## PAGE 465

(ပဋိသန္ဓေက္ခတိ=၏) သော= ထိုဥပုသ်စောင့်သူသည်။ အဘိဇ္ဈာသဟဂတေန=
အဘိဇ္ဈာတဏှာနှင့် တကွဖြစ်သော၊ တေန စေတသာ=ထိုစိတ်ဖြင့်။ ဒိဝသံ=
နေ ့အချိန်ကို။ အတိနာမေတိ=ကုန်လွန်စေ၏။ဝိသာခေ=ခါ။ ဧဝံ=ဤနည်း
ဤပုံအားဖြင့်၊ ဂေါပါလကုပေါသထော=သည်။ ဟောတိ=၏။ ဝိသာခေ=ခါ။
ဧဝံ=ဖြင့်။ ဥပဝုတ္တော=စောင့်ထိန်းအပ်သော။ဂေါပါလကုပေါသထော=
နွားကျောင်းသားဥပုသ်သည်၊ မဟပ္ဖလော=များသော ကံတူမူရင်း အကျိုးရှိ
သည်။ [စာပိုဒ်(၆၆)မှ ဖလံ ဝိပါကောနှင့်ယှဉ်ကြည့်] န ဟောတိ=မဖြစ်၊
မဟာနိသံသောများသော ဆင့်ပွားအကျိုးအာနိသင်ရှိသည်။ န ဟောတိ=
မဖြစ်၊ မဟာဇုတိကော=များစွာသော တောက်ပြောင်သော အကျိုးရှိသည်။ နှ
ဟောတိ=မဖြစ်။ မဟာဝိပ္ပါရော=များစွာသော ကျယ်ပြန့်သော အကျိုးရှိသည်။
* ဟောတိ။
ဝိသာခေ=ခါ၊ ကထဉ္စ=ဖြင့်၊ နိဂဏ္ဍုပေါသထော=တက္ကတွန်းဥပုသ်သည်။
ဟောတိ=ဟူမူ၊ ဝိသာခေ=ခါး နိဂဏ္ဌာ နာမ=နိဂဏ္ဏတို ့မည်သော၊ ဝါ=
တက္ကတွန်းတို့မည်သော၊ ဂဏ္ဏ=ကိလေသာ အထုံးအဖွဲ့+နိ=မရှိသူ၊ မရှိဟုဆိုသူ]
သမဏဇာတိကာ=ရဟန်းအမျိုးအစားတို ့သည်၊ အတ္ထိ=ရှိကုန်၏၊ တေ-ထို
တက္ကတွန်းတို ့သည်၊ သာဝကံ=မိမိတို ့တပည့်ကို၊ ဧဝံ-ဤသို့၊ သမာဒပေန္တိ=
ကောင်းစွာနာယူ ကျင့်သုံးစေကြကုန်၏၊ (ကိန္တိ=သို၊ သမာဒပေန္တိ=မူ)
အန္တော ပုရိသ=အမောင်ယောက်ျား၊ တွံ=သင်သည်၊ဧဟိ=လာပါလော၊ ပုရတ္ထိ
မာယ=အရှေ့ဘက်ဖြစ်သော၊ ဒိသာယ=အရပ်မျက်နှာ၌၊ ပရိယောဇနသတံ=
ယူဇနာတရာ၏ .. ဟိုဘက်၌၊ တနည်း=ယောဇနသတံ=ယူဇနာတရာကို၊
အတိက္ကမိတွာ=ကျော်လွန်၍၊တတော=ထိုယူဇနာ တရာမှ၊ ဝါ=ထိုယူဇနာ
တရာ၏၊ ပရံ=ဟိုဘက်၌] ယေ ပါဏာ=အကြင်သတ္တဝါ တိုသည်၊
(အတ္ထိ=ရှိကုန်၏) တေသု=ထိုသတ္တဝါတို့၌၊ (ယူဇနာတရာ၏ ဟိုဘက်မှာရှိသော
ထိုသတ္တဝါတို၌) ဒဏ္ဍ-တုတ်လက်နက်ကို၊ နိက္ခိပါဟို=ချထားပါလော၊
မညှင်းဆဲ မသတ် ဖြတ်ပါနဲ့ ဟူလိုJပစ္ဆိမာယ=အနောက်ဘက်ဖြစ်သော။ပ။
ဥတ္တရာယ မြောက်ဘက်ဖြစ်သော။ပ။ဒက္ခိဏာယ=တောင်ဘက်ဖြစ်သော၊ ဒိသာယ
၌၊ပရံယော ဇနသတံ-၌၊ယေ ပါဏာ=တို့သည်၊(အတ္ထိ=ရှိကုန်၏)တေသု=တို့၌၊
ဒဏ္ဍ=ကို၊ နိက္ခိပါဟိ=လော၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (သမာဒပေန္တိ=ကုန်၏) ဣတိ=
ဤသို ၊ ဧကစ္စာနံ=အချို့ကုန်သော။ ပါဏာနံ=သတ္တဝါတို ကို၊ အနုဒ္ဒယာယ=
သနားခြင်းဖြင့်၊ အနုကမ္ပာယ=ငဲ့ညှာထောက်ထားခြင်းဖြင့်၊ သမာဒပေန္တိ=ကုန်၏၊
ဧကစ္စာနံ=ကုန်သော၊ ပါဏာနံ=တို ့ကို၊ နာနဒ္ဒယာယ=မသနားခြင်းဖြင့်၊
နာနုကမ္ပာယမငဲ့ညှာမထောက်ထားခြင်းဖြင့်၊ သမာဒပေန္တိ=ကုန်၏။

## PAGE 466

တေ=ထိုတက္ကတွန်းတို ့သည်၊ ဥပေါသထေ=ဖြစ်သော၊ တဒဟု=
ထိုနေ့၌။ပ။ အမျှော ပုရိသ=အမောင်ယောက်ျား၊ တွံ=သင်သည်၊ဧဟိ=လာပါ
လော၊ သဗ္ဗစေလာနိ=အားလုံးသော ကိုယ်အဝတ်အထည်တို ့ကို၊ နိက္ခိပိတွာ=
ချွတ်ထားပြီး၍၊ ဧဝံ=ဤသို့၊ ဝဒေဟိ=ဆိုပါလော၊ “အဟံ=ငါသည်၊ ကွစနိ=
မည်သည့်နေရာ ဌာန,မည်သည့်ကာလ၌မျှ၊ ကဿစိ= အခြားတစုံ တယောက်
၏မျှ။ ဝါ…မည်သူ၏မျှ၊ ကိဉ္စနတသ္မိံ' =ငဲ့ကွက်ဖွယ်ပလိဗောဓ၏ အဖြစ်၌၊
န(ဟောတိ)-မဖြစ် [မည်သူ၏သား, မည်သူ၏လင်၊ သခင် စသည်ဖြင့်
အခြားတစုံတယောက်၏ ငဲ့ကွက်ဖွယ်ရာ, ကြောင့်ကြဖွယ်ရာ ပလိဗောဓ
ဖြစ်နေကြရာတွင် ငါသည် အခြားမည်သူ တဦးတယောက်၏မျှ ငဲ့ကွက်ဖွယ်
ပလိဗောဓမဟုတ်၊ မည်သူ၏မျှ သားမဟုတ်၊ မည်သည့်မိန်းမ၏မျှ လင်မဟုတ်၊
မည်သူနှင့်မျှ, မည်သို ့မျှ မဆက်စပ်၊ မပတ်သက်ဟူလို] စ=ထိုမျှမကသေး၊
မမ=ငါ၏လည်း၊ ကွစနိ=အတွင်းပြင်ပ တနေရာရာဌာန၌၊ ကတ္ထစိ=မည်သည့်
ပစ္စည်းအသုံး အဆောင်၌မျှ၊ ကိဉ္စနတာ=ငဲ့ကွက်ဖွယ် ပလိဗောဓ၏အဖြစ်သည်၊
န အတ္ထိ=မရှိ၊ ငါ့မှာ ငဲ့ကွက်ဖွယ် ပလိဗောဓ မရှိ၊ ပလိဗောဓ ပြတ်ပြီဟူလို။
အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ စတုက္ကောဋိကသုညတာ ဒဿနကို လွဲမှားစွာ ယူဆ
ပြောဆိုနေခြင်းတည်း၊ စတုက္ကစာပိုဒ် ၁၈၅-သုတ်နှင့်ယှဉ်ကြည့်] ဣတိ-ဤသို့၊
(ဝဒေဟိ=ဆိုပါလော၊ ဣတိ=ဤသို့၊ သမာဒပေန္တိ=ကုန်၏)
"
ပန=ထိုသို ့ပင် နာယူကျင့်သုံးစေကြပါကုန်သော်လည်း၊ အဿ=ထိုနိဂဏ္ဌ
သာဝက၏။ မာတာပိတရော=မိဘတို ့သည်၊“အဟံ=ဤသူသည်၊ အမှာကံ=
ငါတို၏၊ ပုတ္တော=သားတည်း” ဣတိ=သို ့၊ ဇာနန္တိ=သိကြကုန်၏၊ သောပိ=
ထိုနိဂဏ္ဏသာဝကသည်လည်း၊ “ဣမေ=ဤသူတို ့သည်၊ မယှံ=ငါ၏၊
မာတာပိတရော=မိဘတို ့တည်း” ဣတိ=ဤသို ့၊ ဇာနာတိ=သိ၏၊ အဿ=
ထိုနိဂဏ္ဏသာဝက၏၊ ပုတ္တဒါရော=သားမယားသည်၊ “အယံ=ဤသူသည်၊
မယုံ=ငါ၏၊ ဘတ္တာ=လင်ယောက်ျားတည်း၊ ဣတိ=ဤသို့၊ ဇာနာတိ=သိ၏၊
သောပိ=ထိုနိဂဏ္ဏသာဝကသည်လည်း၊ အယံ=ဤမိန်းမသည်။ မယုံ=၏၊
ပုတ္တဒါရော=သားမယားတည်း” ဣတိ=သို့။ ဇာနာတိ=၏။ အဿ=ထိုနို
ဂဏ္ဏသာဝက၏၊ ဒါသ+ကမ္မကရ+ပေါရိသာ=ကျွန်+အခကြေးစား အလုပ်
သမား+မှီခိုအသက်မွေးသူတို ့သည်။ “အယံ-ဤသူသည်။ အမှာကံ=ငါတို့၏၊
အယျော=အရှင်သခင်တည်း”ဣတိ ဇာနန္တိ=၏၊ သောပိ=လည်း၊ ဣမေ=
ဤသူတို ့သည်၊ မယုံ၏၊ ဒါသကမ္မကရပေါရိသာ=တို ့တည်း”ဣတိ
ဇာနာတိ ၏။
ဣတိ-ဤသို ့လျှင်၊ ယသ္မိံသမယေ=အကြင်အခါ၌၊ ( သာဝကာ-

## PAGE 467

တပည့်တို့ကို) သစ္စေ=မှန်ကန်သောစကားကိုပြောဆိုခြင်း၌၊သမာဒပေတဗ္ဗာ-
ကောင်းစွာနာယူ ကျင့်သုံးစေသင့်ကုန်၏။တသ္မိံ သမယေ ထိုအခါ၌၊သာဝကေ=
တပည့်တို့ကို) မုသာဝါဒေ=လွဲမှားစွာယူဆပြောဆိုခြင်း၌၊ (အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏
ဉာဏ်အမြင်ဖြစ်သော“နာဟံ ကွစနိ။ပ။ ကိဉ္စနတတ္ထိ” ဟူသော စတုက္ကောဋိက
သုညတာဒဿနကို လွဲမှားစွာယူဆူပြောဆိုခြင်း၌)သမာဒပေန္တိ =ကောင်းစွာ
နာယူကျင့်သုံးစေကုန်၏။ ဣဒံ=ဤလွဲမှားစွာ ယူဆပြောဆိုခြင်းကို၊ တဿ=
ထိုနိဂဏ္ဌသာဝက၏၊ မုသာဝါဒသ္မိံ=မဟုတ်မမှန်သော စကားကိုပြောဆိုခြင်း
ဟူ၍၊ (အဟံ=ငါဘုရားသည်) ဝဒါမိ=မိန့်ဆို၏၊ [မုသာ ဝါဒသ္မိံ၌ သ္မိံဝိဘတ်ကို
ပဌမာအနက်၌သက်] သော=ထိုနိဂဏ္ဏသာဝကသည်၊ တဿာ ရတ္တိယာ=
ထိုညဉ့်၏၊ အစ္စယေန=ကျော်လွန်ရာအခါ၌၊ ဘောဂေ=ပစ္စည်းဥစ္စာတို ့ကို၊
(ညောင်စောင်း,အင်းပျဉ်, ယာဂုထမင်းစသော ပစ္စည်း ဥစ္စာတို့ကို) အဒိန္နံယေဝ=
သူတပါးက မပေးအပ်ဘဲသာလျှင်၊ ဝါ-သူတပါးကပေးသည်အထိ
မစောင့်ဆိုင်းဘဲသာလျှင်၊ ပရိဘုဉ္ဇတိ= ယူငင်သုံးစွဲ၏၊ ဣဒံ=ဤသို့ သူတပါးက
မပေးဘဲ ယူငင်သုံးစွဲခြင်းကို၊ အဒိန္နာဒါနသို့ =အဒိန္နာဒါနဟူ၍၊ ဝဒါမိ=၏၊
ဝိသာခေ=ဝိသာခါ၊ ဧဝံ=ဤနည်းဤပုံအားဖြင့်၊နိဂဏ္ဍုပေါသထော=တက္က
တွန်းဥပုသ်သည်၊ ဟောတိ=၏။ပ။ဝိသာခေ=ဝိသာခါ၊ ဥပက္ကိလိဋ္ဌဿ=
ညစ်နွမ်းသော၊ စိတ္တဿ=စိတ်ကို၊ ဥပက္ကမေန=လုံ ့လစိုက်ထုတ်ခြင်းဖြင့်၊
ဝါ=လုံ့လစိုက်ထုတ်ကြောင်း နည်းလမ်းဥပါယ်ဖြင့်၊ ပရိယောဒပနာ= စင်ကြယ်
စေခြင်းသည်၊ ဟောတိ=၏။
ဝိသာခေ=ခါ၊ ကထဉ္စ=အဘယ်နည်း အဘယ်ပုံအားဖြင့်။ပ။ဟောတိ=ဖြစ်
သနည်းဟူမူ၊ ဝိသာခေ=ခါ၊ ဣဓ=ဤသာသနာတော်၌၊ အရိယသာဝကော=
အရိယာဖြစ်သော တပည့်သည်၊ တထာဂတံ=မြတ်စွာဘုရားဂုဏ်တော်ကို၊
အနုဿရတိ=ထပ်တလဲလဲအောက်မေ့၏၊(ကိန္တိ=သို ့၊ အနုဿရတိ=ဟူမူ)
[ဣတိပိ သော ‘ဘဂဝါစသည်ကို စာပိုဒ်-၆၄သုတ်ကြည့်]။ပ။ ဘဂဝါ=
ဘဂဝန္တ မည်တော်မူ၏၊ ဣတိ=သို၊ (အနုဿတိ=၏) တထာဂတံ=ကို၊
အနုဿရတော= ထပ်တလဲလဲ အောက်မေ့သော၊ တဿ=ထိုအရိယသာဝက၏၊
စိတ္တံ=စိတ်သည်၊ ပသီဒတိ=ကြည်လင်၏၊ ပါမောဇ္ဇံ=နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ခြင်း
သဘောသည်၊ ဥပ္ပဇ္ဇတိ-ဖြစ်၏။ စိတ္တဿ=စိတ်၏၊ ယေ ဥပက္ကိလေသာ=
အကြင် ပူလောင်စေတတ်သော နီဝရဏအညစ်အကြေးတို ့သည်၊ (သန္တိ=
ရှိကုန်၏)တေ ဥပက္ကိလေသာ=ထိုပူလောင်စေတတ်သော နီဝရဏစသော
အညစ်အကြေးတို ့ကို၊ ပဟီယန္တိ=ပယ်အပ်ကုန်၏၊ဝိသာခေ=ခါ၊ ဥပက္ကိလိ
ဋ္ဌဿ-သော၊ သီသဿ =ဦးခေါင်းကို၊ ဥပက္ကမေန=လုံ့လစိုက်ထုတ်ခြင်းဖြင့်၊