## PAGE 147

"
[“အဇ္ဇတံ+အဂ္ဂေ”ဟု ပုဒ်ဖြတ်၍ “အဇ္ဇတံ-ယနေ့ကို၊ ဝါ=ယနေ့၌ဖြစ်သော
ကြည်ညိုမှု စသည်ကို၊ အဂွေ=အဦးအစကို ကတွာ=ပြု၍”ဟု ကတွာပုဒ်ထည့်ကာ
သေချာစွာ အနက်ဆိုနိုင်၏] ပါဏုပေတံ=အသက်တို့ဖြင့် ဆည်းကပ်လျက်၊
ဝါ=အသက်ထက်ဆုံး ဆည်းကပ်လျက်၊ သရဏံ=၍၊ ဂတံ=သဘောပေါက်
သိမြင်သေား ဥပါသကံ=သီတင်းသည် ဒါယကာဟူ၍၊ မံ=အကျွန်ုပ်ကို၊ ဘဝံ
ဂေါတမော=အရှင်ဂေါတမသည်။ ဓာရေတု=အသိအမှတ် ပြုတော်မူပါ၊ ဣတိ
=ဤသို့ (အဝေါစ=လျှောက်ပြီ)
၁၇။ အထခေါ-၌၊ ဇာဏုသောဏိ=ဇာဏုသောဏိမည်သော၊ (ဇာ
ဏုသောဏိပုရောဟိတ် ရာထူးရှိသော အမျိုး၌လည်း ပေါက်ဖွား၍ ဘုရင့်ထံမှ
ဇာဏုသောဏိမည်သော ပုရောဟိတ်ရာထူးကိုလည်း ရရှိသည် အဖြစ်ကြောင့်
ဇာဏုသောဏိမည်သော) ဗြာဟ္မဏော=သည် ။ပ။ သော ပစ္စယော=သည်၊
ကော=နည်း၊ ဣတိ (အဝေါစ=မေးလျှောက်ပြီ) ဗြာဟ္မဏ«ဏ္ဏား၊ ကတတ္တာ
စ=ပြုလုပ်အပ်ခဲ့သည် အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း၊ အကတတ္တာ စ=မပြုလုပ်
အပ်ခဲ့သည် အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဧဝံ=ဤသို့၊ ဝါ=ဤသင် မေးလျှောက်
သည်မှစ၍”ဟု အဓိပ္ပာယ် ယူစေလို၏။ ပါရာဇိကဏ် အဋ္ဌကထာ၌လည်း
ဝုတ္တံ ဟောတိ ဟုပင် ပါသေး၏။ ထို့ကြောင့် “အဇ္ဇဘဝံ”ဟူသော အဋ္ဌကထာ
အဖွင့်သည်လည်း တာပစ္စည်း၏ အနက်ဖွင့်မဟုတ်။ အဇ္ဇတံ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်
သက်သက်သာတည်း။ သီလက္ခန် ဋီကာသစ်၊ ဒု၊ ၁၉၁-၌ကား အဇ္ဇဘာဝံဟူသော
ဒီဃဖြင့် ရှိသော ပါဌ်ကို အတည်ပြု၍ တာပစ္စည်း အနက်ရှိအောင် ကြံကာ
“အဇ္ဇတံ-ယနေ့၏အဖြစ်ကို၊ ဝါ=ယနေ့ထင်ရှား ရှိသည်အဖြစ်ကို”ဟု အနက်
ပေးရန် ဖွင့်ပြထား၏။
ထိုငိုကာသစ် မည်သို့ပင် ဖွင့်စေကာမူ တာပစ္စည်းအနက် မရှိကြောင်း
အခိုင်လုံဆုံး သာဓကကား “အန္ဓတာတိ အဇ္ဇာတိပဒဿ ဝဍ္ဎနမတ္တံ ဟေတ္ထ
တာသဒ္ဓေါ၊ ယထာ “ဒေဝတာတိ-ဟူသော သံယုတ်ဋီကာ၊ ပ-၁၇၄-တည်း။
ဒအာဂုံဖြင့် အဂ္ဂဟူသော မူကွဲပါဠိကိုကား "အဇ္ဇ-ယနေ့ကို၊ အဂ္ဂေ=
အဦးအစကို၊ ကတွာ=ပြု၍”ဟု အနက်ဆိုပါ။ အကွေ့၌ ဒုတိယာ အံဝိဘတ်ကို
ဧပြု၊ တနည်းအားဖြင့် ဒုတိယာဧကဝုစ် အံဝိဘတ်ကို ဗဟုဝုစ်ယောဝိဘတ်သို့
ပြောင်းလဲကာ ထိုယောဝိဘတ်ကိုပင် ဧပြုခြင်းအားဖြင့် ဧကဝုစ်မှ ဗဟုဝုစ်သို့
ပြောင်းလဲမှု ဝစနဝိပလ္လာသဟု ကြံပါ။

## PAGE 148

သည့်အတိုင်း ။ပ။ ဥပပဇ္ဇန္တိ=ကုန်၏၊ ဣတိ(အဝေါစ=မိန့်တော်မူပြီ)
ဂေါတမ=မ၊ ပန=ထိုမှတပါး၊ ယေန(ဟေတုနာ)=ကြောင့်။ပ။ သော ပစ္စယော
-သည်၊ ကော=နည်း၊ ဣတိ (အဝေါစ) ဗြာဟ္မဏ-ဏ္ဏား၊ · ကတတ္တာစ
=လည်းကောင်း ၈၀။ ဥပပဇ္ဇန္တိ =၏၊ ဣတိ (အဝေါ်စ=မိန့်တော်မူပြီ) ဘော
ဂေါတမဿ-အရှင်ဂေါတမ၏၊ ဝါ-သည်၊ သံခိတ္တေန=အကျဉ်းချုပ်
အားဖြင့်၊ ဘာသိတဿ=ဟောပြအပ်ပြီး၍၊ ဝိတ္ထာရေန=အကျယ်တဝင့် အားဖြင့်၊
အတ္ထံ=အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို၊ အဝိဘတ္တဿ=မခွဲဝေအပ်သော၊ ဣမဿ =ဤ
တရားစကား၏၊ ဝိတ္ထာရေန=ဖြင့်၊ အတ္ထံ=ကို၊ အဟံ=အကျွန်ုပ်သည်၊ န ခေါ
ဇာနာမိ=မသိနိုင်ပါ၊ သာဓု တောင်းပန်ပါ၏၊ ယထာ=အကြင် အခြင်းအရာ
အားဖြင့်၊ (ဒေသိယမာနေ=ဟောပြအပ်လသော်) ဘောတော ဂေါတမဿ
၏၊ ဝါ=သည်၊ သံခိတ္တေန ။ပ။ အဟံ-သည်၊ အာဇာနေယျ=သိနိုင်ရာ၏၊
တထာ=ထို (အကျွန်ုပ်သိနိုင်လောက်သော) အခြင်းအရာအားဖြင့်၊ ဘဝံဂေါတမော
=အရှင်ဂေါတမသည်၊ မေ-အကျွန်ုပ်အား၊ ဓမ္မံ=တရားကို၊ ဒေသေတု= ဟော
တော်မူပါ၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစ=လျှောက်ပြီ)
==
`ဗြာဟ္မဏ=ပုဏ္ဏား၊ တေနဟိ=(အကျယ်တဝင့် ဟောဖို့ရန်) - ထိုသို့
အသင်တောင်းပန်ခြင်းကြောင့်၊ (တနည်း) တေနဟိ=ငါတိုက်တွန်း၏၊ ဥယျော
ဇနတ္ထနိပါတ်တည်း] (တွံ=သင်သည်၊ ဣမံ ဓမ္မံ=ဤတရားကို) သာဓုကံ=
ကောင်းစွာ၊ သုန္ဒရအနက်တည်း ဝါ=စွဲစွဲမြဲမြဲ (မှတ်မှတ်သားသား) ဒဋီကမ္မ
အနက်တည်း] ဝါ=ငါ၏ စေခိုင်းတိုက်တွန်းခြင်းဖြင့် [အာဏတ္တိအနက်]
သုဏာဟိ=နာယူလော၊ မနသိ=စိတ်နှလုံး၌၊ ကရောဟိ=သွင်းပိုက်ထားလော။
[သီလက္ခန် အဋ္ဌကထာ၌ ပါဌသေသ ထည့်စွက်၍ နောက်တနည်း အနက်ဖွင့်များ
ရှိသေး၏။ ဤနေရာ၌မူ ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ၌လည်း မဖွင့်၊ လိုအပ်သည်ဟုလည်း
မထင်၍ ချန်ထားခဲ့တော့အံ့] ဘာသိဿာမိ=ငါဟောကြားအံ့၊ ဣတိ=ဤသို့၊
(အဝေါစမိန့်တော်မူပြီ] ဘော=အိုအရှင်၊ ဧဝံ=ကောင်းပါပြီ၊ ဣတိခေါ- ဤ
သို့လျှင် ပါ။ ဘဂဝတော=မြတ်စွာဘုရား၏။ (ဝစနံ=စကားတော်ကို) ပစ္စာ
သိ=ပြီ။ ဝါ=ပြီ။ပ။ ဗြာဟ္မဏဒဏ္ဏား၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊ ဧကစ္စဿ-သည်၊
[စာပိုဒ်’၃နှင့်၄ ကြည့်] ပ။ ဗြာဟ္မဏ=ဏ္ဏား၊ ဧဝံခေါ=ဤသို့ ငါဟောပြအပ်သည့်
အတိုင်းပင်၊ ကတတ္တာ စ ။ပ၊ ဗြာဟ္မဏ=ဏ္ဏား၊ ပန=ထိုမှတပါး၊ ဣခံ=၌
110*

## PAGE 149

၁၈။ အထခေါ=ထိုအခါ၌၊ အာယသ္မာ အာနန္ဒော=အရှင်အာနန္ဒာသည်
။ပ။ ဘဂဝန္တံ=မြတ်စွာဘုရားကို။ အဘိဝါဒေတွာ-ရိုသေစွာ ရှိခိုးပြီး၍ ။ပ။
နိသိန္န=ထိုင်နေပြီးသော၊ အာယသ္မန္တ အာနန္ဒ=အရှင်အာနန္ဒာကို၊ ဘဂဝါ=သည်၊
ဧတံ-ဤတရားစကားကို၊ အဝေါစ (ကိန္တိ=သို့၊ အဝေါစ=မူ) အာနန္ဒ=အာနန္ဒာ၊
ကာယဒုစ္စရိတံ=ကိုလည်းကောင်း ။ပ။ မနောဒုစ္စရိတံ=ကိုလည်းကောင်း၊
ဧကံသေန တခုသော အဖို့အားဖြင့်။ ဝါ=ဧကန်စင်စစ်အားဖြင့် [ဧက+အံသ]
အကရဏီယံ=မပြုသင့်ဟူ၍၊ အဟံ=ငါသည်၊ ဝဒါမိမိန့်ဆို၏၊ ဣတိ(အဝေါစ
=မိန့်) ဘန္တေ =အရှင်ဘုရား၊ ယမိဒံ(ယံ ဣဒံ) ကာယဒုစ္စရိတံ= အကြင်ကာယ
ဒုစ္စရိတ်အကုသိုလ်ကိုလည်းကောင်း၊ ယမိဒံ ဝစီဒုစ္စရိတံ=လည်းကောင်း၊ ယမိဒံ
မနောဒုစ္စရိတံ=လည်းကောင်း၊ ဧကံသေန=ဖြင့်၊ အကရဏီယံ=၍၊ ဘဂဝတာ=
မြတ်စွာဘုရားသည်၊ အက္ခာတံ-ဟောကြားတော်မူအပ်ပါပြီ၊ အကရဏီယေ
မပြုသင့် မပြုထိုက်သော၊ တသ္မိံ=ထိုဒုစရိုက် အကုသိုလ်ကို၊ ကယိရမာနေ=
ပြုအပ်လသော်၊ ကော=အဘယ်မည်သော၊ အာဒီနဝေါ-အပြစ်ကို၊ ဝါ=သည်း
ပါဠိကခေါ-အလိုရှိအပ်ပါသနည်း၊ ဝါ=မလွဲမသွေ ဖြစ်ပါမည်နည်း၊ ဣတိ
(အဝေါစ=လျှောက်ပြီ)
အာနန္ဒ-အာနန္ဒ၊ ယမိဒံ ကာယဒုစ္စရိတံ=ကိုလည်းကောင်း aun
အကရဏီယံ=၍၊ မယာ=ငါသည်၊ အက္ခာတံ=ပြီ။ပ။ အယံ အာဒိနဝေါ=ဤ
ဆိုလတ္တံ့သော အပြစ်ကို၊ ဝါ=သည်၊ ပါဋိကင်္ခါ-အလိုရှိအပ်၏၊ ဝါ=မလွဲမသွေ
ဖြစ်လိမ့်မည်၊ အတ္တာပိမိမိသည်လည်း၊ အတ္တာနံ=မိမိကိုယ်ကို၊ ဥပဝဒတိ=
စွပ်စွဲ၏၊ ဝိညူပညာရှိတို့သည်။ အနုဝိစ္စ=သိမြင်ကုန်၍၊ ဝါ=ဝင်ရောက်စွက်ဖက်
ကုန်၍၊ ဂရဟန္တိ=ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။ ပါပကော=ယုတ်ညံ့သော၊ ကိတ္တိသဒ္ဓေါ=
ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုအပ်သော သတင်းစကားသံသည်။ အဗ္ဗုဂ္ဂစ္ဆတိ=ကျော်လွှမ်းပျံ့နှံ့၍
တက်၏။ သမ္မုဋ္ဌော=တွေဝေလျက်၊ ကာလံ=သေခြင်းကိုး ကရောတိ-ပြု၏။
[သေခါနီး၍ အိပ်ရာထဲ လဲနေစဉ် ရာပေါင်းများစွာသော ဓားလှံတို့ဖြင့် ထိုး
ခုတ်ခံနေရသလို ငရဲဂတိနိမိတ်တွေ ထင်လာခြင်းကြောင့် ကယ်ပါ ကယ်ပါဟု
ကြောက်လန့်စွာ ကယောင်ကယမ်း အော်မြည်တမ်းလျက် သေရသည်ဟူလို]
ဃ။ အယံ အာဒီနဝေါ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အပြစ်ကို၊ ဝါ-သည်၊ ပါဋိကခေါ်=၏၊
ဣတိ(အဝေါစ=မိန့်) ။ပ။ ကရဏီယံ=ပြုသင့်ပြုထိုက်၏ဟု ။ပ။ ကရဏီယေ
=ပြုသင့်ပြုထိုက်သော၊ တသ္မိံ=ထိုသုစရိုက် ကုသိုလ်ကို။ပ။ အာနိသံသော=
အကျိုးအာနိသင်ကို၊ ဝါ=သည်။ပ။ န ဥပဝဒတိ=မစွပ်စွဲ။ပ။ ပသံသန္တိ=ချီးမွမ်း