## PAGE 192

ကြကုန်၏။ သညတ္တိ=ငှာ၊ ဥပဂစ္ဆန္တိစ်=ချဉ်းကပ်စုဝေးလည်း စုဝေးကြကုန်၏။
နိဇ္ဈာပေန္တိ စကြည့်ရှုစစ်ဆေးစေလည်း စစ်ဆေးစေကြကုန်၏။ နိသျှတ္တိ=ငှာ၊
ဥပဂစ္ဆန္တိစ=၏၊ တေ-တို့သည်၊ သညတ္တိဗလာ=ကောင်းစွာ သဘောပေါက်စေခြင်း
ဟူသော စွမ်းအားရှိကြကုန်လျက်၊ ဝါ=လျက် ။ပ။ ပဋိနိဿဂ္ဂမန္တိနော=အဓမ္မိက
အဓိကရုဏ်းကို စွန့်လွှတ်ခြင်းငှာ တိုင်ပင်ကြကုန်လျက်၊ တမေဝ ။ပ။
ဝေါဟရန္တိ=မပြောကြကုန် ။ပ။
ပဌမော=ရှေးဦးစွာသော၊
+
ပဏ္ဏာသကောသုတ်ငါးဆယ်အပေါင်းသည်။
သမတ္တော=ပြီးပြီ။၅၂သုတ်ရှိနေ၏။သို့သော် အပ္ပကံ ဦနံ ဝါအဓိကံဝါ ဂဏနူပဂံ
န ဟောတိ]

## PAGE 193

(၆) ၁-ပုဂ္ဂလဝဂ်
၅၃၊ ၆၀။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဒွေ=နှစ်ဦးကုန်သော၊ ဣမေ ပုဂ္ဂလာ=
ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၊ လောကေ=၌၊ ဥပ္ပဇ္ဇမာနာ-ဖြစ်လာကုန်လသော်၊ ဝါ=ဖြစ်စွမ်း
နိုင်ကုန်လသော် ၊ပ။ ဧကကနိပါတ် စာပိုဒ်(၁၇၀)စသည်ကြည့် သုခါယ=ငှာ၊
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ=ဖြစ်ပေါ်လာကုန်၏။ ဒွေ=နှစ်ဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ဟူသည်၊
အဘယ်တို့နည်းဟူမူ၊ အရဟံ=သော၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ=သော၊ တထာဂတော
စ=မြတ်စွာဘုရားလည်းကောင်း၊ စက္ကဝတ္တိ=စကြာရတနာကို လည်စေတတ်သေား
ဝါ=စကြဝတေးဖြစ်သော၊ ရာဇာ စ=ဘုရင်မင်းမြတ်လည်းကောင်းတည်း ပ။
အစ္ဆရိယမနုဿာ=တို့သည်၊ (ဟုတွာ=ဖြစ်ကြကုန်၍) ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၏။ပ။ ဘိက္ခဝေ
=တို့၊ ဒွိန္နီ=နှစ်ဦးကုန်သော၊ ပုဂ္ဂလာနံ=ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏၊ ကာလကိရိယာ=သည်
။ပ။ ကတမေသံ ဒွိန္နံ=အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးတို့၏နည်း၊ အရဟတော=သော၊
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ-သော၊ တထာဂတဿ စ=၏လည်းကောင်း၊ စက္ကဝတ္တိဿ-
သော၊ ရညော စ=ဘုရင်မင်း၏ လည်းကောင်းတည်း၊ ဧကက နိပါတ်တုန်းက
အတိုင်း ကာလကိရိယာ စသော နောက်ပုဒ်များကို လိုက်ပေးလိုက လိုက်ပေးပါ]
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဒွိန္နံ=ကုန်သော၊ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ=ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့၏
no။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ထူပါ ရဟာ=စေတီတည်ထား ကိုးကွယ်ထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်
တို့သည်၊ ဣမေ ဒွေ=ဤနှစ်ဦးတို့တည်း ။ ဗုဒ္ဓါ=သစ္စာလေးပါးတို့ကို
ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်စွမ်းဖြင့် သိမြင်နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဣမေ ဒွေတည်း
။ပ။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓေါ=သစ္စာလေးပါး မြတ်တရားကို သီးခြားကိုယ်တိုင် သိမြင်
နိုင်သော ဒုတိယအဆင့် ဘုရားရှင်လည်းကောင်းတည်း ။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊
ဣမေ ဒွေ=ဤနှစ်ဦးတို့သည်၊ အသနိယာ=မိုးကြိုးသည်၊ ဖလန္တိယာ=ထစ်ချုန်း
လသော်၊ န သန္တ သန္တိ=မထိတ်လန့်ကုန် ။ပ။ ခီဏာသဝေါ=ကုန်ခန်းပြီးသော
အာသဝတရားရှိသော၊ ဘိက္ခုစ=ရဟန်းလည်းကောင်း၊ ဟတ္ထာဇာနိယောစ=
ဆင်အာဇာနည်လည်းကောင်းတည်း ။ပ။ အဿာဇာနီယောစ=မြင်းအာဇာနည်
လည်းကောင်းတည်း ။ မိဂရာဇာ=သားကောင်တို့၏ ဘုရင်ဖြစ်သော
သီဟောစ=ခြင်္သေ့လည်းကောင်းတည်း ။ပ။

## PAGE 194

၆၁-၂။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဒွေ=နှစ်မျိုးကုန်သော၊ အတ္ထဝသေ=အကြောင်း
တို့ကို၊ [စာပိုဒ်-၃၁နှင့် ၂ဝ၁-ကြည့် သမ္မဿမာနာ=ကောင်းစွာ မြင်ကြကုန်သည်၊
(ဟုတွာ=ဖြစ်ကြ၍)ကိပုရိသာ=ကိန္နရာတို့သည်၊ မာနုသိ=လူတို့ဥစ္စာဘာသာ
ဖြစ်သော၊ ဝါစံ=စကားကို၊ နဘာသန္တိ=မပြောကြကုန်၊ ကတမေ ဒွေ=အဘယ်
နှစ်မျိုးသော အကြောင်းတို့ကိုနည်း၊ [တနည်း-ကတမေ=အဘယ်မည်ကုန်သော၊
ဒွေ=နှစ်မျိုးကုန်သော၊ အတ္ထဝသေ=တို့ကို၊ သမ္ဖဿမာနာ ။ပ။ န ဘာသန္တိ=
*
သနည်း) (မယံ=ငါတို့သည်) မူသာ=လွဲမှားသော စကားကို၊ မာ စ ဘဏိမှာ
=မပြောလည်း မပြောမိကြပါစေကုန်သတည်း၊ ပရံ=သူတပါးကို၊ အဘူတေန=
မဟုတ်မမှန်သော အကြောင်းအရာဖြင့်၊ မာစ အဗ္ဘာစိတို့မှာ=မစွပ်စွဲလည်း
မစွပ်စွဲမိပါစေကုန်သတည်း။ ဣတိ=ဤအကြောင်း နှစ်မျိုးတို့ပေတည်း၊ ဘိက္ခဝေ
=တို့၊ ဒွေ=ကုန်သော၊ ဣမေ အတ္ထဝသေ=တို့ကို ။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဒွိန္နံ=
နှစ်မျိုးကုန်သော၊ ဓမ္မာနံ=တရားသဘောတို့ကို၊ အတိတ္တော=အားရကျေနပ်ခြင်း
မရှိသည်၊ အပ္ပဋိဝါနော=တွန့်ဆုတ်ပျင်းရိခြင်း မရှိသည်၊ ဝါ=မငြီးငွေ့သည်။
(ဟုတွာ=ဖြစ်၍) မာတုဂါမော=မိန်းမသည်၊ ကာလံ=သေခြင်းကို၊ ကရောတိ=
ပြု၏။ ကတမေသံ ဒွိန္အဘယ်နှစ်မျိုးသော တရားသဘောတို့ကိုနည်း၊
မေထုနသမာပတ္တိယာ စ =မေထုန်အကျင့်သို့ရောက်ခြင်းကို လည်းကောင်း၊
ဝိဇာယနဿ စ=သားသမီးမွေးဖွားခြင်းကို လည်းကောင်းတည်း။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊
ဒွိန္နံ=ကုန်သော၊ ဣမေသံ ဓမ္မာနံ=ဤတရားသဘောတို့ကို ။ပ။
၆၃။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဝေါ=သင်တို့အား၊ အသန္တသန္နိဝါသ၃=သူယုတ်မာ
တို့၏ အတူတကွ နေထိုင်ကြပုံကိုလည်းကောင်း၊ သန္တ သန္တိဝါသဥ=သူတော်
ကောင်းတို့၏ အတူတကွ နေထိုင်ကြပုံကိုလည်းကောင်း၊ ဒေသေဿာမိ=ငါ
ဟောကြားအံ့၊ တံ=ထိုသန္တိဝါသနှစ်မျိုးကို၊ သာဓုကံ=စွာ၊ သုဏာထစာပိုဒ်-
၃၃-ကြည့်] ။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့။ ကထာ့=အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်၊
အသန္တ သန္တိဝါသော=ပုံသည်၊ ဟောတိ=နည်း၊ ကထဉ္စ=ဖြင့်၊ အသန္တော= သူ
ယုတ်မာတို့သည်၊ သန္နိဝသန္တိ အတူတကွ နေထိုင်ကြသနည်း၊ ဘိက္ခဝေ-တို့၊
ဣဓ=ဤသာသနာတော်၌၊ ထေရဿ ထေရ်ဖြစ်သော၊ (ဆယ်ဝါပြည့်မှီထေရ်
ဖြစ်သော) ဝါ=သီတင်းကြီး ရဟန်းဖြစ်သော၊ ဘိက္ခုနော=ရဟန်း၏၊ ဝါ=မှာ၊
ဧဝံ=ဤသို့သော အကြံအစည်သည်၊ ဟောတိ-၏၊ (ကိန္တိ= အဘယ်အကြံ
အစည်သည်၊ ဟောတိ-နည်း)ထေရောပိ=သီတင်းကြီး ထေရ်သည်လည်း၊ မံ
=ငါ့ကို၊ နဝဒေယျ=မဆိုဆုံးမစေလို၊ မဇ္ဈိမောပိ=(ငါးဝါစပျိုး ကိုးဝါတိုင်မှတ်)