## PAGE 114

လဟုပညတာယ = ပေါ့ပါးသော ပညာရှိသည်အဖြစ်ငှာ။ ဖ။ ဟာသပညတာယ
ရွှင်သော ပညာရှိသည်အဖြစ်ငှာ။ ပ။ ဇဝနပညတာယ = (ဝိပဿနာ၏
သင်္ခါရအာရုံ, နိဗ္ဗာန်အာရုံတို့၌) လျင်မြန်စွာဖြစ်တတ်သော ပညာရှိသည်အဖြစ်ငှာ၊
[ဝိပဿနူပဂသင်္ခါရေသု စ ဝိသင်္ခါရေ
စ ဝိသင်္ခါရေ စ ခိပ္ပံ ဇဝတိ ပဝတ္တတီတိ ဇဝနာ၊
ဇဝနာ ပညာ ယဿာတိ ဇဝနပညာ]။ ပ။ တိက္ခပညတာယ=ထက်မြက်သော
ပညာရှိသည်အဖြစ်ငှာ။ ။ နိဗ္ဗေဓိကပညတာယ=ကိလေသာအတုံးအခဲကို
ဖြိုခွဲတတ်သော ပညာရှိသည်အဖြစ်ငှာ။ ပ။ ကာယဂတာသတိဝဂ္ဂေါ=ဝဂ်တည်း။
၂ဝ’အမတဝဂ်
၆ဝဝ-၃။ ဘိက္ခဝေ = ရဟန်းတို့၊ ယေ = အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၊
ကာယဂတာသတိ=ကာယဂတာသတိကို၊ နပရိဘုဉ္ဇန္တိ=မသုံးဆောင်ကြကုန်အံ့၊
တေ=ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၊ အမတံ=သေခြင်းမရှိရာ နိဗ္ဗာန်ကို၊ ဝါ=အမြိုက်နိဗ္ဗာန်ကို၊
ဝါ = အမြိုက်နိဗ္ဗာန်ကိုရခြင်း၏ အကြောင်းတရားကို၊ ဝါ = အမြိုက်နိဗ္ဗာန်နှင့်
တူသော မရောင့်ရဲစေနိုင်သော သုခ၌ သက်ရောက်သောချမ်းသာကို၊ [နောက်
နှစ်နည်း၌ ကာယဂတာသတိကိုပင် ဖလူပစာရ သဒိသူပစာရအားဖြင့် အမတ
ဟု ဆိုလိုရကား ကာယဂတာသတိကို တိုက်ရိုက်ရအောင် အနက်ပေးထားသည်။]
န ပရိဘုဉ္ဇန္တိ=မသုံးဆောင်ကြရကုန်၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ယေ=အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၊
ကာယဂတာသတိ=ကို၊ ပရိဘုဉ္ဇန္တိ(ဈာန်ဝင်စားသောအားဖြင့်) သုံးဆောင်
ကုန်အံ့၊ တေ=ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၊ အမတံ=ကို၊ ပရိဘုဉ္ဇန္တိ=သုံးဆောင်ကြကုန်၏။
၆ဝ၁-ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ယေသံ=အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၊ ကာယဂတာသတိ=ကို၊
အပရိဘုတ္တာ=မသုံးဆောင်အပ်ငြားအံ့၊ တေသံ-ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၊ အမတံ=ကို၊
အပရိဘုတ္တံ=မသုံးဆောင်အပ်၊ ဝါ=မသုံးဆောင်ရ။ ပ။ ကာယဂတာသတိ=ကို၊
ပရိဘုတ္တာ=သုံးဆောင်အပ်ငြားအံ့။ တေသံ=တို့သည်၊ အမတံ=ကို၊ ပရိဘုတ္တံ
ဘူရိပညာ။ ဤနည်းအလို “ဘူရိပညတာယ=ထင်ရှားရှိသော ခန္ဓာစသော
အနက်သဘော၌ မွေ့လျော်သော ပညာအကျိုးငှါ”ဟု အနက်ဆိုပါ။ ဋီကာနှင့်
ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်ဋ္ဌ၌ မြေကြီးနှင့် ပညာအနက်ကို ဟောသော ဘူရိပုဒ်၏ ဝစနတ္ထ
၌ပင် ဣရဿဖြင့် ဘူရိဟု တွေ့ ရ၏။ သို့သော် သဒ္ဒနီတိပဒမာလာ၌လည်း
ကောင်း၊ အဘိဓာန်ဋီကာ (၁၅၃ နှင့် ၁၈၁ ဂါထာ)၌လည်းကောင်း၊ ဘူရီ-
ဟု နဒါဒိဂိုဏ်း၌ သွင်း၏။ သက္ကတအဘိဓာန်တို့၌ကား ဣရဿဖြင့်သာ
တွေ့ ရပြီး ပုလ္လိင်ဖြစ်မူ ဗိဿဏိုး, ဗြဟ္မာ, သိဝအနက်ဟောဟုလည်းကောင်း၊
နပုလ္လိင်ဖြစ်မှ သုဝဏ္ဏ(ရွှေ)အနက်ဟောဟုလည်းကောင်း၊ ဝိသေသန တိလိင်
ဖြစ်မူ ပစုရ(အများ) အနက်ဟောဟုလည်းကောင်းဆို၏။

## PAGE 115

*သုံးဆောင်အပ်၏။ ဝါ=သုံးဆောင်ရ၏။ ၆ဝ၂။ ယေသံ=အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့မှာ၊
ကာယဂတာသတိ=သည်၊ ပရိဟီနာ=ယုတ်လျော့နေငြားအံ့၊ တေသံ-တို့မှာ၊
အမတံ=သည်၊ ပရိဟီနံ=ယုတ်လျော့နေ၏။ ပ။ အပရိဟီနာ=မယုတ်လျော့ငြားအံ့။
ပ။ အမတံ=သည်၊ အပရိဟီနံ=မယုတ်လျော့။ ၆ဝ၃။ ယေသံ=တို့သည်၊ကာယ
ဂတာသတိ=ကို၊ ဝိရုဒ္ဓါ=လွဲချော်စေအပ်ငြားအံ့၊ တေသံ=တို့သည်၊ အမတံ=
ကို၊ ဝိရဒ္ဓံ=လွဲချော်စေအပ်၏။ ပ။ အာရဒ္ဓါ=ပြီးစီးစေအပ်ငြားအံ့။ ပ။ အာရက္ခံ
အပြီးစီးစေအပ်၏။
၆ဝ၄၊ ၆၁၁။ ယေ-တို့သည်။ ပ။ ပမာဒိ သု=မေ့လျော့နေကုန်ငြားအံ့၊
တေ=တို့သည်၊ အမတံ=ကို၊ ပမာဒိသု=မေ့လျော့နေကြကုန်၏၊ အတိတ်ဝိဘတ်
ဖြင့်ရှိသော်လည်း ပစ္စုပ္ပန်အနက်သာ ပြန်ဆိုရသည်။ ကာလဗျတ္တယ=ကာလ
ဝိပလ္လာသတည်း။ ပမာဒိသူတိ ပမန္တိ]။ ပ။ ၆၀၅။ ယေသံ = တို့မှာ၊ ကာယ
ဂတာသတိ=သည်၊ ပမုဋ္ဌာ=ကင်းကွာနေငြားအံ့၊ ဝါ=ပျောက်ပျက်နေငြားအံ့၊
တေသံ=တို့မှာ၊ အမတံ=သည်၊ ပမုဋ္ဌိ=ကင်းကွာနေ၏။ ပ။ အပ္ပမုဋ္ဌာ=မကင်း
ကွာငြားအံ့။ ပ။ အပ္ပမုဋ္ဌံ-မကင်းကွာ။ ပ။ ၆ဝ၆။ ယေသံ=တို့သည်၊ ကာယ
ဂတာသတိ=ကို၊ အနာသေဝိတာ=ရှေးဦးစွာ မမှီဝဲအပ်ငြားအံ။ပ။ ၆ဝ၇။ ယေသံ
-တို့သည်၊ ကာယဂတာသတိ = ကို၊ အဘာဝိတာ = မဖြစ်ပွားစေအပ်ငြားအံ့။
ပ။ ၆ဝ၈။ ယေသံ=တို့သည်၊ ကာယဂတာသတိ=ကို အဗဟုလီကတာ=ကြိမ်
ဖန်များစွာ အလေ့အလာ မပြုအပ်ငြားအံ့။ ပ။ အနဘိညာတာ=ထူးခြားသော
ဉာဏ်ဖြင့် မသိအပ်ငြားအံ့။ ပ။ အပရိညာတာ=ပိုင်းခြား၍ မသိအပ်ငြားအံ့။
ပ။ အသစ္ဆိကတာ-မျက်မှောက်မပြုအပ်ငြားအံ့။ ပ။ ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစ
=မိန့်တော်မူပြီ၊)
=
ဘဂဝါ=မြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဣဒံ=ဤတရားစကားတော်ကို။ အဝေါစ
ဧပြီ၊ တေ ဘိက္ခု=ထိုရဟန်းတို့သည်၊ အတ္တမနာ=နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်သောစိတ်
ရှိကြကုန်လျက်၊ ဝါ = ပီတိသောမနဿတို့သည် ယူအပ်သော စိတ်ရှိကြကုန်
လျက်၊ ဝါ ပြည့်စုံသော စိတ်အကြံရှိကုန်လျက်၊ ဘဂဝတော=မြတ်စွာဘုရား၏၊
ဝါ=သည်၊ ဘာသိတံ=ဟောတော်မူအပ်သော တရားစကားတော်ကို၊ အဘိနန္ဒ
=ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံနာယူကြကုန်ပြီ၊ ဣတိ=ဤသို့ (သုတံ=နာယူ
မှတ်မိထားအပ်ပါပြီ၊ ဣတိ=ဤတွင် အပြီးတည်း၊) အမတဝဂ္ဂေါ=အမတဝဂ်
တည်း။
ဧကကနိပါတပါဠိ=ဧကကနိပါတ်ပါဠိတော်သည်၊ ဝါ=တရားတမျိုး
တမျိုးကို ထည့်သွင်းဖော်ပြရာ အပိုင်းအခန်းပါဠိတော်သည် နိဋ္ဌိတာ=ပြီးပြီ။

## PAGE 116

ဒုကနိပါတ်
ပထမပဏ္ဏာသက
၁-ကမ္မကရဏဝဂ်၊ ၁-ဝဇ္ဇသုတ်
=
၁။ (ဘန္တေ =အရှင်ဘုရား၊ ဣဒံ သုတ္တံ-ဤဝဇ္ဇသုတ်ကို)ဧဝံ=ဤသို့၊
ဝါ = ဤယခုလျှောက်ထားမည့်အတိုင်း၊ မေ = တပည့်တော်သည်၊ သုတ်=
(မြတ်စွာဘုရားအထံတော်မှ)နာယူ မှတ်မိထား အပ်ပါပြီ၊ (ကထံ=အဘယ်သို့၊
သုတံ=ဟူမူ၊) [ဧကကနိပါတ် ပဌမသုတ်ကြည့်။ပ။ ဘဂဝါ=သည်၊ ဧတံ=ကို၊
အဝေါစ=ပြီ၊ (ကိန္တိ = သို့၊ အဝေါစ = မူ၊) ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို့။ ဝဇ္ဇာနိ=
အပြစ်တို့သည်၊ ဣမာနိ ဒွေ = ဤနှစ်မျိုးတို့တည်း၊ ဒွေ = နှစ်မျိုးတို့ဟူသည်၊
ကတမာန်=အဘယ်တို့နည်းဟူမူ၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မိက=ယခုတွေ့ကြုံနေရသော အတ္တဘော၌
ဖြစ်သော အကျိုးဟူသော၊ ဝါ=ယခု မျက်မှောက်ဘဝ၌ဖြစ်သော အကျိုးဟူသော၊
ဝဇ္ဇီစအပြစ်လည်းကောင်း၊ သမ္ပရာယိကံ=နောက်ထပ် လားရောက်အပ်သော
အနာဂတ်အတ္တဘော၌ဖြစ်သော အကျိုးဟူသော၊ ဝါ=တမလွန်ဘဝ၌ဖြစ်သော
အကျိုးဟူသော၊ ဝဇ္ဇီ စ=အပြစ်လည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကံ=သော၊ ဝဇ္ဇီ=အပြစ်ဟူသည်၊ ကတမဉ္ဇူ=
အဘယ်နည်း၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊ အာဂုစာရိ ပြစ်မှုကျူးလွန်
သော၊ စောရံ=သူခိုးကို၊ ရာဇာနော=မင်းတို့သည်၊ ဂဟေတွာ=ဖမ်းချုပ်ကြ
ကုန်၍၊ ဝိဝိဓာ=အမျိုးမျိုးကုန်သော၊ ကမ္မကာရဏာ-ညှင်းပန်း နှိပ်စက်ခြင်း