## PAGE 261

ကုသလေသု ဓမ္မေသု နိယာမံ သမ္မတ္တံ သြက္ကမတိ=နိုင်၏၊ အလဘန္တော=သော်၊
ကုသလေသု။ပ။ နောဩက္ကမတိ=နိုင်၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ တတြ=ထိုသုံးဦးသော
ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်၊ ယွာယံ ပုဂ္ဂလော=အကြင်တတိယပုဂ္ဂိုလ်သည်။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊
ဣမံ ပုဂ္ဂလံ-ဤတတိယပုဂ္ဂိုလ်ကို၊ ပဋိစ္စ=၍၊ ဓမ္မဒေသနာ=တရားဒေသနာ
တော်ကို၊ အနုညာတာ=ခွင့်ပြုတော်မူအပ်ပြီ၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ပန=ထို့အပြင်၊
ဣမဉ္စ ပုဂ္ဂလံ=ဤတတိယပုဂ္ဂိုလ်ကိုပင်၊ ပဋိစ္စ=၍၊ အညေသမ္ပိ=အခြားသော
ဒုတိယ,တတိယပုဂ္ဂိုလ်တို့အားလည်း၊ ဓမ္မော=တရားကို၊ ဒေသေတဗ္ဗော=
ဟောကြားသင့်၏၊ ဝါ=ဟောကြားရမည်။ပ။
၃-သင်္ခါ ရသုတ်
၂၃။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊ ဧကန္နော=သော၊ ပုဂ္ဂလော
=သည်၊ သဗျာဗန္နံ ဒုက္ခနှင့်တကွဖြစ်သော၊ (အမျိုးမျိုးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့်
ညှဉ်းဆဲတတ်သော ကာယိကစေတသိကဒုက္ခနှင့်တကွ ဖြစ်သော) ဝါ =ဒုက္ခကို
ဖြစ်စေတတ်သော၊ ကာယသင်္ခါရုံ=ကာယသင်္ခါရကို၊ ဝါ=ကာယဒွါရ၌ဖြစ်သော
စေတနာအစုအဝေးကို၊ အဘိသင်္ခရောတိ-အားထုတ်စုဆောင်း၏၊ သဗျာဗဒ္ဓံ=
သော၊ ဝစီသင်္ခါရံ=ဝစီသင်္ခါရကို၊ ဝါ=ဝစီဒွါရ၌ဖြစ်သော စေတနာ အစုအဝေး
ကို။ပ။ မနောသင်္ခါရံ=ကို၊ ဝါ=မနောဒွါရ၌ဖြစ်သော စေတနာ အစုအဝေးကို။ပ။
သေားထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ပ။ အဘိသင်္ခရိတွာ=အားထုတ်စုဆောင်းပြီး၍။ပ။ သဗျာ
ဗဒ္ဓံ=ဒုက္ခနှင့်တကွဖြစ်သော၊ လောကံ=ဘုံဘဝသို့၊ ဥပပဇ္ဇတိ=ကပ်ရောက်၏၊
ဝါ=လားရောက်၏၊ သဗျာဗဒ္ဓံ=သော၊ လောကံ=သို့၊ ဥပပန္နံ=ကပ်ရောက်လျက်၊
ဝါ=လားရောက်လျက်၊ သမာနံ=ဖြစ်နေသော၊ တမေနံ (တံဧနံ)=ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
၁။ သဗျားလျှံ။ ။ “ဝိ+အာ+ဗာဓဓာတ် အပစ္စည်းဖြင့် ဗျာဗာဓ၊
ထို့နောက် သွတ္ထ အျပစ္စည်းဖြင့် ဗျာဗဇ္ဈ(ဗကို ပစောက်ပြုလျှင် ဗျာပဇ္ဈ)ဟု
ရုပ်ဖြစ်၏။ ဝိဝိဓေဟိ အာကာရေဟိ အာဗာဓတီတိ ဗျာဗာဓော၊ ဗျာဗာဓောဧဝ
ဗျာဗဒ္ဓံ=အမျိုးမျိုးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် ညှဉ်းဆဲတတ်သော ကာယိက
စေတသိက ဒုက္ခ။ သဟ ဗျာဗဇ္ဇေန ယော ဝတ္တတိတိ သဗျာဗန္နော=ထိုဒုက္ခနှင့်
တကွဖြစ်သော ကာယသင်္ခါရ စသည်။ ဤ၌ ကာယသင်္ခါရ စသောပုဒ်၏
ပုလ္လင်အတိုင်း “သဗျာဗဇ္ဈော”ဟု သြကာရန္တဖြင့် ထားသည်။ ဋီကာ၌မူ
သဗျာဗဇ္ဈဟု နပုလ္လိင်ဖြင့် ရုပ်ရှိနေ၏။

## PAGE 262

သဗျာဗဇ္ဈာ=ဒုက္ခနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော၊ ဖဿား အကျိုးဝိပါက် ဖဿတို့သည်၊
ဖုသန္တိ တွေ့ထိကုန်၏၊ သော=ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ သဗျာဗဇ္ဈေဟိ=ကုန်သော၊
ဖဿဟိ=တို့သည်၊ ဖုဋ္ဌော=တွေ့ထိအပ်သည်၊ သမာနော=ဖြစ်လသော်၊
နေရယိကာ=ငရဲ၌ဖြစ်ကုန်သော၊ သတ္တာ သေယျထာပိ=သတ္တဝါတို့ကဲ့သို့၊
(ဧဝံ-ဤအတူ)သဗျာဗဒ္ဓံ= အဆက်မပြတ်ဖြစ်သော နောက်နောက်သော)
ဒုက္ခနှင့်တကွ ဖြစ်သော၊ ဝါ=နောက်နောက် ဒုက္ခတို့ကို ဆက်ကာဆက်ကာ
ဖြစ်စေတတ်သော၊ ဧကန္တ ဒုက္ခ=ဧကန်စင်စစ် ဒုက္ခဖြစ်သော၊ ဝါ=သုခမပါ
ဒုက္ခချည်းသာဖြစ်သော၊ ဝေဒနံဝိပါက်ဝေဒနာကို၊ ဝေဒယတိ=ခံစားရ၏။
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ပန=ထိုမှတပါး၊ ဣဓ=၌ ။ပ။ အဗျာဗဒ္ဓံ=ဒုက္ခမရှိသော၊
ဝါ=ဒုက္ခကို မဖြစ်စေတတ်သော၊ ကာယသင်္ခါရံ။ပ။ အဗျာဗဇ္ဈိ-ဒုက္ခမရှိသော၊
လောကံ။ပ။ အဗျာဗဇ္ဈာ=ဒုက္ခမရှိကုန်သော၊ ဖဿာ။ပ။ ဖုဋ္ဌော=သည်၊ သမာနော
=သော်၊ သုဘကိဏှာ သုဘကိဏှာဘုံ၌ ဖြစ်ကုန်သော၊ ဒေဝါ သေယျထာပိ
ဗြဟ္မာတို့ကဲ့သို့၊ (ဧဝံ-ဤအတူ)အဗျာဗဇ္ဈိ=သော၊ ဧကန္တသုခံ=ဧကန်စင်စစ်
သုခဖြစ်သော၊ ဝေဒနံ=ဝိပါက်ဝေဒနာကို၊ ဝေဒယတိ ၏။ပ။ သဗျာဗဇ္ဈမ္ပိ-ဒုက္ခ
နှင့် အတူတကွလည်းဖြစ်သော၊ ဝါ-ဒုက္ခရှိသည်လည်းဖြစ်သော၊ ဝါ=ဒုက္ခကို
ဖြစ်စေတတ်သည်လည်းဖြစ်သော၊ အဗျာဗဇ္ဈမ္ပိ=ဒုက္ခမံရှိသည်လည်းဖြစ်သော၊
ဝါ=ဒုက္ခကို မဖြစ်စေတတ်သည်လည်းဖြစ်သော၊ ကာယသင်္ခါရုံးပ၊ ဥပပန္နေ
=လျက်၊ သမာနုံ=သော၊ တမေနံ=ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ပ။ ဖုဋ္ဌော=သည်၊ သမာနှော
=သော်၊ မနုဿာ စ=လူတို့သည်လည်းကောင်း၊ ဧကစ္ဆေ=အချို့ကုန်သော၊
ဒေဝါ စ=ကာမာဝစရနတ်တို့သည်လည်းကောင်း၊ ဧကစ္စေ=ကုန်သော၊ ဝိနိ
ပါတိကာ စ=ဗိမာန်ပိုင်ရှင် ဝိနိပါတိက ပြိတ္တာတို့သည်လည်းကောင်း၊ ဝါ
=ချမ်းသာကြီးပွားရေးမှ ဖောက်ပြန်စွာ ကျဆင်းခြင်းရှိသော ဗိမာန်ပိုင်ရှင်
ပြိတ္တာတို့သည်လည်းကောင်း၊ [သုခသမုဿယတော ဝိရူပံ နိပါတော နိပတနံ
ဝိနိပါတော၊ သော ဧတေသံ အတ္တီတိ ဝိနိပါတိကာ] သဗျာဗဇ္ဈမ္ပိ=သော၊
အဗျာဗဇ္ဈမ္ပိ=သော၊ ဝေါကိဏ္ဏ သုခဒုက္ခံ=ရောနှောသော သုခဒုက္ခဖြစ်သော၊
ဝါ=သုခဒုက္ခ အရောရော အနှောနှောဖြစ်သော၊ ဝေဒနံ=ကို၊ ဝေဒယန္တိ
သေယျထာပိ=ခံစားကြကုန်သကဲ့သို့၊ (ဧဝံ-တူ) သဗျာဗဇ္ဈမ္ပိ=သော၊ အဗျာ
ဗဇ္ဈမ္ပိ=သော၊ ဝေါကိဏ္ဏသုခဒုက္ခံ=သော၊ ဝေဒနံ=ကို၊ ဝေဒယတိ=ခံစားရ၏။ပ။

## PAGE 263

၂၄။ ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို့၊ တယော=သုံးဦးကုန်သော၊ ဣမေ ပုဂ္ဂလာ
=ဤဆရာဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၊ ပုဂ္ဂလဿ=တပည့်ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား၊
ဝါ=တပည့်ပုဂ္ဂိုလ်အတွက်၊ ဗဟုကာရာ=များသော ကျေးဇူးရှိကုန်၏။ပ။ ဘိက္ခဝေ
=တို့၊ ယံ ပုဂ္ဂလံ=အကြင်ဆရာဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို၊ အာဂမ္မ=အကြောင်းပြု၍၊
ပုဂ္ဂလော တပည့်ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ ဗုဒ္ဓံ=သဗ္ဗညု မြတ်စွာဘုရားကို၊
သရဏံ=(ဝဋ်ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရေးအတွက်) ကိုးကွယ်အားထားရာဟူ၍၊
ဂတော=ဆည်းကပ်သည်၊ ဝါ=သဘောပေါက် သိမြင်သည်၊ ဟောတိ-၏၊
ဓမ္မံ=(မဂ်ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်, ဓမ္မက္ခန်ပရိယတ် ဆယ်ပါးသော) တရားတော်မြတ်ကို။ပ။
သံဃံ (ရှစ်ပါးသော အရိယာပုဂ္ဂိုလ် အပေါင်းဟူသော) သံဃာတော်မြတ်ကို။ပ။
ဘိက္ခဝေးတို့၊ အယံ ပုဂ္ဂလော=ဤရတနာသုံးပါး အားထားဆည်းကပ်သူအဖြစ်သို့
ရောက်စေသော ဆရာပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ ဝါ=ဤသရဏဂုံပေးသော ဆရာပုဂ္ဂိုလ်သည်၊
ဣမဿ ပုဂ္ဂလဿ=ဤတပည့်ပုဂ္ဂိုလ်အား၊ ဗဟုကာရော=များသော ကျေးဇူး
ရှိ၏။
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ပုနစပရံ=နောက်ထပ်အခြားသော ကျေးဇူးများသော
ဆရာပုဂ္ဂိုလ်တဦးကား၊ ယံ ပုဂ္ဂလံ-အကြင်ဆရာပုဂ္ဂိုလ်ကို၊ အာဂမ္မ=၍၊
ပုဂ္ဂလော=တပည့်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ပ။ဣဒံ ဒုက္ခံ’စသည်ကို ဤတိကနိပါတ်စာပိုဒ်
(၁၂)နှင့် ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ် (၄၆)သုတ်တို့ကိုကြည့်ပါ] ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အယံ
ပုဂ္ဂလော=ဤဆရာပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ (သစ္စာလေးပါးတရားကို သိမြင်သော သောတာ
ပတ္တိမဂ်သို့ ရောက်စေသော ဤဆရာပုဂ္ဂိုလ်သည်)။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ပုနစ
ပရံ=ကား။ပ။ [အာသဝါနံ ခယာစသည်ကို ဤတိကနိပါတ် စာပိုဒ် ၁၂-
ကြည့်] ဘိက္ခဝေ=တို့ အယံပုဂ္ဂလော=ဤဆရာပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ (အာသဝတရား
ကုန်ခန်းကြောင်း အရဟတ္တမဂ်သို့ ရောက်စေသော ဤဆရာပုဂ္ဂိုလ်သည်)
NO၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ စ ပန ဆက်လက်၍ အထူးဆိုဖွယ်ရှိသည်ကား၊ တီဟိ=
သုံးဦးကုန်သော၊ ဣမေဟိ ပုဂ္ဂလေဟိ=ဤဆရာပုဂ္ဂိုလ်တို့ထက်၊ ဣမဿ
ပုဂ္ဂလဿ-ဤတပည့်ပုဂ္ဂိုလ်အား၊ ဝါအတွက်၊ ဗဟုကာရော=များသော
ကျေးဇူးရှိသော၊ အညော=အခြားသော ပုဂ္ဂလော=ဆရာပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ နတ္ထိ
=မရှိတော့၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (အဟံ=ငါသည်) ဝဒါမိ=မိန့်ဆို၏။
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ပန=ဤမျှမကသေး၊ တိတ္တံ-သုံးဦးကုန်သော၊ ဣမေသံ
ပုဂ္ဂလာနံ=ဤဆရာပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို၊ ဣမိနာ ပုဂ္ဂလေန= ဤဗာပည့်ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊