## PAGE 210
<!-- 7 paragraphs, raw extraction -->

ပစ္စဝေက္ခဏာ ပါဌ်အနက်

၁၉၅

ပဋိသေဝါမိ၊ မှီဝဲပါ၏။ ဥပ္ပန္နာနံ၊ ဖြစ်ပြီး ဝေဒနာနှင့် တူကုန် သော။ ဝေယာဗာဓိကာနံ၊ ဓာတ်ချောက်ချားခြင်းဓာတ် ချောက်ချားခြင်း အရင်းခံရှိသော အနာကြောင့် ဖြစ်ကုန် သော။ ဝေဒနာနံ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာတို့ကို။ ယာဝ ပဋိဃာတာယ ဝ၊ ပယ်ဖျောက်နိုင်ရုံ အကျိုးငှါသာလျှင်။ ယာဝ အဗျာဗဇ္ဈ- ပရမတာယ ဝေ၊ ဆင်းရဲကင်းကွာ ကျန်းမာ ချမ်းသာခြင်း အတိုင်းအရှည် တိုင်ရုံ အကျိုးငှါသာလျှင်။ ဂိလာနပစ္စယ- ဘေသဇ္ဇ ပရိက္ခာရံ၊ ဂိလာန၏ ရောဂါအတွက် ဆန့်ကျင် ဘက်ဖြစ်၍ အသက်၏ အရံအကာ အဆောက်အဦးဖြစ်သော ဆေးကို။ ပဋိသေဝါမိ၊ မှီဝဲပါ၏။

ဝေဒနာများကိုသာ နောင်မဖြစ်လာအောင် ဆေးဖြင့် တား မြစ်နိုင်၏၊ ထို့ကြောင့် “ဥပ္ပန္နသဒိသာ ပန ဥပ္ပန္နောတိ ဝုစ္စန္တိ’ စသည်ဖြင့် ဋီကာ ဖွင့်သည်။]

စ

"

ဝေယာဗာဓိကာနန္တိ ဧတ္ထ ဗျာဗာဓောတိ (ဝေယာဗာ- ဓောနှင့် ဗျာဗာဓော တူသည်၊ဝေယာကရဏနှင့် ဗျာကရဏတို့ တူသကဲ့သို့တည်း၊) ဓာတုက္ခောဘော, တံသမုဋ္ဌာနာ စ ကုဋ္ဌ ဂဠကာဒယော၊ ဗျာဗာဓတော ဥပ္ပန္နော ဝေယာဗာဓိကာ၊
[ခန္ဓာကိုယ်၌ ဓာတ် ၄-ပါးပျက်မှုကို “ဓာတုက္ခောဘ”ဟု ခေါ်၏၊ ထိုသို့ ဓာတ်ချောက်ချားမှုကြောင့်လည်း ညောင်းမှု ကိုက်မှု စသော ဒုက္ခဝေဒနာ ဖြစ်တတ်သည်၊ ဓာတ်ချောက် ချားလျှင် အနာပေါက်တတ်၏၊ ထိုအနာကြောင့်လည်း ဒုက္ခ ဝေဒနာ ဖြစ်လာတတ်၏-ဟူလို။] “ဝေယာဗျာဓိကာနံ” ဟု ရှိသည်ကား အဋ္ဌကထာဖွင့်နှင့် မညီ။
