## PAGE 498 ၄၉၈. ပျက်စီးစေတတ်သော၊ ဝိသုဒ္ဓိယာ=စင်ကြယ်သော၊ဝါ=သတ္တဝါတို့၏ စင်ကြယ် ကြောင်းဖြစ်သော၊ ဧတိဿာ(ပဋိပဒါဃ)=ဤအကျင့်ဖြင့်၊ နာသာသို့ ဣန္ဒေ တာနိ သဗဟူသော သဒ္ဒနီတိ (၃၆၆)သုတ်ဖြင့် ဧတိဿာကို နာဝိဘတ်ဖြင့် ရုပ်စီရင်လေ] သမတိက္ကမော=ဝဋ်ဆင်းရဲအားလုံးကို ကျော်လွန်ခြင်းသည်၊ ဟောတိ-ဖြစ်၏၊ ဘန္တေ =အရှင် ဘုရား၊ ဘဂဝါ=မြတ်စွာဘုရားသည်၊ဣဓ= ဤနိဂဏ္ဌအကျင့်၌၊ ကိ=အဘယ်ကို၊ အာဟ=ဟောတော်မူပါသနည်း၊ ဣတိ (အဝေါစ=လျှောက်ပြီ) အဘယ=အဘယ၊ ဇာနတာ=အနာဝရဏဉာဏ်ဖြင့် · သိတော်မူသော၊ ပဿတာ=သမန္တ စက္ခုဖြင့်မြင်တော်မူသော၊ အရဟတာ=ပူဇော်အထူးကို ခံယူတော်မူထိုက်သော၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန=အမှားမပါ, မှန်စွာပိုင်နိုင်, ကိုယ်တိုင်စထွင်, ကုန်စင်ခပင်း, ကျန်ကြွင်းမရှိ သိမြင်တော်မူသော၊ တေန ဘဂဝတာ=ဘုန်းတော်ကြီးမား ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ သတ္တာနံ=သတ္တဝါတို့ကို၊ ဝိသုဒ္ဓိယာ=ရာဂအစရှိသော အညစ်အကြေးတို ့မှ စင်ကြယ်စေခြင်းငှာ လည်းကောင်း၊ သောကပရိဒေဝါနံ=ဝမ်းနည်းခြင်း, ငိုကြွေးခြင်းတို ့ကို၊ သမတိက္ကမာယ=ပယ်ရှားကျော်လွှားခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ဒုက္ခဒေါမနဿာနံ= ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း, စိတ်ဆင်းရဲခြင်းတို့၏။ အတ္ထင်္ဂမာယ-ချုပ်ငြိမ်းခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ဉာယဿ=ဝိပဿနာ,အရိယမဂ်ကို၊ ဥာယတိ နိစ္ဆယေန ကမတိ နိဗ္ဗာနံ, တံ ဝါ ဉာယတိ ပဋိဝိဇ္ဈတိ ဧတေနာတိ ဥာယော= ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်းဖြင့် နိဗ္ဗာန်သို ့ သွားတတ်သော ဝိပဿနာ, အရိယမဂ်၊ ဝါ=နိဗ္ဗာန်ကို ထိုးထွင်းသိကြောင်း ဝိပဿနာ, အရိယမဂ်။ ဋီကာဝိဂြိုဟ် အဓိဂမာယ=ရခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ နိဗ္ဗာနဿ=နိဗ္ဗာန်ကို၊ (နောက်ထပ် ပဋိသန္ဓေနေခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော တဏှာစသည်ကင်းသော အသင်္ခတနိဗ္ဗာန်ကို) သစ္ဆိကိရိယာယ=မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ သမ္မာ=ကောင်းစွာ၊ အက္ခာတာ=ဟောကြားတော်မူအပ်ကုန်သော၊ နိဇ္ဇရာ= ကိလေသာတို ့ကို “ ဆွေးမြေ့ ပျက်စီးစေတတ်ကုန်သော၊ ဝိသုဒ္ဓိယော= -စင်ကြယ်ကုန်သော၊ ဝါ=သတ္တဝါတို့၏ စင်ကြယ်ကြောင်းဖြစ်ကုန်သော၊ (ပဋိပဒါအကျင့်တို ့သည်)ဣမာ တိသော=ဤသုံးမျိုးတို့တည်း) တိသော=သုံးမျိုးတို့ဟူသည်၊ ကတမာ=အဘယ်တို့နည်းဟူမူ၊ အဘယ= အဘယ၊ ဣဓ=ဤသာသနာတော်၌။ပ။သော=ထိုရဟန်းသည်၊ နဝံ=အသစ် ဖြစ်သော၊ ဝါ=အသစ်ယခုပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သော၊ ကမ္မမ္ပိ=ကံကိုလည်း၊ န ကရောတိ= မပြုလုပ်၊ ပုရာဏံ=အဟောင်းဖြစ်သော၊ ဝါ=ရှေးကပြုလုပ်အပ်ခဲ့ သော၊ကမ္မမ္မိ=ကံကိုလည်း၊ ဖုဿ ဖုဿ=ဝိပါက်ဖဿသို့ ထိရောက်၍ထိရောက် ## PAGE 499 ၍၊ကံ၏အကျိုးကို ခံစားတွေ့ ရောက်၍ တွေ့ ရောက်၍ဟူလို]ဗျန္တကရောတိ= ကင်းသော အဆုံးအပိုင်းအခြားရှိအောင်ပြု၏။ ဝါ=ကုန်ခန်းစေ၏၊ [စာပိုဒ် ၃၆-သုတ်မှ ဗျန္တိဟောတိနှင့် ရုပ်ပြီးပုံတူ၏](တဿ=ထိုရဟန်းမှာ)သန္ဒိဋ္ဌိကာ= မိမိကိုယ်တိုင်သိမြင်နိုင်သော၊ အကာလိကာ=ကာလကွာဝေးမှ မိမိကိစ္စကို ပြုတတ်သည်မဟုတ်သော၊ဝါ=ယခုချက်ချင်း, မယွင်းတိကျ မိမိကိစ္စကို ပြုတတ်သော၊ဧဟိပဿိကာ=လိုက်ခဲ့စမ်းပါ, ကြည့်ရှုလှည့်စမ်းပါဟု ဖိတ်ခေါ်ပြ ထိုက်သော၊ သြပနေယိုကာ=မိမိစိတ်မှာ, မကွာစွဲအောင်, ဆွဲကပ်ဆောင်လင့်, ဖြစ်စေသင့်သော၊ ဝိညူဟိ=အရိယာပညာရှိတို ့သည်၊ ပစ္စတ္တံ=မိမိ မိမိသန္တာန် ၌သာလျှင်၊ ဝါ=ကိုယ်စီကိုယ်ငအသီးအသီးသာလျှင်၊ ဝေဒိတဗ္ဗာ-သိမြင် ခံစားထိုက်သော၊ နိဇ္ဇရာ=ကိလေသာတို ့ကို ဆွေးမြေ့ပျက်စီးစေတတ်သော၊ ပဋိပဒါ=သီလအကျင့်သည်၊ (သီလနှင့်စပ် နှစ်ရပ်စီသော အောက်မဂ်ဖိုလ် အကျင့်သည်) ဟောတိ=ဖြစ်၏၊ (ဣတိ မပါသင့်) ! အဘယ=အဘယ၊ ဧဝံ သီလသမ္ပန္နော=ဤသို ့သော ပါတိမောက္ခသံဝရ သီလနှင့်ပြည့်စုံသော၊ သ သော ဘိက္ခု=ထိုရဟန်းသည်။ပ။ဗျန္တီကရောတိ=၏၊ (တဿ=ထိုရဟန်းမှာ) သန္ဒိဋ္ဌိကာ=သော။ပ။ ဝေဒိတဗ္ဗာ=သော၊ နိဇ္ဇရာ= သော၊ ပဋိပဒါ=သမာဓိအကျင့်သည်၊ (သုံးရပ်သော အောက်မဂ်ဖိုလ် သမာဓိ အကျင့်သည်) ဟောတိ ၏၊ အဘယ=အဘယ၊ဧဝံသမာဓိသမ္ပန္နော=ဤသို့သော ဈာန်သမာဓိနှင့် ပြည့်စုံသော၊ သ သော ဘိက္ခု=ထိုရဟန်းသည်။ပ။ နိဇ္ဇရာ= သော ပဋိပဒါ=အရဟတ္တဖိုလ် သမာဓိပညာအကျင့်သည်၊ ဟောတိ=၏၊ အဘယ=ယ၊ ဇာနတာ=သော၊ ပဿတာ=သော။ပ။ သစ္ဆိကိရိယာယ=ငှါ၊ တိဿာ=ကုန်သော၊ နိဇ္ဇရာ=ကုန်သော၊ ဝိသုဒ္ဓိယော= ကုန်သော၊ ဣမာ (ပဋိပဒါ) =ဤအကျင့်တို့ကို၊ သမ္မာ=စွာ၊ အက္ခာတာ=ကုန်ပြီ၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစ-မိန် ဆိုပြီ) ဧဝံ-ဤသို့၊ ဝုတ္တေ=အရှင်အာနန္ဒာက မိန့်ဆိုအပ်လသော်၊ ပဏ္ဍိတ ကုမာရကော=သော၊ လိစ္ဆဝိ=လိစ္ဆဝိသည်၊ အဘယံ=အဘယမည်သော။ လိစ္ဆဝိ=လိစ္ဆဝိကို၊“သမ္မ အဘယ-မိတ်ဆွေ အဘယ၊ ကိ=အဘယ့်ကြောင့်၊ တွံ=သင်သည်၊ အာယသ္မတော အာနန္ဒ-အရှင်အာနန္ဒ၏၊ ဝါ-သည်၊ သုဘာသိတံ=ကောင်းစွာဟောကြားအပ်သော တရားစကားကို၊ သုဘာသိ တတော=ကောင်းစွာဟောကြားအပ်သော တရားစကား၏ အဖြစ်အားဖြင့်၊ * အဗ္ဘနုမောဒသိ=ဝမ်းမမြောက်သနည်း၊ ဝါ=ဝမ်းမြောက်နုမော် သာဓုမခေါ် သနည်း၊ ဣတိ-ဤသို့သော၊ ဧတံ=ဤစကားကို၊ အဝေါစ=ဆိုပြီ၊ သမ္မ ပဏ္ဍိတကုမာရက=မိတ်ဆွေ ပဏ္ဍိတကုမာရက၊ ကိ'=အဘယ့်ကြောင့်၊ အဟံ= ## PAGE 500 ငါသည်။ပ။ န အဗ္ဘနုမောဒိဿာမိ-ဝမ်းမမြောက်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း၊ ယော=အကြင်သူသည်၊ အာယသ္မတော အနန္ဒဿ=၏၊ သုဘာသိတံ=ကို၊ သုဘာသိတတော=ဖြင့်၊ န အဗ္ဘနုမောဒေယျ=ဝမ်းမမြောက်ငြားအံ့၊ ဝါ ဝမ်းမြောက်ကြောင်း ထုတ်ဖော်မပြောကြားငြားအံ့၊ တဿ=ထိုသူ၏၊ မုဒ္ဓါပိ= ဦးခေါင်းသည်သော်လည်း၊ ဝိပတေယျ=မြေ၌ပြတ်ကျွေ ကျလေရာ၏၊ ဣတိ-ဤသို့၊ (အဝေါစ=ဆိုပြီ) စတုတ္ထ=လေးခုမြောက်သုတ်တည်း။ ၅-နိဝေသကသုတ် ၇၆။ အာနန္ဒ=အာနန္ဒာ၊ (တုမှေ=သင်တို့သည်) ယေ (မိတ္တေ ဝါ)- အကြင်မိတ်ဆွေတို့ကိုလည်းကောင်း၊ယေ(အမစ္စ ဝါ)-အကြင် သူငယ်ချင်း တို့ကို လည်းကောင်း၊ ယေ (ဉာတီ ဝါ)= အကြင် ဆွေမျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ (အကြင်ယောက္ခမယောက်ျား, ယောက္ခမမိန်းမဘက်က ဆွေမျိုးတို့ကို လည်းကောင်း)ယေ (သာလောဟိတာ ဝါ)= (ညိ အကို, အမ နှမစသော) အကြင်သွေးသားတော်စပ်သူတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဝါ=အကြင် သားချင်းတို့ကို လည်းကောင်း၊ [မိတ္တာ စသော ပဌမာဝိဘတျ၍ ပုဒ်တို့ကို ဒုတိယာဝိဘတ္န္တ ပုဒ် ပြင်၍ ဤ၌ ဆောင်ယူပေးသည်] အနုကမ္မေယျာထ= ငဲ့ညှာထောက်ထားသနား ကုန်ငြားအံ့၊ စ=ထို့အပြင်၊ ဝါ=ပြီးတော့၊ ယေ မိတ္တာ ဝါ=အကြင်မိတ်ဆွေတို့ သည်လည်းကောင်း၊ 'ယေ အမစ္စာ ဝါ=တို့သည် လည်းကောင်း၊ ယေ ဉာတီ ဝါ=လည်းကောင်း၊ ယေ သာလောဟိတာ ဝါ=လည်းကောင်း၊ (တုမှာကံ= သင်တို့၏၊ ဝစနံ=စကားကို) သောတဗ္ဗ=နာယူထိုက်၏ဟူ၍၊ မညေယျုံ= ထင်မြင်မှတ်သား သဘောထား ကုန်ငြားအံ့၊ အာနန္ဒ-န္ဒာ၊ ဝေါ=သင်တို့သည်၊ တေ=ထိုမိတ်ဆွေ, သူငယ်ချင်း, ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ကို၊ တနည်း- “ဝေါ=သင်တို့သည်၊ တေ မိတ္တာ ဝါ= တို့ကိုလည်းကောင်း၊ တေ အမစ္စာ ဝါ=လည်းကောင်း၊ တေ ဉာတီ ဝါ= လည်းကောင်း၊ တေ သာလောဟိတာ . ဝါ=တို့ကိုလည်းကောင်း”ဟု သော်လည်း တပုဒ်စီတွဲစပ်၍ အနက်ဆိုနိုင်၏] တီသု-သုံးမျိုးကုန်သော၊ ဌာနေသု= အရာဌာနတို့၌၊ သမာဒပေတဗ္ဗာ=ကောင်းစွာ နာယူစေထိုက်ကုန်၏။ နိဝေသေတဗ္ဗာ=စွဲမြဲသက်ဝင်စေထိုက်ကုန်၏၊ ပတိဋ္ဌာပေတဗ္ဗာ=တည်မြဲ စေထိုက်ကုန်၏။ ကတမေသု တီသု=အဘယ်သုံးမျိုးကုန်သော ဌာနတို့၌ (သမာဒပေ တဗ္ဗာ=ထိုက်ကုန်သနည်း၊ နို့ဝေသေတဗ္ဗာ=သနည်း၊ ပတိဋ္ဌာပေတဗ္ဗာ=သနည်း) ဗုဒ္ဓ=မြတ်စွာဘုရား၌၊ အဝေစ္စပ္ပသာဒေ=ဂုဏ်တော်တို့ကို ဟုတ်မှန်စွာ သိ၍ ခိုင်မြဲစွာ ကြည်ညိုခြင်း၌၊ အဝေစ္စ(အဝ+ဣ+တွာ)=သိ၍+ပသာဒ=ကြည်ညိုခြင်း]