## PAGE 31 ၄၂။ ဘိက္ခဝေ=တို ့၊ သေယျထာပိ=ကား၊ သမ္မာပဏိဟိတံ=ကောင်းစွာ ထားအပ်သော၊ သာလိသူကံ ဝါကောင်း။ ပ။. ဣတိ ဧတံ ဌာနံ=သည်၊ ဝိဇ္ဇတိ=ရှိနိုင်၏။ ဝါ=ဖြစ်နိုင်၏၊ တံ = ထိုသို ့ ရှိနိုင်ခြင်းသည်။ ပ။ ဘိက္ခဝေ =ရဟန်းတို့၊ သူကဿ=၏၊ ဝါ=ကို၊ သမ္မာပဏိဟိတတ္တာ=ကောင်းစွာထား အပ်သည် အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ပ။ သမ္မာပဏိဟိတေန=ကောင်းစွာထားအပ် သော (နိဗ္ဗာန်ကို တောင့်တသောအားဖြင့် ကောင်းစွာထားအပ်သော) စိတ္တေန =စိတ်ဖြင့်။ ပ။ ၄၃။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အဟံ=ငါသည်၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊ ဧကစ္စံ= အချို့သော၊ ပဒုဋ္ဌစိတ္တံ=ဒေါသသည် ဖျက်ဆီးအပ်သောစိတ်ရှိသော၊ ပုဂ္ဂလံ= ပုဂ္ဂိုလ်ကို၊ ဧဝံ=ဤသို့၊ စေတသာ = ငါ၏စိတ်ဖြင့်၊ (ငါ၏ စေတောပရိယ ဉာဏ်နှင့်တကွဖြစ်သော စိတ်ဖြင့်၊ ဝါ=ငါ၏ သဗ္ဗညုတဉာဏ်နှင့်တကွဖြစ်သော စိတ်ဖြင့်) စေတော-ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏စိတ်ကို၊ ပရိစ္စ=ခွဲခြား၍၊ ပဇာနာမိ-သိတော်မူ၏။ (ကိန္တိ=အဘယ်သို ့၊ ပဇာနာမိ=သိတော်မူသနည်းဟူမူ၊) ဣမမှိ သမယေ= ပဒုဋ္ဌစိတ်ဖြစ်ရာ ဤအခါ၌၊ အယံ ပုဂ္ဂလော ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ ကာလံ=သေ ခြင်းကို၊ စေ ကရေယျ အကယ်၍ ပြုငြားအံ့၊ (ဧဝံ သတိ=ဤသို့ပြုသည်ရှိသော်၊ အသံ ပုဂ္ဂလော=ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို၊) အာဘတံ=တနေရာရာသို ့ ဆောင်ယူ၍၊ နိက္ခိ တ္တော ယထာ=ချထားအပ်သကဲ့သို ့၊ ဧဝံ-ဤအတူ၊ (အတ္တနော=မိမိ၏၊ ကမ္မုနာ =အကုသိုလ်ကံသည်၊) ဤနေရာ၌ ပဒုဋ္ဌစိတ်နှင့် ယှဉ်သော အကုသိုလ်ကံ တည်း။] နိရယေ = ငရဲ၌၊ နိက္ခိတ္တော = ချထားအပ်ပြီ၊ (ဣတိ = ဤသို ့၊ ပဇာနာမိ = သိတော်မူ၏၊) တံ = ထိုသို ့ငရဲ၌ ချထားခံရခြင်းသည်၊ ကိဿ ဟေဟု=မူ၊ ဘိက္ခဝေ=တို ့၊ ဟိ (ယသ္မာ) = အကြင်ကြောင့်၊ အဿ=ထိုပုဂ္ဂိုလ် ၏၊ စိတ္တံ=စိတ်ကို၊ ပဒုဋ္ဌံ = ဒေါသသည် ဖျက်ဆီးအပ်ပြီ၊ (ဣတိ=ထို ့ကြောင့် ပေတည်း။) - - ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ပန=အမှန်တကယ်ပင်၊ စေတောပဒေါသဟေတု= စိတ်၏ဖောက်ပြန် ပျက်စီးခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်၊ ဧဝံ=ဤသို ့၊ ဝါ= ဤသို့ ယထာဘတံ။ပ။ နိရယေ’ဟု ဟောတော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ဣဓ=ဤ လောက၌၊ ဧကစေ့ =အချို့ကုန်သော၊ သတ္တာ=သတ္တဝါတို့သည်၊ ကာယဿ= ဥပါဒိန္နကိုယ်ခန္ဓာ၏၊ ဘေဒါ=ပျက်စီးခြင်းဟူသော၊မရဏာ=သေခြင်းမှ၊ ဝါ= သေသည်မှ၊ ပရံ=နောက်၌၊ ဝါ=နောက်ဖြစ်သော ဘဝသစ်ခန္ဓာကိုယူခြင်း၌၊ ## PAGE 32 ဝါ…နောက်ထပ်ယူအပ်သော ဘဝသစ်ခန္ဓာကိုယ်၌၊ [တနည်း-ကာယ= ဥပါဒိန္န ကိုယ်ခန္ဓာ၏ တည်တံ့ကြောင်း ဇီဝိတိန္ဒြေ၏။ ဘေဒါ=ပျက်စီးကြောင်း ဖြစ်သော၊ မရဏာ=စုတိစိတ်မှ၊ (သေခြင်းသဘောတရားဖြစ်သော စုတိစိတ်မှ) ပရံ=နောက်၌၊ ဝါ-နောက်ဖြစ်သော ပဋိသန္ဓေစိတ်၌။] အပါယံ- လိုချင်ဖွယ် အခြင်းအရာအားဖြင့် ဖြစ်တတ်သော သုခမှကင်းသော၊ ဝါ=သုခ၏ ဖြစ်ပေါ် လာရာ ကုသိုလ်မှကင်းသော၊ ဒုဂ္ဂတိ=ဒုက္ခ၏ဖြစ်ရာ တည်ရာဖြစ်သော၊ ဝါ= ၁။ ကာယပုဒ်အဖွင့်နှစ်မျိုး။ ။ပဌမနည်းအလို ကာယအရ ဥပါဒိန္န ခန္ဓာကိုယူရ၏။ ဤဒုတိယနည်း၌ကား ကာယပုဒ်အရ ထိုဥပါဒိန္နခန္ဓာငါးပါး၏ တည်တံ့ကြောင်းဖြစ်သော ရုပ်သက် နာမ်သက် ဇီဝိတိန္ဒြေတိုင်အောင်ယူရ၏။ အကျိုးခန္ဓာ၏ ကာယဟူသော နာမည်ကို အကြောင်းဇီဝိတိန္ဒြေအပေါ်၌ ရွှေ့ ပြောင်းမှည့်ခေါ်သော ဖလူပစာရတည်း။ အဋ္ဌကနိပါတ်စာပိုဒ်(၁၁) ဝေရဉ္စသုတ် ၌လည်း ရေးဦးအံ့။ ၂။ အပါယံ ဒုဂ္ဂတိ ဝိနိပါတံ နိရယံ။ ။ ဣဋ္ဌာကာရေန ဧတိ ပဝတ္တတိတိ အယော=လိုချင်ဖွယ် အခြင်းအရာအားဖြင့် ဖြစ်တတ်သောသုခ။ (တနည်း) တိ ဣမသ္မာ သုခန္တိ အယော = သုခ၏ ဖြစ်ပေါ်လာရာ ကောင်းမှု (နတ်ပြည် နိဗ္ဗာန်၏ အကြောင်းဖြစ်သော ကုသိုလ်)၊ အယတော အပေတောတိ အပါယော။ ဋီကာ၌ ဆင့်ပဉ္စမီဗဟုဗွီဟိတွဲသေး၏။ ဒုက္ခဿ ဂတိ ပဝတ္တိဋ္ဌာနန္တိ ဒုဂ္ဂတိ၊ ဒုဋ္ဌေနဝါ ကမ္မုနာ နိဗ္ဗတ္တာ ဂတိ ဒုဂ္ဂတိ။ နိဿယခန်း၌ ဤဝိဂြိုဟ်များအတိုင်း အနက်ပြန်ဆိုထားသည်၊ တိုက် ဆိုင်ကြည့်ပါ။ ဝိနိပါတ၌’ဝိ(ဝိဝသ)=မိမိအလိုဆန္ဒမပါဘဲ+ နိပါတ=ကျရောက် ရာဘဝ(နေထိုင်ရသောဘဝ)။ ဒုက္ကဋကာရိနော ဧတ္ထ ဝိပသော နှိပတန္တိတိ ဝိနိပါ တော=မကောင်းမှုပြုသူတို ့ မိမိအလိုဆန္ဒမပါဘဲ ကျရောက်ရာဖြစ်သောဘဝ။ တနည်း-ဝိ(ဝိနဿန္တု)=ကိုယ်အင်္ဂါကြီးငယ် ပျက်စီးလျက်+နိပါတ=ကျရောက် ရာဘဝ။ ဝိနဿန္တာ သမ္ဘိဇ္ဇမာနင်္ဂပစ္စင်္ဂါ နိပတန္တိ ဧတ္ထာတိ ဝါ ဝိနိပါတော။ ဋီကာ၌ကား “ကာရဏာဝသေန ဝိဝိဓံ ဝိကာရေနစ နိုပါတိယန္တိ ဧတ္ထာတိ ဝိနိပါတော=ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခံရခြင်းအားဖြင့် (ညှင်းဆဲနှိပ်စက်ခံရဘို့အတွက် အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ ဖောက်လွှဲဖောက်ပြန်အားဖြင့် ကျရောက်စေအပ်ရာဘဝ”ဟု ဝစနတ္ထပြု၏။ ဣယတိ အဿာဒိယတီတိ အယော = သာယာဖွယ်သုခ။ အပ္ပကောပိ နုတ္ထိ အဃော သုခံ ဧတ္ထာတိ နိရယော။ ## PAGE 33 ပျက်စီးသော အကုသိုလ်ကံကြောင့်ဖြစ်ရသော ဘုံဘဝဖြစ်သော၊ ဝိနိပါတံ= မကောင်းမှုပြုသူတို့ မိမိအလိုဆန္ဒမပါဘဲ ကျရောက်ရာဖြစ်သော၊ ဝါ=ကိုယ် အင်္ဂါ ခြေလက် ပျက်စီးလျက် ကျရောက်ရာဖြစ်သော၊ နိရယံ=(သာယာဖွယ် သုခအနည်းငယ်မျှ မရှိရာ) ငရဲသို ့၊ ဥပပဇ္ဇန္တိ=ကပ်ရောက်ကြကုန်၏၊ ဝါ=လား ရောက်ကြရကုန်၏၊ (တနည်း) နိရယံ = ငရဲ၌၊ ဥပပဇ္ဇန္တိ=ဖြစ်ကြကုန်၏။ ဣတိ (အဝေါစ) အပါယစသော ပုဒ် တို ့၏ နောက်ထပ်အနက်ပေးနည်းကို တိကနိပါတ်စာပိုဒ်-၅၉-တိကဏ္ဏသုတ်၌ ကြည့်ပါ။ == ၄၄။ ဧကစ္စံ=သော၊ ပသန္နစိတ္တံ=သဒ္ဓါဖြင့် ကြည်လင်သော စိတ်ရှိသော၊ ပုဂ္ဂလံ=ကိုပ။ ဣမမှိ သမယေ=ပသန္နစိတ်ဖြစ်ရာ ဤအခါ၌။ ပ။ ဧဝံ=ဤအတူ၊ (အတ္တနော= မိမိ၏၊ ကမ္မုနာ=ကုသိုလ်ကံသည်) သဂ္ဂ=နတ်ပြည်၌၊ နိက္ခိတ္တော =ချထားအပ်ပြီ၊ (ဣတိ=သို ့၊ ပဇာနာမိ=၏) တံ=ထိုသို့ နတ်ပြည်၌ချထားခံရ ခြင်းသည်၊ ကိဿ ဟေတု=မူ၊ ဘိက္ခဝေ=တို ့၊ ဟိ(ယသ္မာ) ကြောင့်၊ အဿ= ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏၊ စိတ္တံ-စိတ်သည်၊ ပသန္နံ=သဒ္ဓါဖြင့် ကြည်လင်၏၊ (ဣတိ =ထို ကြောင့်ပေတည်း)ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ပန=အမှန်တကယ်ပင်။စေတောပသာဒဟေတု= စိတ်ကြည်လင်ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်၊ ဧဝံ-ဤသို့၊ ဝါ=ဤသို့ ဘတံ။ ပ။ သဂ္ဂေ-ဟု ဟောတော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း။ပ။ မရဏာ-မှ၊ ပရံ-၌၊ သုဂတိ=သုခ၏ ဖြစ်ရာဘုံဘဝဖြစ်သော၊ ဝါ=ဒုက္ခမပါ သုခသို့သာရောက်ကြရာ ၁။ လူပြည်နတ်ပြည်နှစ်မျိုးလုံး သုဂတိဆိုမဆို။ ။ သဂ္ဂ = သု+အဂ္ဂ။ ရူပါဒိသမ္ပတ္တိဟိ သုဋ္ဌ အဂ္ဂေါတိ သင်္ဂေါ။ (တနည်း) သဂ္ဂ=သဟ+အဂ္ဂ။ သဟ အဂ္ဂေဟိ မနာပိယရူပါဒီဟိ ယော ဝတ္တတိတိ သင်္ဂေါ။ တိကနိပါတ်စာပိုဒ်- ၅၉-သုတ်၌ကား ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ခန်း အဋ္ဌကထာဖွင့်သည့်အတိုင်း သုဂတိ ပုဒ်အရ လူ့ပြည်နတ်ပြည်နှစ်မျိုးလုံးယူ၍ အနက်ပေးရမည်ဖြစ်၏။ ဤသုတ်၌ ကား “ယထာဘတံ နိက္ခိတ္တော ဧဝံ သန္ဓေ"ဟု ဟောတော်မူသောကြောင့်လည်း ကောင်း၊ “သုခမေဝ ဧတ္ထ ဂစ္ဆန္တိ၊ နု ဒုက္ခန္တိ ဝါ သုဂတိ”ဟု ဋီကာ၌ ဧဝသဒ္ဒါ နှင့်တကွ ဝိဂြိုဟ်ပြုထားသောကြာင့်လည်းကောင်း သုဂတိအရ နတ်ပြည်ကိုသာ ယူထားပါသည်။ ဤနည်းတူပင် ပဉ္စကနိပါတ် စာပိုဒ်-၃၁-သုမနသုတ်ပါဠိတော် ရင်း၌ပင် သုဂတိအရ နတ်ပြည်ကိုသာ တိုက်ရိုက်ယူထားသည်ကိုထောက်လျှင် “သုဂတိ သစ္စံ လောကံ”ဟု ဟောထားသောပါဠိတော်များစွာတို့၌ နတ်ပြည်ကို သာ ယူရမည်ဖြစ်ပါသည်။ ## PAGE 34 ဖြစ်သော၊ သဂ္ဂ=ရူပါရုံ အစရှိသော သမ္ပတ္တိတို့ဖြင့် လွန်စွာမြင့်မြတ်သော၊ ဝါ =မြတ်သောစိတ်ကြိုက် ရူပါရုံစသည်တို့နှင့်တကွဖြစ်သော၊ လောကံ=နတ်ပြည်, နတ်ဘဝသို့ ၊ ဥပပဇ္ဇန္တိ =ကပ်ရောက်ကြရကုန်၏၊ ဝါ=လားရောက်ကြရကုန်၏၊ (တနည်း) လောကံ=နတ်ပြည်,နတ်ဘဝ၌၊ ဥပပဇ္ဇန္တိ=ဖြစ်ကြရကုန်၏။ ဣတိ (အဝေါစ) ၄၅။ ဘိက္ခဝေ= တို့၊ သေယျထာပိ=ကား၊ ဥဒကရဟဒေါ=ရေအိုင်သည်၊ အာဝိလော=နောက်ကျုနေသည်၊ လူဠိတော=(လေကြောင့်) မငြိမ်မဝပ် ဗောင်ဗင် ခတ်နေသည်။ ကလလီဘူတော ညွန်အနယ်ထသည်အဖြစ် သို့ရောက်နေသည်။ (အဿ=ဖြစ်ငြားအံ့) တတ္ထ=ထိုရေအိုင်၌၊ စက္ခုမာ=မျက်စိ အမြင်ရှိသော၊ ပုရိ သော= ယောက်ျားသည်၊ တီရေ=ကမ်း၌၊ ဌိတော=ရပ်သည်၊ ဝါ ရပ်၍ကြည့် သည်၊ (သမာနော=ဖြစ်လသော်) သိပ္ပံသံမ္ဗုကမ္ပိ=ယောက်သွား၊ ခရုကိုလည်း ကောင်း၊ [သိပ္ပံ=ယောက်သွား၊ သတ္တုက=ခရု။ အစဉ်အလာဆိုရိုးအနက်တည်း၊ အဘိဓာန်နိသျသစ် (၆၇၆-ဂါထာ) ၌မူ “သိပ္ပံ=ကနုကမာ၊ သမ္ဗုက=ယောက် သွား” ဟုပြန်ဆို၏။] သက္ခရ+ကဋ္ဌလမွ်၊ကျောက်စရစ်+အိုးခြမ်းကွဲကိုလည်း ကောင်း၊ မစ္ဆဂုမ္ဗိမ္ပိ=ငါးအုပ်စုကိုလည်းကောင်း၊ စရန္တ မ္ပိ=သွားနေသည်ကိုလည်း ကောင်း၊ တိဋ္ဌန္တမ္ပိ=ရပ်နေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ နပသေယျ=မမြင်နိုင်ရာ၊ တံ=ထိုသို့ မမြင်နိုင်ခြင်းသည်၊ ကိဿ ဟေတု=မူ၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဥဒကဿ ရေ၏၊အာဝိလတ္တာ=နောက်ကျနေသည် အဖြစ်ကြောင့်ပေတည်း။ပ။ အာဝိလေန=(နီဝရဏငါးပါးတို့ကြောင့်) နောက်ကျနေသော၊ စိတ္တေန= စိတ်ဖြင့်၊ အတ္တတ္တံ ဝါ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားကိုလည်း၊ (မိမိ၏ မျက်မှောက် တမလွန်ဘဝ၌ဖြစ်သော လောကီလောကုတ္တရာ အကျိုးစီးပွားကိုလည်း) ဥဿ ၁။ အတ္ထတ္ထ ပရတ္ထ, ဥဘယတ္ထ။ ။အတ္တတ္တံစသောပုဒ်တို့ကို အဋ္ဌကထာ ၌ နှစ်နည်းဖွင့်ထားရာ လွယ်ကူသောနည်းကိုသာ နိဿယခန်း၌ အနက်ပေးထား သည်။ (တနည်း)“အတ္တတ္တံ ဝါ=မိမိ၏ မျက်မှောက်ဘဝ၌ ဖြစ်သော လောကီ လောကုတ္တရာ ရောနှောသော အကျိုးစီးပွားကိုလည်း၊ ဥဿတိ=တ္တံ့၊ ပရမ္မံ ဝါ=မိမိ၏ တမလွန်ဘဝ၌ဖြစ်သော လောကီ လောကုတ္တရာ ရောနှောသော အကျိုးစီးပွားကိုလည်း၊ ဥဿတိ=တ္တံ့၊ ပရတ္ထ ပရလောကေ အတ္တော ပရတ္တော။] ဥဘယတ္ထ ဝါ=မိမိ၏နှစ်မျိုးစုံသော မျက်မှောက်တမလွန်ဘဝ၌ဖြစ်သော လောကီ လောကုတ္တရာ ရောနှောသော အကျိုးစီးပွားကိုလည်း၊ ဥဿတိ=တ္တံ့”။ ## PAGE 35 တိ=သိနိုင်လတ္တံ့၊ ပရတ္တံဝါ-သူတပါး၏ အကျိုးစီးပွားကိုလည်း(သူတပါး၏ မျက်မှောက် တမလွန် ဘဝ၌ ဖြစ်သော လောကီလောကုတ္တရာ အကျိုးစီးပွား ကိုလည်း) ဥဿတိ=တ္တံ့ ၊ ဥဘယတ္တံဝါ=မိမိ သူတပါးနှစ်ဦးသား အကျိုးစီးပွား ကိုလည်း၊ (မိမိ သူတပါး နှစ်ဦးသား၏ မျက်မှောက်တမလွန် လောကီလော ကုတ္တရာ အကျိုးစီးပွားကိုလည်း) ဥဿတိ=တ္တံ ၊ မနုဿဓမ္မာ=လူတို့၏ ကုသိုလ် ကမ္မပထတရား ဆယ်ပါးထက်၊ ဥတ္တရိ = လွန်မြတ်သော၊ အလမရိယဉာဏ ဒဿနဝိသေသံ ဝါ = အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို ့အား သင့်လျော်သောဉာဏ်အမြင် အထူးကိုလည်း၊ ဝါ-အရိယာပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်ကို ပြုခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သော ဉာဏ် အမြင်ထူးကိုလည်း၊ သစ္ဆိကရိဿတိ = မျက်မှောက်ပြုနိုင်လတ္တံ့၊ ဣတိ ဧတံ ဌာနံ=ဤအကြောင်းသည်၊ နဝိဇ္ဇတိ-မရှိနိုင်၊ ဝါ=မဖြစ်နိုင်။ တံ=ထိုသို့မရှိနိုင် ခြင်းသည်၊ ကိဿ ဟေတု=မူ၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ စိတ္တဿ=စိတ်၏၊ အာဝိလတ္တာ =နောက်ကျသည် အဖြစ်ကြောင့်တည်း၊ ဣတိ(အဝေါစ)။ ၄၆၄၇။ ဥဒကရာဒေါ=သည်၊ အစ္ဆော=မပျစ်မတွဲ ကျဲသည်၊ ဝါ= ကြည်လင်သည်၊ ဝိပ္ပသန္နော=အထူးကြည်လင်သည်၊ အနာဝိလော=မနောက်ကျု သည်။ (အဿ= အံ့)။ပ။ တိဋ္ဌန္တ မ္ပိ=လည်းကောင်း၊ ပယျ=မြင်နိုင်ရာ၏၊ တံ=ထိုသို့မြင်နိုင်ခြင်းသည်။ပ။ အနာဝိလတ္တာ=မနောက်ကျသည်အဖြစ်ကြောင့် ပေတည်း။ပ။ အနာဝိလေန=(နီဝရဏငါးမျိုးမှ လွတ်ကင်းသဖြင့်) မနောက်ကျု သော။ပ။ ယာနိ ကာနိုစိ ရုက္ခဇာတာနံ=အားလုံးစုံသောသစ်ပင်တို့သည် (သန္တိ =ရှိကုန်၏၊) ရုက္ခဇာတာနံ-၌ နဝိဘတ်ကို ပဌမာအနက်၌သက်။ ဇာတသဒ္ဒါ အနက်အထူးမရှိ။] တေသံ=ထိုအားလုံးသော သစ်ပင်တို့တွင်၊ ဖန္နနော=ကြို့ပင် ကို၊ မုဒုတာယစေဝ=နူးညံ့သည် အဖြစ် အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကမ္မညတာယ ၁။ အလမရိယဉာဏဒဿနဝိသေသ။ ။ဒိဗ္ဗစက္ခုဉာဏ်, ဝိပဿနာ ဉာဏ်, မဂ်ဉာဏ်, ဖိုလ်ဉာဏ်, ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်တို့ကို အလမရိယဉာဏဒဿန ဝိသေသခေါ်သည်ဟု အဋ္ဌကထာဖွင့်၏။ ထိုပုဒ်၏ ဝစနတ္ထကား’အလံ ယုတ္တော အရိယာနံ အရိယဘာဝါယာတိ အလမရိယော=အရိယာတို့အား အရိယာပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ဘို့ရန်သင့်လျော်သော။ (တနည်း) အရိယာယ အရိယဘာဝါယ အလံ သမတ္တောတိ အလမရိယော အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖြစ်ဟူသော အကျိုးငှာ (အရိယာပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ဘို့ရန်) စွမ်းနိုင်သော။ အလမရိယော စ သော ဉာဏဒဿန ဝိသေသော စာတိ အလမရိယဉာဏဒဿနဝိသေသော။