Trang pdf 111 မနောဒွါရ ပန-အကြိုတပါးကား၊မနောဒွါရေ-မနောဒွါရ၌၊ ဝိဘူတာရုံဝီထိ ဝိဘူတံ-ထင်ရှားသော၊အာရမဏံ-အာရုံသည်၊ အာပါတံ – သို့၊ ယဒိ အာဂစ္ဆတိ – အကယ်၍ ရောက်လာအံ့၊ တတော-ထိုသို့ ထင်လာသည်ရှိသော်၊ ဝါ-ထိုသို့ ထင်လာခြင်း ကြောင့်၊ [ပရံ – ရှိသည်မှာအပို] ဘဝင်္ဂစလနမနောဒွါရာဝဇ္ဇန ဇဝနာဝသာနေ – ဘဝင်္ဂစလန, မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်း, ဇောတို့၏ အဆုံး၌၊ တဒါရမဏပါက၁နိ – တဒါရုံ ဝိပါက်စိတ် တို့သည်၊ ပဝတ္တန္တိ - ဖြစ်ကုန်၏။ တတော-ထို တဒါရုံမှ၊ ပရံ-နောက်၌၊ ဘဝင်္ဂပါတော-သည်၊ ( ဟောတိ-၏။ ) ကာမဇော, မနောဒွါရဝီထိ။ ။ကာမဇောစောသောစိတ်ဖြစ်လှည့် အကြိမ်ကို ကာမဇောဝါရ’ဟု ခေါ်သည်၊ နောက်၌ “အပ္ပနာဇောဝါရ”ဟု လာလိမ့်ဥုးလတံ့။ ယဒိဝိဘူတမာရမဏီ’မနောဒွါရဟူသည် ဘဝင်စိတ်တည်း၊ ထို မနော ဒွါရဘဝင်၌ ထင်လာသော အာရုံကား ( ပဉ္စဒွါရကဲ့သို့ ရူပါရုံစသော အာရုံ ငါးပါးသာ မက ) စိတ် စေတသိက် ရုပ်အားလုံးနှင့် နိဗ္ဗာန်ပညတ်များပင် ထင်လာနိုင်၏၊ ထိုအာရုံ အားလုံးကို ၁’ထင်ထင်ရှားရှား ထင်လာသော ဝိဘူတအာရုံတမျိုး ၂-မထင်မရှား မသိမသာ ထင်လာသော အဝိဘူတ အာရုံတမျိုးဟု ၂ မျိုးခွဲပြီးလျှင် ဤနေရာ၌ ဝိဘူတအာရုံထင်လာပြီဆိုပါတော့ ဟူလို။ ၊ ဘဝင်္ဂစလန ၊ ပေ ၊ ပါကာနိပဝတ္တန္တိ ’ဤမနောဒွါရ၌ လွန်ပြီးသော အတိတ် ရုပ်တရား, မဖြစ်သေးသော အနာဂတ် ရုပ်တရား, စိတ္တက္ခဏ ၁ ချက်မျှ အသက်ရှိသော စိတ် စေတသိက်, ထင်ရှားမရှိသော ပညတ်နှင့် နိဗ္ဗာန်များပင် ထင်လာနိုင်ရကား ဥပါဒ်ပြီးနောက် စိတ္တက္ခဏ ဘယ်လောက် ပန-အဘိတပါးကား၊ အဝိဘူးတ – မထင် အဝိဘူတာရုံဝီထိ ရှားသော၊အာရမဏေ-၌၊ဇဝန၁ဝ သာနေ- ဇော၏အဆုံး၌၊ ဘဝင်္ဂပါတောဝ - ဘဝင်၏ ကျခြင်းသည်သာ လျှင်၊ ဟောတိ-၏၊ တဒါရမဏုပ္ပါဒေါ- သည်၊ နတ္ထိ-မရှိ၊ ဣတိ- ဝိသယပဝတ္တိ ခြေခံပါး ဤသို့ ပြားသတည်း၊ [ကထံဥပ္ပါဒဋ္ဌိတိ ဘင်္ဂဝသေန တုန်းက ကထံ−အမေးကို ပြန်၍ အုပ်သည်။] လွန်မှ ထင်လာသည် ဟု မဆိုထိုက်၊ ထို့ကြောင့် ထို အာရုံများနှင့် စပ်၍ “အတီတဘဝင်” မရအပ်ပြီ။ ပစ္စုပ္ပန်ရုပ်အချို့ အတွက်ကား စိတ္တက္ခဏမည်မျှလွန်မှ ထင်လာသည် ဟု ဆိုထိုက်ပေ၏၊ ထို အာရုံမျိုးနှင့် စပ်၍ အတီတဘဝင် ရအပ်၏၊ သို့သော် ထိုရုပ်အာရုံများအတွက် ဤ ကျဉ်းမြောင်းလှသော သင်္ဂြိုဟ် ကျမ်းကလေး၌ ကျမ်းဆရာ အထူး မမြွက်ဘဲ ဘဝင်္ဂစလနက စ၍ ဝီထိစဉ်ကို ပြပေသည်။ [ထိုအာရုံများ ထင်ပုံနှင့်ဝီသိအကျယ်ကို ဘာသာဋီကာ၌ရှု။] [ဆောင်] စိတ် စေတသိက်, ရုပ် – တိတ် – နာ ဂတ်, ပညတ် – နိဗ္ဗာန်, ထင်လာမှန်လျှင်, ဘဝင်တီတ, ချဘွယ်မဟုတ်၊ ပစ္စုပ်ရုပ်သာ ထင်သောခါဝယ်, လျော်စွာနှိုင်းညှိ, ချခွင့်ရှိသည်, ယုတ္တိယုတ္တာ စမ်းလေလော။ ဝိဘူတာရုံဝီထိ ဆိုရိုး။ ။ထင်ရှားသော အာရုံတပါးပါးသည် မနော ဒွါရ၌ ထင်လာသည်ရှိသော် ဘဝင်္ဂစလန ဘဝင်္ဂုပစ္ဆေဒ မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်း ဇော ၇ကြိမ် တဒါရုံ ၂ ကြိမ်ဖြစ်ပြီးလျှင် ထို့နောံ ဘဝင်ဖြစ်ထိုက်သမျှဖြစ်၏။ အဝိဘူတာရုံဝီထိဆိုရိုး။ ။ မထင်ရှားသော အာရုံ တပါးပါးသည် မနောဒွါရ၌ ထင်လာသည်ရှိသော် ဘဝင်္ဂစလန ဘဝင်္ဂုပစ္ဆေဒ မနောဒွါရာ ဝဇ္ဇန်း ဇောခုနစ်ကြိမ် ဖြစ်ပြီးလျှင် ထိုနောက် ဘဝင်ဖြစ်ထိုက်သမျှ ဖြစ်၏။ --- Trang pdf 112 ဝီထိ စိတ် သရုပ် ဧ@-ဤ ကာမဇောမနောဒွါရ၌၊ ဝီထိစိတ္တာနိ- ရေတွက်ခြင်း တို့ကို၊ တိဏေ - သုံးပါးတို့ဟူ၍ သာလျှင်၊ ဤရိတာ-ဆိုအပ်ကုန်၏ စိတ္တုပ္ပါဒါ-စိတ်တို့၏ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဒသ-ဆယ်ပါးတို့ဟူ၍၊ဤရိတ၁-န်၏၊ ဝိတ္ထာရေနပန‘အကျယ် အားဖြင့်ကား၊ ဧကစက္တာလီသ – လေးဆဲ့တပါးဟူ၍၊ ဝိဘာ ဝယေ-ထင်စွာပြရာ၏။ အယံ-ဤဆိုအပ်ပြီးသောစကားသည်၊ဧ@-ဤဝီထိသင်္ဂဟ အရာ၌၊ ပရိတ္တဇဝနဝါရော−ကာမဇောဝါရတည်း။ ဝီထိစိတ် သရုပ် ရေတွက်ခြင်း ဝီထိစိတ္တာနိတိဏိ’မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်း-ဇော-တဒါရုံအားဖြင့် ဝီထိစိတ် အမျိုးအစား ၃ မျိုးသာ ရှိ၏။ စိတ္တုပ္ပါဒါဒသ စိတ်အကြိမ် အားဖြင့်ကား ဇောက ခုနစ်ကြိမ်, တဒါရုံက နှစ်ကြိမ် ဥပါဒ် သောကြောင့် စိတ်တွို၏ ဥပါဒ်ချက် အားဖြင့် ရေ တွက်လျှင်မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်း, ဇော ၇ ကြိမ်, တဒါရုံ ၂ ကြိမ်, ပေါင်း ၁ဝ ကြိမ် ဖြစ်၏။ ဝိတ္ထာရေန ဧကစတ္တာလီသ’ကာမဇော၏ အလှည့်အကြိမ်ကိုပြဆိုရာ ကာမဇောဝါရ ဖြစ်၍ အပ္ပနာဇောများနှင့်လည်း မဆိုင်သေး၊ ကာမစိတ် တွင် ပဉ္စဒွါရ၌ သတ်သတ် ဖြစ်သော ဒွေးပဉ္စဝိညာဏ် ၁၀ မနောဓာတ် ၃ တို့ကိုလည်း မရအပ်သောကြောင့်, အကျယ်အားဖြင့် ကြွင်းသော ကာမစိတ် ၄၁ သာတည်း၊ ၎င်း ၄၁ ပါးထည်းက ထိုက်သည့်အားလျော်စွာဖြစ်ရမည် ဟူလို။
ဝိဘူတာရုံ ဝီထိ ပုံ jog “$ 9 è C è è è è C è တ” ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ အဝိဘူတာရုံ ဝီထိပုံ “$ 9 è è @ C è è è è” ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀
လေ့ကျင့်ခဏ်း မေးခွန်းများ က။ မနောဒွါရ၌ အဘယ်တရားများ ထင်လာနိုင်သနည်း။ ခ ။ စိတ် စေတသိက် ပညတ် နိဗ္ဗာန်နှင့် အတိတ် အနာဂတ် ရုပ်တရားကို အာရုံပြု၍ ဝီထိဖြစ်ရာ၌ အတီတဘဝင် ကျထိုက်သေးသလား။ ဂ ။ အတီတဘဝင် ကျထိုက်သော မနောဒွါရဝီထိ၏ အာရုံကား အဘယ် နည်း, လင်္ကာထောက်ပါ။ ဃ။ သင်္ဂြိုဟ် အထောက်နှင့်တကွ ဝိဘူတာရုံဝီထိ ဆိုရိုးကို ပြပါ။ င ။ သင်္ဂြိုဟ် အထောက်နှင့်တကွ အဝိဘူတာရုံဝီထိ ဆိုရိုးကို ပြပါ။ စ ။ သင်္ဂဟဂါထာကို အနက်ပေး၍“ဝီထိစိတ္တာနိတီဏေဝ” အရကို ပြပါ။ ဆ။ စိတ္တ|ပ္ပါဒါဒသ-ဝိတ္ထာရေန ဧကစတ္တာလီသ အရတ္တိကို ကောက်ပါ။
ကာမဇောဝီထိများ --- Trang pdf 113 ၁။ ပန … အတ္ထိ တပါးကား၊ အပ္ပံနာဇဝန အပ္ပနာဇောဝီထိ ဝါရေ-အပ္ပနာဇောဝါရ၌၊ ဝိဘူတာ ဝိဘူတ ဘေဒေါ-ဝိဘူတာရုံ, အဝိဘူတာရုံဟု ကွဲပြားခြင်းသည်၊ နတ္ထိ- မရှိ၊ တဒါရမဏုပ္ပါဒေါစ - တဒါရုံတို့၏ ဖြစ်ခြင်းသည်လည်း၊ တထာ-ထို့ အတူပင်တည်း၊ (မရှိဟူလို။) ၂။ ဟိ-ချွဲဥုးအံ့၊ တတ္ထ - ထို အပ္ပနာဇောဝါရ၌၊ အဋ္ဌ- ဂ ပါးကုန်သော၊ဉာဏသမ္ပယုတ္တကာမာဝစရ ဇဝနာနံ-ဉာဏ အပ္ပနာဇောဝီထိ။ ။မဟဂ္ဂုတ်လောကုတ္တရဇော ၂၆ ကို အပ္ပနာဇော ဟု ခေါ်၏။ ထိုအပ္ပနာဇော စောသောစိတ် ဖြစ်လှည့်အကြိမ်ကို အပ္ပနာဇော ဝါရဟု ခေါ်သည်၊ ဤစကားအရ မနောဒွါရဝီထိ၌ ကာမဇောဝါရ အပ္ပနာ ဇောဝါရ ဟု ၂ မျိုး ရှိကြောင်း သိရာ၏။ ၁။ ဝိဘူတာ ဝိဘူတဘေဒေါ နတ္ထိ။ ။ဈာန် မဂ် ဖိုလ်ကို ရဘိုရာ ကသိုဏ်းစသော အာရုံကို မှန်း၍ ကမ္မဋ္ဌာန်း စီးဖြန်းသည့်အခါ ထို ကသိုဏ်း စသော အာရုံများ အလွန်ထင်ရှားစွာ ထင်ပေါ်လာမှသာ ဈာန်စသည်ကို ရနိုင်ကြသည်၊ ထို ့ကြောင့် ဈာန်ဇော မဂ်ဇော ဖိုလ်ဇော စောရာ အပ္ပနာ ဝီထိ၏ အာရုံမှန်လျင် ထင်ရှားသော – ဝိဘူတာရုံ ” တမျိုးသာ ဖြစ်ရမည်၊ အဝိဘူတာရုံ ဟူ၍ မရှိစကောင်း၊ “ဝိဘူတာ ဝိဘူတဘေဒေါနတ္ထိ”ဆိုသော ကြောင့် ၂ မျိုးလုံး မရှိဟု မမှတ်လင့်, ထို ၂ မျိုး ကွဲပြားမှုသာ မရှိသည် ဝိဘူတာရုံတမျိုးကား ရှိပေသည်သာ။ တတာ တဒါရမဏုပ္ပါဒေါစ’“ကာမေ ဇဝနသတ္တာ လမ္ဗနာနံ နိယမေ သတိ” စသည်ဖြင့် လာလတံ့အတိုင်း ကာမဇောနောက်၌သာ တဒါရုံ ကျနိုင် ရကား ဤ အပ္ပနာဇောဝီထိ၌ တဒါရုံဖြစ်ခြင်းလည်း မရှိ။ သမ္ပယုတ် ကာမာဝစရဇောတ္တိတွင်၊ အညတရသ္မိံ – အမှတ် မထား,တပါးပါးသောဇောသည်၊ ပရိကမ္မောပစာရာ နုလောမ ဂေါတြဘုနၥမေန‘ပရိကံ,ဥပစာ,အနုလုံ ဂေါတြဘု ဟူသော နာမည်ဖြင့်၊ စတုတ္တံဧဝဝါ – လေးကြိမ်သာလျှင်သော်၎င်း၊ တိက္ခတ္တုမေဝဝါ - သုံးကြိမ်သာလျှင်သော်၎င်း၊ ယထာက္ကဓံ- ၂။ တတ္ထဟိ၊ ပေ၊ အပ္ပနာဝိထိ မောတရတိ--ဤစကားကား အပ္ပနာ ဝီထိ ကျပုံကို အကျယ် ပြသော စကားတည်း၊ ဘဝင်္ဂစလန ဘဝင်္ဂုပစ္ဆေဒ မနောဒွါရာဝဇ္ဖန်းတို့ကား ကာမဇောဝါရအတိုင်းဖြစ်၍ မထူးပြီ။ ဥာဏသမ္ပယုတ္တ ၊ ၊ ပေ ၊ အညတရ သ္မိံ - ကမ္မဋ္ဌာန်း ပေါက်လုခါနီး၌ ဖြစ်သော မဟာကုသိုလ်, သိုမဟုတ် မဟာကြိယာစိတ်များသည် ဥာဏ်နှင့် ယှဉ်သော စိတ်များသာ ဖြစ်ထိုက်သည်၊ ထို့ကြောင့် မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်း၏ အခြားမဲ့၌ မဟာကုသိုလ် မဟာကြိယာ ဥာဏသမ္ပယုတ်ဇော ဂ ပါးတွင် တပါးပါးသော ဇောသည့် စော၏။ ပရိကမ္မောပစာရာ, မပ ၊ တိက္ခတ္တုမေဝဝါ--ထိုသို့စောရာ၌ ၄ ကြိမ် သာလျှင်သော်လည်း စောခွင့် ရှိ၏၊ (ဧဝ’သဒ္ဒါဖြင့် ၄ ကြိမ်ထက် မလွန်ရဟု ကန့်၊ ) ထို ၄ ကြိမ် စောရာ၌ ၎င်း ဇောတိ နာမည်ကား “၁’ပရိကမ်, ၂-ဥပစာရ, ၃-အလုံ, ၄-ဂေါတြဘု” ဟူသည်တည်း၊ ၃ ကြိမ်သာလျှင် သော်လည်း စောခွင့်ရှိ၏။ (ဧဝသဒ္ဒါဖြင့် ၃ ကြိမ်အောက် မယုတ်ရဟု ကန့်။) ထို ၃ ကြိမ်စောရာ၌ ပရိကမ် အမည်ကို ချန်ထား၊ [ ဤ ပရိကမ် စသော ဇောများကို “ဥပစာရ သမာဓိခဇာ”ဟု ခေါ်၏၊ ဥပစာရဈာန် မဂ်ဖိုလ် တို့၏ အနီး ဥပစာ၌ ဖြစ်သော+သမာဓိ=တည်ကြည်သော ဇောများ။] ယောဂီသည် မန္တပညပုဂ္ဂိုလ်, တိက္ခပညပုဂ္ဂိုလ် ဟု ၂ မျိုးရှိ၏၊ မန္တ = နုံ့သော, ညံ့သော--ပည=ပညာရှိသူ။ တိက္ခပည=ထက်မြက်သော ပညာ Je --- Trang pdf 114 အကြင်အကြင်အစဉ်ရှိတိုင်း၊ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ-ဖြစ်ပြီး၍၊ နိရုဒ္ဓေ-ချုပ် သည်ရှိသော်၊ အနန္တရမေဝ-ချုပ်သည်၏ အခြားမဲ့၌သာလျှင်၊ ယထာရဟံ-တိက္ခမဒ္ဒ, ပုဂ္ဂိုလ်အလိုက်,ထိုက်သည်အားလျော် စွ၁၊ စတုတ္ထံဝါ-၄ ကြိမ်မြောက်သော်၎င်း၊ ပဉ္စမံဝါ- ၅ ကြိမ် မြောက်သော်၎င်း၊ ဆဗွီသတိ မဟဂ္ဂတ လောကုတ္တရ ဇဝနေသု- နှစ်ဆဲ့ခြောက်ပါးသော မဟဂ္ဂုတ် လောကုတ္တရာ ဇောတို့တွင်၊ ယထာဘိနီဟာရဝသေန - အကြင်အကြင် သမထ ဝိပဿနာ ဘဝနာစိတ်ကို ရှေးရှုဆောင်ခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်၊ ယံကိဉ္စိ‘တရံ ရှိသူ။ မန္တပညပုဂ္ဂိုလ်၌ အသိဥာဏ် နုံ့နှေးရကား ယခင် ဥပစာရ သမာဓိ ဇောများ ၄ ကြိမ်တိုင်အောင် စောမှ ကိစ္စပြီး၏၊ တိက္ခပညပုဂ္ဂိုလ်၌ အသိ ဥာဏ် လျင်မြန်ရကား ယခင်ဇောများ ၃ကြိမ်စောရုံမျှဖြင့် ကိစ္စပြီး၏, “ဈာန်- မဂ်-ဖိုလ် များကို ရ၏” ဟူလို။ ယထာရဟံစတုတ္ထဝါပဉ္စမံဝါယံ ကိဉ္စိဇဝနံ’ မန္တပညပုဂ္ဂိုလ်သန္တာန်၌ ဥပစာရသမာဓိဇော ၄ ကြိမ်စောပြီးနောက် ၅ကြိမ်မြောက်ဝယ် အပ္ပနာဇော စော၏။ တိက္ခပညပုဂ္ဂိုလ်သန္တာန်၌ ၄ကြိမ်မြောက်ဝယ် အပ္ပနာဇောစော၏၊ ထို့ကြောင့် “ယထာရဟံ” ဟု ဆိုသည်။ ဆဗ္ဗသတိ၊ ပေ၊ ယထာဘိနိဟာရ ဝသေန’ [ကသိုဏ်းစသော သမထ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အားထုတ်လျှင် ဈာန်ရ၏, အနိစ္စ ဒုက္ခ စသော ဝိပဿနာကို အားထုတ်လျှင် မဂ် ဖိုလ် ရ၏။ ] ဈာန်ရအောင် အားထုတ်သူသည် မိမိ၏ သမထ ဘာဝနာစိတ်ကို ဈာန်သို့ရောက်အောင် ရှေးရှုဆောင်၏၊ မဂ်ရအောင် အားထုတ်သူကလည်း မိမိ၏ ဝိပဿနာ ဘာဝနာစိတ်ကို မဂ်ဖိုလ် ရောက် အောင် ရှေးရှုဆောင်၏၊ ဤသို့ မိမိ၏စိတ်ကို ရှေးရှုဆောင်ခြင်းကို“ယထာဘိ နီဟာရ” ဟု ဆိုသည့်၊ [ အဘိ=ရှေးရှု+ နီဟာရ==ဆောင်ခြင်း။ ] ဤသို တခုသော၊ ဇဝနံ−ဇောသည်၊ အပ္ပနာ်ထိ – အပ္ပနာအစဉ်သို့၊ ဩတရတိ – သက်ရောက်၏၊ တတေ၁ – ထို အပ္ပနာထိသို့ သက်ရာအခါမှ၊ ပရံ − နေခံ၌၊ အပ္ပန၁ဝသာနေ−အပ္ပနာဇော၏ အဆုံး၌၊ ဘဝင်္ဂပါတေ၁၀-လျှင်၊ ဟောတိ-၏။ ယထာဘိနီဟာရ၏ အစွမ်းဖြင့် ၂၆ ပါးသော အပ္ပနာဇောတွင် ၁ ပါးပါး သည် အပ္ပနာအစဉ်သို ရောက်၏၊ – အပ္ပနာဇော စောသည် — ဟူလို၊ ပဌမ ဈာန်သို့ ရှေးရှု ဆောင်လျှင် ပဌမဈာန်ဇော စောမည်, ဒုတိယ ဈာန်သို့ ရှေးရှု ဆောင်လျှင် ဒုတိယဈာန်ဇော စောမည်, စသည်ဖြင့် သိလေ။ အစဆုံးရသော ဈာန ဝီထိ ဖြစ်ပုံကား— ပထဝီကသိုဏ်း စသည်ကို စီးဖြန်းဘန်များသဖြင့် ဈာန် ရလုလတ်၍ ပထဝီကသိုဏ်း ပညတ် စသော အာရုံ တခုခုသည် မနောဒွါရ၌ ထင်လာသည် ရှိသော် ဘဝင်္ဂစလန ဘဝင်္ဂုပစ္ဆေဒ မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်း မန္တပည ပုဂ္ဂိုလ်၌ ပရိကမ် ဥပစာ အနုလုံ ဂေါတြဘု ဟု ဥပစာရသမာဓိဇော ၄ ကြိမ်, တိက္ခပညပုဂ္ဂိုလ်၌ ဥပစာအနုလုံဂေါတြဘူ ဟု သုံးကြိမ်, ထို့နောက် အပ္ပနာသမာဓိဇော တကြိမ်အကျတွင် ဝီထိစဉ် ပြတ်၍ ဘဝင် ဖြစ်ထိုက်သမျှ ဖြစ်သတည်း။ မန္တပည ပုဂ္ဂိုလ်၏ အစဆုံး ရအပ်သော ဈာနဝီထိပုံ ဘ 000 000 000 000 000 000 000 ဂေါ ဈ ဘ 000 000 000 [တိက္ခပညပုဂ္ဂိုလ်၏ ဝီထိ၌ ပရိကံ မပါခြင်းသာ ထူး၏၊ ပ = ပရိကံ ဥ- ဥပစာ၊ န = အနုလုံ၊ ဂေါ = ဂေါတြဘု၊ ဈ = ဈာန်။] --- Trang pdf 115 စဉ်းစား ဖွင့်ဆိုပိုင်း ၃။ တတ္ထာ - ထိုအပ္ပနာဇောဝါရ၌် သောမနဿသဟဂုတ်ဇဝနနန္တရံ - သောမနဿသဟဂုတ်စ်ဇော၏ အခြားမဲ့၌၊ အပ္ပနာဝိ - အပ္ပနာဇောကိုလည်း၊ သောမနဿသဟဂတ၁ဝ - သောမနဿ သဟဂုတ် အပ္ပနာဇောကိုသာလျှင်၊ ပါဋ်ိကင်္ခိတဗ္ဗာ - အလိုရှိအပ်၏။ ဥပေက္ခာသဟဂတ ဇဝနာနန္တရံ - ဥပေက္ခာ သဟဂုတ်ဇော၏ အခြားမဲ့၌် (အပ္ပနာပိ -’ကိုလည်း) ဥပေက္ခာသဟဂတ၁ဝ - ဥပေက္ခာသဟဂုတ် အပ္ပနာဇောကိုသာလျှင်္၊ ပါဋိကင်္ခိတဗ္ဗာ - ၏။ ၃။ တတ္ထသောမနဿ ၊ ပေ ၊ ဥပေက္ခာသဟဂတာဝ - ဤစကားကား အပ္ပနာဇောဝီထိ၌ ဥပစာရသမာဓိဇောခေါ် ကာမဇောနှင့် အပ္ပနာသမာဓိ ဇောများသည်် သောမနဿသဟဂုတ်ချင်း ဥပေက္ခာသဟဂုတ်ချင်း ဖွယ်သော တူရမည် ဟု ပြသော စကားတည်း။ သောမနဿ ၊ပေ၊သောမနဿသဟဂတာဝ’မဟာကုသိုလ် ကြိယာသောမနဿသဟဂုတ်် ဉာဏသက္ပယုတ်ဇော ၄ ပါးတွင် ၁ ပါးပါးသော ဇော နောင် မဟဂ္ဂုတ် သောမနဿသဟဂုတ်ဇော ၁၀, မဂ်ဖိုလ်သောမနဿ သဟဂုတ်ဇော ၃၂, ပေါင်း ၄ဝ တွင် တပါးပါး စောနိုင်၏။ [ဤစကားအရ “ဒွတ္တိံသ သုခပုညမ္ဘာ, သုခိတကြိယတော အဋ္ဌ”ဟု ဂါထာ၌ဖြစ်လတံ့။] ဥပေက္ခာသဟဂတ ၊ ပေ၊ ဥပေက္ခာသဟဂတာဝ — မဟာကုသိုလ် ကြိယာ ဥပေက္ခာသဟဂုတ်် ဉာဏသမ္ပယုတ်ဇော ၄ ပါးတွင် တပါးပါးသော ဇောနောင် မဟဂ္ဂုတ် ဥပေက္ခာသဟဂုတ်ဇော ၁၀, မဂ်ဖိုလ် ဥပေက္ခာသဟဂုတ်ဇော (ပဉ္စမဈာန်) ဂ,် ပေါင်း ဂဝ, တွင် တပါးပါးစောနိုင်၏။ [ဤစကားအရ“ဒွါဒသောပေက္ခကာပရံ, ဆ သမ္ဘောန္တိ ဥပေက္ခကာ” ဟု ဖြစ်လတံ့။] ၄။ တထာပိ - ထိုတူသောဝေဒနာရှိသောဇောဝါရ၌်လည်း၊ ကုသလဇဝန၁နန္တံ ရံ - မဟာကုသိုလ် ဉာဏသမ္ပယုတ် ဇော ၄ ခုတို့၏ အခြားမဲ့၌၊ ကုသလဇဝနစ္ဆေဝ - မဟဂ္ဂုတ်လောက္ကတ္တရာ ကုသိုလ်ဇောသည်၎င်း၊ ဟေဋ္ဌီမံ - အေခံဖြစ်သော၊ ဖလ ဣယဉ္စ - ဖိုလ်ဇော ၃ ခု အပေါင်းသည်၎င်း၊ အပ္ပနာတိ - အပ္ပနာ ဖြစ်၏။ ကြိယဇဝနနန္တရံ − မဟာကြိယာ ဉာဏသမ္ပယုတ် ဇေ၁၄ခု၏အခြားမဲ့၌၊ ကြိယဇဝနာဝ - မဟဂ္ဂုတ်ကြိယာဇော သည်၎င်း၊ အရဟတ္တဖလဉ္စ - အရဟတ္တဖိုလ်ဇော သည်၎င်း၊ အပေတိ - အပ္ပနာဖြစ်၏၊ ဣတိ - ဤသို့ မှတ်အပ်၏။ ၄။ တတ္ထာပိကုသလ ၊ ပ ၊ အရဟတ္တဖလဉ္ဇ‘ဤစကားကား ကုသိုလ် ကာမဇောနောင် စောထိုက်သော အပ္ပနာဇော, ကြိယာ ကာမဇောနောင် စောထိုက်သော အပ္ပနာဇောတ္ထိကို ခွဲပြသော စကားတည်း။ ကုသလဇဝနာ ၊ ပေ ၊ ဖလတ္တ ယ မဂ္ဂေ တိ— မဟာကုသိုလ် ဥာဏသမ္ပ ယုတ်ဇော ၄ပါးတွင် တပါးပါးနောင် မဟဂ္ဂုတ် လောကုတ္တရာ ကုသိုလ်ဇော ၂၉ ,(အရဟတ္တဖိုလ်ကြဉ်)အကျော်ဖိုလ်ဇော၁၅, ပေါင်း ၄၄ပါးတွင် တပါးပါး စောနိုင်၏။ သို့သော် ဝေဒနာချင်းကား ဖွယ်နောက် တူရလိမ့်မည်။ [ဤစကားအရ “ *ပုထုဇ္ဇနာနံ သေက္ခာနံ, ကာမပုညတိဟေတုတော ” ဟု ဂါထာ၌ လာလတတ်။] ကြိယဇဝနာနန္တရံ ၊ ပေ၊ အရဟတ္တဖလဉ္ဇ—— မဟာကြိယာ ဉာဏသမ္ပ ယုတ်ဇော ၄ ပါးတွင် တပါးပါးနောင် မဟဂ္ဂုတ်ကြိယာဇော ၉, အရဟတ္တ ဖိုလ်ဇော ၅, ပေါင်း ၁၄ ပါးတွင် တပါးပါး စောနိုင်၏။ သို့သော် ဝေဒနာ ချင်းကား ရွှေ နောက် တူရလိမ့်မည််။ [ ဤစကား အရ – တိဟေတုကာမ ကြိယာတော, ဝိတရာဂါန မပ္ပနာ” ဟု ဂါထာ၌ လာလတလံ့။ ] ---