## PAGE 540 ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဧဝမေဝံ=ပင်၊ နဝေါ=ငါးဝါမကြွယ် သီတင်းငယ်ဖြစ်သော ဘိက္ခု=သည်၊ ဒုဿီလော=သီလမရှိသည်၊ ပါပဓမ္မော=ယုတ်မာသော အကျင့်တရားရှိသည်၊ စေပိ ဟောတိ=အကယ်၍မူလည်းဖြစ်အံ့၊(ဧဝံ သတိ-ဤသို့ဖြစ်လသော်)ဣဒံ-ဤသီလမရှိသည်အဖြစ်ကို၊ အဿ= ထိုသီတင်းငယ် ရဟန်း၏၊ ဒုဗ္ဗဏ္ဏတာယ=ဖေါက်ပြန် ချွတ်ယွင်းသော ကိုယ်အဆင်း, ဂုဏ်အဆင်းရှိသည် အဖြစ်ဖြင့်၊ (အဟံ=ငါဘုရားသည်)ဝဒါမိ= ဟောတော်မူ၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ သော ပေါတ္ထကော=ထိုလျှော်ချည်အဝတ်သည်၊ ဒုဗ္ဗဏ္ဏော သေယျထာပိ=အဆင်းမလှသကဲ့သို့၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣမံ ပုဂ္ဂလံ= ဤဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်ကို၊ တထူပမံ=ထိုအဆင်းမလှသော လျှော်ချည်အဝတ်, မချွတ်တူစွာ, ဥပမာရှိ၏ဟူ၍၊ အဟံ=ငါသည်၊ ဝဒါမိ-ဟောတော်မူ၏။ ပန=ဒုက္ခသမ္ဖဿဖြစ်ပုံကား၊ အဿ=ထိုဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်၏၊ ယေ-အကြင် အလုပ်အကျွေး ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေ စသူတို့သည်၊ (ဧတံ-ထိုဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်ကို) သေန္တိ=မှီခိုကုန်၏၊ ဘဇန္တိ=ဆည်းကပ်ကုန်၏၊ ပယိရုပါသန္တိ-သွားလာ ချဉ်းကပ်ကုန်၏။ဒိဋ္ဌာနဂတိ=မိမိတို့တွေ့မြင်အပ်သော ဆရာ့အမူအကျင့်ကို အတုလိုက်ခြင်းသို့၊ အာပတ္တိ=ရောက်ကုန်၏၊ တေသံ=ထိုအလုပ်အကျွေး ဆွေမျိုး မိတ်ဆွေစသူတို့၏၊ တံ-ထိုမှီခိုဆည်းကပ်ခြင်းသည်၊ ဒီဃရတ္တံ=လုံး၊ အဟိတာယ=ငှါ၊ ဒုက္ခာယ=ငှါ၊ ဟောတိ-ဖြစ်၏၊ ဣဒံ=ဤအဟိတ, ဒုက္ခဖြစ်ခြင်းကို၊ အဿ=ထိုဒုဿီလရဟန်း၏၊ ဒုက္ခသမ္မဿတာယ=ကြမ်း တမ်းသော အတွေ့ရှိသည်အဖြစ်ဖြင့်၊(အဟံ-သည်)ဝဒါမိ=၏၊ ဘိက္ခဝေတို့၊ သော ပေါတ္ထကော=သည်၊ ဒုက္ခသမ္ဗုသော သေယျထာပိ=ကြမ်းတမ်းသော အတွေ့ရှိသကဲ့သို့၊ ဣမံ ပုဂ္ဂလံ=ဤဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်ကို၊ တထူပမံ=ထိုအတွေ့ ကြမ်းသော လျှော်ချည်အဝတ်, မချွတ်တူစွာ ဥပမာရှိ၏ဟူ၍၊ အဟံ=ငါသည်။ ဝဒါမိ၏။ ပန=အပ္ပဖြစ်ပုံကား၊ သော=ထိုဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ ယေသံ=အကြင် ဒါယကာတို့၏၊ စီဝရ+ပိဏ္ဍပါတ+သေနာသန+ ဂိလာနပ္ပစ္စယ ဘေသဇ္ဇ ပရိက္ခာရံ=သင်္ကန်း+ဆွမ်း+အိပ်ရာ နေရာ ကျောင်း+လူမမာရောဂါ၏ ဆန့်ကျင် ဘက် ဖြစ်၍ အသက်၏ အကာအကွယ်နှင့် အကြောင်းအဆောက်အဦ ဖြစ်သော ဆေးကို၊ [ဒုကစာပိုဒ် ၂-သုတ်ကြည့်]ပဋိဂ္ဂဏှာတိ=ခံယူ၏။ တေသံ= ထိုဒါယကာတို့၏၊ တံ=ထိုအလှူဒါနသည်၊ မဟပ္ဖလံ=များသော တမလွန် အကျိုးရှိသည်၊ န ဟောတိ=မဖြစ်၊ မဟာနိသံသံ=များသော တမလွန်အကျိုးဆက် အာနိသင်ရှိသည်။န ဟောတိ=မဖြစ်၊ ဣဒံ=ဤများသော တမလွန်အကျိုး အာနိသင် မရှိသည်အဖြစ်ကို၊ အဿ-ထိုဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်၏၊ ## PAGE 541 အပ္ပဂ္ဃတာယအဘိုးအနည်းငယ်သာ ထိုက်တန်သည်အဖြစ်ဖြင့်၊ ဝဒါမိ=၏။ပ။ အပ္ပဂ္ဂေါ သေယျထာပိ-အဘိုးအနည်းငယ်သာ ထိုက်တန်သကဲ့သို့။ပ။တထူပမံ= ထိုတန်ဘိုးနည်းသော လျှော်ချည်အဝတ်, မချွတ်တူစွာ ဥပမာရှိ၏ ဟူ၍၊ အဟံ=သည်၊ ဝဒါမိ=၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ မဇ္ဈိမော=(ငါးဝါစပျိုး, ကိုးဝါတိုင်မှတ်) သီတင်းလတ်ဖြစ်သော၊ ဘိက္ခု=ရဟန်းသည်။ဒုဿိလော=သည်၊ ပါပဓမ္မော= သည်၊ စေပိ ဟောတိ=အံ့။ပ။ထေရော=(ဆယ်ဝါပြည့်မှီ) ထေရ်ဖြစ်သော။ပ။(ဧဝံ သတိ-သော်)' ဣဒံ-ဤသီလမရှိသည်အဖြစ်ကို။အဿ= ထိုထေရ်ဖြစ်သော ရဟန်း၏ ။ဒုဗ္ဗဏ္ဏတာယ။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ စ=ဤမျှမကသေး၊ ဧဝရူပေါ=ဤသီလမရှိခြင်းသဘော ရှိသော၊ ထေရော=ထေရ်ဖြစ်သော၊ အယံ ဘိက္ခု=ဤရဟန်းသည်၊ သံဃမဇ္ဈေး= သံဃအလယ်၌၊ ဘဏတိ=စကားပြော့ငြားအံ့၊ တံ ဧနံ=ထိုထေရ်ရဟန်းကို၊ ဘိက္ခု=အခြားရဟန်းတို့သည်၊ ဧဝံ=ဤသို့၊ အာဟံသု=ပြောဆိုကြကုန်၏၊ (ကိန္တိ-အဘယ်သို့၊ အာဟံသု-ပြောဆိုကြကုန်သနည်းဟူမူ)ဗာလဿ= နားမလည်သူဖြစ်သော၊ အဗျတ္တဿ=မလိမ္မာ မနှံ့စပ် မပါးနပ်သော၊ တုယှံ= သင့်အား၊ကိန္ဒူခေါ်၌စပ်]ဝါ=သင်၏၊ ဝါ=သင်သည်၊[ဘဏိတေန ၌စပ်]ဘဏိ တေန=ပြောဆိုအပ်သောစကားဖြင့်၊ ဝါ=စကားပြောဆိုနေခြင်းဖြင့်၊ ကိ န္ဒူခေါ= အဘယ်အကျိုးရှိမည်နည်း၊ တွမ္ပိ=သင်လိုလူကပင်လျက်လည်း၊ ဘဏိတဗ္ဗ= စကားပြောဆိုသင့်၏ဟူ၍။ မညသိ နာမ=မှတ်ထင်နေလေဘိ၏၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (အာဟံသု=ပြောဆိုကြကုန်၏)။ သော=ထိုရဟန်းသည်၊ ကုပ်တော= စိတ်ဆိုးသည်၊ အနတ္တမနော=မိမိပင်ကိုယ်စိတ်ကောင်းမရှိသည်၊ ဝါ=စိတ်မချမ်း သာသည်၊(ဟုတွာ=ဖြစ်၍)သင်္ကာရကူဋေး၌၊ နံ ပေါတ္ထကံ=ထိုလျှော်ချည် အဝတ်ကို၊ ဥက္ခိပတိ ဣဝ=စွန့်ပစ်သကဲ့သို့ သင်္ကာရကူငေ္ဝ+ ဣဝါတထာ= ထို့အတူ၊ ယထာရူပါယ=အကြင်သို့သဘောရှိသော၊ ဝါစာယ=စကားကြောင့်၊ သံယော=သံဃာသည်၊ တံ=ထိုရဟန်းကို၊ ဥက္ခိပတိ=(ဥက္ခေပနီယကံဖြင့်) စွန့်ပစ်ကြဉ်ဖယ်၏၊ တထာရူပိ=ထိုသို့သဘောရှိသော(ထိုသို့ ဥက္ခေပနီယကံဖြင့် စွန့်ပစ်ကြဉ်ဖယ် ခံရကြောင်းဖြစ်သော)ဝါစံ=စကားကို၊ နိစ္ဆာရေတိ=ပြောဆို၏။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ နဝံ=ရက်သစ်စဖြစ်သော၊ ကာသိကံ=ကာသိတိုင်း၌ ဖြစ်သော၊ ဝတ္တံပိ=အဝတ်သည်လည်း၊ ဝဏ္ဏဝန္တစ္စေဝ=တင့်တယ်လှပသော အဆင်းရှိသည်လည်းကောင်း၊ သုခသမ္ဖဿဉ္ဇ-ကောင်းသော အတွေ့ရှိသည် လည်းကောင်း၊ မဟာ-အဘိုးများစွာ ထိုက်တန်သည်လည်းကောင်း၊ ဟောတိ= ၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ မဇ္ဈိမံ=မဟောင်း မသစ် အလယ်အလတ်ဖြစ်သော။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဖိတ္တံ=ဟောင်းနွမ်းသော၊ ကာသိကံ=သော၊ ဝတ္ထုပိ=သည်လည်း၊ ## PAGE 542 ဝဏ္ဏဝန္တေဝ။ပ။ ဝတ္ထုပိ=အဝတ်ကိုလည်း၊ ရတနပလိဝေဌနံ ဝါ=ရွှေ ငွေ စသော ရတနာ့ကို ထုပ်ချည်ရစ်ပတ်ကြောင်း ပုဝါ(ရတနာထုပ်ပုဝါ) ကိုသော်လည်း၊ကရောန္တိ=ပြုကြကုန်၏၊ ဂန္ဓကရဏ္ဍကေ ဝါနံ့သာကြုတ်၌ သော်လည်း၊ နံ=ထိုကာသိတိုင်းဖြစ် အဝတ်ကို၊ ပက္ခပန္တိ=ထည့်ကြကုန်၏။ပ။ သီလဝါ=သီလရှိသည်၊ ကလျာဏဓမ္မော=ကောင်းသော အကျင့်တရား ရှိသည်၊ စေပိ ဟောတိ=အံ့၊(ဧဝံ သတိ=သော်)ဣဒံ=ဤသီလ ရှိသည်အဖြစ်ကို၊ အဿ=ထိုသီတင်းငယ်ရဟန်း၏၊ သုဝဏ္ဏတာယ-တင့်တယ်လှပသော ကိုယ်အဆင်း, ဂုဏ်အဆင်းရှိသည် အဖြစ်ဖြင့်၊ ဝဒါမိ=၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ကာသိကံ=သော၊ တံ ဝတ္ထု=ထိုအဝတ်သည်၊ ဝဏ္ဏဝန္တံ သေယျထာပိ=တင့်တယ် လှပသော အဆင်းရှိသကဲ့သို့၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣမံ ပုဂ္ဂလံ=ဤသီလရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို၊ တထူပမံ=ထိုအဆင်းလှသော ကာသိတိုင်းအဝတ်, မချွတ်တူစွာ ဥပမာရှိ၏ဟူ၍၊ အဟံ-သည်၊ ဝဒါမိ=၏၊ ပန=သုခသမ္ဖဿဖြစ်ပုံကား၊ အဿ ထိုသီလရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏၊ ယေးတို့သည်း(ဧတံ=ထိုသီလရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို)သေဝန္တိ ။ပ။တေသံ=တို့၏၊ တံ=ထိုမှီခိုဆည်းကပ်ခြင်းသည်၊ ဒီဃရတ္တံ-လုံး၊ ဟိတာယ=စီးပွားအလို့ငှါလည်းကောင်း၊ သုခါယ- ချမ်းသာခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ဟောတိ၏၊ ဣဒံ-ဤဟိတသုခဖြစ်ခြင်းကို၊ အဿ-ထိုသီလရှိသော ရဟန်း၏၊ သုခသမ္ဖဿတာယ=ကောင်းသော အတွေ့ရှိသည်အဖြစ်ဖြင့်၊ ဝဒါမိ=၏။ပ။သုခသမ္မဿံ သေယျထာပိ= ကောင်းသောအတွေ့ရှိသကဲ့သို့။ပ။ တထူပမံ=ထိုကောင်းသော အတွေ့ရှိသော ကာသိတိုင်းအဝတ်, မချွတ်တူစွာ ဥပမာရှိ၏ဟူ၍။ပ။ ပနမဟတ္ထဖြစ်ပုံကား၊ သော=ထိုသီလရှိသောပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ ယေသံ= အကြင်ဒါယကာတို့၏။ပမဟပ္ဖလီသည်၊ မဟာနိသံသံ=သည်၊ ဟောတိ=၏၊ ဣဒံ=ဤများသော တမလွန်အကျိုး အာနိသင်ရှိသည်အဖြစ်ကို၊ အဿ=ထိုသိလ ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏၊ မဟဂ္ဂုတာယ=အဘိုးများစွာထိုက်တန်သည် အဖြစ်ဖြင့်၊ ဝဒါမိ-၏။ပ။မဟဒ္ဓံ သေယျထာပိ=ထိုအဘိုးများစွာထိုက်တန်သကဲ့သို့၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ဣမံ ပုဂ္ဂလံ=ဤသီလရှိသောပုဂ္ဂိုလ်ကို၊ တထူပမံ=အဘိုးများစွာ ထိုက်တန် သော ကာသိတိုင်းအဝတ် မချွတ်တူစွာ ဥပမာရှိ၏ ဟူ၍။ပ။ဝေရူပေါ= ဤသို့သီလနှင့် ပြည့်စုံခြင်းသဘောရှိသော။ပ။တမေနံ=(သီလရှိသော) ထိုထေရ်ရဟန်းကို။ဘိက္ခူ - အခြားရဟန်းတို့သည်၊ဧဝံ-ဤသို့၊ အာဟံသုံ ပြောဆိုကြကုန်၏။(ကိန္တိ=အဘယ်သို့၊ အာဟံသု=ပြောဆိုကြ ကုန်သနည်းဟူမူ) အာယသ္မန္တော=အရှင်ဘုရားတို့၊ (တုမှေ=အရှင်တို့သည်) အပ္ပသဒ္ဒါ- ကျယ်လောင်သောအသံမရှိကုန်သည်၊ ဟောထ=ဖြစ်ပါကုန်လော၊ ထေရော=