## PAGE 531 သီတင်းငယ်ရဟန်း၏ ဂုဏ်ကို မချီးကျူးခြင်းသည်၊ ဟောတိ)။ပ။ ဒီဃရတ္တံ=လုံး။ ဟိတာယ-စီးပွားအလို့ငှါ၊ သုခါယ=ချမ်းသာခြင်းငှါ၊ အဿ= ဖြစ်ရာ၏၊ ဣတိ=ထို့ကြောင့်(တံ-ထိုသို့ ထေရ်ရဟန်း၏ဂုဏ်ကို ချီးကျူး ခြင်းသည်၊ ဟောတိ=၏)ကဿပကဿပ၊ တသ္မာ-ထို့ကြောင့်၊ အဟံ-သည်၊ ဧဝရူပဿ= သော၊ ထေရဿ=သော၊ ဘိက္ခုနော=၏၊ ဝဏ္ဏ=ကို၊ ဘဏာမိ=ချီးကျူးပြောဆို၏ ပ။ဘဏာမိ=၏၊ ဣတိ(အဝေါစ=မိန့်တော်မူပြီ) ဧကာဒသမံ-၁၁-ခုမြောက် သုတ်တည်း၊ စတုတ္တော=လေးခုမြောက်သော၊ သမဏဝဂ္ဂေါ=သမဏဝဂ်တည်း။ (၁ဝ) ၅-လောဏကပလ္လဝဂ် ၁-အစ္စာယိကသုတ် ၉၃။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ကဿကဿ=လယ်သမားဖြစ်သော၊ ဂဟပတိဿ= အိမ်ပိုင်ရှင်ယောက်ျား၏၊ အစ္စာယိကာနိ=အလျင်အမြန် ဖြစ်စေသင့်ကုန်သော၊ ကရဏီယာနိ=ဧကန်ပြုသင့်သော ကိစ္စတို့သည်၊ ဣမာနိ တီဏိ=ဤသုံးမျိုး တို့တည်း ။ပးစာပိုဒ်(၈၄)ခေတ္တသုတ်လည်းကြည့် သီယံ သီဃံ=လျင်မြန်စွာ လျင်မြန်စွာ။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ကဿကဿ-သော၊ တဿ ဂဟပတိဿ= ထိုအိမ်ပိုင်ရှင် ယောက်ျားမှာ၊ [တံ အနက်မရှိ အဇ္ဇ ဧဝ=ယနေ့ ယခုပင်လျှင်၊ မေ=ငါ၏၊ ဓညာနို့=စပါးတို့သည်၊ ဇာယန္တ=အပင်ပေါက်စေကုန်သတည်း၊ သွေ ဧဝ= နက်ဖြန်၌ပင်၊ ဂမ္ဘီနိ=အဖုံးအလုံးရှိကုန်သည်၊ ဟောန္တု=ဖြစ်စေကုန် သတည်း၊ ဥတ္တရသေ့ ဧဝ-နောက်တတိယနေ့၌ပင်၊ ဝါ=သန်ဘက်ခါ၌ပင်၊ ပစ္စန္တု= မှည့်ရင့်ပါစေကုန်သတည်း”ဣတိ=ဤသို့ မိမိလိုရာ ပြီးစီးစေနိုင်သော၊ သာ ဣဒ္ဓိ ဝါ=ထိုတန်ခိုးသည်လည်းကောင်း၊ သော အာနဘာဝေါ ဝါ= ထိုအစွမ်းသတ္တိ သည်လည်းကောင်း။ နတ္ထိ=မရှိ၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အထခေါ= စင်စစ်သော်ကား၊ ယံ(သမယံ)=အကြင်အခါ၌၊ ကဿကဿ=သော၊ တဿ ဂဟပတိဿ၏။ တာနိ ဓညာနိ=ထိုစပါးတို့သည်၊ ဥတုပရိဏာမီနို= အအေး အပူ ဥတု၏ ပြောင်းလဲမှု ရရှိကုန်သည်၊ (ဟုတွာ=ဖြစ်ကုန်၍) ဇာယန္တိပိ=အပင်လည်း ပေါက်ကုန်၏။ ဂဏ္ဌိနိ=ကုန်သည်၊ ဟောန္တိပိ= ဖြစ်လည်းဖြစ်ကုန်၏။ ပစ္စန္တပိ= မှည့်ရင့်လည်း မှည့်ရင့်ကုန်၏၊ သော သမယော=ထိုအချိန်အခါသည်၊ (ထိုအပင်ပေါက်သင့်ရာ, အဖုံးအလုံးရှိသင့်ရာ, မှည့်ရင့်သင့်ရာ ရက်လ အချိန်အခါသည်)ဟောတိ=ရှိရသေး၏။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဧဝမေဝံ-ဤအတူပင်၊ ဘိက္ခုဿ=ရဟန်း၏၊ အစ္စာယိကာနိ=ကုန်သော၊ ကရဏီယာနိ=တို့သည်၊ ဣမာနိ တီဏိ=တည်းပ။ ## PAGE 532 ဘိက္ခဝေ=တို့၊ တဿ ဘိက္ခုနော=ထိုရဟန်းမှာ၊ “အဇ္ဇ ဝ=ပင်၊ မေ=ငါ၏၊ စိတ္တံ=စိတ်သည်၊ အနုပါဒါယ=တဏှာဒိဋ္ဌိတို့၏ အလိုအားဖြင့် တစုံတခုသော သင်္ခတတရားကို မယူမူ၍၊ ဝါ-လွတ်မြောက်ခွဲခွာရာ ကိလေသာတို့ကို တစွန်းတစ အနည်းငယ်ကိုမျှ မယူမူ၍၊ အာသဝေဟိ=အာသဝတရားတို့မှ၊ ဝိမုစ္စတု=လွတ်မြောက်ပါစေသတည်း၊ သွေ ဝါ နက်ဖြန်၌သော်လည်း (ဝိမုစ္စတု=သတည်း)ဥတ္တရသေ့ ဝါ=နောက် တတိယနေ့၌သော်လည်း(ဝိမုစ္စတု) တနည်း-အငွေ့ဝ=ပင်၊ မေ=ငါ၏၊ စိတ္တံ=စိတ်ကို၊ အာသဝေဟိ=အာသဝတရား တို့သည်၊ အပါဒါယ=အာရုံပြုသောအားဖြင့် မယူမူ၍၊ ဝိမုစ္စတု= လွှတ်အပ်ပါစေသတည်း၊ သွေ ဝါ=လည်း၊ (ဝိမုစ္စတု) ဥတ္တရသေ့ ဝါ= လည်း(ဝိမုစ္စတု)၊စာပိုဒ်(၁၃၁)ဒုတိယ အနရုဒ္ဓသုတ်လည်းကြည့်]ဣတိ=ဤသို့ မိမိလိုရာပြီးစီးစေနိုင်သော၊ သာ ဣဒ္ဓိ ဝါ=သည်လည်းကောင်း၊ သော အာနဘာဝေါ ဝါ=လည်းကောင်း၊ နတ္ထိ=မရှိ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အထ ခေါ=ကား၊ ယံ(သမယံ)=၌၊ တဿ ဘိက္ခုနော= ထိုရဟန်းသည်၊ အဓိသီလမ္ပိ=အဓိသီလသိက္ခာကိုလည်း၊ သိက္ခတော= ဖြည့်ကျင့်လသော်။ပ။အဓိပညမ္ပိ=အဓိပညာသိက္ခာကိုလည်း၊ သိက္ခတော=သော်၊ စိတ္တံ=စိတ်သည်၊ အနုပါဒါယ=၍၊အာသဝေဟိ-တို့မှ၊ ဝိမုစ္စတိ=လွတ်မြောက်၏၊ သော သမယော=ထိုအချိန်အခါသည်၊ (ထိုသိက္ခာသုံးပါးကို ဖြည့်ကျင့်ရာ အခါသည်) ဟောတိ=ရှိရသေး၏၊ ဘိက္ခဝေးတို့၊ တသ္မာ=ထို့ကြောင့်၊ (ထိုသို့ သိက္ခာ သုံးပါး ဖြည့်ကျင့်မှု၏ ရဟန်းအတွက် အလျင်အမြန် ဧကန် ပြုသင့်သော ကိစ္စဖြစ်ခြင်းကြောင့်)။ပ။ ၂- ပဝိဝေကသုတ် ၉၄။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အညတိတ္ထိယာ=ဗုဒ္ဓသာသနာပ အယူဝါဒရှိကုန်သော၊ (မြတ်စွာဘုရား အဆုံးအမအယူဝါဒမှ တပါးသော အယူရှိကုန်သော) ပရိဗ္ဗာဇကာ=ပရိဗိုဇ်တို့သည်၊ တီဏိ=သုံးမျိုးကုန်သော၊ ဣမာနိ ပဝိဝေကာနိ= ဤကိလေသာတို့မှ ကင်းကွာ ဆိတ်သုန်းခြင်းတို့ကို၊ ပညာပေန္တိ = ခွဲခြားသိစေကုန်၏။ ဝါ=ဟောပြောသတ်မှတ် ပညတ်ကုန်၏။ပ။ စီဝရပဝိဝေကံ= သင်္ကန်းကိုမှီ၍ ဖြစ်တတ်သော ကိလေသာတို့မှ ကင်းကွာဆိတ်သုန်းခြင်း လည်းကောင်း၊ ပိဏ္ဍပါတပဝိဝေကံ=ဆွမ်းကိုမှီ၍ ဖြစ်တတ်သော ကိလေသာတို့မှ ကင်းကွာဆိတ်သုန်းခြင်းလည်းကောင်း၊ သေနာသန ပဝိဝေကံ=အိပ်ရာ နေရာ ကျောင်းကိုမှီ၍ ဖြစ်တတ်သော ကိလေသာတို့မှ ကင်းကွာဆိတ်သုန်းခြင်း လည်းကောင်းတည်း။ ## PAGE 533 ဘိက္ခဝေ-တို့၊ တာ=ထိုသုံးမျိုးသော ပဝိဝေကတို့တွင်၊ အညတိတ္ထိယာ= ကုန်သော၊ ပရိဗ္ဗာဇကာ=တို့သည်၊ ဣဒံ စီဝရပဝိဝေကသ္မိံ =ဤသင်္ကန်းကို မှီ၍ ဖြစ်တတ်သော ကိလေသာတို့မှ ကင်းကွာဆိတ်သုန်းခြင်းကို၊ ပညာပေန္တိ= ကုန်၏။စီဝရပဝိဝေကသ္မိံ၌ သို့ဝိဘတ်ကို ဒုတိယာ အနက်၌သက်၊ သို့မဟုတ် ဝိဘတ္တိဝိပလ္လာသသော်လည်းကြံပါ](အညတိတ္ထိယာ=ကုန်သော၊ ပရိဗ္ဗာဇကာ= တို့သည်)သာဏာနိပိ=ပိုက်ဆံလျှော်ချည် အဝတ်တို့ကိုလည်း၊ဓာရေန္တိ=ဆောင် ကုန်၏၊ ဝါ=ဝတ်ရုံကုန်၏၊ မသာဏာနိပိ=အခြားချည်တို့ဖြင့် ရောနှောသော ပိုက်ဆံလျှော်ချည်အဝတ်တို့ကိုလည်း၊ ဓာရေန္တိ=ကုန်၏။ [“မိဿကသာဏ” ဟုဆိုလိုလျက် နိရုတ္တိနည်းဖြင့် ဿကကိုချေ၊ ဣကို အပြု၍ “မသာဏ” ဟုရုပ်ပြီး၏]ဆဝဒုဿာနိပိ-သူသေကောင်မှ ခွါပစ်အပ်သော အဝတ် တို့ကိုလည်း[ဆဝ=သူသေကောင်]ဝါ=ပြိန်းမြက် စသည်တို့ဖြင့် သီကုံးပြုလုပ် အပ်သော ယုတ်ညံ့သော အဝတ်တို့ကိုလည်း၊ ဆဝ(လာမက)=ယုတ်ညံ့သော+ ဒုဿ-အဝ]။ပ။ " ပံသုကူလာနိပိ=ပံသုကူအဝတ်တို့ကိုလည်း၊ ဝါ=မြေကြီးပေါ်၌ စွန့်ပစ် ထားအပ်သော အဝတ်စ အဝတ်ပိုင်းတို့ကိုလည်း။ပ။တိရိစ္ဆာနိပိ=သစ်ခေါက် အဝတ်တို့ကိုလည်း။ပ။အဇိနမ္ပိ=သားရေကိုလည်း၊စာပိုဒ် (၆၄)ဝေနာဂပုရ သုတ်လည်း ကြည့်]။ပ။အဓိနက္ခပမ္ပိ=အလယ်၌ ခွဲအပ်သော သားရေကိုလည်း၊ ဝါ=ခွါပါ ရှိ၍ အလယ်၌ ခွဲအပ်သော သားရေကိုလည်း၊ ခိပ(ဖာလိတ)အလယ်၌ ခွဲအပ်သော+အဇိန=သားကောင်အရေ]ကုသစီရမ္ပိ=သမန်းမြက် သင်္ကန်း ကိုလည်း။ပ။စီရ=သင်္ကန်း]။ပ။ဝါကစီရမ္ပိ=လျှော်တေသင်္ကန်းကိုလည်း။ပ။ ဖလကစိရမ္ပိ=ပျဉ်ချပ် သင်္ကန်းကိုလည်း။ပ။ ကေသကမ္ဗလမ္ဗိ=လူဆံပင်တို့ဖြင့် ရက်လုပ်အပ်သော ကမ္ဗလာ(သကလပ်)ကိုလည်း။ပ။ဝါလကမ္မလမ္ပိ= မြင်းမြီးစသည်တို့ဖြင့် ရက်လုပ်အပ်သော ကမ္ဗလာကိုလည်း။ပ။ ဥလူကပက္ခိကမ္ပိ=ခင်ပုပ်ငှက်တောင် အဝတ်ကိုလည်း၊ ဓာရေန္တိ=ကုန်၏၊ [ဥလူကပက္ခေဟိ ကတံ ဥလူကပက္ခိကံ]ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အညတိတ္ထိယာ= ကုန်သော၊ ပရိဗ္ဗာဇကာ= တို့သည်၊ ဣဒံ စီဝရပဝိဝေကသ္မိံ=ကို၊ ပညာပေန္တိ= ကုန်၏။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊တတြ=ထိုသုံးမျိုးသော ပဝိဝေကတို့တွင်းပ။ဣဒံ ပိဏ္ဍပါတ ပဝိဝေကသ္မိံ=ကို၊ ပညာပေန္တိ=ကုန်၏၊ သာကဘက္ခာပိ=ဟင်းရွက်စိမ်းကို စားကုန်သည်လည်း၊ဝါ=ဟင်းရွက်စိမ်းဟူသော အစာရှိကုန်သည်လည်း] ဟောန္တိ=ဖြစ်ကုန်၏၊ သာမာကဘက္ခာပိ=လမန်းမြက်သီးဆန်ကို စားကုန် သည်လည်း၊ ဟောန္တိ=ဖြစ်ကုန်၏၊ နီဝါရဘက္ခာပိ=ကျိတ်စပါးကို စားကုန်သည် လည်း။ပ။ဒဒ္ဒူလဘက္ခာပိ=သားရေဖတ် အစအနကို စားကုန်သည်လည်း။ပ။