## PAGE 165

ဘဂဝါ =သည်၊ (အတ္ထိ)တေန ၌၊ ဝါသို့၊ ဥပသင်္ကမိသု=ရောက်လာကြကုန်၏၊
ဥပသင်္ကမိတွာ=ရောက်လာကြပြီး၍။ပ။ အဋ္ဌသု-ရပ်နေကြကုန်ပြီ၊ ဧကမန္တံ=၌၊
ဌိတာ=ရပ်နေကြကုန်ပြီးသော၊ တာ ဒေဝတာ=ထိုဗြဟ္မာတို့သည်၊ ဘဂဝန္တံ=
မြတ်စွာ ဘုရားကို၊ ဧတံ=ဤစကားကို၊ အဝေါစုံ=လျှောက်ကြကုန်ပြီ၊ (ကိန္တိ=သို့၊
အဝေါစုံ=နည်း) ဘန္တေ=ရား၊ ဧသော အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော=ဤအရှင်
သာရိပုတြာသည်။ပ။ ဘိက္ခူနံ=ရဟန်းတို့အား၊ အဇ္ဈတ္တသံယောဇနံ=သော၊
ပုဂ္ဂလံစကိုလည်းကောင်း၊ ဗဟိဒ္ဓါသံယောဇနံ=သော၊ ပုဂ္ဂလံ စ=လည်းကောင်း၊
ဒေသေတိ=ဟောကြားပါ၏၊ ဘန္တေ =ရား၊ ပရိသာ=တရားနာပရိသတ်သည်၊
ဟက္ကာနှစ်သက်အားရ သဘောကျပါ၏၊ ဘန္တေ =ရား၊ သာဓု=တောင်းပန်ပါ
ကုန်၏၊ ဘဂဝါ=သည်၊ ယေန=အကြင်အရပ်၌၊ အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော
သည် (အတ္ထိ) တေန=ထိုအရှင်သာရိပုတြာရှိရာ အရပ်၌၊ အနုကမ္မံ=(ထို
အရပ်၌ ရောက်နေကြသော နတ်လူတို့အား) သနားခြင်းကို၊ ဥပါဒါယ
အကြောင်းပြု၍၊ ဥပသင်္ကမတု=ကြွသွားတော်မူပါ၊ ဣတိ(အဝေါစုံ) ဘဂဝါ=
သည်၊ တုဏှိဘာဝေန=ဆိတ်ဆိတ် နေတော်မူသည် အဖြစ်ဖြင့်၊ အဓိဝါသေသိ
=လက်ခံတော်မူပြီ။
=
အထခေါ=၌၊ ဘဂဝါ=သည်၊ ဗလဝါ=အားကောင်းသော၊ ပုရိသော
=ယောက်ျားသည်၊ သမိဒ္ဓိတံ=ကွေးထားအပ်ပြီးသော၊ ဗာဟံ=လက်မောင်းကို၊
ပသာရေယျ သေယျထာပိ နာမ ဝါ=ဆန့်တန်းလိုက်ရာ သကဲ့သို့လည်းကောင်း၊
[စိတ္တဿ သုခုမဘာဝေါ ဣဓ သုခုမတ္တဘာဝမာပန္နေန ဒဋ္ဌဗ္ဗာ။ ဋီကာ
*အတ္တဘာဝေန သမံ စိတ္တံ ယာသံ ဒေဝတာနန္တိ သမစိတ္တာ”ဟု ဝစနတ္ထပြုး
(တနည်း) သမစိတ္တာ- (၂) မြတ်စွာဘုရားကို သမာပတ်၏ အစွမ်း
ကို ဟောစေလိုခြင်းအားဖြင့်-(၃) ဝါ=ပရိသတ်စုံလင်အောင် မြတ်စွာဘုရားကို
ပင့်လိုခြင်းအားဖြင့်-(၄)ဝါ အရှင်သာရိပုတြာ ဟောတော်မူအပ်သော သာဝက
ဘာသိတ တရားဒေသနာတော်ကို သဗ္ဗညုဘာသိတ ဖြစ်စေလိုခြင်းအားဖြင့်-
အချင်းချင်းတူညီသော စိတ်ရှိကြသည်အဖြစ်ကြောင့် သမစိတ္တမည်ကုန်သော။
(တနည်း) သမစိတ္တာ- (၅) သမာပတ်တမျိုးကိုသာ ရခြင်းအားဖြင့်-(၆) ဝါ
=သမာပတ်အာရုံတမျိုးကိုသာရခြင်းအားဖြင့်-အချင်းချင်းတူညီသော သမာပတ်
နှင့်ယှဉ်သော စိတ်ရှိကြသည်အဖြစ်ကြောင့် သမစိတ္တမည်ကုန်သော။ [အနက်-
၆-နက်]

## PAGE 166

သေယျထာပိ
ပသာရိတံ=ဆန့်တန်းအပ်ပြီးသော၊ ဗာဟံ=ကို၊ သမိဒ္ဒေယျ
နာမ ဝါ=ကွေးလိုက်ရာသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဧဝမေဝံ=ဤနည်းအသွင်
လျင်မြန်စွာပင်၊ ဇေတဝနေ=ဇေတဝန်ကျောင်းတိုက်၌၊ အန္တ ရဟိတော= ကွယ်
ပျောက်တော်မူပြီးသည်၊ (ဟုတွာ=ဖြစ်၍)။ပ။ အာယသ္မတော သာရိပုတ္တဿ
=အရှင်သာရိပုတြာ၏၊ သမ္ဗုခေရှေ့မှောက်၌။ ပါတုရဟောသိ=ထင်ရှား
ရောက်လာတော်မူပြီ၊ ဘဂဝါ=သည်၊ ပညတ္တေ ခင်းထားအပ်သော၊ အာသန္ဓေ=
နေရာ၌၊ နိသီဒိ=ထိုင်နေတော်မူပြီ၊ အာယသ္မာပိ သာရိပုတ္တော=သည်လည်း။ပ။
အာယသ္မန္တ သာရိပုတ္တံ=အရှင်သာရိပုတြာကို။ပ။
သာရိပုတ္တ=သာရိပုတြာ၊ ဣဓ=ဤအရပ်၌။ပ။ ယေန=အကြင်အရပ်၌၊
အဟံ-ငါသည်။ (အတ္ထိ)ကေန=ထိုငါရှိရာအရပ်၌၊ ဝါ=သို့ပ။ မီ=ငါ့ကိုပ
သာရိပုတ္တ=တြာ၊ ဧကမန္တံ=၌၊ ဌိတာ=ကုန်သော၊ တာ ဒေဝတာ=တို့သည်၊
မံ=ငါ့ကို။ပ။ သာရိပုတ္တ=တြာ၊ တာ ဒေဝတာ=တို့သည်။ ဒသ=ဆယ်ယောက် .
တို့သည်။ ဟုတွာပိ=ဖြစ်ကြ၍လည်းကောင်း၊ ဝီသံ=၂ဝသည်၊ ဟုတွာပိ=
လည်းကောင်း၊ တိံသံ=၃၀သည်၊ ဟုတွာပိ=လည်းကောင်း၊ စတ္တာလီသံ= ၄၀
သည် ။ပ။ ပညာသံ=၅ဝသည်။ပ။ သဋ္ဌိ=၆ဝသည်၊ ဟုတွာပိ=လည်းကောင်း၊
အာရဂ္ဂကောဋိနိတုဒနမတ္တေပိ=အပ်ဖျား ထိပ်ချွန်၏ ကျရောက်ထိစပ်နိုင်ရုံမျှ
သာရှိသော နေရာကလေး၌ပင်လည်း၊ တိဋ္ဌန္တိ=ရပ်တည် နေကြကုန်၏၊
[အာရာ=အပ်+ အဂ္ဂ-အဖျား+ကောဋိ-ထိပ်ချွန်+နိတုဒန=ကျရောက်ထိစပ်နိုင်ခြင်း
(ထိစပ်နိုင်လောက်ရုံ)၊ မတ္တ=မျှသာရှိသောနေရာကလေး)။ မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ်
၌ကား “ဝါလဂ္ဂကောဋိ=သားမြီးဖျားချွန်”ဟု ရှိ၏] စ=ထိုမျှလောက် ကျဉ်း
မြောင်းသောအရပ်၌ ရပ်တည်နေကြပါကုန်သော်လည်း၊ (တာဒေဝတာ=တို့
သည်) အညမညံ=အချင်းချင်း၊ နှဗျာဗာဓေန္တိ=မတိုးဝှေ့ မတိုက်ခိုက်မိကြကုန်။
သာရိပုတ္တ=သာရိပုတြာ၊ သိယာ=တရံတခါ၌၊ ဝါ=မချွတ်ဧကန်
အမှန်ပင်၊ ကဿစိ တစုံတယောက်သောသူမှားဝံ=ဤသို့တွေးတောခြင်းသည်၊
၁။ သိယာနိပါတ်ပုဒ် အနက်နှစ်မျိုး။ ။ သိယာတိ “သိယာ ခေါ ပန'
တေ ဗြာဟ္မဏ ဧဝမဿာ”တိ ုာဒီသု ဝိယ “ကဒါစီ”တိ ဣမိနာ
သမာနတ္ထော နိပါတော။ ကင်္ခါဋီကာသစ်(၁၈၈) ထိုဋီကာသစ် ထုတ်ပြထားသော
ဥဒါဟရုဏ်သည် ဤနေရာနှင့် စာသွားတူ၏၊ ထို့ကြောင့် ဤ၌လည်း သိယာ
ကို ကဒါစိအနက်ဟော နိပါတ်ကြံပါ။ (တနည်း) သိယာပိ တံ အဓိကရဏံ

## PAGE 167

အဿ=ဖြစ်ရာ၏။ (ကိန္တိ=အဘယ်သို့ တွေးတောခြင်းသည်။ အဿ၊ဖြစ်ရာ
သနည်းဟူမူ) ယေန(စိတ္တေန)=အကြင်သမာပတ်စိတ်ဖြင့်။ ဝါ=အကြင်သမာပတ်
စိတ်ကြောင့်၊ တာ ဒေဝတာ=တို့သည်၊ ဒသ=တို့သည်။ပ။ နဗျာဗာဓေန္တိ=
ကုန်၊ တတ္ထ=ထိုဗြဟ္မာဘဝ၌၊ တာသံ ဒေဝတာနံ=ထိုဗြဟ္မာတို့သည်၊ တထာ=
ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့်၊ ဝါ=ထိုမျှလောက်ကျဉ်းမြောင်းသောအရပ်၌ အချင်းချင်း
မတိုးဝှေ ့ရဘဲ ပေါင်းစုနေနိုင်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာအားဖြင့်၊ တံ
စိတ္တံ=ထိုသမာပတ်စိတ်ကို၊ (မတိုးဝှေ့ရဘဲ ပေါင်းစုနေနိုင်ကြောင်းဖြစ်သော
ထိုသမာပတ်စိတ်ကို) ဘာဝိတံ နူန=ဖြစ်ပွားစေအပ်ခဲ့လေရာ၏၊ ဣတိ-ဤသို့
တွေးတောခြင်းသည်၊ အဿ=ဖြစ်ရာ၏၊ သာရိပုတ္တ=ကြာ၊ ပန=သို့သော်လည်း၊
ဝါ=ထိုသမာပတ်စိတ်ကို ဗြဟ္မာဘဝ၌ ဖြစ်ပွားစေခဲ့လေရာ၏ဟု တွေးတောမှ
ဖြစ်နိုင်ရာသော်လည်း၊ ဧတံ=ဤသမာပတ်စိတ်ကို ဖြစ်ပွားစေခြင်းကို၊ ဧဝံ=ဤသို့
တွေးတောသည့်အတိုင်း၊ နခေါ ဒဋ္ဌဗ္ဗိ=မမှတ်သင့်သည်သာ၊ သာရိပုတ္တ=ကြာ၊
ခေါ=အစစ်အမှန်ကား၊ ယေန(စိတ္တေန=ဖြင့်) တာ ဒေဝတာ။ပ။ နု ဗျာဗာဓေန္တံ
=ကုန်၊ ဣဓေဝ=ဤသာသနာတော်နှင့် ဤလူ့လောက၌သာလျှင်၊ တာသံ
ဒေဝတာနံ=တို့သည်၊ တထာဖြင့်၊ တံ စိတ္တံ=ကို၊ ဘာဝိတံ=ဖြစ်ပွားစေအပ်ခဲ့ပြီ၊
ဗြဟ္မာဘဝရောက်မှ ထိုသမာပတ်ကို ဖြစ်ပွားစေသည်မဟုတ်၊ ဗြဟ္မာမဖြစ်မီ
ဤသာသနာတော်၌သာ ဤလူ ့ဘဝ၌သာ ဖြစ်ပွားစေခဲ့သည် ဟူလို]
သာရိပုတ္တ=ကြာ၊ တသ္မာ=ထို့ကြောင့်၊ (ထိုဗြဟ္မာတို့ ဤသာသနာ,
ဤလူ့ လောက၌သာလျှင် ငြိမ်သက်သော သမာပတ်ကို ဖြစ်စေပြီး၍ ငြိမ်သက်
သော ဗြဟ္မာဘဝ၌ ဖြစ်ကြသည် အဖြစ်ကြောင့်) ဣဟ=ဤသာသနာတော်၌၊
(ဝေါ=သင်တို့သည်) ဧဝံ-ဤသို့နှလုံးသွင်း၍၊ သိက္ခိတဗုံ=ကျင့်ကြံအားထုတ်
ရမည်၊ (ကိန္တိ=အဘယ်သို့ နှလုံးသွင်း၍၊ သိက္ခိတဗ္ဗ=နည်းဟူမူ၊ မယံ=ငါတို့သည်)
သန္တိန္ဒြိယာ=ငြိမ်သက်သော ဣန္ဒြေငါးပါး ရှိကုန်သည်၊ သန္တမာနသာ=ငြိမ်
သက်သော စိတ်ရှိကုန်သည်၊ ဘဝိဿာမ=ဖြစ်ကုန်အံ့၊ ဣတိ-ဤသို့နှလုံးသွင်း၍၊
(သိက္ခိတဗ္ဗ=ရမည်) သာရိပုတ္တ=ကြာ၊ ဧဝံဟိ=ဤသို့နှလုံးသွင်း၍သာလျှင်၊
ဝေါ=သင်တို့သည်၊ သိက္ခိတဗ္ဗ=ရမည်၊ သာရိပုတ္တ=ကြာ၊ ဟိ=ဣန္ဒြေနှင့် စိတ်
ငြိမ်သက်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကား၊ သန္တိန္တိယာနံ=ရှိကုန်သော၊ သန္တ မာနသာနံ
စသော စူဠဝါသမထက္ခန္ဓက ပါဠိတော်၌ “သိယာတိ အဝဿံ”ဟု ကင်္ခါ
ဋီကာသစ်(၄၄၉)ဖွင့်၏၊ ဤ၌လည်း ထိုအနက်ဖြစ်သင့်သည်ပင်။