို့၏ လည်နေပုံကို ပြသော အရာဖြစ်၍ လောကုတ္တရာဝိပါက်ဝိညာဏ်ကို မကောက်ထိုက်။] ဝိညာဏပစ္စယာ နာမရူပံ – ဝိညာဏပစ္စယာ၌ ဝိညာဏ် အရဝယ် - ရှေးရှေးဘဝက ဖြစ်ခဲ့သော ကမ္မဝိညာဏ်နှင့် ယခု ပစ္စုပ္ပန်မှာဖြစ်သော ဝိပါက် ဝိညာဏ်များကို ကောက်ယူရမည်။[စေတနာ တည်းဟူသော ကံနှင့် ယှဉ် သောစိတ်ကို ကမ္မဝိညာဏ်ဟု ခေါ်သည်၊ သင်္ခါရပစ္စယာ ဝိညာဏံ တုန်းက အကျိုးဝိညာဏ်နှင့် ဤ ဝိညာဏပစ္စယာ၌ အကြောင်းဝိညာဏ်၏ အရကော် ချင်း မတူသည်ကို သတိပြု။ ] နာမရူပံ၌ နာမအရဝယ် ဝိပါက် ဝိညာဏ်နှင့် ယှဉ်သော စေတသိက် များကို ကောက်၍၊ ရူပအရ ကမ္မဇရုပ်ကိုသာ ကောက်ယူရာ၏၊ ဤ နာမ်ရုပ် များသည် ဝိညာဏ်ကြောင့် ဖြစ်ကုန်၏။ " အရူပဘုံ၌ နာမ်သာ ရှိ၏၊ အသညသတ် ဘုံ၌ ရုပ်သာ ရှိ၏၊ ပဉ္စဝေါ ကာရဘုံ၌ နာမ်ရုပ် ၂ ပါးလုံး ရှိ၏၊ ပဉ္စဝေါကာရ နာမ်ရုပ်တွင်လည်းရံခါ နာမ်ကိုသာ၊ ရံခါ ရုပ်ကိုသာ၊ ရံခါ နာမ်ရုပ် ၂ ပါးလုံးကို ဝိညာဏ်က ကျေးဇူးပြု၏၊ ထို့ကြောင့် နာမရူပံ၌ – နာမဉ္စ ရူပဉ္စ နာမရူပဉ္စ နာမရူပံ ဟု ဧကသေသ ပြုထားသည်၊ နာမဉ္စ– (အရူပဘုံ၊ ရံခါ ပဉ္စဝေါကာရဘုံ၌) နာမ်လည်း၊ ရူပဉ္စ– (အသညသတ်ဘုံ၊ ရံခါ ပဉ္စဝေါကာရဘုံ၌) ရုပ်လည်း၊ နာမရူပဉ္စ-(ပဉ္စဝေါကာရဘုံ၌)နာမ်ရုပ်လည်း၊ နာမရူပံ-နာမ်၊ ရုပ်၊ နာမ် ရုပ်၊ - နိဿယနှင့်အဓိပ္ပါယ် ၄၇၅ သဠာယတနံ-စက္ခာယတန၊ စသည်အပြား၊ ခြောက်ပါးသော အာယတန တရားသည်၊ သမ္ဘဝတိ - ဖြစ်၏၊ သဠာယတန - ပစ္စယာ – ခြောက်ပါးသော အာယတန ဟူသော အကြောင်း ကြောင့်၊ ဖဿော – စက္ခုစသား၊ ခြောက်ပါးသော သမ္ဖဿ တရားသည်၊ သမ္ဘဝတိ = ဖြစ်၏၊ ဖဿပစ္စယာ - - ဖဿ [ဤကား မှတ်နှင့်ရုံသာတည်း၊ အဋ္ဌကထာကြီးများ၌ ဝိညာဏ်အရ စိတ် အားလုံးကို ကောက်၍၊ နာမအရ စိတ်အားလုံးနှင့် ယှဉ်သော စေတသိက် အားလုံး၊ ရူပအရ စတုဇရုပ်အားလုံးကို ကော်သည်၊ အဋ္ဌကထာအာဘော်နှင့် တကွ ကျေးဇူးပြုပုံကို ဘာသာဋီကာမှာ ရှု။ နာမရူပပစ္စယာ သဠာယတနံ'ဤ နာမရူပပစ္စယာ၌ နာမရူပ-အရ ဆိုခဲ့ပြီးသော နာမ်ရုပ်ကိုပင် ယူ၊ သဠာယတန၌ အာယတန ၆ ပါးကား စက္ခာယတန သောတ ဃာန ဇိဝှါ ကာယ မနာယတန တို့တည်း၊ ဤ၌လည်း မနာယတနအရငယ် လောကီဝိပါက်စိတ် ၃၂ ပါးကိုသာ ကောက်၊ အာယ တန ၆ ပါးလုံးသည် ပဉ္စဝေါကာရ ဘုံ၌သာ ရှိ၍ အရူပဘုံ၌ ၆ ခု မြောက် သော မနာယတန တပါးသာ ရှိရကား "သဠာယတနဉ္စ ဆဋ္ဌာယတန သဠာယတနံ" ဟု ဧကသေသ ပြုရပြန်သည်၊ သဋ္ဌာယတနဉ္စ-ခြောက်ပါးသော အာယတနလည်း၊ ဆဋ္ဌာယတနဉ္စ'(အရူပဘုံအတွက်) ၆ ခု မြောက်သော မနာယတနလည်း၊ သဠာယတနံ-၆ ပါးသော အာယတန၊ ၆ ခုမြောက်သော မနာယတန။ ,, သဠာယတနပစ္စယာဖဿော—- သဠာယတန အရ ဆိုခဲ့ပြီးသော စက္ခာယတန စသော ၆ ပါးကို ယူ၊ [ ရူပါယတန စသော ၆ ပါးကိုလည်း တနည်း ကောက်ယူသေး၏၊ ] ဖဿနှင့် သမ္မဿမှာ အနက်တူ၏။ သမ္ဖဿ ၆ ပါးကား စက္ခုသမ္ဖဿ၊ သောတ၊ ဃာန၊ ဇိဝှါ၊ ကာယ၊ နောသမ္ဖဿ --- ## Trang 243 ဟူသော အကြောင်းကြောင့်၊ ဝေဒနာ-စက္ခုစသား၊ ခြေခံပါး သော သမ္ဖဿဇာဝေဒနာ တရားသည်၊ သမ္ဘဝတိ – ဖြစ်၏၊ 66 - ,, တို့တည်း၊ စက္ခာယတနကြောင့် ဖြစ်သော ဖဿကို "စက္ခုသမ္ဖဿ" ဟု ခေါ်၏၊ သောတ သမ္မဿ စသည်၌လည်း ဤ နည်းတည်း၊ ဤ၌ ဖဿ အရ လောကီဝိပါက် ၃၂ ၌ ယှဉ်သော ဖဿ စေတသိက်ကိုသာ ကောက်။ ဖဿပစ္စယာဝေဒနာ − ဖဿ အရ ယခင် ဖဿများကို ယူ၊ ယခင် သမ္မဿကြောင့် ဖြစ်သော ဝေဒနာကို "သမ္မဿဇာဝေဒနာ" ဟု ခေါ်သည်၊ [သမ္ပဿတော+ဇာတာ၊ သမ္ဖဿဇာ၊] ဝေဒနာ ၆ ပါးကား စက္ခုသမ္ဖဿ ၆ ဇာဝေဒနာ၊ သောတ၊ ဃာန၊ ဇိဝှါ၊ ကာယ၊ မနောသမ္ဖဿ ဇာ ဝေဒနာတို့ တည်း၊ ဤ၌လည်း ဝေဒနာအရ လောကီဝိပါက် ၃၂ ၌ ယှဉ်သော ဝေဒနာ စေတသိက်ကိုသာ ကောက်။ တရားကိုယ်ကောက်ပုံ အထူး။ ။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၌ ဟောပုံ နည်း သည် အဘိဓမ္မဘာဇနီယနည်း၊ သုတ္တန္တဘာဇနီယနည်း ဟု ၂ မျိုး ရှိ၏၊ အဘိဓမ္မဘာဇနီယနည်း အလိုအားဖြင့် ဘယ်တရားမဆို ရနိုင်သမျှအားလုံး ကို ကောက်ယူ၏၊ ဥပမာ-ဝိညာဏအရ စိတ် ၈၉ ကို ကောက်၏၊ ဖဿ အရ ရှေ့စိတ် အားလုံးနှင့် ယှဉ်သော ဖဿ အားလုံးကို ကောက်၏၊ ဓာတု ကထာ စသည်၌ ဤ နည်း အတိုင်း ကောက်သည်၊ ထို အဘိဓမ္မာနည်း အလို အားဖြင့် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ဒင်္ဂါ ၁၂ ပါးကို "အတီတေ ဟေတဝေါ ပဉ္စဣဒါနိ ဖလပဉ္စကံ" စသည်ဖြင့် အကြောင်းအကျိုး ခွဲပြရန်လည်း မလိုချေ၊ ခွဲ၍လည်း မဖြစ်။ သုတ္တန်နည်း၌ အတိတ်အကြောင်း ၅ ပါး၊ ပစ္စုပ္ပန်အကျိုး ၅ ပါး စသည့် ဖြင့် ခွဲပြရမည် ဖြစ်၍ သင်္ခါရပစ္စယာ ဝိညာဏံ၌ ဝိညာဏ်အရ၊ သဠယတန၌ မနာယတန အရ အကျိုးဖြစ်သော လောကီ ဝိပါက်စိတ်ကိုသာ ကောက်၍ နိဿယနှင့်အဓိပ္ပါယ် ၄၇၇ ဝေဒနာပစ္စယာ-ဝေဒနာဟူသော အကြောင်းကြောင့်၊ တဏှာ- ရူပ သဒ္ဒ၊ စသည်ခြေချယ်သွယ်၊ အကျယ်မြှောက်ပွား၊ တရာ့ ရှစ်ပါးသော တဏှာတရားသည်၊ သမ္ဘဝတိ – ဖြစ်၏၊ တဏှာ ပစ္စယာ – တဏှာ ဟူသော အကြောင်းကြောင့်၊ ဥပါဒါနံ- နာမရူပံ၌ နာမအရနှင့် ဖဿဝေဒနာ အရ၌ကား ထို ဝိပါက်နှင့် ယှဉ်သော စေတသိက်နှင့် ဖဿဝေဒနာတို့ကိုသာ ထိုက်သလို ကောက်ယူရမည်၊ သို့မှ "ဖလပဉ္စက" ၌ ၎င်း ၅ ပါးကို ကောက်ယူလတို့နှင့် ညီမျှလိမ့်မည်။ [ဆောင်] ဓာတုကထာကောက်၊ စသည့်ရောက်လျှင်၊ ဝိညာဉ်-နာမ၊ မန-ဖဿ၊ ဝေဒနာတို့၊ ထွေရာအားလုံး၊ ကုန်သိမ်းကြုံး၍ ထုံးအဘိဓမ္မာ၊ နည်းနာ အရ၊ ကော်သင့် လှ၏၊ သင်္ဂဟထွက်၊ ဤကျမ်းတွက်ကား၊ ဝိပါက်ကိုသာ၊ ကောက်သင့်ရာသည်၊ မှတ်ပါ သုတ္တန် အလိုတည်း။ 66 ,, ဝေဒနာပစ္စယာတဏှာ'ရူပတဏှာ သဒ္ဒတဏှာ ဂန္ဓ ရသ ဖေါဋ္ဌဗ္ဗ ဓမ္မတဏှာ ဟု ပါဠိတော်၌ အကျဉ်းချုပ် တဏှာ ၆ ပါးလာ၏၊ [ ရူပါရုံကို တပ်မက်မောသော တဏှာကို ရူပတဏှာ ဟု ခေါ်၏၊ သဒ္ဒတဏှာ စသည်၌ နည်းတူ၊ ] ၎င်း ၆ ပါးကို ကာမတဏှာ၊ ဘဝတဏှာ၊ ဝိဘဝတဏှာ ၃ ပါး ဖြင့် မြှောက်၊ ထို့နောက် သန္တာန် ၂ ပါးဖြင့် မြောက်၊ ထို့နောက် ကာလ ၃ ပါးဖြင့် မြှောက်၊ တဏှာ ၁၀၈ ပါးဖြစ်၏၊ [သမုစ္စည်းပိုင်း "တဏှာသမု ဒယောဘဝ"အဖွင့်တုန်းကမြှောက်ပြခဲ့ပြီ၊ မြှောက်ပုံအစဉ် မတူသော်လည်း အဓိပ္ပါယ်မှာ အတူတူပင်တည်း။ ] တဏှာ၏ တရားကိုယ်ကား လောဘမူ စိတ်၌ယှဉ်သော လောဘတည်း။ တဏှာပစ္စယာ ဥပါဒါနံ ဥပါဒါန် ၄ ပါး သရုပ်နှင့်တကွ တရားကိုယ် ကောက်ပုံကို သမုစ္စည်းပိုင်း၌ ဆိုခဲ့ပြီ။ --- ## Trang 244 လေးပါးသော ဥပါဒါန်သည်၊ သမ္ဘဝတိ – ဖြစ်၏၊ ဥပါဒါန သမ္ဘဝတိ ပစ္စယာ – ဥပါဒါန် ဟူသော အကြောင်းကြောင့်၊ ဘဝေါ- တဏှာကာမုပါဒါန် အထူး။ ကာမုပါဒါန် ဟူသည့် တဏှာပင် ဖြစ်ရကား တဏှာပစ္စယာ-အရ၌ အကြောင်းတဏှာနှင့် ဥပါဒါန်၌ ပါဝင် သော ကာမုပါဒါန်သည် အဘယ်သို့ ထူးခြားသနည်း ဟု မေးဘွယ်ရှိ၏။ ထို အမေးကို မဖြေမှီ ဥပါဒါန၌ – ဥပသဒ္ဒါသည် အလွန်အကဲ (စွဲစွဲမြဲမြဲ) ဟူသော အနက်ရှိ၏၊ အာဒါန သဒ္ဓါသည် ယူခြင်း အနက်ရှိ၏" ဟု မှတ်သားပြီးမှ အဖြေကို သိရာ၏။ " [ဆောင်] ချင်းချင်း ထောက်ဆ၊ ရှေးရှေး ကျသည့်၊ ဒုဗ္ဗလ ဟု၊ လိုချင် မှုကို၊ တဏှာဆိုလော့၊ ထိုထိုနောက်မှ၊ ဗလာဖြစ်ပြန်၊ ဥပါဒါန် တည်း ။ တဘန်ဆိုကြ၊ ကေစနကား၊ မရသေးခင်၊ တောင့်တ အင်ကို၊ ခေါ်တွင် တဏှာ၊ ရခဲ့ပါတုံ၊ စုံစုံမက်မက်၊ နှစ်သက် ပါဒါန်ပြု၏ ။၊ နှစ်ခု ခွဲကြိတ်၊ ဆန့်ကျင် ရိပ်ကား၊ အပ္ပစ တာ၊ သန္တုဋ္ဌာတည်း ။ ဒုက္ခာ ကျိုးတွေ၊ ရေတွက်လေသော်၊ ရှာဖွေတောင့်တ၊ တကြောင့်ကြဟု၊ စောင့်ရှောက်မှုသည် တဏှပါဒါန် အခွဲတည်း။ သမျှ၊ ၁'အချင်းချင်း ထောက်ဆ၍ ရှေးရှေးကျသော ဒုဗ္ဗလ (အားသေး သော) လိုချင်မှုသည် တဏှာမည်၏၊ ထိုနောက် ဗလဝ (အားကြီးသော) လိုချင်မှုသည့် ကာမုပါဒါန်မည်၏၊ ဤကား သဘောအတိုင်း ခွဲပြချက်တည်း၊ ၂ – ကေစိဆရာတို့ကား... "တစုံတခုသော အာရုံကို မရသေးခင် လိုချင် တောင့်တမှုသည့် တဏှာမည်၏၊ ရရှိပြီးနောက် စုံစုံမက်မက် နှစ်သက် စွဲလမ်း မှုသည် ကာမုပါဒါန် မည့်၏" ဟု ဆိုကြ၏၊ ၃'ထို့ပြင်........တဏှာသည် အပိစ္ဆတာ (မလိုချင်မှု) ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တည်း၊ ကာမုပါဒါန်သည့် - နိဿယနှင့်အဓိပ္ပါယ် ၄၇၉ ကမ္မဘဝ ဥပပတ္တိဘဝသည်၊ သမ္ဘဝတိ-ဖြစ်၏၊ ဘဝပစ္စယ၁- ကမ္မဘဝ ဟူသော အကြောင်းကြောင့်၊ ဇာတိ-ဝိပါက်တရား၊ သန္တုဋ္ဌိတာ (တင်းတိမ်ရောင့်ရဲမှု) ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တည်း။ [ ပဌမ လိုချင် မှုက တဏှာ၊ ရပြီးနောက် တင်းမတိမ်ဘဲ ထပ်ကာ ထပ်ကာ လိုချင်မှုကား ကာမုပါဒါန် ဟူလို၊ ] ၄ – တဏှာသည် တောင့်တမှ ရှာဘွေမှ ဒုက္ခစု၏ အကြောင်းရင်းတည်း၊ ကာမုပါဒါန်သည် ရရှိသော အာရုံကို ကြောင့်ကြရမှ စောင့်ရှောက်ရမှ ဒုက္ခစု၏ အကြောင်းရင်းတည်း။ ဥပါဒါနပစ္စယာဘဝေါ—ဘဝသည် ကမ္မဘဝ ဥပပတ္တိဘဝဟု ၂ မျိုး ရှိ၏၊ ထိုတွင် လောကီကုသိုလ် ၁၇၊ အကုသိုလ် ၁၂ ၌ ရှိသော စေတနာ (ကံ) ၂၉ သည် ကမ္မဘဝ မည်၏။ [ သင်္ခါရ-အရတုန်းက ကောက်ခဲ့သော ပုညာဘိသင်္ခါရ အပုညာဘိသင်္ခါရ အာနေဉ္စာဘိသင်္ခါရများပင်တည်း။] ဥပပတ္တိဘဝဟူသည်ကား ထိုကံကြောင့်ဖြစ်သော လောကီဝိပါက် စိတ် စေတသိက်နှင့် ကမ္မဇရုပ်များတည်း၊ ထို ဥပပဝတ္တိ ဘဝသည့် ကာမဘဝ ရူပ ဘဝ အရူပဘဝ သညီဘဝ အသညီဘဝ နေဝသညီနာသညီဘဝ ဧကဝေါ ကာရဘဝ စတုဝေါကာရဘဝ ပဉ္စဝေါကာရဘဝ ဟု ၉ ပါးရှိ၏၊ ဤဘဝကြီး ၉ ပါး၏ အရကောက်ကို ဓာတုကထာ အကောက်၌ သိရလတံ့။ သင်္ခါရနှင့် ကမ္မဘဝအထူး။ ။သင်္ခါရနှင့် ကမ္မဘဝသည့် လောကီ ကုသိုလ် အကုသိုလ်၌ယှဉ်သော စေတနာချည်းဖြစ်၍ အဘယ်သို့ ထူးသနည်း ဟု မေးဘွယ် ရှိ၏။ အဖြေကား — ယခု ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ အကျိုး ပေးဘို့ရန် အတိတ် ဘဝတုန်းက ဖြစ်သော စေတနာသည့် သင်္ခါရ မည့်၏၊ [ အဝိဇ္ဇာ သင်္ခါရာ အတီတော အဒ္ဓါ-ကို ထောက် ] နောင် အနာဂတ်ဘဝ၌ အကျိုး ပေးဘို့ရန် ယခုပစ္စုပ္ပန်၌ဖြစ်သော စေတနာသည့် ကမ္မဘဝမည့်၏၊ ပစ္စုပ္ပန္နော --- ## Trang 245 ရုပ်နာမ် နှစ်ပါးတို့၏ ဖြစ်ခြင်းသည်၊ သမ္ဘဝတိ- ဖြစ်၏၊ ဇာတိ ပစ္စယာ – ဇာတိ ဟူသော အကြောင်းကြောင့်၊ ဇရာမရဏံ- - အဒ္ဓါတွင် ကမ္မဘဝ ပါဝင်သည်ကို ထောက်၊ ဤသို့ စေတနာချင်း တူသော် လည်း အတိတ် ဘဝက စေတနာ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ စေတနာ ဟု ဘဝကာလ အားဖြင့် ကွဲပြား သတည်း၊ [ ဤသို့ ဘဝကာလအားဖြင့် ကွဲပြားပုံကိုသာ ဤနေရာ၌ မှတ်၊ သင်္ခါရာ ပုရစေတနာ – စသော အဓိပ္ပါယ်မှာ ဤနေရာနှင့် မဆိုင်သေး။ ] [ဆောင်] ကမ္မဘဝ၊ သင်္ခါရတို့၊ ကောက်ပြဘွယ်ဟူ၊ အရတူလည်း၊ ခုမူဘဝ၊ ဖြစ်ကြထွေလာ၊ စေတနာကို၊ သေချာကမ္မ-ဘဝ မှတ်ရေး၊၊ အတိတ်ရှေး၊ စေတနာစုကို၊ ခေါ်မှတင်သ၊ သင်္ခါရသည်၊ ကာလသည်ပုံ ကွဲသတည်း။ ,, ဘဝပစ္စယာဇာတိ -- ဤ၌ ဇာတိအရ လောကီဝိပါက် စေတသိက် နှင့် ကမ္မဇရုပ်တို့၏ ဖြစ်ခြင်း(ဥပါဒ်)ကိုသာ ကော်ပါ၊ သို့မှသာ – "အာယတိ° ဖလပဉ္စကံ" အရ အကျိုး ၅ ပါး၌ ဇာတိ ပါနိုင်မည်၊ ဓာတုကထာကဲ့သို့ ရုပ်နာမ် အားလုံးတို့၏ ဖြစ်ခြင်းကိုမကောက်နှင့်၊ ဤ ဇာတိသည့် ကုသိုလ်ကံ အကုသိုလ်ကံကြောင့်သာ ဖြစ်ရကား ဘဝပစ္စယာ၌ ဘဝအရကိုလည်း ကမ္မ ဘဝကိုသာ အဋ္ဌကထာကော်လေသည်။ [ မူလဋီကာ၌ ဥပပတ္တိဘဝကိုလည်း ကောက်ယူသေး၏။ ] ဇရာ'ဟူသည် ဇာတိကဲ့သို့ လောကီဝိပါက် စိတ် စေတသိက် ကမ္မဇ ရုပ်တို့၏ ရင့်ခြင်း (ဒီ) တည်း။ - မရဏ … ဟူသည့် ယခင် တရားတို့၏ ပျက်စီးခြင်း (ဘင် တည်း။ [ဇာတိပစ္စယာ ဇရာမရဏံ-ဟု နိဂ္ဂဟိတ်နှင့် ပါဌ်မှန်ရှိစေ။ ] နိဿယနှင့်အဓိပ္ပါယ် ၄၈၁ ဇရာမရဏသည် ၎င်း၊ သောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခ ဒေါမနဿု ပါယာသာ-ပိုးရိမ်ခြင်း၊ ငိုကြွေးခြင်း၊ စိတ်နှလုံး မသာယာခြင်း၊ ပြင်းစွာ ပင်ပန်းခြင်းတို့သည်၎င်း၊ သမ္ဘ၀န္တိ 'ဖြစ်ကုန်၏။ ဧဝံ-ဤ အဝိဇ္ဇာ အစရှိသော အကြောင်းတို့ ကြောင့်သာ၊ ကေဝလဿ - သုခမဘက်၊ သက်သက်သော၊ ဝါ - အလုံးရံ သောက 'ဟူသည့် ဝမ်းနဲခြင်းတည်း၊ (စိုးရိမ်ခြင်း-ဟုလည်း ဆိုကြ၏)တရား ကိုယ်မှာ ဒေါသမူဒွေး၌ ယှဉ်သော ဒေါမနဿ ဝေဒနာတည်း။ ပရိဒေဝ'ဟူသည့် တစုံတခု ပျက်စီးမှုကြောင့် တမ်းတ ငိုကြွေးခြင်းတည်း၊ တရားကိုယ်မှာစိတ္တဇဝိပလ္လာသ သဒ္ဒရုပ်တည်း၊ [ စိတ်ကြောင့် ဖြစ် သော ဖေါက်ပြန်သော အသံရုပ် ဟူလို။ ] - ဒုက္ခ — ဟူသည် ကိုယ်ဆင်းရဲမှ (ကာယိကဒုက္ခ) တည်း၊ တရားကိုယ်မှာ ဒုက္ခသဟဂုတ် ကာယဝိညာဉ်နှင့် ယှဉ်သော ဝေဒနာတည်း။ - ဒေါမနဿ — ဟူသည့် စိတ်ဆင်းရဲမှ စိတ်နှလုံး မသာယာမှု (စေတသိက ဒုက္ခ) တည်း၊ တရားကိုယ်မှာ ဒေါသမူဒွေး၌ ယှဉ်သော ဝေဒနာ တည်း။ ဥပါယာသ— [ဥပ+အာယာသ၊ ဥပ'လွန်ကဲပြင်းပြစွာ+အာယသ ပင်ပန်းခြင်း] သောက ပရိဒေဝတို့ထက် လွန်ကဲလျက် အသံမျှ မထွက် နိုင်အောင်မြှိုက်ကြီးငင်ကြီးဖြစ်ကာ အတွင်းဆွေး-ဆွေးခြင်းမျိုးတည်း၊ တရားကိုယ်မှာ ဒေါသမူဒွေး၌ ယှဉ်သော ဒေါသတည်း။ သောက ပရိဒေဝ ဥပါယာသအထူး။ ။ဆီကို ချက်ရာ၌အိုးအတွင်း မှာ ဆီကျက်နေခြင်းသည် ဝမ်းနှဲခြင်း သောကနှင့် တူ၏၊ ကျက်အားကြီး၍ ဆီများ ဝေလျှံတက်ခြင်းသည် ငိုသံထွက်လာခြင်း ပရိဒေဝနှင့် တူ၏၊ ဝေလျှံ ၆၁