## PAGE 153

ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အပ္ပဋိစ္ဆန္နကမ္မန္တ ဿ-ဖုံးကွယ်ထားအပ်သော မကောင်းမှ
မရှိသော သူမှာ၊ ဒေဝါဝါ=နတ်ဘုံ,နတ်ခန္ဓာလည်းကောင်း၊ မနုဿာဝါ-လူ့ဘုံ,
လူ့ခန္ဓာလည်းကောင်း၊ ဒေဝါနံ အယံ(ဂတိ)ဒေဝါ၊ မနုဿာနံ အယံ
မနုဿာ] ဣတိ=ဤသို့၊ ဒွိန္။ပ။ ပါဋိကင်္ခါ=၏၊ ဣတိ(အဝေါစ=မိန့်)။ပ။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကဿ=မှားသောအယူရှိသောသူမှာ။ပ။ သမ္မာဒိဋ္ဌိကဿ- မှန်သော
အယူရှိသောသူမှာ။ပ။ ဒုဿီလဿ=သီလမရှိသော သူ၏၊ ဝါ=ကို၊ ပဋိဂ္ဂါဟာ
လက်သင့်ခံသော ဘုံခန္ဓာတို့သည်၊ နိရယော ဝါ=လည်းကောင်း၊ တိရစ္ဆာန
ယောနိဝါ= လည်းကောင်း၊ (ဣတိ=ဤသို့)ဒွေ=နှစ်မျိုးတို့တည်း ။ပ။
သီလဝတော-သီလရှိသောသူ၏၊ ဝါ=ကို။ပ။
၃၁။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ [ဒွါဟံ=ဒွေ+အဟံ]အဟံ=ငါသည်၊ ဒွေ=နှစ်မျိုး
ကုန်သော၊ အတ္ထဝသေ-အကြောင်းတို့ကို၊ [*မိမိနှင့်စပ်သော အကျိုးရှိသော
အကြောင်းတို့ကို”ဟု ဋီကာဝိဂြိုဟ်နက် ဆိုနိုင်၏။ ဝသ(အမီန)=မိမိနှင့်
ဆက်စပ်သော+အတ္ထ= အကျိုး(ရှိသောအကြောင်း)။ အတ္ထော (ဖလံ) ဝသော
(တဒဓိနဝုတ္တိ) ယဿ ဟေတုဿာတိ အတ္ထဝသော။) စာပိုဒ်-၂ဝ၁-၌
လည်းကြည့်] သမ္ပဿမာနော=ကောင်းစွာ မြင်တော်မူသည်၊ (ဟုတွာ=ဖြစ်၍)
အရညဝနပတ္ထာနိ=အရညကင် ဓုတင်ဖြစ်မြောက်, တောဆိုလောက်၍ လူသူ
၁။ အရညနပတ္ထာနိ။ ။ မြို့ရွာနှင့် ကုပ်လုပ်လေးတာ အပြန်
ငါးရာဝေးသော တောကျောင်းသည် အရညကင် ဓုတင်ဆောင်လောက်သော
တောဖြစ်သောကြောင့် အရညလည်း မည်၏။ မြို့ရွာနှင့် ဝေးကွာလှသဖြင့်
ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးဖို့အတွက် လူတို့သွားလာရာ မဟုတ်သောကြောင့် ဝနပတ္ထ
လည်းမည်၏။
ပတိဋ္ဌဟန္တိ ဧတ္ထ ဝိဝေကကာမာတိ ပတ္တံ= (အလိုရှိအပ်သော တရား
ထူးကို ရနိုင်ခြင်းကြောင့်) ဆိတ်ငြိမ်မှုကို လိုလားသော သူတော်ကောင်းတို့
တည်နေရာကျောင်း၊ ဝနေသု ပတ္တံ ဝနပတ္တံ=တောထဲကကျောင်း (တောကျောင်း)၊
တောထဲ၌ ဆောက်လုပ်ထားသော ကျောင်းသာမက တောအုပ်(ဝနသဏ္ဍ)
တခုလုံးပင် နေထိုင်ရာကျောင်း(ဝနပတ္ထ)ဖြစ်နိုင်၏။
ဝနပတ္တိ ဝနသဏ္ဍာနမေတံ သေနာသနာနံ အဓိဝစနံ။ ဈာနှဝိဘင်း
ပါဠိတော်၊ ၂၆ဝ၊ အရညဝနပတ္ထာနီတိ အရညလက္ခဏပွတ္တာနိ ဝနသဏ္ဍာနိ။
အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋီကာ။ တ-၃၅၂။ မူလပဏ်ဋီကာ၊ ပ-၂၀၈။ ဤသုတ်ဋီကာ၌ကား
ဝနသဏ္ဍာနိ-ဟု မရှိဘဲ 6နပဏ္ဏာနိ-ဟု စာရှိနေလေ၏။

## PAGE 154

အရောက်နည်းသော တောကျောင်းဖြစ်ကုန်သော၊ ပန္တာနိ=အလွန် ဝေးကွာခြား
အစွန်အဖျား ဖြစ်ကုန်သော၊ သေနာသနာနိ=အိပ်ရာနေရာ ကျောင်းတို့ကို၊
ပဋိသေဝါမိ=မှီခိုသီတင်းသုံးတော်မူ၏။ ကတမေ=အဘယ်မည်ကုန်သော၊ ဒွေ
“နှစ်ပါးကုန်သော၊ (အတ္ထဝသေ=တို့ကို၊ သမ္မဿမာနော=သည်၊ ဟုတွာ-၍၊
အရညဝနပတ္ထာနိ=ကုန်သော၊ ပန္တာနိ=ကုန်သော၊ သေနာသနာနိ=တို့ကို၊
ပဋိသေဝါမိ=မှီခိုနေထိုင်သနည်းဟူမူ) အတ္တနော်=မိမိ၏၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရံ
= ယခု မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချမ်းသာစွာ နေရကြောင်းဖြစ်သော လောကီ
လောကုတ္တရာ အကျိုးကို၊ ဝါ=ယခုမျက်မှောက်ဘဝ၌ ဣရိယာပုထ် လေးဖြာ
ချမ်းသာစွာ နေရခြင်းကို၊ သမ္မဿမာနော စ=ကောင်းစွာ မြင်တော်မူသည်
လည်းကောင်း၊ ပစ္ဆိမံ=နောက်၌ဖြစ်သော၊ ဇနတ်=လူရှင်ရဟန်းအပေါင်းကို၊
အနုကမ္ပမာနော စ=ငဲ့ညှာထောက်ထား သနားတော်မူသည်လည်းကောင်း၊
(ဟုတွာ=၍၊ အရညဝနပတ္တာနိ=ကုန်သော၊ ပန္တာနိ=ကုန်သော၊ သေနာသနာနိ
=တို့ကို၊ ပဋိသေဝါမိ=၏)ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အဟံ=သည်၊ ဒွေ=ကုန်သော၊ ဣမေ
အတ္ထဝသေ=တို့ကို wor
၃၂။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယာ=ဝိဇ္ဇာဉာဏ်အဖို့၌ ဖြစ်ကုန်သော၊
ဝါ=ဝိဇ္ဇာဉာဏ်သို့ချဉ်းကပ် ပါဝင်ကုန်သော၊ ဓမ္မာ=တရားတို့သည်၊ ဣမေ
ဒွေ။ပ။ သမထော စ=သမာဓိလည်းကောင်း (ဆန့်ကျင်ဘက် ကိလေသာတို့ကို
ချုပ်ငြိမ်းစေတတ်သော သမာဓိလည်းကောင်း) ဝိပဿနာ စ=ဝိပဿနာဉာဏ်
လည်းကောင်းတည်း၊ (သင်္ခါရတရားတို့ကို မမြဲခြင်းစသော အထူးထူးသော
အခြင်းအရာအားဖြင့် ရှုတတ်သောဉာဏ်လည်းကောင်းတည်း) ဘိက္ခဝေ=တို့၊
သမထော=သမာဓိသည်၊ ဘာဝိတော=ဖြစ်ပွားစေအပ်သည်၊ (သမာနောဖြစ်လ
သော်) ကံ အတ္ထံ=အဘယ်အကျိုးကို ၊ အနုဘောတိ=ပြီးစီးစေသနည်း၊ စိတ္တံ=
မဂ်စိတ်ကို၊ ဘာဝိယတိ= ဖြစ်ပွားစေအပ်၏။ စိတ္တံ=မဂ်စိတ်သည်၊ ဘာဝိတံ=
ဖြစ်ပွားစေအပ်သည်၊ (သမာနံ=သော်)။ပ။ ယော ရာဂေါ=အကြင်တပ်မက်ခြင်း
သဘောသည်၊ (အတ္ထိ-ရှိ၏) သော (ရာဂေါ)=ထိုတပ်မက်ခြင်းသဘောကို၊
ပဟီယတိ=ပယ်အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဝိပဿနာ=သည်၊ ဘာဝိတာ=သည်၊ (သမာနာ=သော်)
or ပညာ=မဂ်ပညာကို။ပ။ ယာ အဝိဇ္ဇာ=အကြင်သစ္စာလေးပါးစသည်တို့ကို
.မှသိတတ်သော မောဟသည်၊ (အတ္ထိ) [ဋီကာ၌ ဗုဒ္ဓါဒီသု အဋ္ဌသု-ဟု ပါဌ်
ပျက်၏၊ ဝိစိကိစ္ဆာ၏ ယုံမှားရာဌာနမဟုတ်သောကြောင့် ဒုက္ခေ- အညာဏံ

## PAGE 155

စသော အဘိဓမ္မာပါဠိတော်များနှင့်အညီ “ဒုက္ခာဒီသု အဋ္ဌသု”ဟု ရှိရမည်
သာ (အဝိဇ္ဇာ)=ကို၊ ပဟီယတိ=၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ရာဂုပတ္တိလိဋ္ဌိ=ရာဂသည်
နှိပ်စက်အပ်သည်၊ ဝါ=ရာဂ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံရသည်၊ (ဟုတွာဝါ=ဖြစ်၍
လည်း) စိတ္တံ=မဂ်စိတ်သည်၊ န ဝိမုစ္စတိမလွတ်မြောက်၊ ဝါ=မဖြစ်ပေါ်လာ၊
အဝိပတ္တိလိဋ္ဌာ=အဝိဇ္ဇာသည် နှိပ်စက်အပ်သည်၊ (ဟုတွာဝါ) ပညာ=မဂ်ပညာကို၊
+ ဘာဝိယတိ=မဖြစ်ပွားစေအပ်။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣတိခေါ=ဤသို့လျှင်၊
ရာဂဝိရာဂါ=ရာဂ၏ ကုန်ခန်းပျက်စီးခြင်းကြောင့်၊ စေတောဝိမုတ္တိ=ကိလေသာ
တို့မှ လွတ်မြောက်သော အရဟတ္တဖိုလ် စိတ်သမာဓိသည် (ဟောတိ=ဖြစ်၏)
အဝိဇ္ဇာဝိရာဂါ=အဝိဇ္ဇာ၏ ကုန်ခန်းပျက်စီးခြင်းကြောင့်၊ ပညာဝိမုတ္တိ=ကိလေသာ
တို့မှ လွတ်မြောက်သော အရဟတ္တဖိုလ်ပညာသည်၊ (ဟောတိ) ဣတိ
(အဝေါစ=မိန့်)
၃၃။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဝေါ=သင်တို့အား၊ အသပ္ပုရိသဘူမိ=သူယုတ်မာ
တို့၏ တည်ရာဘုံဌာနကိုလည်းကောင်း၊ ဝါ=သူယုတ်မာတို့၏ ပင်ကိုယ်သဘော
ကိုလည်းကောင်း၊ သပ္ပုရိသဘူမိဒ္ဓ=သူတော်ကောင်းတို့၏ တည်ရာဘုံဌာနကို
လည်းကောင်း၊ ဝါ=လည်းကောင်း၊ (အဟံ=ငါသည်)ဒေသေဿာမိ= ဟောတော်
မူအံ့၊ တံ=ထိုဘုံဌာနနှစ်ပါး အကြောင်းအရာ တရားတော်ကို၊ သာဓုကံ=
ကောင်းစွာ၊ သုဏာထ=နာယူကြကုန်လော၊ မနသိ ကရောထ= စိတ်နှလုံး၌
သွင်းပိုက်ထားကြကုန်လော၊ ဘာသိဿာမိ=ဟောတော်မူအံ့၊ ဣတိ (အဝေါစ)
ဧဝံ ဘန္တေ=ကောင်းပါပြီဘုရား၊ တနည်း’ဘန္တေ =အရှင်ဘုရား ဧဝံ=ကောင်းပါပြီ]
ဣတိ=ဤသို့၊ တေ ဘိက္ခု=ထိုရဟန်းတို့သည်၊ ဘဂဝတော=၏၊ (ဝစနံ=
စကားတော်ကို) ပစ္စာသုံ=ကုန်ပြီ။ပ။
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အသပ္ပုရိသဘူမိ=ဌာနဟူသည်၊ ကတမာ စ= အဘယ်
နည်း၊ ဘိက္ခဝေးတို့၊ အသပ္ပုရိသော=သူယုတ်မာသည်၊ အကတညူ= သူတပါး
ပြုအပ်ခဲ့ဖူးသော ကျေးဇူးကို မသိတတ်သည်၊ အကတဝေဒီ=သူတပါး ပြုအပ်
ခဲ့ဖူးသော ကျေးဇူးကို ထင်ရှားဖော်ပြကာ မသိတတ်သည်၊ ဟောတိ-၏၊
ကတ-သူတပါးက မိမိအတွက် ပြုခဲ့ဖူးသော ကျေးဇူးကို+ နဝေဒီ= ထင်ရှား
ဖော်ပြကာ မံသိတတ်၊ ပရိသတ်အလယ်၌ ထုတ်ဖော်မပြောတတ်, မပြောရက်
နိုင်ဟူလို] ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ယဒိဒံ (ယာအယံ) အကတညုတာ=အကြင်သူတပါး