## PAGE 456 ၄၅၆ . သုဏာထ=နာယူကြကုန်လော၊ မနသိ=စိတ်နှလုံး၌၊ ကရောထ= သွင်းပိုက်ထား ကြကုန်လော၊ ဘာသိဿာမိ= ငါဟောတော်မူအံ့၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစ= မိန့်တော်မူပြီ) ဧဝံ ဘန္တေ=ကောင်းပါပြီ အရှင်ဘုရား၊ ဣတိခေါ= ဤသို့လျှင်၊ [ဒုကစာပိုဒ် ၁၇-သုတ်ကြည့် ။ပ။ပရိဗ္ဗာဇကာနံ=တို့အား၊ ဧဝံ= ဤသို့၊ ဗျာကရေယျာထ= ဖြေဆိုကြကုန်လော၊ (ကိန္တ=အဘယ်သို့၊ ဗျာကရေယျာထ= ဖြေဆိုကြရကုန်မည်နည်းဟူမူ) အာဝုသော=ငါ့ရှင်တို့၊ ရာဂေါ=ရာဂသည်၊ ဝါ=တပ်မက်ခြင်း သဘောဖြစ်သော တဏှာ လောဘသည်၊ အပ္ပသာဝဇ္ဇာ= နည်းသောအပြစ်ရှိ၏၊ (လောကကဲ့ရဲ့ဖွယ်အပြစ်နှင့် အပါယ်ဘုံ၌ဖြစ်သော အကျိုးဝိပါက်အပြစ်အားဖြင့် နည်းသောအပြစ်ရှိ၏) ဒန္ဓဝိရာဂီ=နှေးကွေးသော ချုပ်ပျောက်ပျက်ပြယ်ခြင်း သဘောရှိ၏၊ ဒေါသော= ဒေါသသည်၊ မဟာသာဝဇ္ဇာ=ကြီးမားသောအပြစ်ရှိ၏၊ ခိပ္ပဝိရာဂီ= လျင်မြန်သော ချုပ်ပျောက် ပျက်ပြယ်ခြင်းသဘောရှိ၏ ။မောဟော= မောဟသည်။ ပ။ဒန္ဓဝိရာဂီ=၏၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (ဗျာကရေယျာထ=လော) သော အာဝုသော=တို့၊ ယေန=အကြင်အကြောင်းကြောင့်၊ အနုပ္ပန္နော=မဖြစ် သေးသော၊ [ဧကကနိပါတ်စာပိုဒ် ၁၁-သုတ်၌လည်းကြည့်] ရာဂေါ ဝါ=ရာဂ သည်လည်း၊ ဥပ္ပဇ္ဇတိ=ဖြစ်လာ၏၊ ဥပ္ပန္နော=ဖြစ်ပြီးသော၊ ရာဂေါဝါဒ ရာဂသည်လည်း၊ ဘိယျောဘာဝါယ=ထပ်ကာထပ်ကာတိုး၍ဖြစ်ခြင်းငှာ၊ ဝေပုလ္လာယ=ပြန်ပွားများပြားသည် အဖြစ်ငှာ၊ သံဝတ္တတိ=ဖြစ်၏၊ ဟေတု=ထိုအကြောင်းသည် . (ထိုမဖြစ်သေးသောရာဂ၏ ဖြစ်လာခြင်း, ဖြစ်ပြီးသောရာဂ၏ တိုးတက်များပြားဖြစ်ပွား လာခြင်း၏အကြောင်းသည်) ကော ပန=အဘယ်ပါနည်း၊ သော ပစ္စယော= ထိုအကြောင်းသည်၊ (ထိုမဖြစ်- --ဖြစ်ပွားလာခြင်း၏ အကြောင်းသည်) ကော=အဘယ်ပါနည်း။ဣတိ= ဤသို့။ (သုစေ ပုစ္ဆေယျုံ= အကယ်၍ ပရိဗိုဇ်တို ့က မေးမြန်းကြကုန်ရာငြားအံ့။ ဧဝံ ပုဋ္ဌေဟိ= ဤသို ့မေးမြန်းခံကြရကုန်သော၊ တုမှေဟိ=သင်တို ့သည်။သော ဟေတု= ထိုအကြောင်းသည်) သုဘနိမိတ္တံ=သုဘနိမိတ်ပါတည်း။ ဝါ=တင့်တယ်လှပ၏ ဟု ယူဆအပ်သော ရူပါရုံစသော အာရုံအကြောင်းတရား ပါတည်း။ ဣတိ=ဤသို ့။ ဝစနီယံ=ဖြေဆိုအပ်သည်။ ဝါ=ဖြေဆိုရမည်။ အဿ=ဖြစ်၏။ သုဘနိမိတ္တံ=သုဘနိမိတ်ကို၊ ဝါ=ကို။ အယောနိသော= ကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းမဟုတ်သောအားဖြင့်။ မနသိ ကရောတော စိတ်နှလုံး၌သွင်း ပိုက်ထားသော။ ဝါ=စိတ်နှလုံး၌ ထင်ပေါ် လာစေသော၊ တဿ=ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ။ အနုပ္ပန္နော။ပ။ သံဝတ္တတိ=၏၊ အဝုသော=တို့၊ ယေန= အကြင်အကြောင်းကြောင့်၊ အန္ဒုပ္ပန္နော=သော၊ ရာဂေါဝါ=ရာဂသည်လည်း၊ ဥပ္ပဇ္ဇတိ=၏။ပ။ သံဝတ္တတိ=၏၊ သော ဟေတု=ထိုအကြောင်းသည်။ ## PAGE 457 (ထိုမဖြစ်....... အကြောင်းသည်) အယံ= ဤသုဘနိမိတ်ပါတည်း။ သော ပစ္စယော=ထိုအကြောင်းသည်။ အယံ= ဤသုဘနိမိတ်ပါတည်း။ ဣတိ=ဤသို ့.။ (ဗျာကရေယျာထ=ဖြေဆိုကြကုန်လော) ။ပ။ဝေပုလ္လာယ=ငှါ၊ သံဝတ္တတိ=၏။ သော ဟေတု=ထိုအကြောင်း သည်။ (ထိုမဖြစ်သေးသော ဒေါသဖြစ်လာခြင်း,ဖြစ်ပြီးသော ဒေါသ၏ တိုးတက် များပြား ဖြစ်ပွားလာခြင်း၏ အကြောင်းသည်) ကော ပန=နည်း၊ သော ပစ္စယော=ထိုအကြောင်းသည်၊ ကော=နည်း။ ဣတိ=သို့ (သစေ ပုစ္ဆေယျ= အကယ်၍ ပရိဗိုဇ်တို ့က မေးမြန်းကြကုန်ရာငြားအံ့၊ ဧဝံ ပုဋ္ဌေဟိ=ဤသို ့မေး မြန်းခံကြရကုန်သော။ တုမှေဟိ=သင်တို ့သည်။ သော ဟေတု=ထိုအကြောင်း သည်)ပဋိဃနိမိတ္တံ=ပဋိဃနိမိတ်ပါတည်း။ ဝါ=ဒေါသ၏အကြောင်းဖြစ်သော အနိဋ္ဌာရုံပါတည်း။ဣတိ=သို ၊ ဝစနီယံ=သည်။အဿ=ဖြစ်၏၊ ပဋိဃနိ မိတ္တံ= ကို။အယောနိသော=ဖြင့်၊ မနသိ ကရောတော=သော။ တဿ=ထိုပုဂ္ဂိုလ် မှာ။ပ။ ဝေပုလ္လာယ=ငှါ၊ သံဝတ္တတိ=၏၊ အာဝုသော=တို့၊ ယေန=ကြောင့်း အနုပ္ပန္နော ။ပ။ သံဝတ္တတိ-၏၊ သော ဟေတု=သည်၊ အယံ=ဤပဋိဃနိမိတ် ပါတည်း၊သော ပစ္စယော=သည်၊ အယံ=ဤပဋိဃနိမိတ်ပါတည်း။ ဣတိ=ဤသို့၊ (ဗျာကရေယျာထ=ဖြေဆိုကြကုန်လော)။ပ။ဝေပုလ္လာယ=ငှာ၊ သံဝတ္တတိ=၏၊ သော ဟေတု=သည်။ကော ပန=နည်း၊သော ပစ္စယော=သည်၊ကော=နည်း၊ ဣတိ= ဤသို့၊(သစေ ပုစ္ဆေယျံ=အံ့၊ သော ဟေတု-သည်) အယောနိသော=အား ဖြင့်၊မနသိကာရော=နှလုံးသွင်းခြင်းပါတည်း(ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့၌ နိစ္စ, သုခ,အတ္တ သုဘဟု နှလုံးသွင်းခြင်းပါတည်း) ဣတိ=ဤသို့ ၊ ဝစနီယံ= သည်၊အဿ-၏၊ အယောနိသော=ဖြင့်၊ မနသိ ကရောတော=သော၊ တဿ= ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ။ပ။သော ဟေတု=သည်၊ အယံ=ဤအယောနိသောမနသိကာရပါတည်း။ပ။ ယေန=အကြင်အကြောင်းကြောင့်၊ အနုပ္ပန္နော=သော၊ ရာဂေါစေဝ=ရာဂ သည်လည်း၊ နုပ္ပဇ္ဇတိ=မဖြစ်၊ ဥပ္ပန္နော=သော၊ ရာဂေါစ= ရာဂကိုလည်း၊ ပဟီယတိ=ပယ်ရှားအပ်၏။သော ဟေတု=ထိုအကြောင်းသည်၊ (သိမဖြစ် သေးသောရာဂ၏ မဖြစ်ခြင်း ဖြစ်ပြီးသောရာဂကိုလည်း ပယ်ရှားခြင်း၏ အကြောင်းသည်) ကောပနအနည်း။ပ။အသုဘနိမိတ္တံ အသုဘနိမိတ်ပါတည်း၊ ဝါ=အသုဘဈာန်၏ အကြောင်းဖြစ်သော ဥဒ္ဓုမာတကစသော အာရုံပါတည်း၊ ဣတိ=သို ၊ ဝစနီယံ-သည်၊ အဿ-၏။ပးယောနိသော=ကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းအားဖြင့်။ပ။ (သော ဟေတု=ထိုအကြောင်းသည်) စေတောဝိမုတ္တိ= ဆန့်ကျင်ဘက် နီဝရဏတို ့မှ ယှဉ်ဘက်စိတ်၏ လွတ်ကင်းကြောင်းဖြစ်သော၊ မေတ္တာ=မေတ္တာဈာန်ပါတည်း၊ဣတိ=သို ့၊ ၀စနီယံ=သည်၊ အဿ-ဖြစ်၏။ ## PAGE 458 ၄၅၈ - စေတောဝိမုတ္တိ = သော၊ မေတ္တံ=မေတ္တာဈာန်ကို၊ ယောနိသော=ကုသိုလ် ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းအားဖြင့်။မနသိ=စိတ်နှလုံး၌၊ ကရောတော=သွင်းပိုက်ထား သော၊ ဝါ=ဖြစ်ပေါ်လာစေသော၊ တဿ=ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ။ပ။အာဝုသော=တို ့၊ ယေန=အကြင်အကြောင်းကြောင့်၊ အနုပ္ပန္နော=သော၊ ဒေါသောစေဝပဲ။ ဒေါသောစ=လည်း၊ ပဟီယတိ= ၏၊ သော ဟေတု=သည်၊ အဟံ=ဤမေတ္တာ စေတောဝိမုတ္တိပါတည်း၊သော ပစ္စယော=သည် အယံ=ဤမေတ္တာ စေတော ဝိမုတ္တိပါတည်း၊ဣတိ= သို့း(ဗျာကရေယျာထ) [ဧကကနိပါတ် နိဝရဏပ္ပဟာ နဝဂ်ပြန်ကြည့်ပါ ၉ - အကုသလမူလသုတ် ၇၀။ ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို ့၊ အကုသလမူလာနိ=အကုသိုလ်၏ အကြောင်းရင်းတို့ သည်၊ဝါ=အကုသိုလ်ဟူသော အကြောင်းရင်းတို့သည်၊ ဣမာနိ တီဏိ=ဤသုံးမျိုးတို့တည်း၊ ကီကိုသုံးမျိုးကို ဟူသည်၊ ကကမ္ဘာနိ=အဘယ်ကို နည်းဟူမူ၊ လောဘော= လောဘဟူသော၊ အကုသလမူလံ=အကုသိုလ်တို ့၏ အကြောင်းရင်းလည်းကောင်း၊ဝါ=အကုသိုလ်ဟူသော အကြောင်းရင်းလှည်း ကောင်း၊ ဒေါသော=ဒေါသဟူသော၊ အကုသလမူလံ=လည်းကောင်း၊မောဟော= မောဟဟူသော၊ အကုသလမူလံ=လည်းကောင်းတည်း၊ ဘိက္ခဝေ=တို။ ယဒပိ(ယောအပိ)လောဘော=အကြင်လောဘသည်လည်း။ (အတ္ထိ=ရှိ၏) တဒပိ(တံအပိ)=ထိုလောဘသည်လည်း ဤ၌“တဒပိ(သောအပိ လောဘော)= ထိုလောဘသည်လည်း”ဟု ပုလ္လင်ပြင်၍လည်းဆိုနိုင်၏] အကုသလမူလံ= အကုသိုလ်တို့၏ အကြောင်းရင်းမည်၏။ ဝါ=အကုသိုလ်ဟူသော အကြောင်း ရင်းမည်၏၊ လုဒ္ဓေါ=တပ်မက်လျက်၊ ဝါ လောဘကြီး၍၊ကာယေန=ကိုယ်ဖြင့် လည်းကောင်း၊ ဝါ=ကာယဝိညတ်ဟူသော ကာယဒွါရဖြင့်လည်းကောင်း ဝါစာယ=နှုတ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဝါ=ဝစီဝိညတ်ဟူသော ဝစီဒွါရဖြင့်လည်း ကောင်း၊ မနုသာစိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဝါ=မနောဒွါရဖြင့်လည်းကောင်း၊ (ကမ္မံ=အကုသိုလ်အမှုလုပ်ငန်းကို) ယဒပိ(ယံအပ်)အဘိသင်္ခရောတိ=အကြင် ပေါင်းစုပြုလုပ် အားထုတ်အံ့။တဒပိ (တံအပိ)=ထိုပေါင်းစုပြုလုပ် အားထုတ် ခြင်းသည်လည်း(ထိုလောဘကြီး၍ ကိုယ်နှုတ်စိတ်ဖြင့် အကုသိုလ်အမှုလုပ်ငန်း ကို ပေါင်းစုပြုလုပ် အားထုတ်ခြင်းသည်လည်း)အကုသလံ အကုသိုလ်မည်၏။ လုဒ္ဓေါ-လျက်။ ဝါ=၍။လောဘေန=လောဘသည်။ အဘိဘူတော= လွှမ်းမိုးအပ်သည်၊ပရိယာဒိန္နစိတ္တော=ထက်ဝန်းကျင်မှ သိမ်းယူအပ်သော ကုသိုလ် စိတ်ရှိသည်။ဝါ=ကုန်ခန်းစေအပ်သော ကုသိုလ်စိတ်ရှိသည်၊ (ဟုတွာ= ဖြစ်၍)