## PAGE 288 လယ်ယာ၌၊ သုပရိကမ္မကတာယ=ကောင်းစွာထွန်ယက် ပြုလုပ်အပ်သော၊ ဘူမိယာ=မြေ၌၊ နိက္ခိတ္တာန်=ကြဲချစိုက်ပျိုးအပ်ကုန်ငြားအံ့၊ ဒေဝေါ စ= မိုး သည်လည်း၊ သမ္မာ=ကောင်းစွာ၊ ဓာရံ=ရေအယဉ်ကို၊ အနုပ္ပဒေစ္ဆေယျ=ရွာသွန်း ချငြားအံ့၊ ဘိက္ခဝေးတို့၊ ဧဝံ-ဤအတိုင်းဖြစ်ခဲ့သော်၊ [ဇဝံ+အ။ အ အနက်မရှိ] တာနိ ဗီဇာနို=ထိုမျိုးစေ့တို့သည်၊ ဝုဒ္ဓိ=အညှောက်ပေါ်ထွက် တိုး တက်ခြင်းသို့၊ ဝိဋ္ဌိ=အမြစ်သက်ဆင်း စည်ပင်ခြင်းသို့၊ ဝေပုလ္လ=အကိုင်း အခက်ဖြန့်ကား ပြန့်ပွားသည်အဖြစ်သို့၊ အာပဇ္ဇေယျုံ=ရောက်ကုန်ရာ၏ ပ၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ကမ္မာနံ=ဝဋဂါမိကံတို့၏၊ ဝါ=တို့ကို၊ သမုဒယာယ=ငှာ၊ နိဒါ နာနိ=တို့သည်။ ဣမာနိ တီဏိ=တို့တည်း။ [နိဂုံးဝါကျ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ကမ္မာနံ=ဝိဝဋ္ဋဂါမိကံတို့၏၊ ဝါ=ဝဋ်ဆင်းရဲကင်းရာ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်စေတတ်သော ကံတို့၏၊ ဝါ=တို့ကို၊ သမုဒယာယ=ငှာ၊ ဝါ =ငှာ၊ နိဒါနာနိ=တို့သည်၊ ဣမာနိ တိဏိ။ပ။ ကမ္မာနံ=ဝိဝဋဂါမိကံတို့၏၊ ဝါ =တို့ကို၊ သမုဒယာယ=ငှာ၊ · အလောဘော=အလောဘတည်းဟူသော၊ ဝါ= လောဘ ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တရားဟူသော၊ နိဒါနံ=အကြောင်းလည်းကောင်း ။ပ။ယံ ကမ္မံ=အကြင်ကံကို၊ ဝါ-သည်၊ အလောဘပကတံ=အလောဘသည် ပြုအပ်၏ ။ပ။ လောဘေ=လောဘသည်၊ ဝိဂတေ=(အရိယမဂ်ကိုရခြင်းကြောင့်) ကင်းကွာပြီးလသော်၊ ဧဝံ=ဤသို့လောဘကင်းကွာခြင်းဖြင့်၊ တံ ကမ္မံ= ထို လောဘကြောင့်ဖြစ်သောကံသည်၊ ပဟီနံ=ပယ်အပ်ပြီးတော့သည်။ ဥစ္ဆိန္နမူလံ =အရဟတ္တမဂ်ဓားဖြင့်ပယ်ဖြတ်အပ်ပြီးသော အဝိဇ္ဇာတဏှာ အရင်းအမြစ်ရှိသည်၊ တာလာဝတ္ထုကတံ-(လည်ဆစ်ပြတ်ပြီး၍) အရွက်အသီး စသည်တို့၏ တည် နေရာမဖြစ်နိုင်သော ထန်းပင်ငုတ်ကဲ့သို့ ပြုအပ်ပြီးသည်၊ တာလ+အဝတ္ထု+ကတ။ အဝတ္ထု-အရွက်အသီး စသည်တို့၏ တည်နေရာမဟုတ်သော + ကာလ ထန်းပင်ငုတ်ကဲ့သို့+ကတ=ပြုအပ်ပြီးသောကံ။ စာပိုဒ်-၃၅-၌လည်းကြည့် အနုဘာဝံကတံ= နောက်၌ ဖြစ်ခြင်းမရှိအောင် ပြုအပ်ပြီးသည်၊ အာယတိ ံ= နောင်အခါ၌၊ အနုပ္ပါဒဓမ္မံ= ဖြစ်ခြင်းသဘောမရှိသည်။ ဟောတိ=၏။ပ။ သုခသဿိတာနိ=ကုန်သော၊ ဗီဇာနိ=တို့သည်၊ (ဘဝေယျံ=ရှိကုန်ရာ၏) တာနို=ထိုမျိုးစေ့တို့ကို၊ ပုရိသော=ယောက်ျားသည်၊ အဂ္ဂိနာ=မီးဖြင့်၊ ဍဟေ ယျ=တိုက်ရာ၏။ အဂ္ဂိဝှာ=မီးဖြင့်၊ ဍဟိတွာ=တိုက်ပြီး၍၊ မှသိ=မီးသွေးကို၊ ကရေယျ=ပြုရာ၏၊ မသိ=ကို၊ ကရိတွာ=ပြုပြီး၍၊ မဟာဝါတေ ဝါ=ကြီးမား ပြင်းထန်သော လေ၌သော်လည်း၊ သြဖုဏေယျ=လွှင့်ရာ၏၊ သီဃသောတာယ - ## PAGE 289 =လျင်မြန်သောအယဉ်ရှိသော၊ နဒိယာဝါ=မြစ်၌သော်လည်း၊ ပဝါဟေယျ =မျှောရာ၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဧဝံ-ဤသို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းဖြင့်၊ တာနိ ဗီဇာနိ=ထိုမျိုးစေ့တို့သည်၊ ဉစ္ဆိန္နမူလာနိ=ပယ်ဖြတ်အပ်ပြီးသော အမြစ်အရင်း ရှိကုန်သည်။ပ။ အနုပ္ပါဒဓမ္မာနိ=ကုန်သည်၊ အဿု=ဖြစ်ကုန်ရာ၏၊ ဧဝ၌ အဿုတည်း]. အဝိဒ္ဒသု=ပညာကင်းမဲ့သူလူမိုက်သည်၊ လောဘဇံစ=လောဘကြောင့် ဖြစ်သောကံကိုလည်းကောင်း၊ ဒေါသဇံစေ၀= ဒေါသကြောင့် ဖြစ်သောကံကို လည်းကောင်း၊ မောဟဇံ စာပိ=လည်းကောင်း၊ (ကရောတိ=ပြု၏) တေန= ထိုပညာကင်းမဲ့သူလူမိုက်သည်၊ အပ္ပံ ဝါ-အနည်းငယ်သော်လည်းဖြစ်သော၊ ယဒိ=သို့မဟုတ်၊ ဗဟုဝါ=အများအပြားသော်လည်းဖြစ်သော၊ ယံ ကမ္မံ=အကြင် ကံကို၊ ပကတံ=ပြုလုပ်အပ်ပြီး (တေန=ထိုလူမိုက်သည်) တံ ကမ္မံ- ထိုမိမိ ပြုအပ်သောကံကို၊ ဣဓေဝ=ဤခန္ဓာကိုယ် အတ္တဘော၌သာလျှင်၊ ဝေဒနီယံ” =အကျိုးခံစားအပ်၏(ဝေဒနတ္ထာယ=ထိုကံအကျိုးခံစားခြင်းငှာ) အညံ= မိမိခန္ဓာ အတ္တဘောမှ တပါး အခြားသော၊ ဝတ္ထု = သူတပါးခန္ဓာအတ္တဘော ဟူသော တည်ရာသည်၊ န ဝိဇ္ဇတိ=မရှိ၊ တသ္မာ=ထို့ကြောင့်၊ ဝါ-ထိုသို့ မိမိပြုခဲ့သော ကံ၏ မိမိခန္ဓာအတ္တဘော ၌သာ အကျိုးခံစားရသည်အဖြစ်ကြောင့်၊ ဝိဒ္ဒသု=ကြောင်းကျိုးမြင်သိပညာရှိသော၊ (ယော ဘိက္ခု=အကြင်ရဟန္တာရဟန်းသည်) လောဘဉ္စ=လောဘဟူသော အကြောင်းရှိသော ကံကိုလည်းကောင်း၊ [“လောဘော ဧတဿ ကမ္မဿ ၁။ ဣဝ တံ ဝေဒနီယံ။ ။ "တံ ဝေဒနီယံ=ထိုကံကို ခံစား အပ်၏” ဟူရာ၌ ကံကို ခံစားသည်မဟုတ်၊ ကံ၏အကျိုးကိုသာ ခံစား၏။ ထို့ကြောင့် ဝေဒနီယသဒ္ဒါသည် အကျိုးဝိပါက်၏ အမည်ကို အကြောင်းကံ၌ တင်စားသော ဖလူပစာရတည်း၊ “ထိုကံသည် အကျိုးပေးရန် ရင့်သန်၏၊ အကျိုးပေး၏”ဟု အဖြောင့်မုချ အဓိပ္ပာယ်ယူပါ၊ နိဿယခန်း၌ကား မှတ်လွယ် အောင် "ဝေဒနီယံ=အကျိုးခံစားအပ်၏”ဟု ပြီးစလွယ် အနက်ပေးထားလိုက် သည်။ တနည်းအားဖြင့် ဤသုတ်ဋီကာဝယ် ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနိယံ၌ ဝေဒနီယံကို ဝေဒိတဗ္ဗဖလံဟု ယခင်က ဖွင့်ခဲ့၏။ ထိုအတိုင်းပင် “တံ ကမ္မံ=ထိုမိမိ ပြုအပ် ခဲ့သော ကံသည်၊ ဣမေဝ-လျှင်၊ ဝေဒနီယံ=ခံစားအပ်သော အကျိုးရှိ၏”ဟု သော်လည်း အနက်ဆိုပါ။ ## PAGE 290 အတ္တီတိ လောဘံ”ဟု အဿတ္ထိတ်ဝစနတ္ထပြု ဝါ=လောဘကြောင့်ဖြစ်သော ကံကိုလည်းကောင်း၊ ဒေါသဉ္စ=ဒေါသဟူသော အကြောင်းရှိသောကံကိုလည်း ကောင်း၊ ဝါ=လည်းကောင်း၊ မောဟဇဉ္ဇာပိ=မောဟကြောင့်ဖြစ်သော ကံကို လည်းကောင်း၊ (နကရောတိ=မပြု) သော ဘိက္ခု=ထိုရဟန္တာရဟန်းသည်၊ ဝိဇ္ဇအရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ဝိဇ္ဇာကို ဥပ္ပါဒယံ(ဥပ္ပါဒယိတွာ)=ဖြစ်စေပြီး၍၊ [ဥ+ပဒ+ဏယ+တွာ။ ဤ၌ အနာပုစ္ဆ ဝါ ပက္ကမေယျ၌ကဲ့သို့ တွာကိုချေ၍ နိဂ္ဂဟိတ်လာ] (တနည်း) ဥပ္ပါဒယံ (ဥပ္ပါ' ဒယန္တော)=ဖြစ်စေလျက်၊ [ဥ+ပဒ+ယ+အန္တ] သဗ္ဗာ=အားလုံးကုန်သော၊ ဒုဂ္ဂတိယော=ဒုဂ္ဂတိဘဝတို့ကို၊ ဝါ-ဒုဂ္ဂတိဘဝ, သုဂတိဘဝတို့ကို၊ ဝါ=သင်္ခါရ ဒုက္ခ၏ဖြစ်ရာ ကာမ ရူပ အရူပဘဝဟူသမျှတို့ကို၊ ဇဟေ(ဇာတိ)= ပယ် စွန့်တော်မူ၏၊ ဒုက္ခဿ သင်္ခါရဒုက္ခဿ ဂတိ ပဝတ္တိဋ္ဌာနံ ဒုဂ္ဂတိ ဣတိ(အဝေါစ) ၅-ဟတ္ထကသုတ် ၃၅။ (ဘန္တေ=အရှင်ဘုရား၊ ဣဒံ=ဤဟတ္ထကသုတ်ကို) ဧဝံ-ဤသို့၊ မေ=သည်၊ သုတံ=ပြီ၊ (ကထံ=အဘယ်သို့။ သုတ်=ဟူမူ) ဧကံ=တပါးသော၊ သမယံ=အခါ၌၊ ဘဂဝါ=သည်၊ အာဠဝိယံ=အာဠဝီတိုင်း၌၊ ဂေါမဂ္ဂ=နွားတို့ သွားရာ လမ်းခရီးအနီး၌၊ သိ ၱသပါဝ=သင်းဘောပိတောက်ပင်တော၌၊ [ရှေးက “သိသပါ=ယင်းတိုက်ပင်”ဟု အနက်ပေးကြ၏၊ စိစစ်ချက်ကို အဘိ ဓာန် နိသျသစ်(၅၇၁-ဂါထာ)၌ကြည့်] ပဏ္ဏသန္တာရေ=သစ်ရွက်အခင်းပေါ်၌ (အလိုလိုကြွေကျသော သစ်ရွက်တို့ကို စုရုံး၍ ပြုလုပ်အပ်သော အခင်းပေါ်၌) ဝိဟရတိ=သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏၊ အထ=သီတင်းသုံးနေတော်မူရာ ထိုအခါ၌၊ ၁။ အထသဒ္ဒါ၏ အဓိစ္ဆေဒ အနက် ။ ဤနေရာ အဋ္ဌကထာဋီကာတို့ ၌ အထသဒ္ဒါ၏ အနက်ကို အထူးတလည် ဖွင့်ထား၏။ ထိုအဖွင့်နှင့်အညီ အနက်ရှည်ရှည် ပြန်ဆိုလိုလျှင်-အထ=ယင်းသို့ အာဠဝီတိုင်းပြည် နွားလမ်းခရီး အနီးရှိ သင်းဘောပိတောက်ပင်တောဝယ် သစ်ရွက်အခင်းပေါ်၌ မြတ်စွာဘုရား ထိုင်နေတော်မူလသော်၊ ဝါ=ထိုသင်းဘောပိတောက်ပင် တောဝယ် သစ်ရွက် အခင်းပေါ်၌ မြတ်စွာဘုရား ထိုင်နေတော်မူခြင်းကိစ္စ မပြီးဆုံးသေးမီမှာပင်။ ဤသို့အနက်ဆိုပါ၊ အထာတိ အပိစ္ဆေဒတ္ထ နိပါတော။ တတ္ထ ဘဂဝတော နိသဇ္ဇာယ အဝိစ္ဆန္နာယ ဧဝါတိ အတ္ထော။ တေနာဟ “ဧဝ” န္တိအာဒိ။ ဋီကာ။ " "