## PAGE 41

ဆွမ်းကို၊ ဝါ=တိုင်းသူပြည်သားတို့ ထံမှ ရအပ်သော ဆွမ်းကို၊ ဘုဉ္စတိ=စားသော
သူဟူ၍၊ ဝုစ္စတိ=ခေါ်ဆိုအပ်၏၊ ယေ=အကြင်ရဟန်းတို ့သည်၊ နှံ=ထိုမေတ္တာ
စိတ်ကို၊ ဗဟုလိကရောန္တိ= ကြိမ်ဖန်များစွာ မှီဝဲမှုပြုကြကုန်၏၊ (တေသု=ထို
ရဟန်းတို့၌၊) ဝါဒေါ=အထူးပြောဆိုဖွယ် စကားသည်၊ (ရဋ္ဌပိဏ္ဍကို အချည်းနှီး
မဟုတ်ဘဲ စား၏ဟု အထူးပြောဆိုဖွယ် စကားသည်၊) ကော ပန (အတ္ထိ)=
အဘယ်မှာရှိတော့အံ့နည်း၊ (နတ္ထိဝ=မရှိတော့သည်သာတည်း) ဣတိ (အဝေါစ)
.။ ပ ။ စေ ဘာဝေတိ=အကယ်၍ -ဖြစ်ပွားစေအံ့၊ ဘိက္ခဝေ=တို၊ (ဧဝံ သတိ=
ဤသို့ ဖြစ်ပွားစေသည် ရှိသော်) အယံ ဘိက္ခု=ဤဖြစ်ပွားစေသော ရဟန်းကို
။ ပ။ ဗဟုလီကရောန္တိ=ကြိမ်ဖန်များစွာ ဖြစ်ပွားစေမှု ပြုကြကုန်၏။ ပ။ စေ
မနသိ ကရောတိ=အကယ်၍ နှလုံးသွင်းအုံ၊ ဘိက္ခဝေ=တို့ ၊ (ဧဝံ သတိ-ဤသို
နှလုံးသွင်းသည်ရှိသော်) အယံ ဘိက္ခု=ဤနှလုံးသွင်းသော ရဟန်းကို။
ဗဟုလီကရောန္တိ=ကြိမ်ဖန်များစွာ နှလုံးသွင်းမှုပြုကြကုန်၏။
,,
01
၅၆-၇။ ဘိက္ခဝေ = ရဟန်းတို ့၊ ယေကေစိ = အားလုံးကုန်သော၊
အကုသလာ=အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော၊ အကုသလဘာဂိယာ=အကုသိုလ်သို
ချဉ်းကပ်ပါဝင်ကုန်သော (သဟဇာတပစ္စည်း ဥပနိဿယပစ္စည်း၏ အစွမ်းဖြင့်
အကုသိုလ်သို ့ ချဉ်းကပ်ပါဝင်ကုန်သော) အကုသလပက္ခိကာ = အကုသိုလ်
အသင်းအပင်း၌ ဖြစ်ကုန်သော၊ (သဟဇာာပစ္စည်း, ဥပနိဿယပစ္စည်းအစွမ်း
ဖြင့် အကုသိုလ်အသင်းအပင်း၌ ပါဝင်ကုန်သော၊) ဓမ္မာ = တရားတို ့သည်
(သန္တိ=ရှိကုန်၏) သဗ္ဗေ=အားလုံးစုံကုန်သော၊ တေ (ဓမ္မာ) =ထိုတရားတို့သည်၊
မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ’စိတ်ဟူသော ရှေ့ဆောင်ရှေ့သွား ပဓာနတရားရှိကုန်၏၊ မနော
အစိတ်သည်။ တေသံ.ဓမ္မာနံ=ထိုတရားအားလုံးတို ့၏၊ ပဌမံ=အဦးအစ ပဓာန
အနေအားဖြင့်၊ ဥပ္ပဇ္ဇတိ-ဖြစ်၏၊ အကုသလာ=အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော၊ ဓမ္မာ
=တို့သည်၊ အန္ဓဒေဝ(အနုဇီဝ)=အတူတသိုက် နောက်လိုက်တို ့သာတည်း။
ပ။ ကုသလာ = စတုဘူမက ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော၊ (ကာမ၊ ရူပ၊ အရူပ၊
လောကုတ္တရာဟူသော ဘုံအဆင့်လေးမျိုး၌ဖြစ်သော ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော)
ကုသလဘာဂိယာ=စတုဘူမကကုသိုလ်သို့ ချဉ်းကပ်ပါဝင်ကုန်သော၊ ကုသလ
ပက္ခိကာ စတုဘူမက ကုသိုလ်အသင်းအပင်း၌ ဖြစ်ကုန်သော၊ ဓမ္မာ=တိုသည်၊
(သန္တိ)။ ပ။ ကုသလာ=စတုဘူမက ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော၊ ဓမ္မာ=တို ့သည်၊
အန္တဒေဝတည်း။
၅၈၊ ၆၀။ ဘိက္ခဝေးတို့၊ ယေန ဓမ္မေန=အကြင် တရားသဘောဖြင့်၊
ဝါ=ကြောင့်၊ အနုပ္ပန္နာ မဖြစ်သေးကုန်သော၊ အကုသလာ=အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်

## PAGE 42

သော၊ ဓမ္မာဝါ=တရားတို ့သည်လည်း၊ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ=ဖြစ်ကုန်၏၊ ဥပ္ပန္နော=ဖြစ်ပြီး
ကုန်သော၊ ကုသလာ=လောကီကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော၊ ဓမ္မာဝါ=လည်း၊ (ဈာန်
ဝိပဿနာတရားတို့သည်လည်း) ပရိဟာယန္တိ=ဆုတ်ယုတ်ကုန်၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊
ဣဒံ(အယံ) ပမာဒေါ ယထာ=ဤသတိကင်းပေါ့ မေ့လျော့ခြင်း သဘောကဲ့သို့၊
ဝါ=ဤသတိသမ္ပဇည၏ ဆန့် ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မေ့လျော့ပေါ့ဆခြင်း သဘော
ဟူသော အကုသိုလ်စိတ္တုပ္ပါဒ်ကဲ့သို့၊ (ဧဝံ=ဤအတူ) အညံ=ပမာဒမှ တပါး
တခြားသော၊ တံ ဧကဓမ္မမ္ပိ=ထိုတခုသော တရားသဘောကိုမျှလည်း (မဖြစ်
သေးသော အကုသိုလ်တရားတို ့ကို ဖြစ်စေ၍ ဖြစ်ပြီးသော ကုသိုလ်တရားတို့ကို
ဆုတ်ယုတ်စေသော ထိုတခုသော တရားသဘောကိုမျှလည်း)။ပ။
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ပမတ္တဿ=သတိကင်းပေါ့ မေ့လျော့သောသူ၏
ဝါ=သူမှာ၊ အနုပ္ပန္နာ=ကုန်သော၊ အကုသလာ=ကုန်သော၊ ဓမ္မာစေဝ=တရားတို့
သည်လည်း၊ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ-၏၊ ဥပ္ပန္နာ=ကုန်သော၊ ကုသလာ=ကုန်သော၊ ဓမ္မာစ=
လည်း၊ ပရိဟာယန္တိ=၏။ ပ။ ဣဒံ (အသံ) အပ္ပမာဒေါယထာ-ဤမမေ့
လျော့ကြောင်း သတိကဲ့သို၊ (ဝံ=တူ) အညံ=အပ္ပမာဒမှ တပါးသော။ ပ။
ဘိက္ခဝေ=တို၊ အပ္ပမတ္တဿ=မမေ့လျော့သောသူ၏၊ ဝါ=သူမှာ။ ပ။ ဣဒံ
ကောသဇ္ဇံ ယထာ=ဤပျင်းရိသူ၏ အဖြစ်ကဲ့သို ့၊ (ဤပျင်းရိသူ၏ ဖြစ်ကြောင်း
ထိနမိဒ္ဓကဲ့သို) (ဧဝံ-တူ) အညံ=ကောသဇ္ဇမှ တပါးသော။ ပ။ ကုသီတဿ
=ပျင်းရိသောသူမှာ [စက်ဆုတ်ဖွယ် တွန် ဆုတ်တတ်သောသူမှာ။ ကု+သဒ+အ။
သဒဓာတ်ကို သိဒပြု၊ ဒကိုတပြု။ ကုစ္ဆိတံ သိဒတီတိ ကုသီတော၊ ကုသိတဿ
ဘာဝေါ ကောသဇ္ဇံ]။ ပ။ ဆဋ္ဌော ခြောက်ခုမြောက်သော၊ အစ္ဆရာသင်္ဃာတ
ဝဂ္ဂေါ=ဝဂ်တည်း။
၁။ ပမာဒနှင့် အပ္ပမာဒ။ ။သတိ၏ဆန့်ကျင်ဘက် (သို့မဟုတ်-သတိ၊
သမ္ပဇညနှစ်ပါးလုံး၏ ဆန့်ကျင်ဘက်)ဖြစ်သော အကုသိုလ်စိတ္တုပ္ပါဒ်ကို
ပမာဒ(မေ့လျော့ခြင်းသဘော)ဟုခေါ်၏။ ပမာဒေါ ပန သတိယာ သတိသမ္ပဇ
ည ဝါ ပဋိပက္ခဘူတော အကုသလစိတ္တုပ္ပါဒေါ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ။ ဋီကာ။
န ပမဇ္ဇတိ ဧတေနာတိ အပ္ပမာဒေါ…မမေ့လျော့ကြောင်းသဘောတရား၊
ယခင်ပမာဒမည်သော အကုသိုလ်စိတ္တုပ္ပါဒ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော သတိ
မကင်းကွာခြင်း သဘောတည်း၊ တရားကိုယ်အနက် တိတိကျကျပြရလျှင်-
အမြဲမပြတ် စွဲကပ်တည်နေသော ‘သတိကို အပ္ပမာဒဟုခေါ်၏။ အတ္ထတော
နိတ္တံ ဥပဋ္ဌိတာယ သတိယာ ဧတံ နာမံ၊

## PAGE 43

၆ဝ-၆၄။ ဣဒံ (အယံ) ဝီရိယာရမ္ဘော ယထာ=ဤသမ္မပ္ပဓာန်ဝီရိယကို
အားထုတ်ခြင်းကဲ့သို ့၊ ဝါ=ဤကုသိုလ်ကိစ္စကို အားထုတ်တတ်သော သမ္မပ္ပဓာန်
ဝီရိယကဲ့သို ၊ (ဧဝံ=တူ) အညံ=ဝီရိယာရမ္ဘမှ တပါးသော။ ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို ့၊
အာရဒ္ဓဝီရိယဿ-၏။ ဝါ=မှာ။ စာပိုဒ် (၁၈)သုတ် ပြန်ကြည့်။ ပ။ ဣဒံ
(အယံ) မဟိစ္စတာ ယထာ=ဤအားကြီးသော လိုချင်မက်မောမှုရှိသူ၏ အဖြစ်
ကဲ့သို့၊ ဝါ = ဤလောဘအလိုရမ္မက်အားကြီးခြင်း ကဲ့သို့၊ (ဧဝံ=တူ) အညံ=
မဟိစ္ဆတာမှတပါးသော။ ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို ၊ မစ္ဆဿ=အားကြီးသော လိုချင်
တပ်မက်မောမှု ရှိသောသူ၏၊ ဝါ-သူမှာ။ ပ။ ဣဒံ (အယံ) အပိုစ္ဆတာ ယထာ
=ဤလိုချင်မက်မောမှု မရှိသူ၏ဖြစ်ကြောင်း အလောဘကဲ့သို ့၊ နတ္ထိ ဣစ္ဆာ
ဧတဿာတိ အပ္ပစ္ဆော၊ အပိစ္ဆဿ ဘာဝေါ (ဖြစ်ကြောင်းအလောဘသည်)
အပိစ္ဆတာ။ အပ္ပသဒ္ဒါ အဘာဝအနက်ဟော]။ ပ။ အပ္ပစ္ဆဿ=လိုချင်မက်မောမှ
မရှိသောသူ၏၊ ဝါ=သူမှာ။ ပ။ ဣဒံ(အသံ) အသန္တိဋ္ဌိတာ ယထာ ဤကိုယ်ပိုင်
ပစ္စည်းဖြင့် ရောင့်ရဲကျေနပ်မှု မရှိသူ၏ ဖြစ်ကြောင်း လောဘကဲ့သို ့။ ပ။
အသန္တုဋ္ဌဿ=ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဖြင့် မရောင့်ရဲသောသူ၏၊ ဝါ=သူမှာ။ ပ။
၆၅၊ ၇၀။ ဣဒံ (အသံ) သန္တုဋ္ဌိတာ ယထာ=ဤကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဖြင့်
ရောင့်ရဲကျေနပ်မှုရှိသောသူ၏ဖြစ်ကြောင်း အလောဘကဲ့သို့၊ သေန သကေန
တုဋ္ဌိ ဧတဿာတိ သန္တုဋ္ဌိ။ “သဋ္ဌိ”မှ နိဂ္ဂဟိတ်လာ၊ ဝန္တပြု၍ သန္တုဋ္ဌိ
ဖြစ်သည်ဟုကြံပါ။ သန္တုဋ္ဌိဿ ဘာဝေါ သန္တုဋ္ဌိတာ ဝါ=ဤထင်ရှားရှိသော
ပစ္စည်းဖြင့် ရောင့်ရဲကျေနပ်မှုရှိသောသူ၏ဖြစ်ကြောင်း အလောဘကဲ့သို့ သန္တေ န
တုဋ္ဌိ ဧတေဿာတိ သန္တုဋ္ဌိ စသည်ပြု၊ “သန္တ ုဋ္ဌိ”မှ တကိုချေ၍ သန္တုဋ္ဌိ
ပြီးသည်ဟုကြံပါ] ဝါ=ဤ (အပိုအမိုအလိုမရှိ) မျှတရုံ အသင့်အတင့်လောက်
ဖြင့် ရောင့်ရဲကျေနပ်မှုရှိသောသူ၏ဖြစ်ကြောင်း အလောဘကဲ့သို ့ [သမမေဝ
တုဋ္ဌိ ဧတဿာတိ သန္တုဋ္ဌိ။ သံသဒ္ဒါ သမအနက်ဟောကြံလေ။ သီလက္ခန်ဋီ
ကာ (၂၅၅)၌ “သမမေဝ စ တုဿနကော”ဟု ဝသဒ္ဒါပါ၏၊]။ပ။သန္တုဋ္ဌဿ
=ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဖြင့် ရောင့်ရဲတတ်သောသူမှာ၊ ဝါ=ထင်ရှားရှိသော ပစ္စည်းဖြင့်
ရောင့်ရဲသောသူမှာ၊ ဝါ =ဤမျှတရုံ အသင့်အတင့်လောက်ဖြင့် ရောင့်ရဲသောသူမှာ။
ပ။ [စာပိုဒ် ၆၆။ ၆၇ သုတ်တို ့ကို စာပိုဒ် ၁၁၊ ၁၂၊ ၁၅ သုတ် စသည်ကို
နည်းမှီး၍ အနက်ဆိုပါ]။ ။
ဣဒံ အသမ္ပဇည် ယထာ= ဤကောင်းစွာ ခွဲခြားမသိသူ၏ ဖြစ်ကြောင်း

## PAGE 44

မောဟကဲ့သို ့။ ပ။ အသမ္ပဇာနဿ-ကောင်းစွာခွဲခြား မသိသော သူမှာ။ ပစ္စ
ဣဒံ သမ္ပဇညံ ယထာ=ဤကောင်းစွာ ခွဲခြားသိသောသူ၏ ဖြစ်ကြောင်းပညာ
ကဲ့သို ့။ပ။ သမ္ပဇာနဿ = ကောင်းစွာခွဲခြားသိသောသူ၏၊ ဝါးမှာ။ဟ၊ ဣဒံ
(အသံ) ပါပမိတ္တတာ ယထာ ဤယုတ်မာသောမိတ်ဆွေရှိသူ၏ ဖြစ်ကြောင်း
အကုသိုလ်ကဲ့သို ့ [ယုတ်မာသော မိတ်ဆွေတို ့ကို ကြည်ဖြူနှစ်သက် လက်ခံ
ပေါင်းသင်း စိတ်ညွတ်ကိုင်းခြင်း အခြင်းအရာအားဖြင့် ဖြစ်သော အကုသိုလ်
နာမက္ခန္ဓာလေးပါးကို ပါပမိတ္တတာဟု ခေါ်သည်]။ ပ။ အသံ =ပါပမိတ္တတာမှ
တပါးသော။ ပ။ ပါပမိတ္တဿ=ယုတ်မာသောမိတ်ဆွေ ရှိသူမှာ။ ပ။
၈-ကလျာဏမိတ္တာဒိဝဂ်
၇၁၊ ၇၂။ ဣဒံ (အယံ) ကလျာဏမိတ္တတာ ယထာ=ဤကောင်းသော
မိတ်ဆွေရှိသူ၏ ဖြစ်ကြောင်း ကုသိုလ်တရားကဲ့သို ့၊ ကုသိုလ်နာမ်ခန္ဓာလေးပါး
တည်း]။ ပ။ ကလျာဏမိတ္တဿ=ကောင်းသောမိတ်ဆွေရှိသူမှာ။ ပ။ ဘိက္ခဝေ
=တို ့၊ အကုသလာနံ=အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော၊ ဓမ္မာနံ=တရားတို့ကို၊ ဣဒံ
(အယံ) အနုယောဂေါ ယထာ=ဤအားထုတ်ခြင်းကဲ့သို ့၊ ကုသလာနံ=စတုဘူမက
ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော၊ဓမ္မာနံ=တို ကို၊ ဣဒံ (အယံ) အနနုယောဂေါ ယထာ=
ဤအားမထုတ်ခြင်းကဲ့သို့ (ဧဝံ=တူ) အညံ = အကုသိုလ်တရားတို ့ကို အား
ထုတ်ခြင်း, ကုသိုလ်တရားတို ့ကို အားမထုတ်ခြင်းမှ တပါးသော။ ပ။ ဘိက္ခဝေ
=တို၊ အကုသလာနံ=ကုန်သော၊ ဓမ္မာနံ=တို ့ကို၊ အနုယောဂါ = အားထုတ်ခြင်း
ကြောင့်၊ ကုသလာနံ=ကုန်သော၊ ဓမ္မာနံ=တို့ကို၊ အနုယောဂါ=အားမထုတ်ခြင်း
ကြောင့်၊ အနုပ္ပန္နော=ကုန်သော၊ အကုသလာ။ ပ။
=
၇၄-၇၅။ အနုပ္ပန္နော=ကုန်သော၊ ဗောဇ္ဈင်္ဂါဝါ=(စတုဘူမကဖြစ်သော)
-
၁။ ဗောဇ္ဈင်္ဂပုဒ်၏ဝစနတ္ထ။ ။ ဗောဇ္ဈင်္ဂ = ဗောဓိ + အင်္ဂ။ စတ္တာရိ
အရိယသစ္စာနိ ဗုဒ္ဓတိ ပဋိဝိစ္ဆတီတိ ဗောဓိ = အရိယသစ္စာလေးပါးတို့ကို
ထိုးထွင်းသိတတ်သော အရိယသာဝက။ (တနည်း)သမ္မောဟနိဒ္ဒါတော ဗုဒ္ဓတိ
ဝုဋ္ဌာတိတိ ဗောဓိ=ပြင်းထန်စွာ တွေဝေသော မောဟဟူသော အိပ်ပျော်ခြင်းမှ
နိုးကြားတတ်သော အရိယသာဝက။ ဗောဓိဿ အင်္ဂါတိ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ=ထိုအရိယ
သာဝက၏ အကြောင်းတရားများ (ဗောဇ္ဈင်တရား ခုနှစ်ပါးတည်း)။ ဤ၌

## PAGE 45

;
ဗောဇ္ဈင်တရားတို ့သည်လည်း၊ ဝါ
အရိယသစ္စာလေးပါးတို ့ကို ထိုးထွင်း
သိတတ်သော အရိယသာဝက၏ အကြောင်းတရားတို့သည်လည်း၊ ဝါ=အရိယ
သစ္စာ လေးပါးတို ့ကို ထိုးထွင်းသိကြောင်းဖြစ်သော တရားခုနစ်ပါး အားလုံး
ပေါင်း၏ အစိတ်အပိုင်း တရားတို ့သည်လည်း၊ ကျန်သော ဝိဂြိုဟ်နက်များကို
အောက်ခြေ အဓိပ္ပါယ်ခန်း၌ ကြည့်ပါ] နုပ္ပန္တိ=မဖြစ်ကုန်၊ ဥပ္ပန္နော=ဖြစ်ပြီး
ကုန်သော၊ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ· ဝါ=ဗောဇ္ဈင်တရားတို ့သည်လည်း၊ ဘာဝနာပါရိပူရိ=
ဖြစ်ပွားစေခြင်းကိစ္စ၏ ပြည့်စုံခြင်းသို ့၊ ဝါ=ဖြစ်ပွားတိုးတက်အောင် အားထုတ်ခြင်း
ကိစ္စ၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို ့၊ န ဂစ္ဆန္တိ=မေရောက်တော့ကုန်၊ ဥပ္ပန္နဗောဇ္ဈင်တရားများ
ဖြစ်ပွားတိုးတက်အောင် အားထုတ်ဖို့ကိစ္စသည် ဆုံးခန်းအထိ ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့
မရောက်ဟူလို။]။ ပ။ ဂစ္ဆန္တိ=ရောက်ကုန်၏။ ပ။
၇၆။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ယဒိဒံ (ယာအယံ) ဉာတိပရိဟာနိ=အကြင်
ဆွေမျိုးတို့ ယုတ်လျော့ခြင်းသည်၊ (အတ္ထိ=ရှိ၏) ဧသာ ပရိဟာနိ=ထိုဆွေမျိုးတို့
ယုတ်လျော့ခြင်းသည်၊ အပ္ပမတ္တိကာ=အနည်းငယ်သော အတိုင်းအရှည်ရှိ၏၊
ဝါ = မပြောလောက်ဖွယ် အနည်းငယ်သော ယုတ်လျော့ခြင်းမျိုးသာတည်း၊
ဘိက္ခဝေ-တို၊ (သာသနေ=ငါဘုရား၏ သာသနာတော်၌၊) ပရိဟာနိနံ=ယုတ်
လျော့ခြင်း အားလုံးတို့တွင်။ ယဒိဒံ (ယာ အယံ) ပညာပရိဟာနိ=အကြင်ပညာ
-
“အကြောင်း”ဟူသည် သစ္စာလေးပါးကို ထိုးထွင်းသိခြင်း၏ အကြောင်းတည်း။
အင်္ဂသဒ္ဒါသည် ကာရဏအနက်ကိုဟော၏။
(တနည်း)စတ္တာရိ အရိယသစ္စာနိ ဗုဒ္ဓတိ ယာယ ဓမ္မသာမဂ္ဂီယာတိ
ဗောဓိ=သစ္စာလေးပါးတို့ကို ထိုးထွင်းသိကြောင်းတရားအပေါင်း (ထိုဗောဇ္ဈင်
ခုနစ်ပါး အားလုံးပေါင်းတည်း။) သမ္မောဟနိဒ္ဒါတော ဗုဇ္ဈတိ ဝုဋ္ဌာတိ ယာယ
ဓမ္မသာမဂ္ဂယာတိ ဝါ ဗောဓိ’သမ္မောဟဟူသော အိပ်ပျော်ခြင်းမှ နိုးကြားထမြောက်
ကြောင်း တရားအပေါင်း။ ဗောဓိယာ အင်္ဂါတိ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ=ထိုတရားအပေါင်း
(ဗောဓိ)၏ အစိတ်အပိုင်းတရားများ၊ (ဗောဇ္ဈင်တရား ခုနစ်ပါး အားလုံးပေါင်း၌
တခုစီ တခုစီအနေအားဖြင့် ပါဝင်သော အသီးအသီးသော ဗောဇ္ဈင်တရားများ
တည်း။) ဤနည်း၌ အင်္ဂသဒ္ဒါ အဝယဝအနက်ဟောဖြစ်၏ ။
-
(တနည်း) စတ္တာရိ အရိယသစ္စာနိ ဗုဇ္ဈန္တိတိ ဗောဓိယော၊ ဗောဓိယော
ဧဝ အင်္ဂါ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ = အရိယသစ္စာလေးပါးတို့ကို ထိုးထွင်းသိတတ်သော
အကြောင်းတရားများ (သစ္စာလေးပါးကို ထိုးထွင်းသိခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော
ဗောဇ္ဈင်တရားများ)။