## PAGE 546 ပြုလုပ်သကဲ့သို့ဖြစ်သော ကိလေသာမရှိဘဲ နေလေ့ရှိသည်၊ ဟောတိ= ဖြစ်၏။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဧဝရူပဿ=သော၊ ပုဂ္ဂလဿ-သည်၊ ဝါ=အား။ပ။ ဟောတိ=၏(ဒုတိယေ-၌)အဏုပိ=လည်း၊ န ခါယတိ=အကျိုးမထင်ပေါ်လား ဗဟုဒေဝ=ကား၊ ကိ=အဘယ်ကြောင့်၊ ခါယတိ=အကျိုးထင်ပေါ်လာတော့ အံ့နည်း။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ သေယျထာပိ=ဥပမာပြရလျှင်ကား၊ ပုရိသော=ယောက်ျား တယောက်သည်၊ လောဏကပလ္လ=ဆားခွက်ကို၊ ပရိတ္တေ=သေးငယ်သော၊ ဥဒကမလ္လကေ=ရေသောက်ခွက်၌၊ ပက္ခိပေယျ=ထည့်ငြားအံ့၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ တံ=ထိုငါပြောဆိုအပ်သော အကြောင်းအရာကို(တုမှေ=သင်တို့သည်)ကိ မညထ=အဘယ်သို့ထင်မြင်ကြကုန်သနည်း၊ ပရိတ္တံ=အနည်းငယ်သော၊ တံ= ဥဒကံ-ထိုရေသည်၊ အမုနာ ကောဏကပလွေန=ထိုဆားခွက်ကြောင့်၊ အပေယျံ= မသောက်နိုင်လောက်သော၊ .. လောဏံ=ဆားငံရည်သည်၊ အဿ အပိန္= ဖြစ်နိုင်ရာပါသလော၊ ဣတိ=ဤသို့၊(အဝေါစ=မေးတော်မူပြီ)ဇဝံ ဘန္တေ = ဆားငံရည်ဖြစ်နိုင်ပါသည် အရှင်ဘုရား၊တံ-ထိုသို့ မသောက်နိုင်သော ဆားငံရည် ဖြစ်သွားခြင်းသည်၊ ကိဿ ဟေတု-အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်းဟူမူ၊ ဘန္တေ=ရား၊ ဟိ=အကြင်ကြောင့်၊ ဥဒကမလ္လကေ=ရေသောက်ခွက်၌၊ ဝါ= ရေသောက်ခွက်ထဲက၊ အဒုံ ဥဒကံ-ထိုရေသည်၊ ပရိတ္တံ=နည်းပါးလှ၏။(ဣတိ= ထို့ကြောင့်)တံ=ထိုအနည်းငယ်သောရေသည်၊ အမုနာ လောဏကပလွေန= ကြောင့်၊ အပေယျ=သော၊ လောဏံ=သည်၊ အဿ=ဖြစ်နိုင်ပါ၏။ ဣတိ- ဤသို့၊ အဝေါစုံ=လျှောက်ကြကုန်ပြီ) ဘိက္ခဝေ=တို့၊ သေယျထာပိ=ကား၊ ပုရိသော=သည်၊ လောဏကပလ္လ= ကို၊ ဂင်္ဂါယ=ဂင်္ဂါမည်သော၊ နဒိယာ=မြစ်၌၊ ပက္ခိပေယျ=ထည့်ရာ၏။ပဂင်္ဂါ= ဂင်္ဂါမည်သော၊ သာ န=ထိုမြစ်သည်၊ အမုနာ လောဏကပလွေန=ကြောင့်၊ အပေယျာ=မသောက်နိုင်သော၊ လောဏာ=ဆားငံရည်သည်၊ အဿ အပိန= လော၊ ဣတိ(အဝေါစ=မေး)ဘန္တေ=ရား၊ ဧတံ=ဤ ဂင်္ဂါမြစ်၏ ဆားငံရည် ဖြစ်ခြင်းသည်၊ နော ဟိ=မသင့်ပါ၊ တံ=ထိုသို့ ဆားငံရည်မဖြစ်နိုင်ခြင်းသည်၊ ကိဿ ဟေတု=ဟူမူ၊ ဘĀ=ရား၊ ဟိ=ကြောင့်၊ ဂင်္ဂါယ=သော၊ နဒိယာ=မြစ်၌၊ အသု ဥဒကက္ခန္ဓာ=ထိုရေထုထယ်သည်၊ မဟာ=ကြီးမားများပြားလှပါ၏၊ (ဣတိ=ထို့ကြောင့်)သော=ထိုရေထုထယ်ကြီးသည်၊ အမုနာ လောဏကပလွေန= ကြောင့်၊ အပေယျော=မသောက်နိုင်သော၊ လောဏော= ဆားငံရည်သည်၊ နအဿ-မဖြစ်နိုင်ပါ၊ ဣတိ-ဤသို့၊(အဝေါစုံ=လျှောက်ကြကုန်ပြီ) [ဣဓေ ကစ္စဿ=ဣဓ+ဧကစ္စဿ။ပ။ - ## PAGE 547 ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=၌၊ ဧကစ္စော-အချို့သောသူသည်၊ အကဟာ ပဏေနပိ=တကျပ်ထက်ဝက် ငါးမူးကို ခိုးယူခြင်းကြောင့်လည်း၊ ဗန္ဓနံ= ချုပ်နှောင်ခံရသူအဖြစ်သို့၊ နိဂစ္ဆတိ=ရောက်၏၊ ကဟာပဏေနပိ= တကျပ်ကိုခိုးယူခြင်းကြောင့်လည်း။ပ။ ကဟာပဏသတေနပိ=ကျပ်တရာကို ခိုးယူခြင်းကြောင့်လည်း၊ ဗန္ဓနံ=သို့၊ နိဂစ္ဆတိ=၏။ပ။ဗန္ဓနံ=သို့၊ န နိဂစ္ဆတိ=မရောက်။ပ။ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ကထံရူပေါ= အဘယ်သို့သဘောရှိသော သူသည် ။ပ။နိဂစ္ဆတိ=ရောက်သနည်း၊ ဧကစ္စော-သည်၊ ဒလိဒ္ဓေါ= လူဆင်းရဲသည်၊ အပ္ပဿကော-နည်းသော ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာရှိသည်။သက= ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာ]အပွဘောဂေါ=နည်းသော စည်းစိမ် အသုံးအဆောင်ရှိသည်၊ ဟောတိ=၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဧဝရူပေါ=ဤသို့သဘောရှိသော လူဆင်းရဲသည်။ပ။ ဧကစ္စာ=သည်၊ အဖော=ဥစ္စာကြွယ်ဝ အစိုးရသည်၊ မဟဒ္ဓနော=များစွာသော ဥစ္စာရှိသည်၊ မဟာဘောဂေါ=များသော စည်းစိမ်အသုံးအဆောင်ရှိသည်၊ ဟောတိ-၏။ပ။ဘိက္ခဝေ=တို့၊• သေယျထာပိ=ကား၊ ဩဋ္ဌိကော ဝါ= သိုးပိုင်ရှင်သည်လည်းကောင်း၊ ဥရတ္တဃာတကော ဝါ=သိုးသတ်သမားသည် လည်းကောင်း၊ ဥရဋ္ဌံ=သိုးကို၊ အဒိန္န=မိမိကမပေးအပ်ဘဲ၊ အာဒိယမာနံ= ခိုးယူသော၊ အစ္စေကစ္စံ-အချို့သောသူခိုးကို၊ ဟန္တု၊ ဝါ=သတ်ခြင်းငှါ သော်လည်းကောင်း၊ ဗဇ္ဇိတံ ဝါ=ချုပ်နှောင်ခြင်းငှါသော်လည်းကောင်း၊ ဇာပေတုံ ဝါ=ဥစ္စာပစ္စည်း ဆုံးရှုံးစေခြင်းငှါသော်လည်းကောင်း၊ ယထာပစ္စယံ= မိမိပြုလုပ်လိုသော အကြောင်းအားလျော်စွာ၊ ကာတုံ ဝါ=ပြုခြင်းငှါ သော်လည်းကောင်း၊ ပဟောတိ=စွမ်းနိုင်၏၊ ဥရဋ္ဌံ=ကို၊ အဒိန္နံ=ဘဲ၊ အာဒိယမာနံ=သော၊ အပွေကစ္စံ = အချို့သောသူခိုးကို၊ ဟန္တ ဝါ-လည်းကောင်း။ပ။ ကာတုံ ဝါ=လည်းကောင်း၊ နပ္ပဟောတိ=မစွမ်းနိုင်၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ သြရမ္ဘိကော ဝါ=သည်လည်းကောင်း၊ ဥရဗ္ဘဃာတကော ဝါ-လည်းကောင်း၊ ဥရË=ကို၊ အဒိန္နံ=ဘဲ၊ အာဒိယမာန်=ခိုးယူသော၊ ကထံရူပ်=အဘယ်သို့သဘောရှိသော သူခိုးကို၊ ဟန္တ ဝါ=သော်လည်းကောင်း၊ ဗဇ္ဇိတုံ ဝါ=လည်းကောင်း။ပ။ ကာတုံ ဝါ လည်းကောင်း၊ ပဟောတိ=စွမ်းနိုင် သနည်း။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ သြရမ္ဘိကော ဝါ-သည်လည်းကောင်း။ပ။ အဒိန္နံ=ဘဲ၊ အာဒိယမာန်=သော၊ ဧဝရူပံ=ဤသို့သဘောရှိသော လူဆင်းရဲ သူခိုးကို၊ ဟန္တ ဝါ=ငှာသော်လည်းကောင်း။ပ။ယထာပစ္စယံ=စွာ၊ ကာတုံ ဝါ- သော်လည်းကောင်း၊ ပဟောတိ=စွမ်းနိုင်၏၊ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=၌၊ ဧကန္နော= သည်၊ အနော=သည်၊ မဟဒ္ဓနော=သည်၊ မဟာဘောဂေါ=သည်၊ ရာဇာ ဝါ=ဘုရင်မင်းသည်လည်းကောင်း၊ ရာဇမဟာမတ္တော ဝါ=မင်း၏ အမတ်ကြီးသည်လည်းကောင်း၊ ဟောတိ-၏၊ ဘိက္ခဝေ= တို့၊ သြရမ္ဘိကော ## PAGE 548 [ဒုတိယ · ဝါ=သည်လည်းကောင်း။ပ။အာဒိယမာန်=ခိုးယူသော၊ ဧဝရူပံ= ဤသို့သဘော ရှိသောမင်းနှင့် အမတ်ကြီးကို၊ ဟန္တ ဝါပ။ ကာတုံ ဝါ=လည်းကောင်း၊ နပ္ပဟောတိ=မစွမ်းနိုင်၊ အညဒတ္ထု=စင်စစ်၊ ပဉ္စလိကောဝ ချီမြှောက်အပ်သော လက်အုပ်ရှိလျက်သာလျှင်၊ ဝါ=လက်အုပ်ချီ၍သာလျှင်၊“မာရိသ=အိုအရှင်သခင်၊ မေ=ကျွန်တော်မျိုး၏၊ ဝါ=အား၊ ဥရ၌ ဝါ=သိုးကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဥရဗ္ဘဓနံ ဝါ= သိုး၏တန်ဖိုးဥစ္စာကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဒေဟိ=ပြန်ပေးတော်မူပါ”ဣတိ- ဤသို့၊ နံ=ထိုသူခိုးကို (မိမိ၏သိုးကို ခိုးယူသော မင်းနှင့် အမတ်ကြီးကို)ယာစတိ= တောင်းပန်နေရ၏။ပ။နာမံ။ ၁ဝ-ပံသုဓောဝကသုတ် ၁ဝ၂။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဇာတရူပဿ=ရွှေ၏၊ သြဠာရိကာ=အကြမ်းစား အကြီးစားဖြစ်ကုန်သော၊ ဥပက္ကိလေသာ=မည်းညစ်ကြောင်း အညစ်အကြေး ဖြစ်ကုန်သော၊ ပံသု, ဝါလုကာ=မြူမှုန့် သဲမှုန့်တို့သည်လည်းကောင်း၊ သက္ခရ,ကဌလာ=ကျောက်စရစ်, အိုးခြမ်းကွဲတို့သည်လည်းကောင်း၊ သန္တိ=ရှိကုန်၏၊ တံ ဇနံ=ထိုမြူမှုန့် သဲမှုန့်စသော အကြမ်းစား အညစ်အကြေးကို၊ ပံသုဓော ဝကော ဝါ=မြူမှုန့်အညစ်အကြေး ဆေးသောဆရာသည် သော်လည်းကောင်း၊ သုဓောဝကန္တေဝါသီဝါ=မြူမှုန့် အညစ်အကြေး ဆေးသော ဆရာ၏ တပည့်သည်သော်လည်းကောင်း၊ ဒေါဏိယံ= ရေလှောင်စည်ပုံး၌၊ အာကိရိတွာ= လောင်းထည့်၍၊ ဓောဝတိ=ဆေးကြော၏၊ သန္ဓောဝတိ=အထပ်ထပ်အခါခါ … ကောင်းစွာဆေးကြော၏၊ နိဒ္ဓေါဝတိ= ပွတ်တိုက်ဆေးကြော၏။ တသ္မိံ=ထိုမြူမှုန့်စသော အကြမ်းစား အညစ်အကြေးကို၊ ပဟီနေ= 'ပယ်ရှားသုတ်သင်အပ်ပြီးလသော်၊ တသ္မိံ=ထိုမြူမှုန့်စသော အကြမ်းစား အညစ်အကြေးကို၊ ဗျရွှေကတေ=ကင်းရှင်းသော အဆုံးသတ် ကိစ္စရှိအောင် ပြုအပ်ပြီးလသော်၊ ဝါ-အပြီးအပြတ် အဆုံးသတ်ပြုအပ်ပြီးလသော်၊ ဇာတရူပဿ=ရွှေ၏၊ မဇ္ဈိမသဟဂတာ-အလယ်အလတ်စား၏ အဖြစ်နှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော၊မဇ္ဈိမဘာဝသဟဂတာ”ပုဒ်မှ ဘာဝပုဒ် အကျေကြံ၊ အလတ်စားအဖြစ်၊ အလတ်စားသဘော]ဝါ အလတ်စား ဖြစ်ကုန်သော၊ ဥပက္ကိလေသာ=ကုန်သော၊ သုခုမသက္ခရာအနစား ကျောက်စရစ်တို့သည် လည်းကောင်း၊ ထူလဝါလုကာ=ကြီးသော သဲမှုန့်တို့သည်လည်းကောင်း၊ သန္တိ=ရှိကုန်၏၊ တမေနံ=ထို ကျောက်စရစ် အနူစသော အလတ်စား အညစ်အကြေးကို ပ။ တသ္မိံ =ထိုကျောက်စရစ် အနုစသော အလတ်စားအညစ်အကြေးကို၊