## PAGE 432

၄-သရဘသုတ်
၆၅။(ဘန္တေ=အရှင်ဘုရား၊ ဣဒံ=ဤသရဘသုတ်ကို) ဝံ-ဤသို့၊
မေ=တပည့်တော်သည်၊ သုတံ=နာယူမှတ်မိထားအပ်ပါပြီ၊ (ကထံ=အဘယ်သို့၊
သုတံ=ဟူမူ) ဧကံ=တပါးသော၊ သမယံ=အခါ၌၊ ဘဂဝါ=သည်၊ ရာဇဂဟေ=
ရာဇဂြိုဟ်မြို့၏အနီး၌၊ ဂိဇ္ဈကူဋေ=ဂိဇ္ဈကုဋ်မည်သော၊ (လင်းတနှင့် တူသော
အထွတ်ရှိသည်အဖြစ်ကြောင့် ဂိဇ္ဈကုဋ်မည်သော၊ ဝါ= အထွတ်တို့၌ လင်းတတို့
တည်ရှိကုန်သည်အဖြစ်ကြောင့် ဂိဇ္ဈကုဋ်မည်သော) ပဗ္ဗတေ=တောင်၌၊ ဝါ=
တောင်ပေါ်ကျောင်း၌၊ ဝိဟရတိ=သီတင်းသုံးနေတော် မူ၏၊ တေန
ပန
သမယေန=( ရာဇဂြိုဟ်မြို့အနီးရှိ ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်ပေါ်၌ မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံး
နေတော်မူရာ) ထိုအခါ၌၊ သရဘော နာမသရဘမည်သော၊ ပရိဗ္ဗာဇကော=
ပရိဗိုဇ်သည်၊ ဣမသ္မာ ဓမ္မဝိနယာ=ဤမြတ်စွာဘုရား အဆုံးအမတရား
တည်းဟူသော သာသနာတော်မှ၊ အစိရပက္ကန္တော=ထွက်ခွာသွား၍ မကြာမြင့်
သေးသည်၊ ဟောတိ=၏၊ သော=ထိုသရဘပရိဗိုဇ်သည်၊ ရာဇဂဟေ=
ရာဇဂြိုဟ်မြို့၌၊ ပရိသတိ=ပရိသတ်၌၊ ဧဝံ=ဤသို့၊ ဝါစံ=စကားကို၊ ဘာသံတိ=
ပြောဆို၏၊ (ကိန္တိ=သို့၊ ဘာသတိ=ဟူမူ) မယာ=ငါသည်၊ သကျပုတ္တိကာနံ=
သာကီဝင်မင်းသား ရှင်ဂေါတမ၏ တပည့်ဖြစ်ကုန်သော၊ သမဏာနံ=
ရဟန်းတို့၏၊ ဓမ္မော=တရားကို၊ အညာတော=သိအပ်ခဲ့ပါပြီ၊ အဟံ=ငါသည်၊
သကျပုတ္တိကာနံ=ကုန်သော၊ သမဏာနံ=တို့၏၊ ဓမ္မံ=တရားကို၊ အညာယ
စ-သိပြီး၍သာလျှင်၊ ဧဝံ=ဤသို့၊ ဝါ=ဤယခုသင်တို့ မျက်မြင် အတိုင်းပင်၊
အဟံ=ငါသည်၊ တသ္မာ ဓမ္မဝိနယာ=ထိုရှင်ဂေါတမ၏ အဆုံးအမ
တရားတည်းဟူသော သာသနာမှ၊ အပက္ကန္တော=ခွဲခွါလာခဲ့ပြီ၊ ဣတိ=ဤသို့၊
(ဘာသတိ=ပြောဆို၏၊)
.
အထ ခေါ=ထိုအခါ၌၊ သမ္ဗဟုလာ-များစွာကုန်သော၊ ဘိက္ခူ =
တောနေရဟန်းတို့သည်။ပ။ ရာဇဂဟံ=ရာဇဂြိုဟ်မြို့သို့၊ ပိဏ္ဍာယ=ဆွမ်း
အကျိုးငှာ၊ ပဝိသိသု=ဝင်ကြကုန်ပြီ၊ တေ ဘိက္ခု=ထိုရဟန်းတို့သည်၊
ရာဇဂဟေ’၌၊ ပရိသတိ’၌၊ “အညာတော။ပ။ အပက္ကန္တော”တိ=“အညာတော
။ပ။ အပက္ကန္တော”ဟူ၍၊ ဧဝံ=ဤသို့၊ ဝါစံ=စကားကို၊ ဘာသမာနဿ=
ပြောဆိုသော၊ သရဘဿ=သရဘမည်သော၊ ပရိဗ္ဗာဇကဿ= ပရိဗိုဇ်၏၊
(ဝစနံ=စကားကို) အသောသုံ ခေါ=ကြားသိခဲ့ကြကုန်သည်သာ၊

## PAGE 433

ခေါ=၌၊ တေ ဘိက္ခု=တို့သည်၊ ရာဇဂဟေ=၌၊ ပိဏ္ဍာယ=ငှာ၊ စရိတွာ=
လှည့်လည်ကြပြီး၍၊ ပစ္ဆာဘတ္တံ၌၊ ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တာ=ဆွမ်းခံရွာမှ
ဖဲခွါခဲ့ကြကုန်ပြီးသည်၊ (သမာနာ=ဖြစ်ကုန်လသော်)။ပ။ ဧတံ=ဤစကားကို၊
အဝေါစုံလျှောက်ထားကြကုန်ပြီ၊ (ကိန္တိ=သို့၊ အဝေါစုံ=ဟူမူ)
ဘန္တေ=အရှင်ဘုရား၊ သရဘော နာမသော၊ ပရိဗ္ဗာဇကော=သည်၊
ဣမသ္မာ ဓမ္မဝိနယာ=မှ၊ အစိရပက္ကန္တော=ထွက်ခွါသွား၍ မကြာမြင့်သေးပါ၊
သော=ထိုသရဘပရိဗိုဇ်သည်။ပ။ ဝါစံ=ကို၊ ဘာသတိ=၏၊ (ကိန္တိ ဘာသတိ)
မယာ=ငါသည်။ပ။အပက္ကန္တော=ပြီ၊ဣတိ(ဘာသတိ) ဘန္တေ =ရား၊ သာဓု=
တောင်းပန်ပါကုန်၏၊ ဘဂဝါ=သည်၊ ယေန=အကြင်အရပ်၌၊ သိပ္ပံနိ-
ကာတီရံ=သိပ္ပံနိကာမြစ်ကမ်းသည်၊ ပရိဗ္ဗာဇကာရာမော=ပရိဗိုဇ်တို့၏
အာရာမ်သည်၊ ဝါ=ပရိဗိုဇ်ကျောင်းတိုက်သည်၊ (အတ္ထိ-ရှိ၏) ယေန=အကြင်
အရပ်၌၊ သရဘော=သရဘမည်သော၊ ပရိဗ္ဗာဇကော=ပရိဗိုဇ်သည်၊ (အတ္ထိ)
တေန=ထိုအရပ်၌၊ ဝါ=ထိုအရပ်သို့၊ (ထိုသိပ္ပံနိကာမြစ်ကမ်း ပရိဗိုဇ် အာရာမ်,
သရဘပရိဗိုဇ်ရှိရာ အရပ်သို့) အနုကမ္မံ=ငဲ့ညှာ ထောက်ထား သနားခြင်းကို၊
ဥပါဒါယ=အကြောင်းပြု၍၊ ဥပသင်္ကမတု=ကြွသွားတော်မူပါ၊ ဣတိ(အဝေါစုံ=
လျှောက်ကြကုန်ပြီ) ဘဂဝါ=သည်၊ တုဏှိဘာဝေန= ဆိတ်ဆိတ်နေတော်မူသည်
အဖြစ်ဖြင့်၊ အဓိဝါသေသိ=လက်ခံတော်မူပြီ။
အထ ခေါ၌၊ ဘဂဝါ=သည်၊ သာယနှသမယံ ညနေချမ်းအခါ၌၊
ပဋိသလ္လာနာ”=အာရုံများစွာ စိတ်ကိုခွါလျက် ငြိမ်သက်ကိန်းဝပ်, ဖလသမာပတ်မှ၊
ဝါ=သင်္ခါရသတ္တဝါ, ဖဲခွါကင်းဆိတ်, ကိုယ်စိတ်ရှင်းလင်း, ဖလသမာပတ်
ဝင်စားတော်မူခြင်းမှ၊ဋ္ဌိတော=ထတော်မူပြီးသည်၊(ဟုတွာ=ဖြစ်၍)။ပ။ ဥပ
သင်္ကမိ=ကြွသွားတော်မူ၏၊ ဥပသင်္ကမိတွာ=ကြွသွားတော်မူပြီး၍၊ ပညတ္တေ=
ခင်းထားအပ်သော၊ အာသနေ=နေရာ၌၊ နိသီဒိ=ထိုင်နေတော်မူပြီ၊ နိသဇ္ဇ=
ထိုင်နေတော်မူပြီး၍၊ ဘဂဝါ=သည်၊သရဘုံ=သရဘမည်သော၊ ပရိဗ္ဗာဇကံ=
၁။ပဋိသလ္လာနာ။ ။ပဋိ(ပဋိသံဟရိတွာ)=အာရုံများစွာမှ စိတ်ကို ခွဲခွာ
ရုပ်သိမ်း၍+သလ္လာနံ= ငြိမ်သက်စွာ ကိန်းအောင်းတော်မူခြင်း(ဖလသမာပတ်
ဝင်စားတော်မူခြင်း)အဋ္ဌကထာ။
ထိုထို တပည့်ဒါယကာစသော သတ္တဝါတို့မှလည်းကောင်း အခြားသော
ရူပါရုံစသော သင်္ခါရတို့မှလည်းကောင်း၊ ပဋိနိဝတ္တေတွာ အပသတ္တိတွာ=ဆုတ်
ခွာရှောင်ရှား၍၊ နိုလီယနံ ဝိဝေစနံ=ကိုယ်စိတ်တို့ဖြင့် ထိုသတ္တဝါသင်္ခါရတို့မှ
ကင်းဆိတ်ရှင်းလင်း ငြိမ်သက်စွာ ကိန်းအောင်းတော်မူခြင်း(ဖလသမာပတ်
ဝင်စားတော်မူခြင်း)ဋီကာ၊

## PAGE 434

"
ကို၊ ဧတံ=ဤစကားကို၊ အဝေါစပြီး(ကျိန္တိ အဝေါစ)သရဘ= သရဘ၊
“အညာတော မယာ။ပ။အပက္ကန္တော”တိ=“အညာတော မယာ။ပ။ အပက္ကန္တော”
ဟူ၍၊ ဧဝံ=ဤသို့၊ တွံ=သင်သည်၊ ဝဒေသိ=ပြောဆို၏ဟူ၍၊ ဝါ=၏ဟူသော၊
ကိရ=ငါတဆင့်ကြားရသော စကားသည်၊ သစ္စံ=မှန်သလော၊ ဣတိ (အဝေါစ)
ဧဝံ=ဤသို့၊ ဝုတ္တေ=မြတ်စွာဘုရားက မေးမြန်းတော်မူအပ်လသော်။ပ။
တုဏှိ=ဆိတ်ဆိတ်နေသည်၊ အဟောသိ=ဖြစ်ပြီ၊ ဒုတိယမ္ပိ=နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း
။ပ။သရာ=သရဘ၊ ဝဒေဟိ=ပြောပါလော၊ ကိန္တိ=အဘယ်သို့၊ တေ=သင်သည်၊
သကျပုတ္တိကာနံ=ကုန်သော၊ သမဏာနံ=တို့၏၊ဓမ္မော=ကို၊ အညာတော=
သိအပ်ခဲ့ပါသနည်း၊ တေ=သင်၏၊ (ဝစနံ=စကားသည်) အပရိပူရံ= မပြည့်စုံ
သည်၊ သစေ ဘဝိဿတိ=အကယ်၍ ဖြစ်နေအံ့၊ (ဧဝံ သတိ=ဤသို့မပြည့်မစုံ
ဖြစ်နေလသော်) အဟံ-ငါသည်၊ ပရိပူရေဿာမိ=ပြည့်စုံစေပါအံ့၊ ဝါ-ဖြည့်စွက်
ပါအံ့၊ ပန=ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ၊ တေ=သင်၏၊ (ဝစနံ=သည်) ပရိပူရ=ပြည့်စုံသည်၊
သစေ ဘဝိဿတိ=အံ့၊ (ဧဝံ သတိ-ဤသို့ ပြည့်စုံသည်ဖြစ်လသော်)အဟံ=
ငါသည်၊ အနုမောဒိဿာမိ-ဝမ်းမြောက်နုမော် သာဓုခေါ်ပါအံ့၊ ဣတိ(အဝေါစ)
ပ။တတိယမ္ပိ=သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ပ။ သရဘ=သရဘ၊ သကျပုတ္တိကာနံ-
ကုန်သော၊ သမဏာနံ=တို့၏၊ ယော ဓမ္မော=အကြင်တရားကို၊ (တယာ=
သင်သည်)ပညာယတိ=ထင်ရှားစွာသိအပ်၏။ သရဘ=သရဘ၊ (တံဓမ္မံ=
အသင်ထင်ရှားစွာသိအပ်သော ထိုတရားကို) ဝဒေဟိ=ပြောပြ စမ်းလော။ပ။
အထ ခေါ =၌၊ တေ ပရိဗ္ဗာဇကာ=စုဝေးနေကြသော ထိုပရိဗိုဇ်တို့သည်
။ပ။အာဝုသော သရဘ=ငါ့ရှင်သရဘ၊ ယဒေဝ (ဓမ္မံ) (အသင် သိထား
အပ်ပြီးသော) အကြင်တရားကိုသာလျှင်၊ တွံ=သင်သည်၊ သမဏံ ဂေါတမံ--
ရှင်ရဟန်းဂေါတမကို၊ ယာစေယျာသိ=နှုတ်ဖြင့်တောင်းဆို, စိတ်ဖြင့်လည်း
လိုလား၏၊ တဒေဝ (ဓမ္မံ)=ထိုတရားကိုသာလျှင်၊ ဝါ=ထိုတရားဖြင့်သာလျှင်၊
တေ=သင်အား၊သမဏော ဂေါတမော=ရှင်ရဟန်းဂေါတမသည်၊ ပဝါရေတိ=
ဖိတ်မန်နေပါ၏၊အာဝုသောသရဘ=ဘ၊ဝဒေဟိ=ပြောပါလော။ပ။အနုမောဒိဿတိ=
ဝမ်းမြောက်နုမော် သာဓုခေါ်ပါလိမ့်မည်၊ ဣတိ (အဝေါစုံ= ပြောကြကုန်ပြီ)
ဧဝံ=ဤသို့၊ ဝုတ္တေ=အခြားပရိဗိုဇ်တို့က ပြောဆိုအပ်လသော်။ပ။ တုဏှီဘူတော=
ဆိတ်ဆိတ်နေသည်ဖြစ်၍ ဖြစ်သည်။ မကုဘူတော= အရှိန်အဝါမရှိသည်အဖြစ်သို့
ရောက်သည်၊ ပတ္တက္ခန္ဓာ= ငိုက်ဆိုက်ကျသော လည်ဂုတ်ရှိသည်၊ အဓောမုခေါ=
အောက်သို့ငုံ့သော မျက်နှာရှိသည်၊ ပဇ္ဈာယန္တော-ကြံတွေးငေးမှိုင်နေသည်၊
အပ္ပဋိဘာနော=ပြောဆိုဘို့ရန် ရှေ့ရှု့ထင်ပေါ်သော ဉာဏ်မရှိသည်၊ ဝါ=
အကြံဉာဏ်တုံးနေသည်၊ (ဟုတွာ= ဖြစ်၍)၊ နိသီဒိ=ထိုင်နေပြီ၊ အထ ခေါ-