## PAGE 231

သာလျှင်၊ အဘိညာ(အဘိညာယ)-သိ၍၊ သစ္ဆိကတွာ=မျက်မှောက်ပြု၍၊ တနည်း
-အဘိညာ(အဘိညာယ)=ထူးသော ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်ဖြင့်၊ သစ္ဆိကတွာ-၍။
ပဌမနည်း၌ အဘိညာယ၌ တွာပစ္စည်း၏ ကာရိယ“ယ”ကို ချေ၏။ ဒုတိယ
နည်း၌ နာဝိဘတ်၏ ကာရိယ “ယ”ကိုချေ၏] ဥပသမ္ပဇ္ဇ=ရောက်၍၊ ဝါ
=ရ၍၊ ဝါ=ပြီးစီးစေ၍၊ ဝိဟရတိ=နေ့၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဒံ=ဤအရဟတ္တ
ဖိုလ်သို့ ရောက်ရာ (ရဟန္တာဖြစ်ရာ) အရပ်သည် ။ပ။ ဘဝန္တိ=၏၊ ဣတိ
(အဝေါစ) ဒုတိယံ။
၃’အာသံသသုတ်
၁၃။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ လောကသ္မိံ =သတ္တလောက၌၊ တယော= သုံးဦး
ကုန်သော၊ ဣမေ ပုဂ္ဂလာ=ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် သန္တော၌စပ်] ဝါ=ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို၊
[သံဝိဇ္ဇမာနာ၌စပ်] သန္တော=ထင်ရှားရှိကုန်၏၊ သံဝိဇ္ဇမာနာ=ရအပ်ကုန်၏၊
ဝါ=သိမြင်အပ်ကုန်၏၊ တယော=သုံးဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ဟူသည်။ ကတမေ
အဘယ်တို့နည်း၊ ရှိရာသော=မျှော်လင့်တောင့်တခြင်း မရှိသောပုဂ္ဂိုလ် လည်း
ကောင်း၊ [နတ္ထိ အာသာ ပတ္ထနာ ယဿာတိ နိရာသော] အာသံသော =
မျှော်လင့်တောင့်တနေသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း၊ [အာသံသတိ ပတ္ထတိတိ
အာသံသော] ဝိဂတာသော=ကင်းပြတ်ပြီးသော မျှော်လင့်တောင့်တခြင်းရှိသော
ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်းတည်း၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ နိရာသော=မျှော်လင့်တောင့်တခြင်း
မရှိသော၊ ပုဂ္ဂလော=ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသည်၊ ကတမောစ=အဘယ်နည်း၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊
ဣဓ=ဤလောက၌၊ ဧကစ္စော=အချို့သော၊ ပုဂ္ဂလော=သည်၊ နီစေ=နိမ့်ကျသော၊
ကုလေ=အမျိုး၌၊ ပစ္စာဇာတော=ဖြစ်သည်၊ ဟောတိ-ဖြစ်၏၊
ယတ္ထ=အကြင်အမျိုး၌၊ [ရှေ့သို့ စာတကြောင်းကျော် လှမ်းကြည့်ပါ]
ကသိရေန=ခက်ခဲသဖြင့်၊ ဃာသစ္ဆာဒေါ (ဃာသ+အစ္ဆာဒေါ်) အစား, အဝတ်ကို၊
လဗ္ဘတိ=ရအပ်၏၊ (တာဒိသေ ထိုကဲ့သို့ တွေ့ မြင်အပ်သော) ဒလိဒ္ဒေ=ဆင်းရဲ
သော၊ အပ္ပန္နပါနဘောဇနေ=နည်းပါးသော ထမင်းအဖျော်ဘောဇဉ်ရှိသော၊
[အပ္ပ=နည်းပါးသော+အနှု=ထမင်း+ပါန=အဖျော်] ကသိရဝုတ္တိကေ= ဆင်းရဲ
သဖြင့် အသက်မွေးရခြင်း ရှိသော၊ စဏ္ဍာလကုလေဝါ=ဒွန်းစဏ္ဍား သူတောင်းစား .
မျိုး၌သော်လည်းကောင်း၊ ဝေနကုလေဝါ=နှီးအလုပ်သမား အမျိုး၌သော် လည်း
ကောင်း၊ (ဝါးကြိမ်စသော နှီးတို့ဖြင့် ဖျာ, စကော, တောင်းစသည် ရက်
လုပ်သော အမျိုး၌သော်လည်းကောင်း) နေသာဒကုလေဝါ=မုဆိုးတံငါ အမျိုး၌

## PAGE 232

JJ
သော်လည်းကောင်း၊ ရထကာရကုလေဝါ= ရထားသားရေ အလုပ်သမားမျိုး
၌သော် လည်းကောင်း၊ ရထေသု စမ္မေန နဟန္တံ ကရောတိတိ ရထကာရော
=ရထားလှည်းတို့၌ သားရေဖြင့် ဖွဲ့ပတ်ကွပ်မှုကို ပြုသောသူ၊ သားရေ အလုပ်
သမား၊ ဖိနပ်ချုပ်သမား] ပုက္ကုသကုလေဝါ=ပန်းမှိုက်သွန် မစင်ကျုံးသမား
အမျိုး၌သော်လည်းကောင်း၊ (ပစ္စာဇာတော=သည်၊ ဟောတိ=၏)
စ=ဤမျှမကသေး၊ သော=ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ ဒုဗ္ဗဏ္ဏာ=မတင့်တယ်သော
အဆင်းရှိသည်၊ ဝါ=အရုပ်ဆိုးသည်၊ ဒုဒ္ဒသိကော=(မွေးမိခင်ကိုယ်တိုင်ပင်)
ဆိုးဝါးစွာ မြင်ရခြင်းရှိသည်၊ သြကောဋိမကော=ပုက္ခသည်၊ ဗာဗာဓော=
များသောအနာရောဂါရှိသည်၊ ကာဏောဝါ=မျက်စိကန်းသည်လည်းကောင်း၊
ကုဏီဝါ=လက်ကောက်ကွေးခြင်း ရှိသည်လည်းကောင်း၊ ခာဝါ= ခြေခွင်သည်
လည်းကောင်း၊ ပက္ခဟတောဝါ=သေနေသော အောက်ပိုင်းကိုယ် ရှိသည်
လည်းကောင်း၊ ဟောတိ=၏၊ ဟတ=နှိပ်စက်ဖျက်ဆီးအပ်သော (သေနေသော)
+ပက္ခ=ကိုယ်တပိုင်း(ရှိသူ)၊ ပီဌသပ္ပံ=ထိုင်ခုံကုလားထိုင်ဖြင့် တွန်းဆွဲသွားရသူ၊
ငဆွံ့ ] အနုဿ=ခဲဖွယ်စားဖွယ်ကိုလည်းကောင်း၊ ပါနဿ=သောက်ဖွယ်အဖျော်
ကိုလည်းကောင်း၊ ဝတ္ထဿအဝတ်ကို လည်းကောင်း၊ ယာနဿ=ယာဉ်ကို
လည်းကောင်း၊ မာလာ, ဂန္ဓ, ဝိလေပနဿ=ပန်း, နံ့သာ, နံ့သာပျောင်းကို
လည်းကောင်း၊ သေယျာ+အာဝသထ+ပဒီပေယျဿ=အိပ်ရာခင်း+ နေရာအိမ်+
မီးထွန်းစရာ မီးစာ, မီးခွက်, ဆီကိုလည်းကောင်း၊[ပဒီပေ= မီးထွန်းခြင်း
ကိစ္စ၌၊ ဧတတ္ထံ နေတဗ္ဗိ=ဆောင်ယူထိုက်သော မီးစာ, မီးခွက် ဆီသည်၊ ပဒီ
ပေကျံ မည်၏။ ပဒီပနှင့် ဧယျကို သမာသ်တွဲထားသည်။ ဧယျ၌ ဣဓာတ်
ကျ ပစ္စည်းလာဘီ=ရခြင်းရှိသည်၊ န ဟောတိ=မဖြစ်။
သောထိုသူသည်၊ (ထိုဒွန်းစဏ္ဍားစသော နိမ့်ကျသော အမျိုး၌
`ဖြစ်သောသူသည်) သုဏာတိ=ကြားရ၏၊ (ကိန္တိ=အဘယ်သို့၊ သုဏာတိ=
ကြားရသနည်းဟူမူ) ဣတ္ထန္နာမောဤအမည်ရှိသော၊ ခတ္တိယော=မင်းကို၊
ခတ္တိယေဟိ=မင်းတို့သည်၊ ခတ္တိယာဘိသေကေန=မင်းတို့၏ အဘိသိက်
ရေစင်ဖြင့်၊ အဘိသိတ္တော ကိရ=သွန်းဖျန်းအပ်ပြီတဲ့၊ ဝါ အဘိသိက်သွန်း၍
မင်းမြှောက်အပ်ပြီတဲ့၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (သုဏာတိ=ကြားရ၏) တဿ=ထိုသူမှာ၊
(ထိုနှိမ့်ကျသောအမျိုး၌ ဖြစ်သောသူမှာ) ဧဝံ=ဤသို့ကြံစည် စိတ်ကူးခြင်းသည်၊
နဟောတိ=မဖြစ်၊ (ကိန္တိ=အဘယ်သို့ ကြံစည်စိတ်ကူးခြင်းသည်၊ န ဟောတိ=
မဖြစ်သနည်းဟူမူ) ကုဒါနာမ=အဘယ်မည်သောအခါ၌၊ [အ အနက်မရှိ]

## PAGE 233

မမ္ပိ=ငါ့ကိုလည်း၊ ခတ္တိယာ=မင်းတို့သည်၊ ခတ္တိယာဘိသေကေန=ဖြင့်၊ အဘိ
သိဒ္ဓိဿန္တိ =သွန်းဖျန်းကြကုန်လတ္တံ့ နည်း၊ ဣတိ=ဤသို့ ကြံစည်စိတ်ကူးခြင်း
သည်၊ (န ဟောတိ=မဖြစ်) ဘိက္ခဝေ-တို့၊ အယံ-ဤနိမ့်ကျသော အမျိုး၌
ဖြစ်သောသူကို၊ နိရာသော= မျှော်လင့်တောင့်တခြင်း မရှိသော၊ ပုဂ္ဂလော=
ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍၊ ဝုစ္စတိ ဆိုအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အာသံသော=သော၊ ပုဂ္ဂလော=ဟူသည်၊ ကတမောစ=
နည်း၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊ ခတ္တိယဿ= သော၊ မုဒ္ဓါဝသိတ္တဿ
=သော၊ ရညော= ၏၊ ဇေဋ္ဌော=အကြီးဆုံးဖြစ်သော၊ ပုတ္တော=သားသည်၊ အာ
ဘိသေကော= အဘိသိက်သွန်းထိုက်သည်၊ အနဘိသိတ္တော=အဘိသိက် မသွန်း
ရသေးသည်၊ အစလပွတ္တော=မလှုပ်မယိုင် ခိုင်မြဲသူအဖြစ်သို့ ရောက်သည်၊
(၁၆ နှစ်အရွယ်ရှိ၍ တိုင်းပြည်ကို စီမံအုပ်ချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် မလှုပ်မယိုင်
ခိုင်မြဲသူအဖြစ်သို့ ရောက်သည်) ဟောတိ၏၊ သော=ထိုဘုရင့်သားကြီးသည်
။ပ။
တဿ=ထိုဘုရင့်သားကြီးမှာ ။ပ။ ဘိက္ခဝေ တို့၊ အယံ-ဤဘုရင့်သားကြီးကို
။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=၌၊ ခတ္တိယော=သော၊ မုဒ္ဓါဝသိတ္တော-သော၊ ရာဇာ
=မင်းသည်၊ ဟောတိ-၏၊ သော=ထိုအဘိသိက်သွန်းအပ်ပြီးသော မင်းသည်
။ပ။ တဿ=ထိုအဘိသိက်သွန်းအပ်ပြီးသော မင်းမှာ ။ပ။ တံ=ထိုသို့
ကြံစည်စိတ်ကူးမှု မဖြစ်ခြင်းသည်၊ ကိဿ ဟေတု=အဘယ်အကြောင်းကြောင့်
နည်းဟူမူ၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဟိ(ယသာ) အကြင့်ကြောင့်၊ ပုဗ္ဗေ=ရှေး၌၊ အနဘိ
သိတ္တဿ=အဘိသိက် မသွန်းရသေးသော၊ အဿ=ထိုမင်း၏ ၊ ယာ အဘိသေ
ကာသာ=အကြင်အဘိသိက် သွန်းခြင်း၌ လိုလားတောင့်တခြင်းသည်၊ (အတ္ထိ
=ရှိ၏) သာ အဘိသေကာသာ=ထိုအဘိသိက်သွန်းခြင်း၌ လိုလားတောင့်တ
ခြင်းသည်၊ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓါ-ငြိမ်းပျောက်လေပြီ၊ (ဣတိ=ထို့ကြောင့်တည်း) ဘိက္ခဝေ
တို့၊ အယံ=ဤဘုရင်မင်းကို၊ (အဘိသိက်သွန်းခံရပြီးဖြစ်၍ အဘိသိက်သွန်း
လိုသော ဆန္ဒ ငြိမ်းပျောက်ပြီးသော ဤဘုရင်မင်းကို) ။ပ။
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဧဝမေဝံ=ဤအတူပင်၊ ဘိက္ခုသု=ရဟန်းတို့၌၊ တယော
=ကုန်သော၊ ပုဂ္ဂလာ ။ပ။ ပုဂ္ဂလော=သည်၊ ဒုဿီလော=သီလမရှိသည်၊ ပါပ
၁။ ဒုဿီလော ပါပဓမ္မော။ ။ နတ္ထိ သီလံ ယဿာတိ ဒုဿီလော။
ဒုသဒ္ဒါ အဘာဝအနက်ဟောတည်း။ ဤသုတ်ဋီကာနှင့် ပုဂ္ဂလပညတ် အဋ္ဌကထာ
(၅၇)တို့၏ နောက်ထပ် အဖွင့်အနက်များမှာ-