## PAGE 306

ပ။ ဒေဝတာဟိ=နတ်တို့သည် ။ပ။ သမဏဗြာဟ္မဏေဟိ= ရဟန်း, သူတော်
ကောင်းတို့သည်၊ နုကတံ=ဟုတ်၊ အထခေါ=အဟုတ်သော်ကား၊ တယာဝ=
သင်သည်သာ၊ ဧတံ ပါပကမ္မံ-ကို၊ ကတံ=ပြုအပ်ခဲ့ပြီ။ တွံ ဧဝ-သင်သည်
သာလျှင်၊ ဧတဿ=ဤမကောင်းမှုကံ၏၊ ဝိပါကံ=အကျိုးကို၊ ပဋိသံဝေဒိဿ
သိ=ခံစားရလိမ့်မည်၊ ဣတိ=ဤသို့ (အာဟ=ပြော၏)
။ပ။ ဒေဝဒူတံ=ကို၊ သမနုယုဉ္ဇိတွာ=အဖြေပေးအောင် စစ်ဆေးမေးမြန်း
ပြီး၍၊ သမနုဂါဟိတွာ=အယူအဆ မပြောင်းမလဲ တည်မြဲစေကာ နှိုက်ယူ မေး
မြန်းပြီး၍၊ သမနုဘာသိတွာ-အကြောင်းယုတ္တိ အမှန်သဘောပေါ်လာအောင်
မေးမြန်းပြီး၍၊ ဒုတိယံ=နှစ်ဦးမြောက်သော ။ပ။ အမ္ဘော ပုရိသ=ကျား၊ တွံ=
သည်၊ မနုသေသု=တို့၌။ အာဗာဓိက-အနာရောဂါ စွဲကပ်နေသော၊ ဒုက္ခိတံ=
အလွန်ဖြစ်သော ဒုက္ခရှိသော၊ ဒုက္ခံ သဉ္ဇာတံ ယဿာတိ ဒုက္ခိတော] ဝါ=
ဒုက္ခရောက်နေသော၊ ဒုက္ခံ ဣတော ဂတော ပတ္တောတိ ဒုက္ခိတော ဗာ
ဂိလာနံ=အပြင်းအထန် မကျန်းမာနေသော၊ သကေ-မိမိဥစ္စာဖြစ်သော၊ မုတ္တ
ကရီသေ=ကျင်ငယ် ကျင်ကြီး၌၊ ပလိပန္န= ပေကျံလူးကပ်အပ်လျက်၊ သေမာနံ
=အိပ်နေသော၊ အညေဟိ=အခြားသောသူတို့က၊ ဝုဋ္ဌာပိယမာနံ=ထစေအပ်သော၊
ဝါ=ထူပေးအပ်သော၊ အညေဟိ=တို့က၊ သံဝေသိယမာနံ=အိပ်စေအပ်သော၊ ဝါ
=သိပ်ပေးအပ်သော၊ ဣတ္ထိဝါ= မိန်းမကို လည်းကောင်း၊ ပုရိသံဝါ ယောက်ျား
ကိုလည်းကောင်း၊ န အဒ္ဒသ-မမြင်ခဲ့ဖူးလော၊ ဣတိ (အာဟ) ။ပ။
ဗျာဓိဓမ္မော=မကျန်းမမာ နာခြင်းသဘောရှိသည်၊ ဗျာဓိ'=နာခြင်း
သဘောကို၊ အန္တီတော=သည်၊ အမှိ=ဖြစ်၏ ။ပ။ ဧကာဟမတံဝါ=သေပြီး၍
တရက်ရှိသည်လည်းဖြစ်သော၊ ဒွိဟမတံဝါ-သေပြီး၍ နှစ်ရက်ရှိသည်လည်း
ဖြစ်သော၊ တီဟမတံဝါ=သေပြီး၍ သုံးရက်ရှိသည်လည်းဖြစ်သော၊ ဥဒ္ဓမာတကံ
=သေပြီးသည့်အထက် မှောင်နောက်ရက်၌ ကြွတက်ဖူးရောင် စက်ဆုပ်ဖွယ်
အသေကောင်လည်းဖြစ်သော၊ [ဧကကနိပါတ် စာပိုဒ် ၄၆၃-ကြည့်] ဝိနီ
လကံ=ဖြူနီရောယှက် ညိုနက်မဲပုပ် စက်ဆုပ်ဖွယ်ဆောင် အသေကောင်လည်း
ဖြစ်သော၊ ၀ိပုဗ္ဗကဇာတံ=ပြည်သွေးယိုကာ ရွံ့ဖွယ်ရာမသွေ ဖြစ်၍နေသော
အသေကောင်လည်း ဖြစ်သော၊ ၀ိဿန္ဒမာနော ပုဗ္ဗော ယဿာတိ ဝိပုဗ္ဗော၊
ကုစ္ဆိတော ဝိပုဗ္ဗော ဝိပုဗ္ဗကော၊ ဝိပုဗ္ဗကော ဟုတွာ ဇာတော ဝိပုဗ္ဗကဇာတော]
ဣတ္ထိဝါ=ကိုလည်းကောင်း၊ ပုရိသံ ဝါ=လည်းကောင်း၊ န အဒ္ဒသ=လော၊
ဣတိ(အာဟ) ။ပ။ မရဏဓမ္မော=သေခြင်း သဘောရှိသည်၊ မရဏံ=သေခြင်း

## PAGE 307

သဘောကို ။ပ။ တုဏှိ=ဆိတ်ဆိတ်နေသည်၊ ဟောတိ=ဖြစ်၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊
တမေနံ=ထိုယောက်ျားကို၊ နိရယပါလာ=တို့သည်၊ ပဉ္စဝိဓဗန္ဓနံ နာမ=ငါးမျိုး
အပြားရှိသော ချုပ်နှောင်ခြင်းမည်သော ကာရဏံ=ညှင်းဆဲခြင်းကို၊ ကရောန္တိ
=ပြုကြကုန်၏။ တတ္တံ=ပူလောင်လှစွာသော၊ အယောခိလံ(ထန်းပင်လုံးလောက်
ရှိသော) သံချွန်တံကျင်ကြီးကို၊ ဟတ္ထိ-ယာဘက်လက်၌၊ ဂမေန္တိ =ထိုးစိုက်
ရိုက်သွင်းကြကုန်၏ ။ပ။ ဒုတိယသ္မိံ=နှစ်ခုမြောက်သော၊ ဟတ္ထ=ဝဲဘက်လက်၌
။ပ။ ပါဒေ ယာဘက်ခြေ၌ ။ပ။ မဇ္ဈေ=အလည်တည့်တည့်ဖြစ်သော၊ ဥရသို့
=ရင်ဘတ်၌ ။ပ။ သော=ထိုယောက်ျားသည်၊ တတ္ထ-ထိုငရဲ၌၊ ဒုက္ခာ- ခဲယဉ်း
သဖြင့် သည်းခံအပ်ကုန်သော၊ ဝါ=သည်းခံနိုင်ခဲကုန်သော၊ တိဗ္ဗာ=ထူထပ်
ကုန်သော၊ ခရာ-ကြမ်းတမ်းကုန်သော၊ ကဋကာ= ထက်မြက်စူးရှကုန်သော၊
ဝါ=ခါးစပ်သောအရသာနှင့် တူကုန်သော၊ ဝေဒနာ-ဒုက္ခဝေဒနာတို့ကို၊ ဝေဒိ
ယတိ=ခံစားနေရ၏၊ စ=ထို့အပြင်၊ ဝါ =ပြီးတော့၊ ယာဝ=အကြင်မျှလောက်သော
ကာလပတ်လုံး၊ တံပါပကမ္မံ=ထိုမကောင်းမှုကံသည်၊ နဗန္တိ ဟောတိ=
ကင်းသောအဆုံးအပိုင်းအခြား ရှိသည် မဖြစ်သေး၊ ဝါ=မကုန်သေး၊ [ဗျန္တ အ
ဝိ+အန္တ။ ဝိဂတော အန္တော ယဿ ပါပကမ္မဿာတိ ဗျတ္တံ ၊ ထို့နောက် ဤ
လာ၍ “ဗန္တိဟောတိ”ဟု ဖြစ်၏။ သဒ္ဒနီတိ ၁၃၃၈’သုတ်]၊ တာဝ=ထိုမျှလောက်
ကာလပတ်လုံး၊ ကာလံ=သေဆုံးခြင်းကို၊ န ကရောတိ=မပြု ။ပ။ သံဝေ
သေတွာ=အိပ်စေ၍၊ (ရဲရဲပြောင်ပြောင် တောက်လောင်သော သံမြေပြင်ပေါ်၌
အိပ်စေ၍) ကုဌာရီဟိ=ပုဆိန်ကြီးတို့ဖြင့်၊ (အိမ်၏အမိုး တခြမ်းလောက်ရှိသော
ပုဆိန်ကြီးတို့ဖြင့်) တန္တိ=ခုတ်ရွေကြကုန်၏။
။ပ။ ဥဒ္ဓံပါဒံ=အထက်၌ခြေထောက်ရှိအောင်၊ ဥဒ္ဓံ ပါဒေါ် ယဿာတိ
ဥဒ္ဓံပါဒေါ တံ] ဝါ=ခြေထောက်မိုးမျှော်၊ အဓောသိရံ=အောက်၌ ဦးခေါင်းရှိအောင်၊
ဝါ=ဦးခေါင်းစောက်ထိုး၊ ဂဟေတွာ=ဆွဲကိုင်ကြကုန်၍၊ ဝါသီဟိ= (ဗန်းစကော
လောက်ရှိသော) ပဲခွပ်ကြီးတို့ဖြင့် ပ။ ရထေ-ရထား၌ (မီးလျှံကြွတက်
တဝင်းဝင်းလက်နေသော ရထား၌) ယောဇေတွာ=တပ်၌၊ အာဒိတ္တာယ= မီး
အဆင်းရောင် ဝင်းဝင်းပြောင်နေသော၊ အဂ္ဂိဝဏ္ဏေန အာဒိပ္ပတိ ပဇ္ဇလတီတိ
အာဒိတ္တာ] သမ္မဇ္ဇလိတာယ-ဝန်းကျင်ပတ်ရံ, မီးလျှံကြွတက် ဝင်းဝင်းလက်နေ
သော၊ သမန္တ တော ပဇ္ဇလတီတိ သမ္မဇ္ဇလိတာ] သဇောတိဘူတာယ=
မီးလျှံအရောင်အလင်းနှင့် တကွဖြစ်၍ဖြစ်သော၊ (မီးတောက်မီးလျှံ, ပတ်ပတ်
ရံဝင်း, တဆက်တည်းသော အရောင်အလင်းနှင့် တကွဖြစ်၍ဖြစ်သော)

## PAGE 308

ဘူမိယာ=မြေပြင်၌၊ သာရေဖိဖိပြေးသွားလည်း ပြေးသွားစေကြကုန်၏။
ဝါ= မောင်းနှင်လည်း မောင်းနှင်ကြကုန်၏ ။ ပစ္စာသာရေန္တိ ပိ= တဖန်ပြေးလာ
လည်း ပြေးလာစေကြကုန်၏။ ဝါ=ပြန်၍လည်း မောင်းနှင်လာကြကုန်၏၊
သော တတ္ထ ဒုက္ခာ ။ပ။ ဗန္တိ ဟောတိ ဟုပေယျာလဖော်ပါ]
မဟန္တံ=(ဘုံခုနစ်ဆင့်ရှိ အထွတ်တပ်အိမ်ကြီးလောက်) ကြီးမားလှစွာ
သော၊ အာဒိတ္တံ=မီးအဆင်းရောင် ဝင်းဝင်းပြောင်နေသော၊ သမ္မဇ္ဇလိတံ=သော၊
သဇောတိဘူတံ=သော၊ အင်္ဂါ ရပဗ္ဗတံ=မီးကျီးတောင်ပေါ်သို့၊ အာရောပေန္တိ ပိ=
တက်လည်းတက်စေကြကုန်၏။ သြရောပေန္တိပိ=ဆင်းလည်း ဆင်းစေကြကုန်၏
တတ္တာယ=ပူလောင်လှစွာသော၊ အာဒိတ္တာယ=သော ။ပ။ သဇောတိ
ဘူတာယ= သော၊ လောဟကုမ္ဘိယာ=သံအိုးကြီးထဲ၌၊ ပက္ခိပတ္တိ =ပစ်ချထည့်သွင်း
ကြကုန်၏၊ သော-ထိုယောက်ျားသည်၊ တတ္ထ=ထိုသံအိုးကြီးထဲ၌၊ ဖေဏုဒ္ဓေဟကံ
အမြှုပ်တစိစိထစေလျက်၊ ပစ္စမာနော=ကျက်နေစဉ်၊ သကိမ္ပိ=တကြိမ်လည်း၊
ဥဒ္ဓံ=အထက်သို့၊ ဂစ္ဆတိ= ပေါ်တက်လာ၏။ သကိမ္ပိ=လည်း၊ အဓော=အောက်သို့၊
ဂစ္ဆတိ=နှစ်မြှုပ်သွား၏။ သကိမ္ပိ=လည်း၊ တိရိယံ=ဖီလာအရပ်သို့၊ ဂစ္ဆတိ-သွား၏
ပ။ မဟာနိရယေ=အဝီစိငရဲကြီး၌၊ ပက္ခိပန္တိ =ပစ်ချကြကုန်၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊
သော မဟာနိရယော=ထိုအဝီစိငရဲကြီးသည်၊ ဝါ=ကို။
စတုက္ကဏ္ဍော-(လေးထောင့်သေတ္တာကဲ့သို့) လေးခုသောထောင့်ရှိ၏။
စတုဒွါရော=(အရပ်လေးမျက်နှာ ရှိသည့်အလျောက်) လေးပေါက်သော တံခါး
ရှိ၏။ ဝိဘတ္တော=(လေးဘက်တံခါး, အညီထား၍)နယ်မြေပိုင်းခြား ကန့်
သတ်ထားအပ်၏၊ ဘောဂသော=ငရဲခံသတ္တဝါ အုပ်စုတို့ကို၊ (ဌပေတွာ=တံခါး
နှင့်လမ်း, ဖြောင့်တန်းကိုက်ညီ, တသန့်စီထား၍) မိတော=(သတ္တဝါတို့၏
သဘောတူရာ ကံကြမ္မာဖြင့်) တိုင်းတာခွဲခြားထားအပ်၏။ အယောပါကာရ
ပရိယန္တော သံတံတိုင်းဟူသော အကာအရံ အပိုင်းအခြားရှိ၏။ အယသာ=
(ကိုးယူဇနာရှိသော) သံပြားကြီးဖြင့်၊ ပဋိကုဇ္ဇတော=ဖုံးအုပ်ထားအပ်၏။
တဿထိုအဝီစိငရဲကြီး၏၊ ဘူမိ=မြေပြင်သည်၊ အယောမယာ=သံဖြင့်ပြီး၏၊
တေဇသာ=(ဝန်းကျင်ပတ်ရံ အလျှံပြောင်ညီး) လောင်မီးကြီးနှင့်၊ ယုတာ=
အစဉ်အမြဲယှဉ်တွဲနေ၍၊ ဇလိတာ=ထိန်ထိန်ဝင်းဝင်း အလင်းကြီးလင်းလျက်၊
သဗ္ဗဒါ=အမြဲခပ်သိမ်း၊ သမန္တာ=ပတ်ပတ်လည်၌၊ ယောဇနသတ်=ယူဇနာတရာ
တိုင်အောင်၊ ဖရိတွာ=ဖြန့်၍၊ တိဋ္ဌတိ=တည်ရှိ၏၊ ဣတိ (အဝေါစ=မိန့်) [ဤ
