## PAGE 211 ၄၁၂ - သမုစ္စည်းပိုင်း မာသော – သီလဗ္ဗတပရာမာသ မည်သေခ၊ ကာယဂနွေ ၁- ကာယဂန္ထ၎င်း၊ဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသောဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသ မည်သော၊ ကာယဂန္တေ၁-ကာယဂန္ထ ၎င်း၊ ( ဣတိ - ဤသို့ ) စာရော-လေးပါးတို့တည်း။ ၅။ ဥပါဒါနာနိ-ဥပါဒါန်တို့သည်၊ ကာမုပါဒါနံ-ကာမုပါ ဒါန်၎င်း၊ ဒိဋ္ဌပါဒါနံ – ပါဒါန်၎င်း၊ သီလဗ္ဗတုပါဒါနံ - - - == သီလဗ္ဗတပရာမာသ — [သီလ+ဝတ+ပရ+အာမား။ သီလ= နွား ခွေး အစရှိသည်တို့၏ အလေ့ + ဝတ = ၎င်းတို့၏ အကျင့် + ပရ - မှားမှားယွင်းယွင်း+အာမာသ=သုံးသပ် (စွဲလမ်း) ခြင်း၊]နွား ခွေး စသည် တို့၏ အလေ့အကျင့်ကို ကျင့်လျှင် ကိလေသာလည်း စင်ကြယ်, သံသရာမှ လည်းလွတ်မြောက် လွယ်၏ ဟု မှားယွင်းစွာ သုံးသပ် စွဲလမ်းတတ်သော ဒိဋ္ဌိ စေတသိက်တည်း။ [ကျင့်ပုံကို ဘာသာဋီကာမှာ ရှု။] - ဣဒံသစ္စာဘိဝေသ [ ဣဒံ + သစ္စ + အဘိ+ နိဝေသ။ ဣဒံ = ဤ ငါ့အယူသာ+သစ္စံ == အမှန် ဟု+အဘိ=လွန်လွန်ကဲကဲ + နိဝေသ= နှလုံးသွင်း (စွဲလမ်း) မှု၊ ] အယူမှားကြီးကို ယူပြီးလျှင်....“ ဤ ငါ့အယူသာ အမှန်, ကျန်သမျှ အလွဲချည်း ” ဟု ( လိပ်ခဲတင်းလင်း ) မှားယွင်းစွာ စွဲလမ်း တတ်သော ဒိဋ္ဌိစေတသိက်ပင်တည်း။ [မှန်သောအယူကို ယူပြီးလျှင် ထိုကဲ့သို့ စွဲမြဲမှုမှာ ဒိဋ္ဌိမဟုတ်။ ၅။ ဥပါဒါန်။ ။ [ဥပ--အာဒါန။ ဥပ’လွန်လွန်ကဲကဲ စွဲမြဲစွာ+ အာဒါန=ယူခြင်း။] ဖါးကို မြွေက ဖမ်းထားသကဲ့သို့ မစွန့်လွှတ်နိုင်ဘဲ စွဲစွဲ လမ်းလမ်း ( အာရုံပြုသော အားဖြင့် ) ယူထားခြင်းကို “ ဥပါဒန” ဟု ဆိုသည်။ နိဿယနှင့်အဓိပ္ပါယ် ၄၁၃ သီလဗ္ဗတုပါဒါန်၎င်း၊ အတ္တဝါဒုပါဒါနံ - အတ္တဝါဒုပါဒါန်၎င်း၊ (ဣတိ-ဤသို့) စတ္တာရော-လေးပါးတို့တည်း။ - ၆။ နီဝရဏာခို-နီဝရဏတို့သည်၊ ကာမစ္ဆန္ဒနီဝရဏံ- ကာမစ္ဆန္ဒနီဝရဏ၎င်း၊ ဗျာပါဒနီဝရဏံ - ဗျာပါဒနိဝရဏ ၎င်း၊ ထိန မိဒ္ဓ နီဝရဏံ-ထိန မိဒ္ဓ နီဝရဏ၎င်း၊ ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စ [ဆောင်] ဖါးကို မြွေငန်း, မြဲစွာ ဖမ်းသို့, စွဲလမ်းသမျှ, အာရုံပြ ဥပါဒါန် ဟု ခေါ်။ ကာမုပါဒါန - [ကာမ+ ဥပါဒါန။] တရားကိုယ်မှာ ကာမဂုဏ်၌ အလွန် စွဲလမ်းတတ်သော လောဘဟူသမျှကို ကောက်။ - ဒိန္ဒုပါဒါ့န — [ ဒိဋ္ဌိ+ဥပါဒါန ] သီလဗ္ဗတပရာမာသ’အတ္တဝါဒ ဒိဋ္ဌိ ၂ မျိုးမှတပါး ကျန်ဒိဋ္ဌိ အမျိုးမျိုးတည်း။ သီလဗ္ဗတုပါဒါန’သီလဗ္ဗတ ပရာမာသ ကာယဂန္ထနှင့် တူ၏။ အတ္တဝါဒုပါဒါန [အတ္တ+ဝါဒ] အတ္တရှိ၏ ဟု ပြောဆိုမှုတည်း။ - နောက်ဥပါဒါန် ၃ပါး၏ တရားကိုယ်မှာ ဒိဋ္ဌိစေတသိက် ချည်းသာတည်း၊ စွဲလမ်းပုံ ကွဲပြား၍ ၃ မျိုး ခွဲခြားတော်မူသည်၊ အတ္တစွဲလမ်းပုံကို ဘာသာ ဋီကာမှာ ရှူ။ ၆။ နီဝရဏ။ ။ဈာန် အစရှိသော ကုသိုလ် တရားများကို တားမြစ် ပိတ်ပင်တတ်သော တရားတို့ကို နီဝရဏဟု ခေါ်သည်။ [ဆောင်] ကုသိုလ်တရား, ဈာန်မဂ်များကို, မြစ်တားတတ်သည်, အလီလီ, နီဝရဏ ခေါ်။ ## PAGE 212 ၄၁၄ သမုစ္စည်းပိုင်း နီဝရဏံ – ဥဒ္ဓစ္စ ကုက္ကုစ္စ နီဝရဏ၎င်း၊ ဝိစိကိစ္ဆာနီဝရဏံ- ပိစိကိစ္ဆာနီ၁ရဏင်း၊ အဝိဇ္ဇာဝရဏံ-အဝိဇ္ဇာနီဝရဏ၎င်း၊ ဣတိ-ဤသို့၊ ဆ-ခြောက်ပါးတို့တည်း။ - ကာမစ္ဆန္ဒ — [ကာမ+ဆန္ဒ။] ကာမဂုဏ်ကို လိုချင် နှစ်သက်မှ။ တရားကိုယ်မှာ လောဘကိုကောက်။ ဗျာပါဒ — တရားကိုယ်မှာ ဒေါသ အားလုံးတည်း။ - ထိနမိဒ္ဓ — ထိန စေတသိက်နှင့် မိဒ္ဓ စေတသက် ၂ ပါး။ ဥဒ္ဓစ္စ ကုက္ကုစ္စ — ဥဒ္ဓစ္စနှင့် ကုက္ကစ္စ စေတသိက်တည်း။ ဝိစိကိစ္ဆ ာ – ဝိစိကိစ္ဆာ စေတသိက်တည်း။ -- အဝိဇ္ဇာ ’ မောဟအားလုံးကို ကောက်။ - ထိန မိဒ္ဓနှင့် ဥဒ္ဓစ္စ ကုက္ကုစ္စ၌ တရားကိုယ် ၂ ပါးစီ ရပါလျက် နီဝရဏ တပါးသာ ဆိုရခြင်း၏ အကြောင်းကို ဘာသာဋီကာ၌ အကျယ် ဆိုထားပြီ။ ကျက်မှတ်နှင့်ရန်ကား’ [ဆောင်] ထိ-မိဒ် နှစ်ခု, တွန့်တိုမှုနှင့်, ဥဒ်’ကု အတွက်, မငြိမ်သက် ဟု, တချက် ကိစ္စ, တူပြိုင်ကြ၏၊ ....ဖြစ်ကြောင်းကလည်း, တကွမကင်း, ပျင်းရိခြင်းနှင့်, ချို့ ယွင်းသမျှ, ဗျသနစုကို, တွေးရှုကြံလစ်, စဉ်တိုင်း ဖြစ်၏။ စိစစ်ဘွယ်ချက်, ဆန့်ကျင်ဘက်ကား, ဆက်ဆက် ဝီရိယ, သမထ ဟု, ကိစ္စလည်းတူ,အကြောင်းတူလျက်, ဆန့်ကျင် ဘက် အား, တူလေငြား၍, နှစ်ပါးတရားကိုယ်,တစ်နီဝရဏ ဆိုသည့်, သွင်းသို့ စိတ်ဝယ် မြဲမြဲတည်း။ နိဿယနှင့်အဓိပ္ပါယ် လေ့ကျင့်ခဏ်၊ မေးခွန်းများ ၄၁၅ က။ အဘယ်သို့သော အပိုင်းအခဏ်းကို သမုစ္စည်းပိုင်း ဟု ခေါ်သနည်း။ ဂ။ ဃ။ ။ ဒွါသတ္တတိဝိဓာ စသော ဂါထာသည် ဘာကို ပြသော ဂါထာနည်း, အနက်ပေးပါ။ ဒွါသတ္တတိအရ၌ အနိပ္ဖန္နရုပ်များ ကြဉ်ရခြင်း၏ အကြောင်းကို ပြ၍, ၇၂ ပါး သရုပ်ကို ရေတွက်ပြပါ။ သမုစ္စည်းပိုင်း၌ ခေါင်းစဉ်အရ သင်္ဂဟ မည်မျှရှိသနည်း,သင်္ဂြိုဟ်ထေခံပါ။ င ။ အဘယ် သင်္ဂဟကို အကုသလသင်္ဂဟ ဟု ခေါ်သနည်း။ 0 11 ဆ 0 11 အဘယ်တရားမျိုးကို အာသဝ ဟု ခေါ်သနည်း, လင်္ကာထောက်ပါ။ အာသဝတို့၏ နာမည့်နှင့် တရားကိုယ်ကို ယှဉ်တွဲပြပါ။[ တရားကိုယ် ပြရာဝယ် မည်သည့်စိတ်၌ ယှဉ်သောတရားဟု ထင်ရှား ပြရမည်။ ] အဘယ်တရားမျိုးကို သြဃ ဟု ခေါ်သနည်း, လင်္ကာထောက်ပါ။ ၅။ အဘယ်တရားမျိုးကို ယောဂ ဟု ခေါ်သနည်း, လက်ထောက်ပါ။ ည။ အဘယ်တရားမျိုးကို ဂန္ထ ဟု ခေါ်သနည်း, လင်္ကာထောက်ပါ။ ။ ထိုဂန္ထတို့၏ နာမည့်နှင့် တရားကိုယ်ကို ယှဉ်တွဲပြပါ။ ဌ ။ အဘယ်တရားမျိုးကို ဥပါဒါန် ဟု ခေါ်သနည်း, လင်္ကာထောက်ပါ။ ဍ ။ ထို ဥပါဒါန်တို့၏ နာမနှင့် တရားကိုယ်ကို ယှဉ်တွဲပြပါ။ အဘယ်တရားမျိုးကို နီဝရဏ ဟု ခေါ်သနည်း, လင်္ကာထောက်ပါ။ ထို နီဝရဏတို့၏ နာမည်နှင့် တရားကိုယ်ကို ယှဉ်တွဲပြပါ။ 01 ## PAGE 213 ၄၁၉ - သမုစ္စည်းပိုင်း - ၇။ အနုသယ၁-အနုသယ တို့သည်၊ ကာမရာဂါနုသ ယော – ကာမရာဂါနုသယ၎င်း၊ ဘဝရာဂါနုသယော - ဘဝ ရာဂါနုသယ၎င်း၊ ပဋိဃာနုသယော - ပဋိဃာနုသယ ၎င်း၊ မာနာနုသယော’မာနာနုသယ၎င်း၊ ဒိဋ္ဌာနုသယေ၁-ဒိဋ္ဌာနုသ ယ၎င်း၊ ဝိစိကိစ္ဆာနုသယော-ဝိစိကိစ္ဆာနုသင်း၊ အဝိဇ္ဇာ နုသယော’အဝိဇ္ဇာနုသယ၎င်း၊ (ဣတိ-ဤသို့) သတ္တ‘ခုနစ်ပါး တို့တည်း။ ဂ။ သုတ္တန္တေ-သုတ္တန်ပါဠိတော်၌၊ (ဝုတ္တာနိ – ဟောတော် မူအပ် ကုန်သော၊ ) သံယောဇနာနိ - သံယောဇဉ် တို့သည်၊ အနုသယ ။ [ အနု+သယ။ အနူ = အဘန်ဘန်။ ဝါ’အစဉ် တစိုက်+သယ=ကိန်းအောင်းသောတရား။ သဉ္ဇာတို့သန္တာန်၌ အဘန်ဘန် အစဉ်တစိုက် ကိန်းအောင်းလျက် ပါနေသော ကိလေသာကို“အနုသယ”ဟု ဆိုသည်။ ထို အနုသယကိလေသာကား ဥပါဒ် ဌိ ဘင်အားဖြင့် အထည်ကိုယ် ထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည် မဟုတ်၊ ဆိုင်ရာအာရုံနှင့် တွေ့လျှင် အဆင်သင့် ဖြစ်ဘို့ရာ ကိလေသာဓာတ် တမျိုးသာတည်း။ [ဆောင်] သတ္ထာသန္တန်, အဘန်ဘန်လျှင်, အစဉ်တစိုက်,လိုက်၍ပါလာ, ကိလေသာဟု, ဓာတ်အစု, အနုသယခေါ်။ ကာမရာဂါနုသယနှင့် ဘဝရာဂါန္နသယတို့၏ တရားကိုယ် ကောက်ပုံမှာ ကာမာသဝ ဘဝါသဝနှင့် တူ၏၊ ပဋိဃာနုသယကား ဒေါသတည်း၊ မာနာ နုသယ စသည်တို့၏ တရားကိုယ်မှာ နာမည်အတိုင်းပင် ထင်ရှားပြီ။ " ,, ဂ။ သုတ္တန်သံသောဇဉ် ။ ။ “ သံယောဇဉ်ကြိုး ” ဟု ခေါ်ဝေါ်ရိုး ရှိသည့်အတိုင်း သတွာတို့ကို ထိုထိုဘဝမှ မလွတ်ရအောင် ကြိုးဖြင့် ချည်နှောင် သကဲ့သို့ ချည်နှောင်တတ်သော တရားကို သံယောဇဉ် ဟု ခေါ်သည်။ - နိဿယနှင့်အဓိပ္ပါယ် - ၄၁ ကာမရာဂသံယေ၁ဇနံ့ - က၁မရာဂသံယောဇဉ်၎င်း၊ ရူပရာဂ သံယောဇနံ - ရူပရာဂ သံယောဇဉ် ၎င်း၊ အရူပရာဂသံယော ဇနံ - ၎င်း၊ ပဋိဃသံယောဇနံ – ပဋိဃသံယောဇဉ် ၎င်း၊ မာန သံယောဇနံ – မာနသံယောဇဉ် ၎င်း၊ ဒိဋ္ဌိသံယောဇနံ – ဒိဋ္ဌိသံ ယောဇဉ်၎င်း၊ သီလဗ္ဗတပရာမာသသံယောဇနံ့ – သီလဗ္ဗတ ပရာမာသသံယောဇဉ်၎င်း၊ ဝိစိကိစ္ဆခသံယောဇနံ−ဝိစိကိစ္ဆ၁ သံယောဇဉ်၎င်း၊ ဥဒ္ဓစ္စသံယောဇနံ - ဥဒ္ဓစ္စသံယောဇဉ် ၎င်း၊ အဝိဇ္ဇာသံယောဇနံ - အဝိဇ္ဇာသံယောဇဉ် ၎င်း၊ ဣတိ - ဤသို့၊ ဒသ-ဆယ်ပါးတို့တည်း။ - - [ဆောင်] မိမိကိန်းရာ, သတွာကို, ထိုထိုဘုံမှ, မလွတ်ရအောင်, ချည်နှောင်သမျှ, ကြိုးနှယ်ပြု, မှတ်ရှု သံယောဇဉ်။ ကာမရာဂသံယောဇဉ်=တရားကိုယ်မှာ ကာမာသဝနှင့် တူ၏။ ရူပရာဂ = ရူပဈာန် ထိုဈာန်၏ အကျိုးဝိပါက်၌ နှစ်သက်မှ တဏှာ။ အရူပရာဂ = အရူပဈာန် ထိုဈာန်၏ အကျိုးဝိပါက်၌ နှစ်သက်မှု တဏှာ။ [ ၎င်း ၂ ပါး၏ တရားကိုယ်မှာ ဘဝါသဝနှင့် တူ၏။] ၂ - ပဋိဃသံခယာဇန = ဒေါသမူစိတ်၌ ယှဉ်သော ဒေါသတည်း။ ဒိဋ္ဌိသံယောဇန=တွဲဘက်ဖြစ်သော သီလဗ္ဗတပရာမာသ ဒိဋ္ဌိကို ချန်၍ ကျန် ဒိဋ္ဌိအမျိုးမျိုးတည်း။ ကြွင်း သံယောဇဉ်များ၏ တရားကိုယ်မှာ လွယ်ပြီ၊ ဤ၌ သံယောဇဉ် ၁၀ ပါးဆို သော်လည်း တရားကိုယ်မှာ ၇ ပါးသာ ရ၏၊ တွက်ကြည့်လေ။ ၅ ၃ ## PAGE 214 ၄၁၀ - သမုစ္စည်းပိုင်း - - ၉။ အဘိဓမ္မေ- အဘိဓမ္မာ ပါဠိတော်၌၊ ( ရာနိ-ကုန် သော၊ ) အပရာနိပိ – တမျိုးလည်း ဖြစ်ကုန်သော၊ သံယော ဇနာနိ - တို့သည်၊ ကာမရာဂသံယောဇနံ - ၎င်း၊ ဘဝရာဂ သံယောဇနံ – ဘဝရာဂသံယောဇဉ်၎င်း၊ ပဋိဃသံယောဇနံ- ၎င်း၊ မာနသံယောဇနံ−၎င်း၊ ဒိဋ္ဌိသံယောဇနံ − ၎င်း၊ သီလဗ္ဗတ ပရာမာသသံယေ၁ဇနံ - ၎င်း၊ ဝိစိကိစ္ဆာသံယောဇနံ – ၎င်း၊ ဣဿးသံယောဇနံ - ဣဿာသံယောဇဉ် ၎င်း၊ မစ္ဆရိယ သံ ယောဇနံ−မစ္ဆရိယသံယောဇဉ်၎င်း၊ အဝိဇ္ဇာသံယောဇနံ-၎င်း၊ ဣတိ-ဤသို့၊ ဒသတို့တည်း။ ၁၀။ ကိလေသာ - ကိလေသာဘို့သည်၊ လေ၁ဘော- လောဘ၎င်း၊ ဒေါသော-ဒေါသ၎င်း၊ မောဟော--မောဟ၎င်း၊ မနော-မာန၎င်း၊ ဒိဋ္ဌိ - ဒိဋ္ဌိ ၎င်း၊ ဝိစိကိစ္ဆ၁ – ဝိစိကိစ္ဆ၎င်း - ၉။ အဘိဓမ္မာ သံယောဇဉ်။ ။သံယောဇဉ် ၁၀ ပါးကို သုတ္တန် ပါဠိတော်၌ တမျိုး, အဘိဓမ္မာပါဠိတော်၌ တမျိုး, ဘုရားရှင် ဟောတော် မူသည့်အတွက် ဤ သင်္ဂြိုဟ်ကျမ်း၌လည်း ၂ မျိုး ခွဲပြထားသည်၊ တရားကိုယ် ကောက်မှာ ပါဠိရှိတိုင်း သိသာပြီ၊ သုတ္တန်နည်းထက် ဣဿာနှင့် မစ္ဆရိယ ၂ပါး ပိုလာ၏၊ ဥဒ္ဓစ္စ လျော့သွား၏၊ ထို ့ကြောင့် အဘိဓမ္မာအလို သံယောဇဉ် တရားကိုယ် ဂ ပါး ရ၏၊ နည်းနှစ်ပါးလုံး ပေါင်းစပ်လျှင် သံယောဇဉ် တရား ကိုယ် ၉ ပါး ထွက်၏။ [ဆောင်] လော-ဒေါ-မာ-ဒိဌ, ဝိစိကိစ်နှင့်, ဥဒ်- ဣသ်-မစ္ဆရိ, မောဟထည့်, မှတ်ဘိ တရားကိုယ်။ နိဿယနှင့်အဓိပ္ပါယ် ၄၁၉ ထိနံ-ထိန၎င်း၊ ဥဒ္ဓစ္စံ - ဥဒ္ဓစ္စ၎င်း၊ အဟိရိကံ - အဟိရိက၎င်း၊ အနောတ္တပ္ပံ - အနောတ္တပ္ပ၎င်း၊ ဣတိ - ဤသို့၊ ဒသ – ဆယ်ပါး တို့တည်း။ - ၁၀။ ကိလေသာ။ ။လောဘဖြစ်စေ, ဒေါသ မာန ဖြစ်စေ, စိတ်ကို မြစ်ပေ စေတတ်သော တရားကို ကိလေသာ ဟု ခေါ်၏၊ ဤ ကိလေသာ ၁ဝ ပါး၏ တရားကိုယ်မှာ ပါဠိအတိုင်း သိသာပြီ။ [ဆောင်] လော-ဒေါ-မာနေ, စ ထွေထွေတို့, ငြစ်ပေစေမှ, စိတ်ကိုပြု, မှတ်ရှု ကိလေသာ။ တထောင့်ငါးရာ ကိလေသာ။ ။လောဘသည် ရှေ့၌ ပြခဲ့ပြီးသော နာမ်တေပညာသ, နိပ္ဖန္နရုပ် အဋ္ဌာရသ, လက္ခဏရုပ် ၄, ဤ ၇၅ ပါးသော တရားကို အာရုံ ပြု၏၊ ထို ၇၅ ပါးသော အာရုံသည် မိမိ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်မှာ လည်း ရှိ၏၊ ဗဟိဒ္ဓသန္တာန်မှာလည်း ရှိ၏၊ ထို ့ကြောင့် အဇ္ဈတ္တသန္တာန်ကို အာရုံပြု၍ လောဘ ၇၅, ဗဟိဒ္ဓသန္တာန်ကို အာရုံပြု၍လောဘ ၇၅ ရှိရကား လောဘပေါင်း ၁၅ဝ ဖြစ်၏၊ လောဘ ကိလေသာ ကဲ့သို့ ဒေါသ စသော ကိလေသာများလည်း ၁၅ဝ စီ ရှိရကား ၁၅ဝ ကိုတည့် ကိလေသာ ၁၀ ပါး ဖြင့် မြှောက်လျှင် ၁၅ဝဝ ဖြစ်၏။ [ဆောင်] နာမ်တေပညံ,ရုပ်နိပွန်, လက္ခဏံရုပ် လေး။ သန္တာန်နှစ်ဝ, မြောက်ဆင့်က, တရာ့ငါးဆယ်ရေး။ ဆယ်ကိလေသာ, မြောက်ဆင့်ကာ, ငါးရာတထောင်တွေး။ [ ပညတ်အမျိုးမျိုးဖြင့် မြှောက်လျှင် မရေတွက်နိုင်အောင် များသေး၏။ ] ## PAGE 215 ၄၂ဝ သမုစ္စည်းပိုင်း ၁၁။ ပန-အမှာစကားချပ်ညှပ်လိုက်ဥးအံ့၊ အမှာစကားချပ် ဧထ- အကုသလသင်္ဂဟဝယ်၊ အာသဝါ - ဒီသု – အာသဝ အစရှိသည်တို့၌၊ ကာမဘဝန၁မေန – ကာမ နာမည် ဘဝနာမည်ဖြင့်၊ တဗ္ဗတ္ထုကာ-ထို ကမငဟူသော မှီရာအာရုံရှိသော၊ တဏှာ - တဏှာကို၊ အမိတာ – အလိုရှိ အပ်၏၊ တထာပဝတ္တံ-ထိုထိုယူပုံ အခြင်းအရာအားဖြင့် ကွဲပြား - ၁၁။ အမှာစကားချပ်။ ။ကျမ်းဆရာတို့သည် မိမိပြခဲ့ပြီးသော စကား ရပ်၌ အထူး သိစေလိုသော အချက်ဝယ် အမှာစကား ညှလျက် မှတ်ချက်ကို ပြတတ်ကုန်၏၊ ဤ “အာသဝါဒီသု”စသည့်ကား ထိုကဲ့သို့ “မှတ်ချက်”ပြသော စကားတည်း၊ အာသဝါဒီသု၌ အာဒိဖြင့် ကာမဘဝ သီလဗ္ဗတပရာမာသ စသည့်တို့ပါရှိရာ သြဃ ယောဂစသော အခဏ်းများကို ယူ၊ ဂန္ထ -ကိလေသာ အခဏ်းတို့မှ တပါး ကျန် အားလုံးတည်း။ ကာမဘဝ ၊ ပေ ၊ တဏှာအဓိပ္ပတာ’၍ သင်္ဂြိုဟ်ဆရာ အလိုအား ဖြင့် ကာမ သဒ္ဒါသည့် ဝတ္ထုအာရုံ ကာမဂုဏ်ကို ဟောရင်းတည်း၊ ဘဝ သဒ္ဓါ လည်း ရူပ အရူပဈာန်နှင့် ၎င်းတို့၏ အကျိုး ဝိပါက်ကို ဟောရင်း တည်း၊ သို့ဖြစ်၍ ( ဒိဋ္ဌာသဝ စသည်၌ ဒိဋ္ဌိနှင့် အာသဝသည့် အရတူသော်လည်း) ကာမနှင့် အာသဝ’ဘဝနှင့် အာသဝ စသည့်မှာ အရမတူဘဲ ဖြစ်နေသည်၊ ထို ့ကြောင့် ကာမနှင့် အာသဝ စသည်တို့ အရတူဘို့ရာ ကာမနာမည်ဖြင့်(ဝါ- ကာမအရ ) ဝတ္ထုအာရုံ ကာမဂုဏ်ကို တိုက်ရိုက်မယူဘဲ, ထိုအာရုံ၌ တည် သော(ထို ကာမဂုဏ်ကို အာရုံပြုသော)ကာမတဏှာကို ဌာနူပစာရအားဖြင့် ကောက်ပါ၊ ဘဝနာမည်ဖြင့် ( ဘဝအရ) ထို ဘဝကို အာရုံ ပြုသော ဘဝ တဏှာကို ဌာနူပစာရ အားဖြင့် ကောက်ပါ၊ သို့မှ ကာမသဒ္ဓါ ဘဝသဒ္ဓါနှင့် နိဿယနှင့်အဓိပ္ပါယ် ၄၂၁ လျက်ဖြစ်သော၊ ဒိဋ္ဌိဂဘမေဝ-ဒိဠိစေတသိက်ကိုပင်၊သီလဗ္ဗတ ပရာမာသေ၁ - သီလဗ္ဗတပရာမာသ ဟူ၍၎င်း၊ ဣဒံသစ္စာဘိ နိဝေသော-ဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသဟူ၍၎င်း၊ အတ္တဝါဒုပါဒေါစ- အတ္တဝါဒုပါဒါန ဟူ၍၎င်း၊ ပဝုစ္စတိ-ဆိုအပ်၏။ အာသဝသဒ္ဒါ စသည်တို့ အရတူကြ သဖြင့် – ကာမောယေဝ+အာသဝေါ, ကာမာသဝေါ”စသော ကမ္မဓာရည်းဝိဂြိုဟ်ပြုနိုင်မည် ဟူလို၊ [ အာရုံဌာန၏ အမည်ကို အာရုံပြုတတ်သော ဌာနီ တဏှာ၌ တင်စား၍ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ဌာနူပစာရ ဟု ဆိုသည်။ ] သီလဗ္ဗတ ၊ ပေ ၊ ပဝုစ္စတိ—- –ဒိဋ္ဌိ စေတသိက် တခုထည်း ဖြစ်လျက် အဘယ့်ကြောင့် သီလဗ္ဗဘပရာမာသ စသည်ဖြင့် နာမည် အမျိုးမျိုး ဆိုအပ် သနည်း” ဟု မေးဘွယ်ရှိ၍ ဤ အမှာစကားချပ်ကို ညှပ်ရလေသည်၊ ဆိုလို ရင်းကား-သီလဗ္ဗတပရာမာသ ဒိဋ္ဌိသည် – နွား ခွေးတို့၏ အလေ့အကျင့်ဖြင့် ကိလေသာမှ စင်ကြယ် သံသရာမှ လွတ်မြောက်လွယ်၏ ” ဟု ယူ၏၊ ဣဒံ သစ္စာဘိနိဝေသ ဒိဋ္ဌိသည် – ၍ ငါ့အယူသာ အမှန်, ကျန် အယူတွေ အမှား ချည်းဘဲ ”ဟု စွဲမြဲစွာ ယူ၏၊ အတ္တဝါဒုပါဒါန ဒိဋ္ဌိသည်“အတ္တရှိ၏”ဟု ယူ၏၊ ဤသို့ ယူပုံ အခြင်းအရာ ကွဲပြား သောကြောင့် တရားကိုယ် အားဖြင့် ဒိဋ္ဌိ စေတသိက်တခုထည်းကိုပင် သီလဗ္ဗတပရာမာသစသည်ဖြင့် နာမည်အမျိုးမျိုး တပ်၍ ဆိုအပ်လေသည် ဟူလို။ 66 [ “ တထာပဝတ္တံ ” ကား ဒိဋ္ဌိစေတသိက် တခုထည်းကိုပင် သီလဗ္ဗတ ပရာမာသ စသည်ဖြင့် နာမည်အမျိုးမျိုး ဆိုရခြင်း အကြောင်းကို ပြသော ပါဌ် တည်း၊ ထို့ကြောင့် “တထာပဝတ္တံ-ထိုထိုယူပုံ အခြင်းအရာ အားဖြင့် ကွဲပြား လျက် ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ” ဟု ဟိတ်အနက်ကိုလည်း သုံးစွဲပါလေ။