## Trang pdf 056 ထိုထိုစိတ်၌ မယှဉ်နိုင်သော ဧတ္ထ - ဤ သောဘနစိတ် တို့တွင် ကြိယေသုစ – မဟာကြိယာစိတ် စေတသိက်စု တို့၌၎င်း၊ မဟဂ္ဂတေစ-မဟဂ္ဂုတ်စိတ်၌၎င်း၊ ဝိရတိ - ဝိရတိ တို့သည်၊ နဝိဇ္ဇန္တိ - မရှိကုန်၊ အနုတ္တရေ‘လောကုတ္တရာစိတ်၌၊ အပ္ပမညာ-အပ္ပမညာတို့သည်၊ နဝိဇ္ဇန္တိ-မရှိကုန်၊ကာမပါကေ- မဟာဝိပါက်စိတ်၌၊ နွယံ – ဝိရတိ အပ္ပမညာ နှစ်မျိုးလုံးသည်၊ တထာ-ထို အတူ၊ နဝိဇ္ဇတိ-မရှိ။ စိတ်ချင်းကွဲအောင်ပြုသော အနုတ္တရေ - လောကုတ္တရာ စိတ်၌၊ စေတသိက်စု ဈာနဓမ္မာ – ဈာန်တရား တို့သည်၊ ဝိသေသက၁-စိတ်ချင်းကွဲပြား, ထူးခြားအောင် ပြုတတ်ကုန်၏၊ မဇ္ဈိမေ−မဟဂ္ဂု တ်စိတ်၌၊ အပ္ပမညာစ-အပ္ပမညာတို့သည်၎င်း၊ ဈာနဓမ္မ၁၈ – ဈာန်တရားတို့သည်၎င်း၊ ဝိသေသက၁ - ကုန်၏၊ ´ထိုထိုစိတ်၌ မယှဉ်နိုင်သော စေတသိက်စု ။ ။ ဤ “ နဝိဇ္ဇန္တေတ္ထ” စသောဂါထာသည် သောဘနစေတသိက် ၂၅ တွင် ထိုထို သောဘနစိတ်၌ မယှဉ်နိုင်သော စေတသိက်တို့ကို အကျဉ်းချုပ် ရေတွက် ပြသော သင်္ဂဟ ဂါထာတည်း၊ မယှဉ်နိုင်ပုံကို ထိုထိုစိတ်၌ ဆိုခဲ့ပြီးဖြစ်ရကား, ထို ဆိုခဲ့တိုင်း သော စုံဏ္ဏိယနှင့်ပြန်၍ ဆက်စပ်ကြည့်လေ၊ ဥပမာ — “နဝိဇ္ဈန္တေတ္ထဝိရတီ, ကြိယေသုစ မဟဂ္ဂတေ”ဟူသော စကားနှင့်–ကြိယစိတ္တေသုပိ ဝိရတိငပျို့တာ” ဟူသော ကာမသောဘန သင်္ဂဟနည်းစကား “မဟဂ္ဂတေသု ပန တီသု ၊ ပေ၊ ဝိရတိတ္တယဝဇ္ဇိတာ ဒ္ဓါဝီသတိ သောဘနစေတသိကာ” ဟူသော မဟဂ္ဂုတ် သင်္ဂဟနည်းစကားတို့ကို ဆက်စပ်ကြည့်လေ’ဟူလို။ ပရိတ္တေသု – ကာမ သောဘနစိတ်တို့၌၊ ဝိရတိညာဏတိစ- ဝိရတိ ဉာဏ် ပိတိတ်သည်၎င်း၊ အပ္ပမည၁၀ – အပ္ပမညာတ္ထိ သည်၎င်း၊ ဝိသေသက၁-ကုန်၏။ စိတ်ချင်းကွဲပြားအောင်ပြုသော ခေတသိက်စု။ ။ဤ “ အနုတ္တရေ ဈာနဓမ္မာ ” စသော ဂါထာလည်း စိတ်တမျိုးနှင့် တမျိုးကို ကွဲပြားအောင် ပြုတတ်သော စေတသိက်များကို အကျဉ်းချုပ်ပြသော သင်္ဂဟဂါထာ တမျိုး ပင်တည်း။ အနုတ္တရေ ဈာနဓမ္မာ ဝိသေသကာ ဈာန်တရား ဟူသည် ဝိတက် ဝိစာရ စသည် တို့တည်း၊ လောကုတ္တရာစိတ်တွင် ဝိတက်သည် ပဌမ ဈာန် စိတ်၌သာ ယှဉ်၍ ဒုတိယဈာန်စိတ် စသည်၌ မယှဉ်၊ ဤ ဝိတက်၏ ယှဉ်မှု မယှဉ်မှုကြောင့် ပဌမဈာန်စိတ်သည် ဒုတိယဈာန်စိတ် စသည်တိုမှ ထူးခြား ကွဲလွှဲရလေ၏၊ ဤသို့လျှင်ပဌမဈာန်စိတ် စသည်တို့၏ ကွဲပြားမှုကို ဝိတက်ဈာန် တရားက ပြုသည်။ [ဝေဒနာဥာဏသင်္ခါရဘေဒေန – ဂါထာ၌ ဥာဏ် တခု ထည်းက စိတ်ချင်း ကွဲပြားအောင် ပြုပုံနှင့် အတူတူပင်တည်း၊ အကျယ်ကို ဘာသာ ဋီကာ၌ရှု။] [ဆောင်] ယှဉ်ရာ စိတ်စု, သီးသန့်ပြုလျက်, ယှဉ်မှု တခြား, ကြွင်းစိတ်များ နှင့်, ကွဲပြားစေမှု, ထူးအောင်ပြု, မှတ်ရှု ဝိသေသကတည်း။ မဇ္ဈိမေ။ ။(အညံ့စား ကာမစိတ်, အမြတ်ဆုံး လောကုတ္တရာစိတ်တို့၏ အလယ်ဖြစ်သောကြောင့် မဟဂ္ဂုတ်ကို“မဇ္ဈိမ” ဟု ခေါ်သည်။) လေ့ကျင့်ခဏ်း မေးခွန်းများ က။ နဝိန္တေတ္ထ စသော ဂါထာကို ဘာ ဂါထာ ဟု ခေါ်သနည်း, ထို ဂါထာကို အနက်ပေးပါ။ --- Trang pdf 057 ခ ။ မဟာကြိယာစိတ်တို့၌ ဝိရတိ မရှိဟူသော စကားအရ အကျယ် ပါဠိကို ပြပါ။ ဂ ။ မဟဂ္ဂုတ်စိတ်၌ 'ဝိရတိ မရှိဟူသော စကားအရ အကျယ် ပါဠိကို ပြပါ။ ဃ။ လောကုတ္တရာစိတ်၌ အပ္ပမညာ မရှိ ဟူသော စကားအရ အကျယ် ပါဠိကို ပြပါ။ င ။ မဟာဝိပါက်စိတ်၌ ဝိရတိအပ္ပမညာ ၂ မျိုးလုံး မရှိဟူသော စကားအရ အကျယ် ပါဠိကို ပြပါ။ စ ။ အနုတ္တရေဈာနဓမ္မာ စသော ဂါထာကို ဘာ ဂါထာ ခေါ်သနည်း။ ဆ။ လောကုတ္တရာစိတ်၌ အဘယ် တရားသည် စိတ်ချင်း ကွဲပြားအောင် ပြု သနည်း။ ဇ ။ ကွဲပြားအောင် ပြုပုံကို လင်္ကာထောက်၍ ထင်ရှားပြပါ။ ဈ ။ မဟဂ္ဂုတ် စိတ်၌ အဘယ်တရားသည် စိတ်ချင်းကွဲပြားအောင်ပြုသနည်း။ ည ။ ကာမသောဘနစိတ်၌ အဘယ်တရားများသည် စိတ်ချင်းကွဲပြားအောင် ပြုသနည်း။ အကုသိုလ်စိတ်၌ သင်္ဂဟနည်း။ ၁။ ပန-ကား၊ အကုသလေသု - အကုသိုလ်စိတ် တို့တွင်၊ **၁၁၀** - ဒေါသမူစိတ် စသည်တို့မှ ရှေးဥုးစွာ၊ (**နိဒ္ဓိဋ္ဌေသု-ကုန်သေ၁**)، လောဘမူလေသု - လောဘမူစိတ်တို့တွင်၊ ပဌမေ-ပဌမ ဖြစ်သော၊ အသင်္ခါရကေ – အသင်္ခါရိကစိတ်၌၊ အညသမာန၁ – ကုန်သော၊ တေရသမန်သော၊ စေတသိက၁ – တွို၎င်း၊ အကုသလသာဓာရဏာ - သဗ္ဗာကုသလ သာဓာရဏ မည်ကုန်သေ၁၊ စတ္တာရောစ‘လေးပါးသော စေတသိက်တို့၎င်း၊ ဣတိ-ဤသို့၊ သတ္တရသ – တဆဲ့ခုနစ်ပါးသော စေတသိက်တို့သည်၊ လောဘဒိဋ္ဌိ – လောဘဒိဋ္ဌိတ္တိနှင့်၊ သဒ္ဓိ-တကွ၊ ဧကူနပီသတိ-တခုယုတ် နှစ်ဆယ်သေ၁၊ ဓမ္မာ-သဘောတရားတို့သည်၊ (**ဟုတွာ-ဖြစ်၍၊**) သင်္ဂဟံ-ပေါင်းယူအပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်သို့၊ ဂစ္ဆန္တိ-ကုန်၏။ အကုသိုလ်စိတ် သင်္ဂဟနည်း။ ။လောဘမူစိတ်၌ အသင်္ခါရိက ၄. ဒေါသမှုစိတ်၌ အသင်္ခါရိက ၁, ၍ အသင်္ခါရိကစိတ် ၅ ပါး၌ သင်္ဂဟနည်းကို ရှေးဥုးစွာ အစဉ်အတိုင်း ပြပြီးမှ, သသင်္ခါရိကစိတ် ၅ ပါး၏ သင်္ဂဟနည်းကို နောက်၌ စဉ်၍ ပြထား၏၊ ထို ့နောက် အသင်္ခါရိက သသင်္ခါရိကမှ အလွတ် ဖြစ်သော မောဟမူဒွေးကိုပြသည်၊ မောဟမူတွင်လည်း ဝိစိကိစ္ဆာသဟဂုတ် စိတ်ကို စေတသိက် ယှဉ်ပုံ ထူးသောကြောင့် ဥဒ္ဓစ္စသဟဂုတ်စိတ် သင်္ဂဟ၏ နောက်မှ ပြထားသည်။ ၁။ ပဌမေ အသင်္ခါရိက – (သင်္ဂြိုဟ်ပါဠိကို သတိပြု) အညသမာန်း ၁၃, သဗ္ဗာကုသလသာဓာရဏ ၄, လောဘ ဒိဋ္ဌိ ၂, ပေါင်း ၁၉ ပါးသော --- Trang pdf 058 ၂။ ဒုတိယေ အသင်္ခါရိကေ – ဒုတိယ အသင်္ခါရိကစိတ်၌, *လောဘမာနေန*-လောဘမာနနှင့်, (သဒ္ဓိ-တကွ,) *တထေဝ*- ထိုအညသမာန်း, အကုသလသာဓာရဏစေတသိက်တို့သည် ပင်, *သင်္ဂဟံ*-သ္မိ, *ဂစ္ဆန္တိ*-န်၏။ ၃။ *တတိယေ*-တတိယအသင်္ခါရိကစိတ်၌, *ပီတိဝဇ္ဇိတ၁-* ပီတိသည် ကြဉ်အပ်ကုန်သော, *လောဘဒိဋ္ဌိဟိ*-တို့နှင့်, *သဟ*- တကွ, *အဋ္ဌာရသ* – တဆဲ့ ရှစ်ပါးကုန်သော, *တထေဝ* - ထို အညသမာန်း, အကုသလသာဓာရဏ စေတသိက်တို့သည် ပင်, *သင်္ဂဟံ*-သ္မိ, *ဂစ္ဆန္တိ*-န်၏။ စေတသိက်တို့သည် သောမနဿသဟဂုတ် ဒိဋ္ဌိဂတ သမ္ပယုတ် အသင်္ခါရိက စိတ်၌ ယှဉ်ကုန်၏, [ ဒိဋ္ဌိဂတ သမ္ပယုတ်ဖြစ်၍ ဒိဋ္ဌိယှဉ်သည်, “ ဒိဋ္ဌိ စတူသု ဒိဋ္ဌိဂတ သမ္ပယုတ္တေသု” ကို သတိပြု။] ၂။ *တဧထဝဒုတိယေ*- အညသမာန်း ၁၂, အကုသလသာဓာရဏ ၄, လောဘ မာန ၂, ပေါင်း ၁၉ ပါးသော စေတသိက်တို့သည် သောမနဿ သဟဂုတ် ဒိဋ္ဌိဂတဝိပ္ပယုတ် အသင်္ခါရိကစိတ်၌ ယှဉ်ကုန်၏, [ ဒိဋ္ဌိဂတ ဝိပ္ပယုတ်ဖြစ်၍ ဒိဋ္ဌိကြဉ် မာနယှဉ်သည်, “မာနော စတူသု ဒိဋ္ဌိဂတဝိပ္ပယုတ္တေ သု” ဟူသော သမ္ပယောဂနည်းကို သတိပြု။ ] ၃။ *တတိယေ တထေ*- ပီတိကြဉ် အညသမာန်း ၁၂, သဗ္ဗာကုသလ သာဓာရဏ ၄, လောဘဒိဋ္ဌိ ၂, ပေါင်း ၁၈ ပါးသော စေတသိက်တို့သည် ဥပေက္ခာသဟဂုတ်ဒိဋ္ဌိဂတသမ္ပယုတ် အသင်္ခါရိက စိတ်၌ ယှဉ်ကုန်၏, [ ပီတိ ဒေါမနဿုပေက္ခာသဟဂတ - စသော သမ္ပယောဂနည်းကို ကြည့်၍ ပီတိ ကြဉ်ရကြောင်းကို သိလေ။] ၄။ *စတုတ္ထေ*-စတုတ္ထ အသင်္ခါရိကစိတ်၌,လောဘမာနေ န − လောဘမာနနှင့်, ( သဟ-တကွ, ) *တထေဝ* - ထို အည သမန်း, အကုသလသာဓာရဏ စေတသိက်တို့ သည်ပင်, *သင်္ဂဟံ*-သို့, *ဂစ္ဆန္တိ*-ကုန်၏။ ၅။ *ပန*-အဘိတပါးကား, *ပဉ္စမေ*-ပဉ္စမဖြစ်သော, *ပဋိဃ သမ္ပယုတ္တေ*-ပဋိဃသမ္ပယုတ် ဖြစ်သော, *အသင်္ခါရိကေ*-အသင်္ခါရိက စိတ်၌, *ဒေါသော*-ဒေါသ၎င်း, *ဣဿာ*-၎င်း, *မစ္ဆရိယံ*- ၎င်း, *ကုက္ကုစ္စံစ*-၎င်း, *ဣတိ* - ဤသို့, *စတူဟိ* – လေးပါးသော စေတသိက်တို့နှင့်, *သဒ္ဓိ* – တကွ, ပိတ်ဝဋ္ဌိတာ - ပီတိသည် ကြဉ်အပ်ကုန်သော,ပီသတိ- ၂ဝ သော, *တေဧဝဓမ္မာ*-ထိုအည သမာန်း, အကုသလသာဓာရဏ တရားတို့ကိုပင်, *သင်္ဂယှန္တိ*- ပေါင်းယူအပ်ကုန်၏, (ပန -အမှာစကားချပ် ညှပ်လိုက်ဦးအံ့,) *ဧတ္ထ* – ဤ ၂ဝ သော စေတသိက်တို့တွင်, *ဣဿာ* -ဒုက္ခ။ ၄။ *စတုတ္ထ တထေ*-ပီတိကြဉ် အညသမာန်း ၁၂, သဗ္ဗာကုသလ သာဓာရဏ ၄, လောဘ မာန ၂, ပေါင်း ၁၀ ပါးသော စေတသိက်များ ဥပေက္ခာသဟဂုတ် ဒိဋ္ဌိဂတဝိပ္ပယုတ် အသင်္ခါရိကစိတ်၌ ယှဉ်ကြ၏။ ၅။ *ပဉ္စမေ ပဋိဃသမ္ပယုတ္တေ*—ဒေါသ ဣဿာ မစ္ဆရိယ ကုက္ကုစ္စ ၄, ပီတိကြဉ် အညသမာန်း ၁၂, သဗ္ဗာကုသလသာဓာရဏ၄, ပေါင်း ၂ဝသော စေတသိက်တို့သည် ဒေါမနဿ သဟဂုတ် ပဋိဃသမ္ပယုတ် အသင်္ခါရိကစိတ်၌ ယှဉ်ကုန်၏။ ဣဿာ မစ္ဆရိယ ကုက္ကုစ္စ၊ *ပေ၊ပစ္စေကံ*’ဤသို ၂ဝ ယှဉ်သော်လည် ဣဿာသည် သူတပါးစည်းစိမ်ကို အာရုံပြု၏, မစ္ဆရိယသည် မိမိစည်းစိမ်ကို အာရုံ ပြု၏, ကုက္ကုစ္စသည် ပြုပြီး ဒုစရိုက် နှင့် မပြုခဲ့မိသော သုစရိုက်ကို --- Trang pdf 059 ကုက္ကုစ္စာနိ – ဣဿာ မစ္ဆရိယ ကုက္ကုစ္စတို့ကို၊ ပစ္စေကမေဝ- တသီးတခြား, တပါးစီသာလျှင်၊ ယောဇေတဗ္ဗာနိ – ယှဉ်စေ အပ်ကုန်၏။ ၆။ သသင်္ခါရိက ပဉ္စကေပိ – သသင်္ခါရိကစိတ် ငါးပါး အပေါင်း၌လည်း၊ တထေဝ-ထိုအသင်္ခါရိက၌ ယှဉ်ထိုက်သော စေတသိက်တို့ကိုပင်၊ ထိနမိဒ္ဓေန‘ထိနမိဒ္ဓဖြင့်၊ ဝိသေသေတွာ- အထူးပြု၍၊ ယောဇေတဗ္ဗာ-ယှဉ်စေအပ်ကုန်၏။ အာရုံပြု၏, ဤသို့ အာရုံကွဲပြားခသောကြောင့် ထို ၃ ပါးကို တပြိုင်နက် မယှဉ် နိုင်ရကား ဤ ဒေါသမူ အသင်္ခါရိကစိတ်၌ အလွန်ဆုံးအားဖြင့် ၁၉ ပါးသာ တပြိုင်နက် ယှဉ်သည်၊ ဣဿာ မစ္ဆရိယ ကုက္ကုတ္တိက အနိယတယောဂီ စေတသိက်များဖြစ်၍ တရံတခါသာ ယှဉ်သောကြောင့် အမြဲတန်းအားဖြင့် ၁၇ ပါးသာ ယှဉ်သည်။ [ဆောင်] . သူများ စည်းစိမ်,ကိုယ့် စည်းစိမ်တည်း,ပြုပြီး ဒုစရိုက်,မပြု လိုက်မိ, သုစရိဟု, အာရုံပြုရာ, ကွဲသည့်တာကြောင့်, ဣဿာ မစ္ဆရ,ကုက္ကုစ္စကို, တက္ကဆိုင်လျက်, တပြိုင်နက်, ဆက်ဆက် မယှဉ်ကြ။ ၆။ သသင်္ခါရိကပဉ္စကေ’သောမနဿသဟဂုတ် ဒိဋ္ဌိဂတသမ္ပယုတ် သသင်္ခါရိကစိတ် စသော သသင်္ခါရိကစိတ် ၅ ပါး၌ စေတသိက် ယှဉ်ပုံမှာ အသင်္ခါရိက ၅ ပါး၌ ယှဉ်သော စေတသိက်များတွင် ထိန မိဒ္ဓ ၂ ပါးကို ထပ်၍ ထည့်ရုံသာ ထူးသည်၊ ထိုကြောင့် “ပဌမ အသင်္ခါရိက၌ စေတသိက် ၁၉ ပါး ယှဉ်ရာတွင် ထိန မိဒ္ဓကို ထပ်၍ ထည့်က ပဌမ သသင်္ခါရိက စိတ်၌ ယှဉ်သော စေတသိက် ၂၁ ဖြစ်၏” ဟု သိလေ။ ၇။ ပန-ကား၊ ဆန္ဒတိဝဇ္ဇီတာ-ဆန္ဒတိသည် ကြဉ်အပ် ကုန်သော၊ အညသမာနာ-အညသမာန်းမည်ကုန်သော၊ ဧက၁ ဒသ-၁၁ပါးတို့၎င်း၊ အကုသလသာဓာရဏာ-သဗ္ဗာကုသလ သာဓာရဏ မည်ကုန်သော၊ စတ္တာရောစ – လေးပါးတို့၎င်း၊ ဣတိ-သ္မိ၊ပန္နရသ-၁၅ ပါးကုန်သော၊ ဓမ္မာ-သဘောတရားတို့ သည်၊ ဥဒ္ဓစ္စသဟဂတေ-ဥဒ္ဓစ္စသဟဂုတ်စိတ်၌၊ သမ္ပယုဇ္ဇန္တိ- ယှဉ်ကုန်၏။ ဂ။ ဝိစိကိစ္ဆာသဟဂတစိတ္တေစ – ဝိစိကိ စ္ဆ ၁ သဟဂုတ် စိတ်၌ကား၊ အဓိမောက္ခပိရဟိတ၁ – အမိမောက္ခမှ ကင်းကုန် သော၊ ဝိစိကိစ္ဆာသဟဂတာ – ဝိစိကိစ္ဆာနှင့် တကွ ဖြစ်ကုန် သော၊ ပန္နရသ−၁၅ ပါးကုန်သော၊ တထေဝဓမ္မာ - ထို အည သမာန်း အကုသလသာဓာရဏ စေတသိက်တို့ကိုပင်၊ သမုပ လဘန္တိ-ကောင်းစွာ ရအပ်ကုန်၏၊ ဣတိ - ဤသို့၊ သဋ္ဌထာပိ- လည်း၊ ဒွါဒသာကုသလ စိတ္တုပ္ပါဒေသု – ၁ ၂ ပါးသော အကု သိုလ် စိတ်တို့၌၊ ပစ္စေကံ – အသီးအသီး၊ ယောဇီယမ၁န၁8 – ၇။ ပန္နရသဓမ္မာဥဒ္ဓစ္စသ ဟ ဂ တေ‘ဆန္ဒ ပိတ်ကြဉ် အညသမာန်း၁၁, သဗ္ဗာကုသလ သာဓာရဏ ၄, ပေါင်း ၁၅ ပါးသော စေတသိက်များသည် ဥဒ္ဓစ္စ သဟဂုတ်စိတ်၌ ယှဉ်ကြ၏။ ဂ။ ဝိစိကိစ္ဆာသဟဂတစိတ္တေစ – ဥဒ္ဓစ္စ သဟဂုတ် စိတ်၌ ယှဉ်သော ၁၅ ပါးတွင် အခိမောက္ခ ကြဉ်၍ ဝိစိကိစ္ဆာကို သွင်းလျက် ၁၅ ပါးသော စေတသိက်များပင် ဝိစိကိစ္ဆာသဟဂုတ်စိတ်၌ ယှဉ်ကြ၏။ --- Trang pdf 060 ယှဉ်စေအပ်ပါကုန်သော်လည်း၊ ဂဏနဝသေန-ဂဏန်းသင်္ချာ တို့၏ အပြားအားဖြင့်၊ သတ္တဓာဝ − ခုနစ်ပါး အပြား အားဖြင့် သာလျှင်၊ သင်္ဂဟိတ−ပေါင်းယူအပ်ကုန်သည်၊ ဘဝန္တိ-ဖြစ် ကုန်၏၊ ဣတိ-ဤသို့ရအပ်ကုန်၏။ ပစ္စေကံယောဇိယမာနာ ပိ− ဤ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းအရ အကုသိုလ် စိတ် ၁၂ ပါး၌ယှဉ်သော စေတသိက်များကို အသီးအသီး တမျိုးစီ သင်္ဂဟ ပြုလျက် ပေါင်းစုရေတွက်ရာ ၁၂ မျိုး ထွက်လာ၏၊ သင်္ဂဟနည်း ၁၂ မျိုးပင် ရှိသင့်၏။ သို့သော် ဂဏန ဝသေန သတ္တဓာ − ဂဏန်းသင်္ချာ အနေအထား အမျိုးအစား အားဖြင့် ဆိုလျှင် ၇ မျိုးသာရှိသည်၊ ( ၇ မျိုး ရှိပုံကို သင်္ဂဟ ဂါထာဖြင့် ထင်ရှားစေလတံ့။) ထို့ကြောင့် “ဤ အကုသိုလ်စိတ်၌ သင်္ဂဟနည်း ၇ နည်း သာ ရှိသည် ဟု မှတ်ယူကြလေ ”ဟူလို။ | ပဌမ | ဒုတိယ | တတိယ | စတုတ္ထ | ပဉ္စမ | | -------- | -------- | -------- | -------- | -------- | | **အသင်္ခါရိက** | ၁၉ | ၁၉ | ၂၀ | ၂၀ | ၂၀ | | **သသင်္ခါရိက** | ၂၁ | ၂၀ | ၂၀ | ၂၀ | ၂၂ | [ အကုသိုလ်စိတ် ၁၂ တွင် အသင်္ခါရိက ၅ သသင်္ခါရိက ၅ ဟု ဤ၌ တိုက်ရိုက် ပြထားသောကြောင့် “ ရှင်အနုရုဒ္ဓါ ကိုယ်တော်တိုင်က မောဟမူ ဒွေးကို အသင်္ခါရိက သသင်္ခါရိက ၂ ပါးလုံး မဆိုလိုကြောင်း ” ထင်ရှားပြီ။ ] ၉။ အကုသလေ - အကုသိုလ် စိတ်၌၊ သင်္ဂဟာ – သင်္ဂဟနည်းတို့သည်၊ဧကူနဝီသ-ဧကူနဝီသ သင်္ဂဟ ၎င်း၊ အဋ္ဌာရသ - အဋ္ဌာရသ သင်္ဂဟ၎င်း၊ ဝီသ – ၂၀ သင်္ဂဟ၎င်း၊ ဧကဝိသ-ဧကဝိသသင်္ဂဟ၎င်း၊ ဝီသတိ-ဝီသတိ သင်္ဂဟ၎င်း၊ ဒွါဗီသ - ဒွါဗီသ သင်္ဂဟ၎င်း၊ ပန္နရသ – ပန္နရသ သင်္ဂဟ၎င်း၊ ဣတိ - ဤသို့၊ သတ္တဓာ – ခုနစ်ပါး အပြားအားဖြင့်၊ ဋ္ဌိတာ-တည်ကုန်၏။ ၉။ သင်္ဂဟ ဂါထာ ၁။ ဧကူနှင့်ဝီသ ( ၁၉ ) ကား ပဌမ အသင်္ခါရိက ဒုတိယအသင်္ခါရိက စိတ်၌ သင်္ဂဟတည်း၊ ပါဠိအကျယ်နှင့် တိုက်ဆိုင်ကြည့်လေ။ ၂ ။ အဋ္ဌာရသ ( ၁ဂ ) ကား တတိယ အသင်္ခါရိက စတုတ္ထအသင်္ခါရိက၌ သင်္ဂဟတည်း။ ၃။ ဝိသ (၂၀) ကား ပဉ္စမ အသင်္ခါရိကစိတ်၌ သင်္ဂဟတည်း။ ၄။ ဧကဝိသဲ (၂၁) ကား ပဌမ သသင်္ခါရိက ဒုတိယ သသင်္ခါရိက စိတ်၌ သင်္ဂဟတည်း။ ၅။ ဝီသတိ (၂၀) ကား တတိယ သသင်္ခါရိက စတုတ္ထ သသင်္ခါရိက၌ သင်္ဂဟတည်း။ [ (၃ – ၅) သည် ဂဏန်းသင်္ချာချင်း တူသော်လည်း ၂၄-အရ ဧကဝိသ သင်္ချာက ခြားနေ သောကြောင့် တပေါင်းတည်း မယူဘဲ တနည်းစီ ခွဲထားသည်။ ] ၆။ ဒွါဝီသ (၂၂) ကား ပဉ္စမ သသင်္ခါရိက၌ သင်္ဂဟတည်း။ ၇။ ပန္နရသ (၁၅) ကား မောဟမူဒွေး၌ သင်္ဂဟတည်း။ ဤသို့ ဂဏန်း သင်္ချာ အပြားအားဖြင့် သင်္ဂဟနည်း ၇ နည်း ရှိ၏။ ---