## PAGE 339 (၆) ၁-ဗြာဟ္မဏဝဂ် ၅၂။အထ ခေါ=ထိုအခါ၌၊ ဇိဏ္ဏာ=ကုန်သော၊ [ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ် (၃၉)သုတ်ကြည့်]ပ။ ဝယောအနပ္ပတ္တာ=ကုန်သော၊ ဇာတိယာ= မွေးဖွားခြင်း အားဖြင့်၊ (မွေးဖွားချိန်မှစ၍) ဝိသဝဿသတိကာ=နှစ်ပေါင်း(၁၂၀) အသက် အရွယ်ရှိကုန်သော၊ ဒွေ=နှစ်ဦးကုန်သော၊ ဗြာဟ္မဏာ=ပုဏ္ဏားတို့သည်။ပ။ ဥပသင်္ကမိ သု=ကုန်၏၊တိကနိပါတ်စာပိုဒ်(၂၁)ကြည့်]။ပ။ ဧကမန္တ=၌၊ နိသိန္နော= ထိုင်နေကြကုန်ပြီးသော၊ တေ ဗြာဟ္မဏာ= ထိုပုဏ္ဏားတို့သည်၊ ဘဂဝန္တံ = မြတ်စွာဘုရားကို၊ ဧတံ=ဤစကားကို၊ အဝေါစုံ= လျှောက်ထားကြကုန်ပြီ၊ (ကိ=အဘယ်သို ့၊ အဝေါစုံ=ဟူမူ)ဘော ဂေါတမအရှင်ဂေါတမ၊ မယံ=အကျွန်ုပ်တို့သည်၊ [အဿု အနက်မရှိ နိပါတ်]ဇိဏ္ဏာ= ကုန်သေားပ ဇာတိယာ=ဖြင့်၊ ဝီသဝဿသတိကာ=ကုန်သော၊ ဗြာဟ္မဏာ= ပုဏ္ဏားတို့ ပါတည်း။ စ=ထို့အပြင်၊ ဝါ= ပြီးတော့၊ တေ(မယံ)=ထိုအကျွန်ုပ်တို့သည်၊ အကတကလျာဏာ= မပြုအပ်သေးသော ကောင်းမှုရှိကုန်သည်၊ အကတ ကုသလာ= မပြုအပ်သေးသော ကုသိုလ်ရှိကုန်သည်၊ အကတဘိရုတ္တာဏာ= မပြုအပ်သေးသော ဒုဂ္ဂတိဘေး ကာကွယ်ရေး ကုသိုလ်ရှိကုန်သည်၊ ဝါ ဒုဂ္ဂတိဘေး ကာကွယ်ရေး ကုသိုလ်ကို မပြုရသေးကုန်သည်၊ ဘီရု=ဒုဂ္ဂတိဘေး တာဏ=ကာကွယ်ရေးကုသိုလ်] အမှာ= ဖြစ်ပါကုန်၏၊ ဘဝံ ဂေါတမော= အရှင်ဂေါတမသည်၊-နော=အကျွန်ုပ်တို့ကို၊ ဩဝဒတု= ဆုံးမတော်မူပါ၊ ဘဝံ ဂေါတမော=သည်၊ နော=တို့ကို၊ အနုသာသတု= သွန်သင်တော်မူပါ၊ ဝါ= ကံမြစ်တော်မူပါ၊ သံ=ယင်းသို့ဆုံးမသွန်သင်ခြင်းသည်၊ အမှာကံ- အကျွန်ုပ်တို့၏၊ ဒီဃရတ္တံ-ရှည်မြင့်စွာသော နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး၊ ဟိတာယ= စီးပွားအကျိုးငှာလည်းကောင်း၊ သုခါယ=ချမ်းသာခြင်းငှာ လည်းကောင်း၊ အဿ=ဖြစ်နိုင်ပါ၏၊ ဣတိ=ဤသို့၊ အဝေါစုံ=လျှောက်ကြကုန်ပြီ)။ ဗြာဟ္မဏာ=ပုဏ္ဏားတို့၊ တုမှေ=သင်တို့သည်၊ တတ္ထ=အမှန်တကယ်ပင်၊ တနည်း-ဗြာဟ္မဏာ=တို့၊ တစ္ဆေ-သင်တို့စကားကို ငါလက်ခံပါ၏၊ တုမှေ= သင်တို့သည် ဇိဏ္ဏာ=ဇရာစီးနင်း အိုမင်းကြကုန်၏၊ ဗုဒ္ဓါ=ကုန်၏။ပ။ ဇာတိယာ=ဖြင့်၊ ဝိသဝဿသတိကာ=ကုန်၏။စ=ထို့အပြင်၊ တေ(တုမှေ)= ထိုသင်တို့သည်၊ အကတကလျာဏာ=ကုန်သည်။ပ။အကတဘီရုတ္တာဏာ= ## PAGE 340 ကုန်သည်၊ အတ္ထဖြစ်ကုန်၏၊ ဗြာဟ္မဏာ=ပုဏ္ဏားတို့၊ အယံ လောကော=ဤ သတ္တဝါအပေါင်းကို၊ ဇရာယ=အိုခြင်းသဘောသည်လည်းကောင်း၊ ဗျာဓိနာ= မကျန်းမမာ နာခြင်းသဘောသည်လည်းကောင်း၊ မရဏေန=သေခြင်း သဘောသည်လည်းကောင်း၊ ဥပနီယတိ အဆင့်ဆင့်ခေါ်ဆောင်အပ်၏၊ ဇာတိ သည် ဇရာထံသို့လည်းကောင်း, ဇရာသည် ဗျာဓိထံသို့လည်းကောင်း, ဗျာဓိသည် မရဏထံသို့လည်းကောင်း, မရဏသည် ဇာတိထံသို့လည်းကောင်း သတ္တဝါတို့ကို အဆင့်ဆင့်ခေါ်ဆောင်သွား၏ဟူလို။] ဗြာဟ္မဏာ=တို့၊ လောကေ=သတ္တဝါအပေါင်းကို၊ ဇရာယ= သည်လည်း ကောင်း၊ ဗျာဓိနာ= လည်းကောင်း၊ မရဏေန=လည်းကောင်း။ ဧဝံ=ဤသို့၊ ဥပနီယမာနေ= အဆင့်ဆင့်ခေါ်ဆောင်အပ်လသော်၊ ဣဓ=ဤယခုဘဝ၌၊ ကာယေန=ကိုယ်ဖြင့်၊ ဝါ=ကာယဒွါရဖြင့်၊ ယော သံဃမော=အကြင်စောင့်စည်း မှ ကုသိုလ်သည်လည်းကောင်း၊ ဝါစာယ=နှုတ်ဖြင့်၊ ဝါ=ဝစီဒွါရဖြင့်၊ ယော သံယမော=လည်းကောင်း၊ မနသာ=စိတ်ဖြင့်၊ ဝါ=မနောဒွါရဖြင့်၊ ယော သံယမော=လည်းကောင်း၊ (အတ္ထိ=ရှိ၏)တံ= ထိုစောင့်စည်းမှု ကုသိုလ်သည်၊ တဿ ပေတဿ=ထိုတမလွန်ဘဝသို့ ပြောင်းသွားသောသူ၏၊ တာဏဉ္စ= အကာအကွယ် အစောင့်အရှောက်သည်လည်းကောင်း၊ လေဏဉ္စ = ခိုအောင်းရာသည်လည်းကောင်း၊ ဒီပဉ္စ =တည်နေရာဌာနသည်လည်းကောင်း၊ သရဏဉ္စ =မှီခို အားထားရာသည်လည်းကောင်း၊ ပရာယဏဉ္စ =မြတ်သော လားရောက်အပ်သော ဂတိသည်လည်းကောင်း၊ (ဟောတိ=၏)ဣတိ-ဤသို့၊ (အဝေါစ=မိန့်တော်မူပြီ)။ ဇိဝိတံ-အသက်ဇီဝိတိန္ဒြေကို၊ (ဇရာယ=ဇရာသည်) ဥပနီယတိ=ခ မရဏထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားအပ်၏။ အာယု- သက်တမ်း ပမာဏသည်၊ ၁။ ဥပနီယတိ ဇီဝိတံ။ ။ ဤဂါထာကို ဤသုတ်ဋ္ဌဋီအထူးမဖွင့်။ ဒေဝတာသံယုတ်အဋ္ဌကထာ(၂၀)၌ ဥပနီယတိကို“ဇရာယ မရဏသန္တိကံ ဥပနိယတိ” ဟု ကမ္မရုပ်ဖွင့်သည့်နည်းအတိုင်း အနက်ပေးသည်။ဥပနီယတီတိ ပရိက္ခိယတိ နိရုဇ္ဈတိ(ဝိနဿတိတိ အတ္တော)ဟု ဖွင့်သည့်နည်းအလို ဇီဝိတိန္ဒြေသည်။ ဥပနီယတိ=ကုန်ခန်းပျက်စီး၏”ဟု ကတ္တားအနက်ဆိုပါ။ ဥပနီယတီတိ ဝါ သရသေနေဝ ဇီဝိတဿ မရဏူပဂမနှံ ဝုတ္တန္တိ အာဟဥပဂစ္ဆတိ ဝါ အနပုဗ္ဗေန မရဏံ ဥပေတီတိ အတ္ထော” တိ- ဟူသော ထို ဋ္ဌ,ဋီအဖွင့်အလို–ဇီဝိတံ=သည်။ ဥပနီယတိ=မိမိသဘောအလျောက် မရဏသို့ အစဉ်အားဖြင့်ရောက်၏"ဟုဆို။ ဤအလို ဥပနီယတိသည် “သယံ ကရိယတေ ကရော့”၌ကဲ့သို့ ကမ္မကတ္တုရုပ်တည်း။ . " ## PAGE 341 ဝါ=ဇီဝိတိန္ဒြေသည်၊ အခွံ=တိုတောင်းလှ၏၊ သတ္တဝါတို့၏သက်တမ်းသည် အလွန်ဆုံး တစ်ရာ, တစ်ရာကျော်မျှသာဖြစ်၍ တိုတောင်းလှ၏၊ နာမ်ဇီဝိတိန္ဒြေသည်လည်း စိတ္တက္ခဏ တစ်ချက်ခန့်မျှသာ အသက်ရှည် သောကြောင့် တိုတောင်း လှ၏] ဇရူပနီတဿ=ဇရာသည် မရဏထံသို့ ခေါ်ဆောင်အပ်သောသူမှာ၊ ဝါ=အိုခြင်းသို့ ကပ်ရောက်သောသူမှာ၊ တာဏာ= ကယ်ဆယ်စောင့်ရှောက်နိုင်သူတို့သည်၊ န သန္တိ=မရှိတော့ကုန်၊ မရဏေ= သေခြင်း၌၊ ဧတံ ဘယံ= ဤကြောက်ဖွယ်ဘေးကို၊ ဇီဝိတိန္ဒြေကို မရဏထံသို့ ဇရာကဆွဲခေါ်သွားခြင်း, အာယု၏တိုတောင်းလှခြင်း, ဇရူပနိတ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကယ်နိုင်မည့်သူမရှိခြင်းဟူသော ဘေးသုံးမျိုးတည်း] ပေက္ခမာနော= ကြည့်ရှုဆင်ခြင်လျက်၊ သုခါဝဟာနိ= ချမ်းသာကို ဆောင်နိုင် ကုန်သော၊ ပုညာနိ=ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို၊ ကယိရာထ= ပြုသင့်ပြုထိုက်၏၊ သတ္တမီ ဧထဝိဘတ်ကို အရဟအနက်ဟောကြံ ဣဓ=ဤယခုဘဝ၌၊ယောဓ=ယော+ဣဓကာယေန=ကာယဒွါရဖြင့် လည်းကောင်း၊ ဝါစာယ=၀စီဒွါရဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဥဒ=ထိုမှတပါး၊ စေတသာ=စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊.ဝါ=မနောဒွါရဖြင့်လည်းကောင်း၊ ယော သံယမော=အကြင်စောင့်စည်းမှု ကုသိုလ်သည်။ အတ္ထိ-ရှိ၏ ဇီဝမာနော အသက်ရှင်စဉ်မှာပင်၊ ယံ ပုညံ=အကြင်ကုသိုလ်ကို၊ ပကရောတိ=ကြိုးစားပြု လုပ်၏၊ တံ=ထိုကုသိုလ်သည် (ထိုသံဃမ, ပုညကုသိုလ်သည်)တဿ ပေတဿ=၏၊ သုခါယ=ငှါ၊ ဟောတိ=၏၊ ဣတိ(အဝေါစ) ပဌမံ။ ၂-ဒုတိယဒ္ဓေဗြာဟ္မဏသုတ် ၅၃။"အာဒိတ္တော ခေါ အယံ ဗြာဟ္မဏာ”စသော ဝါကျသို့သွားအံ့] ဗြာဟ္မဏာ=ပုဏ္ဏားတို့၊ အယံ လောကော=ဤသတ္တလောကကို၊ ဇရာယ= ဇရာမီးသည် လည်းကောင်း၊ ဗျာဓိနာ=ဗျာဓိမီးသည်လည်းကောင်း၊ မရဏေန= မရဏမီးသည်လည်းကောင်း၊ အာဒိတ္တော=လောင်အပ်၏။ ဗြာဟ္မဏာ=တို့ ဧဝံ=ဤသို့၊ ဇရာယ=သည်လည်းကောင်း။ပ။ မရဏေန=လည်းကောင်း၊ အာဒိတ္တေ= လောင်အပ်သော၊ လောကေ= သတ္တလောက၌၊ ဣဓ=ဤယခုဘဝ၌၊ ကာယေန=ဖြင့်၊ ယော သံယမော။ပ။ [ဂါထာ] အာဒိတ္တသ္မိံ- မီးလောင် အပ်သော၊ အဂါရသ္မိံ- အိမ်၌၊ ယံ ဘာဇနံ=အကြင်ပစ္စည်းဥစ္စာကို၊ နီဟရတိ=ဆွဲထုတ်ယူငင်၏၊ တံ(ဘာဇနံ)= ထိုဆွဲထုတ်ယူငင်အပ်သော ပစ္စည်းဥစ္စာသည်သာ၊ တဿ= ထိုအိမ်ရှင်၏၊ အတ္ထာယ- အကျိုးငှာ၊ ဟောတိ-ဖြစ်၏၊ တတ္ထ=ထိုအိမ်၌၊ ယံ(ဘာဇနံ)= ကို၊ ဍယှတိ=မီးလောင်အပ်၏၊ (တံ ဘာဇနံ=ထိုမီးလောင်အပ်သော ပစ္စည်း ဥစ္စာသည်ကား၊ တဿ= ထိုအိမ်ရှင်၏၊ အတ္ထာယ-ဝှာ)နော စ ဟောတိ=