## PAGE 336 ခိုးသားဓားပြကြီးသည်၊ (ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကြီးမား၍ နောက်လိုက် အခြ အရံ များပြားလျက် 'အကြီးအကျယ် လုယက်တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုစွမ်းနိုင်သော ခိုးသားဓားပြဗိုလ်ကြီးသည်) သန္တိမ္ပိ=အိမ်နံရံအစပ်ကိုလည်း၊ ဆိန္ဒတိ=ဖောက် ဖြတ်၏၊ နိလောပမ္ပိ=အကြွင်းအကျန်မရှိအောင် လုယက်ခြင်းအားဖြင့်လည်း၊ ဝါ= . . .လုယက်၍လည်း၊ ဟရတိ=ဆောင်ယူသွား၏၊ နိရဝသေသော လောပေါ ဝိလုမ္ပနံ နိလောပေါ။ ၎င်းကို ကြိယာဝိသေသန အနက်ပြန်ဆိုသည်၊ “နိလော ပံ=ယက်ခြင်းကို၊ ကတွာပိ=ပြု၍လည်း၊ ဟရတိ=၏”ဟု ကတွာပုဒ် ထည့်သော် လည်း ဆိုနိုင်၏] ဧကာဂါရိကမ္ပိ= တအိမ်တည်း၌သာ ဝိုင်းရံလုယူခြင်းကိုလည်း၊ ကရောတိ=ပြု၏၊ ဧကာဂါရေ နိသုတ္တော ဝိလောပေါ ဧကာဂါရိကော] ပရိ ပန္နေ ပိ=လူသွားလမ်းခရီး၌လည်း၊ တိဋ္ဌတိ=လုယူခြင်းငှာတည်နေ၏။ ကတ မေဟိ=အဘယ်မည်ကုန်သော၊ တီဟိ=ကုန်သော၊ (အင်္ဂေဟိ=တို့နှင့်၊ သမန္နာ ဂတော။ပ။ တိဋ္ဌတိ=သနည်း) ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊ မဟာစောရော =သည်၊ ဝိသမနိဿိတောစ=မညီညာသော နေရာကို မှီခို ပုန်းအောင်း သည်လည်း၊ ဟောတိ=၏၊ ဂဟနနိဿိတောစ=ရှုပ်ထွေးထူထပ်သော အရပ်ကို မှီခိုပုန်းအောင်းနေသည်လည်း၊ ဟောတိ၏၊ ဗလဝနိဿိတောစ=တန်ခိုးစွမ်းအား ကြီးမားသောပုဂ္ဂိုလ်ကို မှီခိုအားထားသည်လည်း၊ ဟောတိ=၏။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ကထဒ္ဓ=အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်၊ မ စောရော=သည်၊ ဝိသမနိဿိတော=မညီညာသောနေရာကို မှီခိုပုန်းအောင်း နေသည်၊ ဟောတိ=ဖြစ်သနည်းဟူမူ၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊ မဟာစောရော=သည်၊ နဒီဝိဒုတ္တံ ဝါ=ခက်ခဲစွာ သွားရသော မြစ်အလယ်ကျွန်းကို သော်လည်းကောင်း၊ [ဧကကနိပါတ်စာပိုဒ်-၃၂၂-သုတ်လည်းကြည့်] ပဗ္ဗတဝိသမံ ဝါ=မညီညာသော တောင်ကြား အရပ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ နိဿိတော=မှီခို ပုန်းအောင်းနေသည်၊ ဟောတိ=ဖြစ်၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဧဝံ=ဤသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ပ။ တိဏဂဟနံ ဝါ=ရှုပ်ထွေးထူထပ်သော မြက်တော ကိုသော်လည်းကောင်း ရုက္ခဂဟနံဝါ=ရှုပ်ထွေးထူထပ်သောသစ်တောကိုသော် လည်းကောင်း၊ ရောဓံ=အကိုင်းအခက်, ရောယှက်ပူးကပ်, သစ်ပင်ချင်းစပ်၍ ထူထပ်လှသော၊ မဟာဝနသဏ္ဍ ဝါ=ကြီးစွာသော တောအုပ်ကိုသော်လည်း ကောင်း၊ အဋ္ဌကထာ၌ ရောဓံကို မဟာဝနသဏ္ဍ၏ ဝိသေသနအဖြစ်ဖြင့် ဖွင့်ထားသောကြောင့် မဟာဝနသဏ္ဍမှ ဝါသဒ္ဒါပို၏] နိဿိတော- မှီခို ပုန်းအောင်းနေသည်၊ ဟောတိ-၏။ပ။ ## PAGE 337 မဟာစောရော=သည်၊ ရာဇာနံ ဝါ=မင်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရာဇ မဟာမတ္တာနံ ဝါ=မင်း၏ အမတ်ကြီးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ [ဤနှစ်ပုဒ်၌ နံ ဝိဘတ်ကို ဒုတိယာအနက်ဟောကြံပါ၊ သို့မဟုတ် “ရာဇာနံ ဝါ ရာဇမဟာမတ္တံ ဝါ”ဟူ၍ ဧကဝုစ်အံဝိဘတ်ဖြင့်ချည်း သော်လည်း ရှိသင့်၏] နိဿိတော= မှီခိုအားထားသည်၊ ဟောတိ-၏၊ တဿ=ထိုသူခိုးကြီးမှာ၊ ဧဝံ=ဤသို့သော အကြံအစည်သည်၊ ဟောတိ=၏၊ (ကိန္တိ=အဘယ် အကြံအစည်သည်၊ ဟောတိ =ဖြစ်သနည်းဟူမူ) မံ=ငါ့ကို၊ ကောစိ=တယောက်ယောက်သောသူသည်၊ ကိဉ္စိ #ငါ၏ပြစ်မှု တခုခုကို၊ သစေ ဝက္ခတိ-အကယ်၍ ပြောဆိုလတ္တံ့ငြားအံ့။ (ဧဝံ သတိ=ဤသို့ပြောဆိုလတ္တံ့သည် ဖြစ်လသော်) မေ=ငါ၏၊ ဣမေ ရာဇာနော ဝါ=ဤမင်းတို့သည်လည်းကောင်း၊ ဣမေ ရာဇမဟာမတ္တာ ဤမင်း အမတ်ကြီးတို့သည်လည်းကောင်း၊ ပရိယောဓာယ=ငါ၏အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထား၍၊ အတ္ထိ-ငါ၏အကျိုးကို၊ ဘဏိဿန္တိ=ပြောကြကုန်လိမ့်မည်၊ [တနည်း-ပရိယော ဓာယ=ထိုထိုအကြောင်း ယုတ္တိကို ကြံဖန်ထည့်သွင်းကြကုန်၍၊ (မဟန္တံ=ကြီးမားလှသော၊ ဒေါသမ္ပိ=အပြစ်ကိုသော်မှလည်း၊ ဟရန္တာ=ဖယ်ရှား ကုန်လျက်၊) အတ္ထိ=ငါ၏အကျိုးကို၊ ဘဏိဿန္တိ-မည်] ဣတိ=ဤသို့သော အကြံအစည်သည်၊ (ဟောတိ-၏) ဝါ- နံ=ထိုသူခိုးဓားပြကြီးကို၊ ကောစိ=သည်၊ ကိဉ္စိ=ပြစ်မှုတခုခုကို၊ သစေ အာဟ=အကယ်၍ ပြောဆိုငြားအံ့၊ (ဧဝံ သတိ=ဤသို့ပြောဆိုသည် ဖြစ်လသော်) [တျာဿ=တေ+အဿ] အဿ=ထိုသူခိုးကြီး၏၊ တေ ရာဇာနော ဝါ=ထိုမင်း တို့သည်လည်းကောင်း၊ တေ ရာဇမဟာမတ္တာ ဝါ-လည်းကောင်း၊ ပရိယော ဓာယ=ခိုးသူကြီး၏ အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားကြ၍၊ အတ္တံ=ခိုးသူကြီး၏ အကျိုးကို၊ ဘဏန္တိ=ပြောဆိုကြကုန်၏၊ [တနည်း-ပရိယောဓာယ=ထိုထိုအကြောင်းယုတ္တိကို ကြံဖန်ထည့်သွင်းကြကုန်၍၊ (မဟန္တံ-သော၊ ဒေါသမ္ပိ=လည်း၊ ဟရန္တာ= ကုန်လျက်) အတ္တံ=ခိုးသူကြီး၏ အကျိုးကို၊ ဘဏန္တိ=၏] ။ပ။ ဘိက္ခဝေ-တို့၊ တိဟိ=ကုန်သော၊ ဣမေဟိ အင်္ဂေဟိ=ဤအကြောင်းအင်္ဂါတို့နှင့် “ဣမေ ခေါ”ဟူ၍ “ဟိ”ကျနေ၏။ ထို့နောက် ခတံ ဥပဟတံ စသည်ကို ဒုကနိပါတ် စာပိုဒ်-၁၃၅-ကြည့်]။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=ဤသာသနာတော်၌၊ ပါပဘိက္ခု =ယုတ်မာသောရဟန်းသည်၊ ဝိသမနိဿိတော စ=မညီညာသော အကုသိုလ်ကို မှီသည်လည်းကောင်း၊ ဂဟနဿိတောစ=ရှုပ်ထွေးသော အကုသိုလ်ကို မှီသည် လည်းကောင်း၊ ဗလဝနိဿိတောစ=တန်ခိုးစွမ်းအား ကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို မှီခိုအားထားသည်လည်းကောင်း၊ ဟောတိ-၏။ ## PAGE 338 ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ကထဉ္စ=ဖြင့်၊ ပါပဘိက္ခု=သည်၊ ဝိသမနိဿိတော= မညီညာသော အကုသိုလ်ကိုမှီသည်၊ ဟောတိ= ဖြစ်သနည်းဟူမူ။ပ။ ဝိသမေန မညီညာသော၊ ဝါ=မပြေမညီ သွေဖီမှားယွင်း, ချွတ်ချော်ခြင်းရှိသော၊ ကာယ ကမ္မန=ကာယကံနှင့်၊ ဤတိကနိပါတ်စာပိုဒ်-၆-သုတ်လည်းကြည့်] သမန္နာ ဂတော=ပြည့်စုံသည်၊ ဟောတိ=၏။ပ။ ပါပဘိက္ခု-သည်၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကော= မှားယွင်းသောအယူရှိသည်၊ ဟောတိ-၏၊ အန္တဂ္ဂါဟိကာယ=သဿတနှင့် ဥစ္ဆေဒဟူသော အဖို့အစွန်း တဖက်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ယူငင်တတ်သော၊ ဒိဋ္ဌိယာ= မိစ္ဆာအယူနှင့် ။ပ။ တဿ=ထိုယုတ်မာသော ရဟန်းမှာ၊ ဧဝံ=ဤသို့သော အကြံအစည်သည်၊ ဟောတိ=၏၊ (ကိန္တိ=သည်၊ ဟောတိ=ဟူမူ) မံ-ငါ့ကို၊ ကောစိ=သည်။ပ။ နံ=ထိုယုတ်မာသော ရဟန်းကို၊ ကောစိ=သည်၊ ကိဉ္စိ= ပြစ်မှုတခုခုကို၊ သစေ အာဟ=အံ့၊ (ဧဝံ သတိ=သော်) အဿ=ထိုယုတ်မာသော ရဟန်း၏၊ တေ ရာဇာနောဝါ=လည်းကောင်း။ပ။ ပရိယောဓာယ=ယုတ်မာသော ရဟန်းအပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားကြ၍၊ အတ္ထ=ယုတ်မာသောရဟန်း၏ အကျိုးကို၊ ဘဏန္တိ=၏ ။ပ။ ဧကာဒသမံ-၁၁ခုမြောက်သုတ်တည်း၊ ပဉ္စမော=ငါးခု မြောက်သော၊ စူဠဝဂ္ဂေါ=စူဠဝဂ်တည်း ။ပ။ ပဌမော=ရှေးဦးစွာသော၊ ပဏ္ဏာသကော=သုတ်ငါးဆယ်တစုသည်၊ သမတ္တော=ပြီးပြီ။