## PAGE 348 ၇-ဝစ္ဆဂေါတ္တသုတ် ၅၈။ ။အထ ခေါ=၌၊ ဝစ္ဆဂေါတ္တော=ဝစ္ဆဂေါတ္တမည်သော၊ ပရိဗ္ဗာ ဇကော= ပရိဗိုဇ်သည်။ပ။ဘော ဂေါတမ အရှင်ဂေါတမ၊ မေ=အကျွန်ုပ်သည်၊ ဧတံ= ဤအကြောင်းကို၊ သုတံ=ကြားအပ်ဖူးပါပြီ(ကိန္တိ=အဘယ်သို့၊ သုတံ=မှု) သမဏော ဂေါတမော=ရှင်ရဟန်းဂေါတမသည်၊“မယုမေဝ=ငါ့အားသာလျှင်၊ ဒါနံ-အလှူကို(လှူဖွယ်ဝတ္ထုကို)ဒါတဗ္ဗ=ပေးလှူသင့်၏၊ အညေသံ=အခြားသော သူတို့အား၊ ဒါနံ=ကို၊ န ဒါတဗ္ဗ=မပေးလှူသင့်၊ မယှံ=ငါ၏၊ သာဝကာနံ ဧဝ=တပည့်တို့အားသာလျှင်၊ ဒါနံ=ကို၊ ဒါတဗ္ဗ=၏၊ အညေသံ=အခြားသောသူ တို့၏၊ သာဝကာနံ=တို့အား၊ ဒါနံ=ကို၊ န ဒါတဗ္ဗ=သင့်၊ မယုမေဝ=ငါ့အား သာလျှင်၊ ဒိန္န-ပေးလှူကြောင်းစေတနာသည်၊ မဟပ္ဖလံ=များသောအကျိုး `ရှိ၏၊ အညေသံ=တို့အား၊ ဒိ=သည်၊ န မဟပ္ဖလံ=များသောအကျိုးမရှိ။ပ။ ဣတိ ဧဝံ-ဤသို့၊ အာဟ=ပြောဟော၏၊ ဣတိ=ဤသို့၊ သုတံ=ကြားအပ်ဖူး ပါပြီ)၊မဟပ္ဖလန္တိ=မဟပ္ဖလံ+ဣတိ-ဟု ပုဒ်ဖြတ်၊ ဣတိသဒ္ဒါနှစ်လုံး ရှိသင့်ရာတွင် နောက်တလုံးကို ချေထားသည်၊ ထိုတွင် ပဌမ“ဣတိ”ကို ဧဝမာဟ၌ ဧဝံနှင့်တွဲ၍ အနက်ဆိုရ၏၊ ချေထားသော ဒုတိယ“ဣတိ”ကို သုတမေတံသို့ ပြန်လှည့်စပ်ရသည်။] ဘော ဂေါတမ-မ၊ ယေ တေ-အကြင်သူတို့သည်၊ ဧဝံ=ဤသို့၊ အာဟံသု=ပြောဆိုကြကုန်ပြီး(ကိန္တိ အာဟံသု)သမဏော ဂေါတမော=သည်၊ မယှမေဝ=လျှင်၊ ဒါနံ ဒါတဗ္ဗ။ပ။အညေသံ တို့၏၊ သာဝကာနံ=တို့အား၊ ဒိန္န-သည်၊ န မဟပ္ဖလံ=များသောအကျိုးမရှိ၊ ဣတိ ဧဝံ-ဤသို့၊ အာဟ= ပြောဟော၏၊(ဣတိ=သို့၊ အာဟံသု=ပြီ)ကစို့=အဘယ်သို့ပါနည်း၊ ဝါ-ဘယ့် နှယ်ပါလဲ၊ တေ-ထိုသူတို့သည်၊ ဘောတော ဂေါတမဿ=အရှင်ဂေါတမ၏၊ ဝါ=သည်၊ ဝုတ္တဝါဒိနော=ပြောဟောအပ်သော တရားစကားကိုပင် ထပ်မံ ပြောဟောသူတို့သည်။ ဟောန္တိ=ဖြစ်ပါကုန်၏လော)အရှင်ဂေါတမ ပြောဟော သည့်အတိုင်းပင် ထပ်မံပြောဟောတာမှ ဟုတ်ပါ၏လောဟူလို။ ဝုတ္တံ= ပြောဟောအပ်ပြီးသော တရားစကားကို+ဝဒန္တီတိ ဝါဒိနော=ထပ်မံပြောဟော ကြသောသူများ] ဘဝန္တိ ဂေါတမံ=အရှင်ဂေါတမကို၊ အဘူတေန=မဟုတ်မမှန် သော စကားဖြင့်၊ န စ အဗ္ဘာစိက္ခန္တိ=လွှမ်းမိုးဖိစီး၍ မပြောလည်း မပြောကြ ပါကုန်၏လော၊ ဝါ= မစွပ်စွဲလည်း မစွပ်စွဲကြပါကုန်၏လော၊ ဓမ္မဿ”= ၁။ ဓမ္မဿ စ အနုဓမ္မံ။ ။ဓမ္မော နာမ ကထိတကထာ=ပြော ဟောအပ်ပြီးသော တရားစကားသည် ဓမ္မမည်၏” ဟူ၍ အဋ္ဌကထာ ## PAGE 349 ၊အရှင်ဂေါတမ ပြောဟောအပ်ပြီးသော တရားစကားကို၊ အနဓမ္မံ= အစဉ်လိုက်သောတရားစကားကို ဝါ=နောက်ထပ်တဆင့် ပြောဟော ခြင်းကို၊ ဗျာကရောန္တိ စ=ပြောဟောလည်း ပြောဟောကြပါကုန်၏လော။ သဟဓမ္မိကော=အကြောင်းယုတ္တိနှင့် တကွဖြစ်သော၊ ဝါဒါနပါတော= အရှင်ဂေါတမစကား၏ နောက်၌ဖြစ်လာခြင်းသည်၊ ဝါ=နောက်၌ဖြစ်လာသော အရှင်ဂေါတမစကားသည်၊တနည်း--ဝါဒါနပါတော-သူတပါးတို့စကား၏ နောက်ထပ်ဖြစ်လာခြင်းသည်၊ ဝါ=နောက်ထပ်ဆင့်ပွား သူတပါးတို့ပြောစကား သည်၊]ကောစိ=စိုစဉ်းအနည်းငယ်မျှ၊ ဂါရယုံ=ကဲ့ရဲ့ထိုက်သော၊ ဌာနံ= အကြောင်းသို့၊ န စ အာဂစ္ဆတိ=မရောက်လည်း မရောက်ပါ၏လော၊သဟ ဓမ္မေန ကာရဏေန ယော ဝတ္တတီတိ သဟဓမ္မော၊ သော ဧဝ သဟဓမ္မိကော၊ အနုပစ္ဆာ ပတနှံ ပဝတ္တိ အနုပါတော၊ ဝါဒဿ ဝစနဿ အပါတော ဝါဒါနပါကော]ဟိ-အမှန်တကယ်ပင်၊ မယံ=အကျွန်ုပ်တို့သည်၊ ဘဝန္တ ဂေါတမံ=အရှင်ဂေါတမကို၊ အနစ္တက္ခာတုကာမာ=လွှမ်းမိုးဖိစီး၍ ပြောဆိုခြင်းငှါ အလိုမရှိ ပါကုန်၊ ဝါ=ကဲ့ရဲ့စွပ်စွဲခြင်းငှာ အလိုမရှိပါကုန်၊ ဣတိ(အဝေါစ= လျှောက်ပြီ) ဝစ္ဆ=ဝစ္ဆ၊ ယေ တေ=အကြင်သူတို့သည်။ပ။တေ=ထိုသူတို့သည်၊ မေ- ငါ၏၊ဝါ=ငါသည်၊ ဝုတ္တဝါဒိနော=ကုန်သည်၊ (ဟောန္တိ)မဟုတ်ကြကုန်၊ စ ပန=အမှန်စင်စစ်အားဖြင့်၊ အသတာ(အသန္တေနှ)=ထင်ရှားမရှိသော အကြောင်းအရာဖြင့်၊ အဘူတေန=မဟုတ်မမှန်သော အကြောင်းအရာဖြင့်၊ မံ= ငါ့ကို၊ အဗ္ဘာစိက္ခန္တိ=လွှမ်းမိုးဖိစီး၍ ပြောကြကုန်၏၊ ဝါ=စွပ်စွဲကြကုန်၏၊ ဝစ္ဆ= ဝစ္ဆ၊ ယော=အကြင်သူသည်၊ ဒါနံ=အလှူကို၊ ဒဒန္တ=ပေးလှူနေသော၊ ပရံ=သူတပါးကို၊ ဝါရေတိ=(မလှူနဲ့ဟု)တားမြစ်အံ့၊ သော=ထိုသူသည်၊ တိဏ္ဏ= ဖွင့်သောကြောင့် ဤနေရာ၌ ဓမ္မသဒ္ဒါသည် ပြောဟောအပ်ပြီးသော တရားစကားဟူသော အနက်ကိုဟောသည်ဟုသိရ၏။ ထို့ကြောင့် အကျွံ ဒဟတိ ဝိဒဟတီတိ ဓမ္မော(အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို စီမံတတ်သော တရားစကား) ဟု ဋီကာ ဝိဂြိုဟ်ပြုသည်။ “အနူဓမ္မော နာမ ကထိတဿ ပဋိကထန်=ထိုပြောဟောအပ်ပြီးသော တရားစကား(ဓမ္မ)ကို ထပ်မံပြောဟောခြင်းသည် အနဓမ္မမည်၏”ဟူသော အဋ္ဌကထာအဖွင့်ကိုရှု၍“အနဂတော ဓမ္မော အနူဓမ္မော=(ပြောဟောအပ် ပြီးသော တရားစကားသို့)အစဉ်လိုက်သောစကားး ဝါ=အစဉ်လိုက်သော စကားကို ပြောဆိုခြင်း(ပြောပြီးစကားကို ထပ်မံပြောဆိုခြင်း)။အနဓမ္မပုဒ်အရ စကားကိုသာမက ယင်းစကားကို ပြောဆိုခြင်းတိုင်အောင် ဌာနပစာရ အားဖြင့်ယူပါ။ ## PAGE 350 သုံးမျိုးတို့၏၊ အန္တ ရာယကရော=အန္တ ရာယ်ကို ပြုလုပ်သူမည်သည်၊ တိဏ္ဏ= တို့၏၊ ပါရိပတ္တိကော=လမ်းခရီး၌ ချောင်းမြောင်းတည်နေလျက် လုယက်သူ မည်သည်၊ ဝါ=လမ်းခရီးဓားပြမည်သည်၊ ပရိုပစ္ဆေ မဂ္ဂေ တိဋ္ဌတီတိ ပါရိပုစ္ဆိကော] ဟောတိ=ဖြစ်၏၊ ကတမေသံ တိဏ္ဏ=အဘယ်သုံးမျိုးတို့၏၊ (အန္တ ရာယကရော= သည်၊ ပါရိပစ္ဆိ ကော=သည်၊ ဟောတိ=ဖြစ်သနည်းဟူမူ) ဒါယကဿ-ပေးလှူသောအလှူရှင်၏၊ ပုညန္တ ရာယကရော=ကုသိုလ်၏ အန္တ ရာယ်ကို ပြုလုပ်သူမည်သည်၊ဟောတိ=၏၊ ပဋိဂ္ဂါဟကာနံ=အလှူခံပုဂ္ဂိုလ် တို့၏၊ လာဘန္တရာယကရော=ပစ္စည်းလာဘ်လာဘ၏ အန္တရာယ်ကို ပြုလုပ်သူမည်သည်၊ ဟောတိ=၏၊ ပန=ထို့ပြင်၊ ပုဗ္ဗေဝ=ရှေးဦးအစကပင်လျှင်၊ (သူတပါးတို့အတွက် ပုညန္တ ရာယ, လာဘန္တရာယ မပြုလုပ်မီ ရှေးဦးအစက ပင်လျှင်)အဿ=အန္တ ရာယ်ပြုသော ထိုသူသည်၊ အတ္တာ=မိမိကိုယ်ကိုခတော, ဥပဟတော၌စပ်]ဝါ=မိမိကိုယ်သည်၊ဟောတိ၌စပ်]ခတော စ=(ဂုဏ်ကိုတူးဖြို ခြင်းအားဖြင့်)တူးဖြိုအပ်သည်လည်းကောင်း၊ ဥပဟတော စ=(ဂုဏ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းအားဖြင့်)ဖျက်ဆီးအပ်သည်လည်းကောင်း။ဟောတိ-၏။ပ။ ဣမေသံ တိတ္တံ-ဤသုံးမျိုးတို့၏။ပ။ ဣမေသံ တိဏ္ဏ=တို့၏၊ ပါရိပတ္တိကော= သည်၊ ဟောတိ-၏၊ 1 ဝစ္ဆ=ဝစ္ဆ၊ ခေါ ပန=အမှန်စင်စစ်အားဖြင့်၊ အဟံ=ငါသည်၊ ဧဝံ=ဤသို့၊ ဝဒါမိ=ပြောဟော၏ (ကိန္တိ=သို့၊ ဝဒါမိ=မူ)စန္ဒနိကာယံ ဝါ=မစင်ညွန်ပုပ်တွင်း ၌လည်းကောင်း၊ သြလိဂဏ္ဏေ ဝါ=မစင်ညွန်ပုပ် လွှတ်ထုတ်ရာမြောင်း၌ လည်းကောင်း၊ ယေ တေ ပါဏာ-အကြင်ပိုးမွှားသတ္တဝါတို့သည်၊ (သန္တိ= ရှိကုန်၏)ဟိကား နိပါတ်မျှတတြပိ=ထိုပိုးမွားသတ္တဝါတို့၌သော်မှလည်း၊ ယော= အကြင်သူသည်၊ ထာလိဓောဝနံ ဝါ=အိုးဆေးရေကိုလည်းကောင်း၊ သရာဝဓောဝနံ ဝါ=ခွက်ဆေးရေကိုလည်းကောင်း၊ ဆတိ=စွန့်ငြားအံ့၊ (ကိန္တိ=အဘယ်သို့ကြံရွယ်၍၊ ဆဋေတိ-စွန့်သနည်းဟူမှု)တတ္ထ= ထိုမစင် ညွန်ပုပ်တွင်းမြောင်း၌၊ ယေ ပါဏာ=အကြင်ပိုးမွားသတ္တဝါတို့သည်၊ (သန္တိ-ရှိကုန်၏)တေ(ပါဏာ)=ထိုပိုးမွှားသတ္တဝါတို့သည်၊ တေန= ထိုအိုးခွက် ဆေးရေဖြင့်၊ ယာပေန္တု=စားသောက်မျှတ နေနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း၊ ဣတိ-ဤသို့ကြံရွယ်၍၊(ဆူတိ=စွန့်အံ့) ဝစ္ဆ=ဝစ္ဆ၊ တတောနိဒါနမ္ပိ=ထိုအိုးခွက်ဆေးရေစွန့်ခြင်းဟူသော အကြောင်း ကြောင့်သော်မှလည်း၊ ပုညဿ=ကုသိုလ်၏၊ အာဂမံ=ဖြစ်ခြင်းကို၊ အဟံ= ငါသည်၊ ဝဒါမိ=ပြောဟော၏၊ မန္ဒူဿဘူတေ=လူဖြစ်သောပုဂ္ဂိုလ်၌၊ ဝါ= လူဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကိုလှူဒါန်းခြင်း၌၊ ဝါဒေါ=ကုသိုလ်ဖြစ်၏ဟု ' အထူး