## PAGE 26

ဣဒံ (အယံ) ပရက္ကမဓာတု ယထာ ဤဆင့်ကဲဆင့်ကဲ မြင့်သောဌာနသို့
တက်ရောက်တတ်၍ နိက္ကမဓာတ်ထက် အားကောင်းသော ဝီရိယဓာတ်ကဲ့သို့
လည်းကောင်း (ဧဝံ=တူ) အညံ=အာရမ္ဘဓာတ်စသော ဓာတ်သုံးပါးမှ တပါးသော
။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အာရဒ္ဓဝီရိယဿ=ပြီးမြောက်စေအပ်သော ဝီရိယရှိသော
ပုဂ္ဂိုလ်မှာ၊ ဝါပြည့်စုံသော ဝီရိယရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ၊ အဓိပ္ပာယ် အတူတူပင်တည်း။
ရာဓဓာတ်ကြံပါ] ဝါ=အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ရဘဓာတ်
ကြံပါ] ။ပ။ စေတသော=စိတ်၏၊ ဣဒံ(အယံ) ဝူပသမော ယထာ=ဤ
(ဈာန်ဝိပဿနာတို ့ကြောင့်) ငြိမ်သက်ခြင်းကဲ့သို ့ (ဧဝံ=တူ) အညံ=စေတသော
ဝူပသမမှ တပါးသော ။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဂူပသန္တ စိတ္တဿ= (ဈာန်ဝိပဿနာ
တို ့သည်) ငြိမ်သက်စေအပ်သော စိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ။ပ။ ယောနိသော
အဖြင့်၊ ဣဒံ (အယံ) မနသိကာရော ယထာ=ဤနှလုံးသွင်းခြင်းကဲ့သို ့၊ (ဤ
ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့၌ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ၊ အသုဘဟု နှလုံးသွင်းခြင်းကဲ့သို ့)
(ဧဝံ=တူ)အသံ = ယောနိသောမနသိကာရမှ တခြားသော ။ပ။ ဝိစိကိစ္ဆာ
ဝိစိကိစ္ဆာ နိဝရဏကို၊ ပဟီယတိ=ပယ်ရှားအပ်၏။ ဣတိ=ဤသို့ (အဝေါစ
ဧပြီ) ဒသမံ = ဆယ်ခုမြောက်သုတ်တည်း။ ဒုတိယော= နှစ်ခုမြောက်သော၊
နီဝရဏပ္ပဟာနဝဂ္ဂေါ=နီဝရဏပ္ပဟာနဝဂ်တည်း။
-
.
၃-အကမ္မနိယဝဂ်
၂၁။ ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို ့၊ ဣဒံ စိတ္တံ=ဤဝိပါကဝဋ်နှင့် စပ်၍ဖြစ်
သော စိတ်သည်၊ ဝါ=ဤတေဘူမက ဝဋ်ဒုက္ခ၏ အလိုကျဖြစ်သော.စိတ်သည်
[ဝဋ္ဋနိဿိတဖြစ်သော လောကီကုသိုလ် အကုသိုလ်စိတ်များ ဖြစ်သင့်၏]
အဘာဝိတံ=သမထ ဝိပဿနာအစွမ်းဖြင့် မဖြစ်ပွားစေအပ်သည်၊ (ဟုတွာ=
ဖြစ်၍၊ ဝါ=ဖြစ်ခြင်းကြောင့်၊) အကမ္မနိယံ=ဝဋ်ဒုက္ခမှ ထွက်မြောက်ကြောင်း
ကောင်းသောအမှုကိစ္စ၌ မခိုင်ခံ့ မလျောက်ပတ်သည်၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ ထွက်
မြောက်ကြောင်း ဒါန သီလ ဘာဝနာ အမှုကိစ္စအတွက် မလျောက်ပတ်သည်။
ကမ္မ=အမှု၌ + နိယ (ကျ) = ခံ့သည် လျောက်ပတ်သည်။ မောဂ္ဂလ္လာန်၊ ၄-
ဏာဒိကဏ္ဍ၊ ၇၃-သုတ်နှင့် သဒ္ဒနီတိ၊ ၇၈၃-သုတ်] ဟောတိ ယထာ=ဖြစ်
သကဲ့သို ့၊ ဧဝံ=ဤအတူ၊ ယံ=အကြင်တရားသဘောသည်၊ အဘာဝိတံ=သမထ
ဝိပဿနာအစွမ်းဖြင့် မဖြစ်ပွားစေအပ်သည်။ (ဟုတွာ-၍၊ ဝါ=ကြောင့်) အကမ္ဘ
နိုယံ=သည်၊ ဟောတိ=၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အညံ=ဝိပါကဝဋ်နှင့်စပ်၍ဖြစ်သော
=

## PAGE 27

စိတ်မှ တပါးသော၊ တံ ဧကဓမ္မမ္မိ=ထိုတခုသော တရားသဘောကိုမျှလည်း၊
(ထို သမထ ဝိပဿနာ ဘာဝနာဖြင့် မဖြစ်ပွားစေအပ်သည်ဖြစ်၍ အကမ္မနိယ
ဖြစ်သော တရားသဘော တခုတလေမျှကိုပင်) အဟံ=ငါသည်။ နသမနုပဿာမိ
=မြင်တော်မမူ။ (သဗ္ဗညုတ ဉာဏ်စက္ခုဖြင့် အကုန်အစင်ကြည့်၍ပင် မြင်တော်မမူ)
ဘိက္ခဝေ=တို၊ စိတ္တံ=ဝိပါကဝဋ်နှင့် စပ်၍ဖြစ်သောစိတ်သည်၊ အဘာဝိတံ=
သည်၊ (ဟုတွာ) အကမ္မနိယံ-သည်၊ ဟောတိ=၏၊ ဣတိ=ဤသို ့၊ (အဝေါစ
=မိန် ့တော်မူပြီ) ·
-
တနည်း – ဘိက္ခဝေ = တို့၊ ဣဒံ စိတ္တံ ယထာ = ဤဝိပါက ဝဋ်နှင့်
စပ်၍ဖြစ်သော စိတ်ကဲ့သို့၊ ဧဝံ=တူ၊ ယံ=အကြင်တရားသဘောသည်၊ အဘာဝိတံ
=သည်၊ (ဟုတွာ) အကမ္မနိယံ=သည်၊ ဟောတိ-၏၊ ဘိက္ခဝေတို ့။ အညံ=
သော၊ တံ ဧကံဓမ္မမ္ပိ=မျှလည်း၊ အဟံ=သည်၊ န သမနုပဿာမိ=မမူ၊ ဘိက္ခဝေ
=တို၊ စိတ္တံ=သည်၊ အဘာဝိတံ=သည်၊ (ဟုတွာ-၍) အကမ္မနိယံ=သည်၊ ဟောတိ
=၏၊ ဣတိ (အဝေါစ) ပဌမံ=တည်း။
-
၂၂။ ဘိက္ခဝေ=တို၊ ဣဒံ စိတ္တံ =ဤလောကုတ္တရာတရား ကိုးပါးနှင့်
စပ်၍ဖြစ်သော စိတ်သည်၊ ဘာဝိတံ = သမထဝိပဿနာအစွမ်းဖြင့် ဖြစ်ပွားစေ
အပ်သည်။ (ဟုတွာ-၍၊ ဝါ=ကြောင့်) ကမ္မနိယံ=ဝဋ်ဒုက္ခမှ ထွတ်မြောက်ကြောင်း
ကောင်းသော အမှုကိစ္စ၌ ခိုင်ခံ့လျောက်ပတ်သည်၊ ဟောတိယထာ=ကဲ့သို ့၊
ဧဝံ=တူ၊ ယံ=အကြင်တရားသဘောသည်၊ ဘာဝိတံ=သည်၊ (ဟုတွာ) ကမ္မနိယံ
-သည်၊ ဟောတိ ၏၊ ဘိက္ခဝေ = တို ့၊ အညံ = လောကုတ္တရာ တရားကိုးပါး
နှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော စိတ်မှတပါးသော၊ တံ ဧကဓမ္မမ္ပိ = မျှလည်း၊ (သမထ
ဝိပဿနာ ဘာဝနာအစွမ်းဖြင့် ဖြစ်ပွားစေအပ်၍ ကမ္မနိယဖြစ်သော ထိုတရား
သဘော တခုတလေမျှကိုပင်) အဟံ=သည်၊ န သမနုပဿာမိ=မမှု၊ ဘိက္ခဝေ
=တို၊ စိတ္တံ=လောကုတ္တရာတရား ကိုးပါးနှင့်စပ်၍ဖြစ်သော စိတ်သည်၊ ဘာ
ဝိတ် (ဟုတွာ) ကမ္မနိယံ ဟောတိ ဣတိ အဝေါစ) [ဒုတိယနည်း ဆိုလိုက
နည်းမှီ ဆိုပါ] ဒုတိယံ=တည်း။
=
၂၃၊ ၂၄။ ဘိက္ခဝေ=တို ့၊ ဣဒံ စိတ္တံ=ဤဝိပါကဝဋ်နှင့် စပ်၍ဖြစ်သော
စိတ်သည်၊ အဘာဝိတံ=သည်၊ (ဟုတွာ) မဟတော=ကြီးမားများပြားစွာသော၊
အနတ္ထာယ=အကျိုးစီးပွားမဲ့ အလို ့ငှါ၊ (ပဋိသန္ဓေ။ အို၊ နာ၊ သေ စသော ဒုက္ခ
ဟူ သော အကျိုးစီးပွားမဲ့ အလို ့ငှါ) သံဝတ္တတိ ယထာ=ဖြစ်သကဲ့သို ့ ဧဝံ=
ဤနည်းတူ၊ ယံ = သည်၊ အဘာဝိတံ = သည်၊ (ဟုတွာ) မဟတော = သော၊

## PAGE 28

အနတ္ထာယ=ငှါ၊ သံဝတ္တတိ=ဖြစ်၏။ ဘိက္ခဝေ=တို ့၊ အညံ=ဝိပါကဝဋ်နှင့်
စပ်၍ဖြစ်သော စိတ်မှတပါးသော၊ တံ ဧကဓမ္မမ္ပိ = မျှလည်း ။ပ။ ဘိက္ခဝေ
တို့၊ စိတ္တံ =ဝိပါကဝဋ်နှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော စိတ်သည်၊ မဟတော = သော၊
အနတ္ထာယ=ငှါ၊ သံဝတ္တတိ-၏၊ ဣတိ (အဝေါစ) တတိယံ=တည်း။ ။
ဘိက္ခဝေ=တို ့၊ ဣဒံ စိတ္တံ=ဤလောကုတ္တရာတရား ကိုးပါးနှင့် စပ်၍ဖြစ်သော
စိတ်သည်၊ ဘာဝိတံ=သည်၊ (ဟုတွာ) မဟတော=သော၊ အတ္ထာယ=အကျိုး
စီးပွားအလို ့ငှါ၊ (မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန် ချမ်းသာဟူသော အကျိုးစီးပွားအလို ့ငှါ)
သံဝတ္တတိ ယထာ=သို ့၊ ဧဝံ=တူ ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို ့၊ အညံ=လောကုတ္တရာ
တရားကိုးပါးနှင့် စပ်သော စိတ်မှတပါးသော ။ပ။ စတုတ္ထ။
၂၅၊ ၂၈။ ဘိက္ခဝေ=တို ့၊ ဣဒံ စိတ္တံ-ဤဝိပါကဝဋ်နှင့် စပ်၍ဖြစ်သော
စိတ်သည်၊ အဘာဝိတံ = သည်၊ အပါတုဘူတံ = ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာသည်
မမည်သည်၊ ဝါ=ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာရာ မရောက်သည်၊ (ဟုတွာ-၍၊) မဟတော
=သော၊ အနတ္ထာယ=ငှါ၊ သံဝတ္တတိ ယထာ=သို ့၊ [ဝိပါကဝဋ်နှင့် စပ်၍ဖြစ်သော
စိတ်သည် လောကုတ္တရာ၏ အခြေခံပါဒကဈာန်၊ ဝိပဿနာ၊ မဂ်၊ ဖိုလ်၊
နိဗ္ဗာန်တို့၌. ပြေးဝင်ချဉ်းကပ်ခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်။ သို ့ဖြစ်၍ ထိုစိတ်သည်
ဥပါဒ်၊ ဌ်၊ ဘင်အားဖြင့် ဖြစ်လာသည် မှန်သော်လည်း သာမန် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်မျှသာ
ဖြစ်သောကြောင့် ဘာဝိတ၊ ပါတုဘူတဟု ဆိုခြင်းငှာ မထိုက်တန်။ ဥပမာအားဖြင့်
မိဘတို ့၏ တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းမရှိသော သားကို လောက၌ ထွန်း
ထွန်းပေါက်ပေါက် သားကောင်းတယောက်ဟု ပြောဆိုခြင်းငှာ မထိုက်တန်
သကဲ့သို ့တည်း။]။ ပ။
·
ဘိက္ခဝေ = တို ့၊ ဣဒံ စိတ္တံ = ဤလောကုတ္တရာတရား ကိုးပါးနှင့်
စပ်၍ဖြစ်သော စိတ်သည်၊ ဘာဝိတံ=သည်၊ ပါတုဘူတံ-ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာ
သည်မည်သည်၊ လောကုတ္တရာ၏ အခြေခံ ပါဒကဈာန် စသည်တို့၌ပြေးဝင်
ချဉ်းကပ်ခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သောကြောင့် ဘာဝိတ၊ ပါတုဘူတ မည်သည် ဟူလို။]
(ဟုတွာ=ဖြစ်၍၊) မဟတော=သော၊ အတ္ထာယ-ငှာ၊ သံဝတ္တတိ ယထာ=သို ့။
ပ။ အဘာဝိတံ=သည်၊ အဗဟုလီကတံ=ကြိမ်ဖန်များစွာ ဖြစ်ပွားစေမှု မပြု
အပ်သည်၊ (ဟုတွာ-၍၊ ဝါ=ကြောင့်)။ ပ။ ဘာဝိတံ=သည်၊ ဗဟုလီကတံ=
ကြိမ်ဖန်များစွာ ဖြစ်ပွားစေမှုပြုအပ်သည်၊ (ဟုတွာ-၍၊ ဝါ=ကြောင့်)။ ပး
၂၉၊ ၃၀။ အဘာဝိတံ=သည်၊ အဗဟုလိကတံ=သည်၊ (ဟုတွာ-၍၊
ဝါ=ကြောင့်) ဒုက္ခာဓိဝဟံ=(ပဋိသန္ဓေနေ၊ အို၊ နာ၊ သေ)ဒုက္ခကို သယ်ဆောင်

## PAGE 29

တတ်သည်။[အဓိ+ဝဟ+အ။ ဝ-၌ ရဿဖြင့် ရှိရ၏။ ဒုက္ခ အဓိပ္ပတိ အာ
ဟရတီတိ ဒုက္ခာဓိဝဟံ။ (တနည်း)ဒုက္ခာဓိဝါဒံ=လောကုတ္တရာ၏ အခြေခံပါဒက
ဈာန်စသော အရိယတရားသို ့ ရှေးရှုခက်ခဲသဖြင့် ပို့ဆောင်အပ်သည်။ အဓိ+
ဝဟ+ဏ။ ဒုက္ခ = ခက်ခဲသောအားဖြင့် +အဓိဝါဟ=ပို့ ဆောင်အပ်သောစိတ်။
ဤနည်း၌ ဝါ-ဟု ဗုဒ္ဓိဖြင့် ရှိရ၏။ ဒုက္ခေန အဓိဝါဟီယတိ ပေသိယတီတိ
ဒုက္ခာဓိဝါဟံ။] ပ။ သုခါ၀ိဝဟံ=သုခတခုမှ သုခတခုသို ့ ပို ့ဆောင်တတ်သည်၊
ဝါ=အဆင့်ဆင့်မြင့်သော သုခသို ့ပို ့ဆောင်တတ်သည်။ လူ့ချမ်းသာမှ နတ်
ချမ်းသာသို,နတ်ချမ်းသာမှ ဈာန်ချမ်းသာသို,ဈာန်ချမ်းသာမှ ဝိပဿနာချမ်းသာ
သို ့ဝိပဿနာချမ်းသာမှ မဂ်ချမ်းသာသို ့, မဂ်ချမ်းသာမှ ဖိုလ်ချမ်းသာသို ့
ဖိုလ်ချမ်းသာမှ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာသို ့ ပို့ဆောင်တတ်သည်ဟူလို] (တနည်း) သုခါ
ဓိဝါဟံ=လောကုတ္တရာ၏ အခြေခံပါဒကဈာန် စသော အရိယတရားသို ့ ရှေးရှု
လွယ်ကူသဖြင့် ပို့ဆောင်အပ်သည်။ ပ။ တတိယော=သုံးခုမြောက်သော၊အကမ္မ
နိယဝဂ္ဂေါ=အကမ္မနိယဝဂ်တည်း။
၃၁၊ ၄၀။ ဣဒံ စိတ္တံ-သည်၊ ရှေးကအတိုင်း ဖော်ဆိုပါ။] အဒန္တ
ဘာဝနာဖြင့် မဆုံးမအပ်သည်၊ ဝါ=ဘာဝနာနှင့် ကင်းကွာခြင်းကြောင့် မယဉ်
ကျေးသည်၊ (ဟုတွာ-၍၊ ဝါ=ကြောင့်၊) မဟတော။ ပ။ ဒန္တ=ဘာဝနာဖြင့်
ဆုံးမအပ်သည်။ ဝါ=ဘာဝနာအစွမ်းကြောင့် ယဉ်ကျေးသည်၊ (ဟုတွာ)။ ပ။
အဂုတ္တံ=သတိ သံဝရဖြင့် မထိန်းကျောင်းအပ်သည်၊ (ဟုတွာ)။ ပ။ ဂုတ္တံ=
သတိသံဝရဖြင့် ထိန်းကျောင်းအပ်သည်။ ပ။ အရက္ခိတံ=သတိ သံဝရဖြင့်
မစောင့်ရှောက်အပ်သည်။ ။ပ။ ရက္ခိတံ=သတိသံဝရဖြင့် စောင့်ရှောက်အပ်သည်။
ပ။ အသံဝုတံ-သတိဟူသော တံခါးရွက်ဖြင့် မပိတ်ဆီးအပ်သည်။ ပ။ သံဝုတံ
=သတိဟူသော တံခါးရွက်ဖြင့် ပိတ်ဆီးအပ်သည်။ ပ။ ဣဒံစိတ္တံ = သည်၊
အဒန္တ=သည်၊ အဂုတ္တံ၊ သည်း အရက္ခိတံ=သည်၊ အသံဝုတံ=သည်၊ (ဟုတွာ
=၍၊ ဝါ=ကြောင့်)။ ပ။ စတုတ္ထောလေးခုမြောက်သော၊ အဒန္တ ဝဂ္ဂေါ=တည်း။
၅-ပဏိဟိတအစ္ဆဝဂ်
၄၁။ ဘိက္ခဝေ=တို ့၊ သေယျထာပိ=ဥပမာပြရသော်ကား၊ မိစ္ဆာပဏိ
ဟိတ်=လွဲမှားစွာ ထားအပ်သော (အမြီးချွန်ကို အထက်သို ့ လှည့်ထောင်၍

## PAGE 30

မထားအပ်သော) သာလိသူကံ ဝါ=သလေးစပါး၏ အမြီးချွန်သည်သော်လည်း
ကောင်း၊ သူကပုဒ်၏ ဝိနိစ္ဆယကို တိကနိပါတ် စာပိုဒ် ၇၁-သုတ်၌ကြည့်၊]
ယဝသူကံဗါ=မုယောစပါး၏ အမြီးချွန်သည်သော်လည်းကောင်း၊ ဟတ္ထိနဝါ
=လက်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။ ပါဒေနဝါ=ဖြေဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ အက္ကန္တံ
=နင်းအပ် ဖိနှိပ်အပ်သည်။ (သမာနံဖြစ်လသော်) “ခြေထောက်ဖြင့်၊ အက္ကန္တ
=နင်းအပ်”ဟုလည်းကောင်း၊ “လက်ဖြင့်၊ ဥပီဠိတ=ဖိနှိပ်အပ်”ဟု လည်းကောင်း
သုံးနှုန်းရိုးရှိ၏။ လက်ဖြင့် နင်းအပ်ဟု သုံးနှုန်းရိုးမရှိ။ သို့သော် “ဖိနှိပ်အပ်”
ဟူသည်လည်း “နင်းအပ်”ဟူသည်ကဲ့သို ့ပင် ဖြစ်သောကြောင့် သဒိသူပစာရ
ရန္နီနည်းအားဖြင့် ဥပီဠိတကိုလည်း အက္ကန္တဟု သုံးနှုန်းထားသည်။] ဟတ္ထိဝါ
=လက်ကိုလည်းကောင်း၊ ပါဒံဝါ=ခြေကိုလည်းကောင်း၊ ဘေစ္ဆတိ=ထိုးဖောက်
လတ္တံ့၊ လောဟိတံဝါ=သွေးကိုလည်း၊ ဥပ္ပါဒေဿတိ=ဖြစ်စေလတ္တံ့၊ ဝါ=ယို
ထွက်စေလတ္တံ့ ၊ ဣတိ ဧတံ ဌာနံ=ဤသို ့သော အကြောင်းသည်(လက်ခြေ
တို ့ကို ထိုးဖောက်ခြင်း၊ သွေးထွက်စေခြင်းဟူသော ဤအကြောင်းသည်)
နဝိဇ္ဇတိမရှိနိုင်၊ ဝါ=မဖြစ်နိုင်။
-
-
တံ=ထိုသို ့ မရှိနိုင်ခြင်းသည်၊ ကိဿ ဟေတု=အဘယ်အကြောင်း
ကြောင့် နည်းဟူမူ၊ ဘိက္ခဝေ=တို ့၊ သူကဿ=အမြီးချွန်၏၊ ဝါ=ကို၊ မိစ္ဆာပဏိ
ဟိတတ္တာ=လွဲမှားစွာ ထားအပ်သည် အဖြစ်ကြောင့်တည်း၊ ဘိက္ခဝေ=တို ့၊ ဧဝ
မေဝံ=ဤအတူပင်၊ ဝတ = စင်စစ်အားဖြင့်၊ သော ဘိက္ခု = ထိုရဟန်းသည်၊
မိစ္ဆာပဏိဟိတေန=လွဲမှားစွာထားအပ်သော (လူနတ်ဘဝ စည်းစိမ်ဟူသော
ဝဋ်ဒုက္ခကို တောင့်တသောအားဖြင့် လွဲမှားစွာ ထားအပ်သော) စိတ္တေန=စိတ်ဖြင့်၊
အဝိဇံ = အဝိဇ္ဇာထုထည်ကြီးကို၊ (သစ္စာလေးပါး၊ အတိတ် အနာဂတ်ဖြစ်သော
ခန္ဓာအာယတနတရား၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားတို့၌ မသိတတ်သော အဝိဇ္ဇာထုထည်
ကြီးကို၊) ဘေစ္ဆတိ=ဖြိုဖျက်လတ္တံ့၊ ဝိဇ္ဇ=အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ် ဝိဇ္ဇာကို၊ ဥပ္ပါ
ဒေဿတိ=ဖြစ်စေလတ္တံ့၊ နိဗ္ဗာနံ=နိဗ္ဗာန်ကို၊ သစ္ဆိကရိဿတိ=မျက်မှောက်ပြု
လတ္တံ့၊ ဣတိ ဧတံ ဌာနံ = ဤသို့သော အကြောင်းသည်၊ (အဝိဇ္ဇာထုထည်ကြီးကို
ဖြိုဖျက်ခြင်း၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ဝိဇ္ဖာကို ဖြစ်စေခြင်း၊ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်
ပြုခြင်းဟူသောဤအကြောင်းသည်) နဝိဇ္ဇတိ=နိုင်၊ တံ=သည်၊ ကိဿ ဟေတု
=မူ၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ စိတ္တဿ=စိတ်၏၊ ဝါ=စိတ်ကို၊ မိစ္ဆာပဏိဟိတတ္တာ=
တည်း၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစ=မိန် ့တော်မူပြီ) ပဌမံ=တည်း။