## PAGE 537 သော=ထိုအရိယသာဝကသည်။ပး[ဒုကစာပိုဒ် ၁၃-ကြည့်]ဘိက္ခဝေ=တို့၊ တသ္မိံ သမယေ=(ပဌမဈာန်သို့ ရောက်၍နေရာ) ထိုအခါ၌၊ အရိယသာဝကော=သည်၊ ကာလံ= ကွယ်လွန်ခြင်းကို၊ စေ ကရေယျ-အကယ်၍ပြုငြားအံ့။(ဧဝံ သတိ=ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော်) ယေန သံယောဇနေနှ=အကြင် သံယောဇဉ်နှင့်။ သံယုတ္တော=ယှဉ်တွဲနေသော၊ အရိယသာဝကော=သည်၊ ပုန=နောက်ထပ်တဖန်၊ ဣမံ လောကံ-ဤကာမ ဘုံသို့၊ အာဂစ္ဆေယျ=ပဋိသန္ဓေတည်နေလာရာ၏။တံ သံယောဇနံ=ထိုသံယောဇဉ်သည်၊(ဤကာမဘုံသို့ ပဋိသန္ဓေတည်နေ လာကြောင်းဖြစ်သော ထိုသြရမ္ဘာဂိယ သံယောဇဉ်နှင့်တကွ ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယ သံယောဇဉ်သည်)နတ္ထိ=မရှိ၊ ဣတိ-ဤသို့၊(အဝေါစ=မိန့်တော်မူပြီ)တတိယံ။ ၄-ပရိသာသုတ် ၉၆။ [ဒုကနိပါတ် ပရိသဝဂ် စာပိုဒ် ၄၄၊ ၄၅ တို့၌ မပါသော ဝါကျတို့ကိုသာ အနက်ရေးမည်] ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ယသ္မိံ သမယေ=အကြင်အခါ၌၊ ဘိက္ခု=တို့သည်။ပ။ဝိဟရန္တိ=၏၊ ဘိက္ခဝေ-တို့၊ တသ္မိံ' သမယေ=(ညီညီ ညွတ်ညွတ် နေထိုင်ကြရာ)ထိုအခါ၌၊ ဘိက္ခု=တို့သည်၊ ဗဟုံ=များစွာသော၊ ပုညံ=ကုသိုလ်ကို၊ ပသန္တိ=ဖြစ်ပွားစေကုန်၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ တသ္မိံ သမယေ=ထိုအခါ၌၊ ဘိက္ခု=တို့သည်၊ စေတောဝိမုတ္တိယာ=ဆန့်ကျင်ဘက် အကုသိုလ်တို့မှ စိတ်၏လွတ်ကင်းကြောင်းဖြစ်သော၊ မုဒိတာယ-(အပ္ပနာသို့ ရောက်သော)မုဒိတာဖြင့်၊ ဗြဟ္မ=မြတ်သော။ ဝိဟာရံ=နေထိုင်ခြင်းကို။ဝါ- နေထိုင်ခြင်းဖြင့်၊ ဝိဟရန္တိ=နေထိုင်ကြကုန်၏။ ဤနည်း၌ ယဒိဒံ အနက်မရှိ။တနည်း-ဘိက္ခဝေ=တို့၊တသ္မိံ သမယေ=၌၊ စေတောဝိမုတ္တိ=သော၊ ယဒိဒံ(ယာ အယံ)မုဒိတာ=အကြင်အပ္ပနာသို့ ရောက်သော မုဒိတာသည်။(အတ္ထိ-ရှိ၏)စေတောဝိမုတ္တိယာ=သော၊ တာယ မုဒိတာယ=ထိုအပ္ပနာသို့ရောက်သော မုဒိတာဖြင့်၊ ဘိက္ခု=ရဟန်းတို့သည်၊ ဗြဟ္မ=မြတ်သော၊ ဝိဟာရံ=နေထိုင်ခြင်းကို၊ ဝါ=နေထိုင်ခြင်းဖြင့်၊ ဝိဟရန္တိ= နေထိုင်ကြကုန်၏]။ ပမုဒိတဿ=ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်သောသူမှာ၊ ပီတိ=(ငါးမျိုးသော) ပီတိသည်၊ ဇာယတိ=ဖြစ်၏။ပီတိမန္တဿ=ပိတိဖြင့် ရွှင်လန်းနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသောသူ၏ ကာယော=ရူပကာယ, နာမကာယသည်၊ ပဿန္တိတိ= ငြိမ်းအေး၏၊ ပဿဒ္ဓကာယော=ငြိမ်းအေးသော ရူပကာယ, နာမကာယ ရှိသောသူသည်၊ သုခံ=ကာယိက စေတသိကသုခနှစ်မျိုးကို၊ ဝေဒိယတိ’ခံစား၏၊ သုခိနော=သုခရှိသူသည်၊ စိတ္တံ-စိတ်ကို၊ သမာဓိယတိ=အာရုံ၌ကောင်းမွန် တည်တံ့စွာ ထားအပ်ထားနိုင်၏ ။ ## PAGE 538 ဘိက္ခဝေ=တို့၊ သေယျထာပိ=ကား၊ ဥပရိပဗ္ဗတေ=တောင်၏အထက်၌၊ ဝါ=တောင်ပေါ်၌၊ ထုလ္လဖူသိတကေ=ကြီးသောမိုးပေါက်ရှိသောတူလ=ထုလ္လ= ကြီးသော]ဒေဝေ-မိုးသည်၊ ဝဿန္တေ =ရွာလသော်၊ တံ ဥဒကံ=ထိုမိုးရေသည်၊ ယထာနိစ္စံ=အကြင်အကြင် အနိမ့်ပိုင်းအရပ်သို့၊ ဝါ=နိမ့်ရာနိမ့်ရာ အရပ်တိုင်း သို့၊ ပဝတ္တမာနံ=စီးဆင်းလျက်၊ ပဗ္ဗတ+ကရ+ပဒရ+သာခါ= တောင်ပေါ်နှင့်+ ရေအယဉ်တိုက်စား ထွင်းဖေါက်ထားအပ်သော တောင်ဝှမ်းမြစ်ကွေ့+ ကွဲအက်သောမြေကြီး+မြောင်းငယ်လက်တက်တို့ကို၊ ပရိပူရေတိ=ပြည့်စေ၏၊ ကေန ဥဒကေန ဒရော ဒါရိတောတိ ကန္ဒရော= ရေတိုက်စားထွင်းဖေါက် အပ်သော တောင်ဝှမ်းမြစ်ကွေ့။“ပဒရ=ရေဝဲမြစ်” ဟုသော်လည်း ဋီကာအတိုင်း အနက်ဆိုနိုင်သေး၏။] ပဗ္ဗတ, ကန္ဒရ, ပဒရ, သာခါ=တို့သည်၊ ပရိပူရာ= ပြည့်ကုန်သည်၊(ဟုတွာ=ဖြစ်ကြ၍)ကုသောဗေ=တွင်းငယ်ကျင်းငယ် တို့ကို၊ ပရိပူရေန္တိ=ပြည့်စေကုန်၏၊ ကုသောမ္ဘာ=တွင်းငယ်ကျင်းငယ်တို့သည်၊ ပရိပူရာ ပြည့်ကုန်သည်၊ (ဟုတွာ=၍)မဟာသောဗေ=တွင်းကြီးကျင်းကြီးတို့ကို။ပ။ကုန္န ဒိယော=မြစ်ငယ်တို့ကို။ပ။ကုန္နဒိယော=မြစ်ငယ်တို့သည်၊ ပရိပူရာ(ဟုတွာ) မဟာနဒိယော=မြစ်ကြီးတို့ကိုပ၊သမုဒ္ဒ=သမုဒ္ဒရာကို၊ ပရိပူရေန္တိ=၏၊ ဘိက္ခဝေ= တို့၊ ဧဝမေဝံ-ဤအတူပင်။ပ။စတုတ္ထ။ ၅-ပဌမအာဇာနီယသုတ် ၉၇။ ဘိက္ခဝေ-တို့၊ တီဟိ-သုံးပါးကုန်သော၊ အင်္ဂေဟိ-ဂုဏ်အင်္ဂါ တို့နှင့်။သမန္နာဂတော=ပြည့်စုံသော၊ ရညော=မင်း၏၊ဘဒြာ=ကောင်းသော၊ အဿာဇာနီယော=မြင်းအာဇာနည်သည်။ဝါ=အကြောင်းဟုတ်သည်, အကြောင်း မဟုတ်သည်ကိုသိသော မြင်းလိမ္မာသည်၊ ကာရဏာ ကာရဏံ အာဇာနာတီတိ အာဇာနီယော]ရာဇာရဟော=မင်းအား ထိုက်တန်သည်၊ ရာဇဘောဂေါ=မင်း၏ အသုံးအဆောင်သည်၊ ဝါ=မင်း၏အသုံးတော်ခံသည်၊ ဟောတိ-၏၊ ရညော= မင်း၏၊ အင်္ဂန္တေ ဝ(အင်္ဂ +ဣတိ+ဧဝ)=ခြေလက်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းနှင့်တူ၏ ဟူ၍သာလျှင်၊ ဝါ=စစ်မက်အင်္ဂါဟူ၍သာလျှင်၊ သင်္ချေ=ထည့်သွင်းရေတွက် အပ်သည် အဖြစ်သို့၊ ဝါ=ခေါ်ဆိုအပ်သည်အဖြစ်သို့၊ ဂစ္ဆတိ-ရောက်၏။ ကတမေဟိ=အဘယ်မည်ကုန်သော၊ တီဟိ=သုံးပါးကုန်သော၊ (အင်္ဂေဟိ=တို့နှင့်၊ သမန္နာဂတော=သော၊ ရညော=၏၊ ဘဒြော။ပ။သင်္ချာ= သို့၊ ဂစ္ဆတိ=ရောက်သနည်းဟူမူ)ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊ ရညော= ၏၊ ဘခြော=ကောင်းသော၊ အဿာဇာနီယော-သည်၊ ဝဏ္ဏသမ္ပန္နော ## PAGE 539 စ=ကိုယ်ခန္ဓာ အရောင်အဆင်းနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်းကောင်း၊ ဗလသမ္ပန္နော့စ= ကိုယ်ခန္ဓာခွန်အားနှင့်ပြည့်စုံသည်လည်းကောင်း၊ ဇဝသမ္ပန္နော စ=ကိုယ်၏ အရှိန်အဟုန်နှင့် ပြည့်စုံသည်လည်းကောင်း၊ ဟောတိ-၏။ဘိက္ခဝေ=တို့၊ တီဟိ=ကုန် သော၊ ဣမေဟိ အင်္ဂေဟိ=ဤဂုဏ်အင်္ဂါတို့နှင့်၊ပ၊ဂစ္ဆတိ-၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဧဝမေဝံ=ဤအတူပင်၊ တီဟိ=ကုန်သော၊ ဓမ္မေဟိ= တရားတို့နှင့်၊ သမန္နာဂတော=သော၊ ဘိက္ခု=သည်၊ အာဟုနေယျော=လေးစား ----မူထိုက်သည်လည်းကောင်း၊စာပိုဒ်(၇၁)ဥပေါသထသုတ်ကြည့်] ပါဟုနေယျော-ဝေးနယ်-----ငှါသင့်လျော်သည်လည်းကောင်း။ပ။ ပုညက္ခေတ္တံ= တော်မူသည်လည်းကောင်း၊ ဟောတိ=၏၊ ကတမေဟိ=ကုန်သော၊ တီဟိ=ကုန်သော၊ (ဓမ္မေဟိ=တို့နှင့်၊ သမန္နာဂတော=သော၊ ဘိက္ခု။ပ။ ပုညက္ခေတ္တံ=သည်လည်းကောင်း၊ ဟောတိ= ဖြစ်သနည်းဟူမူ)ဘိက္ခဝေ-တို့၊ ဣဓ=ဤသာသနာတော်၌၊ ဘိက္ခု=သည်၊ ဝဏ္ဏသမ္ပန္နော စ=ဂုဏ်အဆင်းနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်းကောင်း၊ ဗလသမ္ပန္နော စ=ဝီရိယခွန်အားနှင့် ပြည့်စုံသည် လည်းကောင်း၊ ဇဝသမ္ပန္နော စ=ဉာဏ်အရှိန်အဟုန်နှင့် ပြည်စုံသည် လည်းကောင်း၊ ဟောတိ=၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ကထဉ္စ=အဘယ်သို့လျှင်၊ ဘိက္ခု-သည်၊ ဝဏ္ဏသမ္ပန္နော= ဂုဏ်အဆင်းနှင့် ပြည့်စုံသည်၊ ဟောတိ=နည်း၊ [ထို့နောက် ဒုက စာပိုဒ် ၃၇-နှင့် ဤတိက စာပိုဒ် ၁၂၊ ၂၀- ကြည့်]။။ဧဝံခေါ=ဤသို့လျှင်။ ၈-ပေါတ္ထကသုတ် ၁ဝဝ။ ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို့၊ နဝေါ=ရက်သစ်စဖြစ်သော၊ ပေါတ္ထကောပိ= လျှော်ချည် အဝတ်သည်လည်း၊ ဒုဗ္ဗဏ္ဏော စ = ဖေါက်ပြန်ချွတ်ယွင်းသော အဆင်းရှိသည်လည်းကောင်း၊ ဝါ=အဆင်းမလှသည်လည်းကောင်း၊ ဒုက္ခသခဲ့သော အခံခက်သော အတွေ့ရှိသည်လည်းကောင်း၊ ဝါ= ကြမ်းတမ်းသော အတွေ့ရှိသည်လည်းကောင်း၊ ဒုက္ခေန ခမိတဗ္ဗောတိ ဒုက္ခော။ ဒု+ခမု+က္ရွိ]အပ္ပာ စ=အဘိုးအနည်းငယ်သာ ထိုက်တန်သည် လည်းကောင်း၊ ဟောတိ၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ မဇ္ဈိမော=မဟောင်းမသစ် အလယ်အလတ် ဖြစ်သော၊ ဝါ=အသုံးပြုခဲ့ရာ အလယ်ပိုင်း အချိန်အခါ၌ ဖြစ်သောမဇ္ဈေ ပရိဘောဂကာလေ ပဝတ္တော မဇ္ဈိမောပေါတ္ထကောပိ= သည်လည်း။ပ။ ဇိဏ္ဏော-အသုံးပြု၍ဟောင်းနွမ်းသေားပ။ဘိက္ခဝေ=တို့၊ စိတ္တံ=ဟောင်းနွမ်း သော၊ ပေါတ္ထကမ္ပိ=ကိုလည်း၊ ဥက္ကလိပရိမဇ္ဇနံ ဝါးထမင်းအိုး ပွတ်သုတ်, လက်နှီးစုတ်ကိုလည်း၊ ကရောန္တိ=ပြုကြကုန်၏၊ သင်္ကာရကူဋေ ဝါ=အမှိုက်ပုံ၌သော်လည်း၊ ... နံ-ထိုလျှော်ချည်အဝတ်နွမ်းကို၊ ဆန္တိ= စွန့်ပစ်ကုန်၏။