## PAGE 159

၏လည်းကောင်း၊ ဝါ=ကိုလည်းကောင်း၊ ကိရိယံ=ပြုသင့်သည် အဖြစ်ကို။
ဝဒါမိ=၏။ပ။ ကုသလာနံ=ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ=တို့၏။ ဝါ=တို့ကို။
ကိရိယံ=ပြုသင့်ကုန်သည် အဖြစ်ကို။ ဝဒါမိ-၏။ ဗြာဟ္မဏ=ပုဏ္ဏား။ ဧဝံ
“ဤအခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဝါ=ဤနည်း ဤပုံအားဖြင့်။ပ။ အကိရိယ ဝါဒီစ
ရှိ၏။ ဣတိ(အဝေါစ)
၃၆။ အထ ခေါ=၌၊ အနာထပိဏ္ဍိကော=အနာထပိဏ်မည်သော၊
ဂဟပတိ=အိမ်ရှင်သူကြွယ်သည်။ပ။ ဘန္တေ =အရှင်ဘုရား၊ လောကေ-လောက၌၊
ဒက္ခိဏေယျာ=လှူဖွယ်ဝတ္ထုကို ခံယူထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၊ ကတိ နုခေါ=
အဘယ်မျှ ရှိပါကုန်သနည်း၊ စ=ထို့အပြင်၊ ဝါ=ပြီးတော့၊ ကတ္ထ-အဘယ်
ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌၊ ဝါ=တို့အား၊ ဒါနံ=လှူဖွယ်ဝတ္ထုကို၊ ဒါတဗ္ဗ= ပေးလှူထိုက်ပါသနည်း၊
ဣတိ (အဝေါစ=လျှောက်ပြီ) ဂဟပတိ=အိမ်ရှင်ဒါယကာ၊ လောကေ=၌၊
ဒက္ခိဏေယျာ=တို့သည်၊ သေခေါစ-ခုနစ်ဦးသော သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း၊
အသေခေါစ=အသေက္ခဖြစ်သော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း၊ (ဣတိ= ဤ
သို့) ဒွေ=နှစ်ဦးတို့တည်း၊ ဂဟပတိ=ကာ၊ လောကေ=၌၊ ဒက္ခိဏေယျာ=တို့သည်၊
ဣမေ ဒွေ=ဤနှစ်ဦးတို့တည်း၊ စ=ထို့အပြင်၊ ဝါ=ပြီးတော့၊ ဧတ္ထ=ဤနှစ်ဦးတို့၌၊
ဝါ=တို့အား၊ ဒါနံ=ကို၊ ဒါတဗ္ဗ=ပေးလှူထိုက်၏၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစ=မိန့်)
ဘဂဝါ=ဘုန်းတော်ကြီးမား မြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဣဒံ=ဤစုတ္တိယ စကားပြေ
တရားဒေသနာတော်ကို၊ အဝေါစ=ပြီး သုဂတော=ကောင်းသောစကားကို
မိန့်ဆိုတော်မူတတ်သော မြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဣဒံ=ဤစုဏ္ဏိယ စကားပြေတရား
ဒေသနာတော်ကို၊ ဝတွာန=မိန့်တော်မူပြီး၍၊ အထ=မိန့်တော်မူပြီးရာ ထိုအခါ၌၊
သတ္ထာ=လူနတ်တို့၏ ဆရာ မြတ်စွာဘုရားသည်၊ အပရံ=အခြားတမျိုးသော၊
ဧတံ= ဤသီကုံးဖွဲ့စပ် ဂါထာမြတ်ကို၊ အဝေါစ= မိန့်တော်မူပြန်ပြီ၊ (ကိန္တိ=သို့၊
အဝေါစ=နည်းဟူမူ)
ဣမသ္မိံ လောကေ=ဤသတ္တလောက၌၊ သေခေါစ=သည်လည်းကောင်း၊
အသေခေါ စ =သည်လည်းကောင်း၊ ယဇမာနာနံ=ပေးလှူပူဇော်သူတို့၏၊
အာဟုနေယျာ=အဝေးမှပင်ဆောင်ယူ၍ ပေးလှူအပ်သော ပစ္စည်းဝတ္ထုကို ခံယူ
ထိုက်ကုန်သည်၊ [တိကနိပါတ်စာပိုဒ် ၇၁-သုတ်ကြည့် ဟောန္တိ=ဖြစ်ကုန်၏၊
တေ=ထိုသေက္ခ, အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၊ ကာယေန=ကိုယ်အားဖြင့်လည်း
ကောင်း၊ ဝါစာယ=နှုတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဥဒ=ထိုမှတပါး၊ စေတသာ
=စိတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဥဘူတာ=ဖြောင့်မတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြကုန်၏၊

## PAGE 160

'ပထမ
တံ=ထိုသေက္ခ, အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးသည်၊ ယဇာနာနံ=တို့၏၊ ခေတ္တံ=
ကုသိုလ်မျိုးစေ့၏ စည်ပင်ပေါက်ဖွားရာ လယ်မြေပေတည်း၊ ဧတ္ထ=ဤပုဂ္ဂိုလ်
နှစ်ဦးတို့၌၊ ဒိန္နံ=ပေးလှူကြောင်း စေတနာသည်၊ မဟပ္ဖလံ=များသောအကျိုးရှိ၏။
ဣတိ (အဝေါစ)
၃၇။ {ဘန္တေ=အရှင်ဘုရား၊ ဣဒံ=ဤသမစိတ္တပဋိပဒါသုတ်ကို) ဝံ
=ဤသို့၊ မေ=တပည့်တော်သည်၊ သုတံ=ပြီ၊ (ကထံ=သို့၊ သုတံ=မူ)။ပ
တေန ခေါ ပန သမယေန=ထိုအခါ၌၊ (ဇေတဝန်ကျောင်းတိုက်၌ မြတ်စွာဘုရား
သီတင်းသုံးနေတော်မူရာ ထိုအခါ၌) အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော=အရှင်သာရိပုတြာ
သည်၊ သာဝတ္ထိယံ=သာဝတ္ထိမြို့တော်အနီး၌၊ ပုဗ္ဗာရာမေ=မြို့၏ အရှေ့ဘက်
အာရာမ်၌၊ ဝါ=ပုဗ္ဗာရုံကျောင်းတိုက်၌၊ မိဂါရမာတုပါသာဒေ=မိဂါရု၏မိခင်
ဝိသာခါ၏ ပြသာဒ်၌၊ [ဧကကနိပါတ်စာပိုဒ် ၂၅၉-၌ကြည့်] ဝိဟရတိ=သီတင်း
သုံးနေတော်မူ၏၊ တတြ-ထိုပြာသာဒ်၌၊(ဝိဟရန္တော=နေတော်မူသော) အာယသ္မာ
သာရိပုတ္တော=သည်၊ ဘိက္ခု=ရဟန်းတို့ကို၊ "အာဝုသော ဘိက္ခဝေ=ငါ့ရှင်
ရဟန်းတို့” ဣတိ-ဤသို့၊.အာမန္တေသိ=မိန့်ခေါ်တော်မူပြီ၊ “အာဝုသော=အရှင်
ဘုရား” ဣတိ=ဤသို့၊ တေ ဘိက္ခူး=တို့သည်၊ အာယသ္မတော သာရိပုတ္တဿ
=အရှင်သာရိပုတြာ၏၊ (အာမန္တနံ= မိန့်ခေါ်တော်မူခြင်းကို၊ ဝါ=အမိန့်စကားကို)
ပစ္စဿာသုံ=ကုန်ပြီ။ပ။
*
အာဝုသော=ငါ့ရှင်တို့၊ အဇ္ဈတ္တသံယောဇနံ=အဇ္ဈတ္တသံယောဇဉ်ရှိသော၊
ဝါ=မိမိရုပ်နာမ်ခန္ဓာဟူသော ကာမဘဝ၌ ချည်နှောင်တတ်သော ကာမရာဂ
သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးရှိသော၊ , ဝါ=မိမိရုပ်နာမ် ခန္ဓာဟူသော ကာမဘဝ၌
ချည်နှောင်ထားတတ်သော သြရမ္ဘာဂိယ” သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုး ငါးမျိုးရှိသော
၁။ သြရမ္ဘာဂိယ၊ ဥဒုမ္ဘာဂိယသံယောစဉ် ။ ။ သြရ=အောက်ကာမဘဝ
သို့ + ဘာဂိယ(ဘဇ+ဏု)=ချဉ်းကပ်တတ်(ပဋိသန္ဓေတည်နေစေတတ်)သော
သံယောဇဉ်။ သြရံ ဘဇန္တိတိ သြရမ္ဘာဂိယာနို။ (တနည်း) သြရ=အောက်
ကာမဘဝဟူသော+ဘာဂ-အဖို့ (အပိုင်း)၏+ဣယ=စီးပွားဖြစ်သော သံယောဇဉ်။
သြရမ္ဘာဂဿ ဟိတာနိ- သြရမ္ဘာဂိယာနို။ [ကာမရာဂ,ပဋိဃနှင့် သီလ, ဒိဋ္ဌိ,
ဝိစိကိစ္ဆ ဤငါးတန် သြရမ္ဘာဂိယ] ဥဒ္ဓံ= အထက် ရူပ အရူပ ဘဝသို့+
ဘာဂိယ=ချဉ်းကပ်တတ်သော သံယောဇဉ်။ (တနည်း) ဥဒ္ဓံ-အထက် ရူပ
အရူပ ဘဝဟူသော+ ဘာဂ=အဖို့(အပိုင်း)၏ +ဣယ=အစီးအပွားဖြစ်သော
`သံယောဇဉ်း [ရူပရာဂ,အရူပနှင့် မာနုဒ္ဓစ္စံ အဝိဇ္ဇံ ဥမ္ဘာဂိယ

## PAGE 161

ပုဂ္ဂလဉ္စ= ပုဂ္ဂိုလ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဗဟိဒ္ဓါသံယောဓနံ=ဗဟိဒ္ဓါ သံယောဇဉ်ရှိသော၊
ဝါ=အပြင်အပ ရုပ်နှာမ်ခန္ဓာဟူသော ရူပ အရူပဘဝ၌ ချည်နှောင်ထားတတ်သော
ရူပရာဂ, အရူပရာဂ သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးရှိသော၊ ဝါ-အပြင်အပ.....၌
ချည်နှောင်ထားတတ်သော ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယ သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုး ငါးမျိုးရှိသော၊
ပုဂ္ဂလဉ္စ=ကိုလည်းကောင်း၊ (အဟံ-သည်) ဒေသေဿာမိ=ဟောကြားအံ့၊ တံ
=ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှစ်မျိုးကို၊ သာဓုကံ=စွာ၊ သုဏာထ။ပ။ ဘာသိဿာမိ=အံ့၊ ဣတိ
(အဝေါစ)ဧဝံ အာဝုသော=ကောင်းပါပြီ အရှင်ဘုရား၊ ဣတိ=သို့၊ တေ
ဘိက္ခု=တို့သည်၊ အာယသ္မတော သာရိပုတ္တဿ=၏၊ (ဝစနံ=စကားကို)
ပစ္စာသုံ=ကုန်ပြီ၊ ဧတဒဝေါစ ဟုရှိရာ၌ ဝစနံ’ဟုထည့်၍ အာမန္တေသိ
ဟုရှိရာ၌ အာမန္တနံဟု ထည့်၏၊ နှစ်ဌာနလုံး ဝစနံချည်းလည်း ထည့်နိုင်
ပါ၏းပ
အာဝုသော=ငါ့ရှင်တို့၊ အဇ္ဈတ္တသံယောဇနော=ရှိသော၊ ပုဂ္ဂလော=ပုဂ္ဂိုလ်
ဟူသည်၊ ကတမောစ=အဘယ်နည်း၊ အာဝုသော=တို့၊ ဣဓ=ဤသာသနာ
တော်၌၊ ဘိက္ခုရဟန်းသည်၊ သီလဝါ=ပါတိမောက္ခသံဝရသီလရှိသည်၊ ဟောတိ
=၏၊ ပါတိမောက္ခသံဝရသံဝုတော =ပါတိမောက် သီလတည်းဟူသော အပိတ်
အဆီးဖြင့် ကာယဒွါရ, ဝစီဒွါရတို့ကို ပိတ်ဆို့စောင့်စည်းလျက်၊ ဝါ=ပါတိမောက္ခ
သံဝရသီလနှင့် ပြည့်စုံလျက်၊ အာစာရဂေါစရသမ္ပန္နော=အကျင့်, ကျက်စားရာ
၁။ ပါတိမောက္ခသံဝရသံဝုတော။ ။ပါတိ=မိမိကို စောင့်ရှောက်သော
သူကို+မောက္ခ-အပါယ်ဆင်းရဲ စသည်တို့မှ လွတ်မြောက်စေတတ်သော
သိလတည်းဟူသော+သံဝရ=အပိတ်အဆီးဖြင့်+သံဝုတ=ပိတ်ဆို့စောင့်စည်းသော
ရဟန်း (အာပတ်လွန်ကျူးမှုဝီတိက္ကမ အကုသိုလ်မဝင်လာအောင် ကာယဒွါရ
ဝစီဒွါရတို့ကို ပိတ်ဆို့စောင့်စည်းသော ရဟန်း)
၂။ အာစာရဂေါစရသမ္ပန္နော။ ။ ကာယဒွါရ ဝစီဒွါရတို့၌ ဖြစ်သော
မလွန်ကျူးခြင်းတည်းဟူသော ကာယသုစရိတ်သုံးပါး, ဝစီသုစရိတ်လေးပါး
တို့သည်လည်းကောင်း, ပစ္စည်းလာဘ်ကို မျှော်ကိုး၍ လူတို့အား သစ်သီးပေးခြင်း,
ပန်းပေးခြင်းစသော မိစ္ဆာဇီဝမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း ရဟန်းတို့အား
လျောက်ပတ်သော အကျင့် (အာစာရ)မည်၏။
ဂါဝေါ စရန္တိ ဧတ္ထာတိ ဂေါစရော=နွားတို့ကျက်စားရာ နွားစားကျက်
မြက်ခင်း၊ ဂေါစရော ဝိယာတိ ဂေါစရော=နွားစားကျက်နှင့်တူသော သွားလာ