## PAGE 561

အကြင်ကြောင့်။ပ။အဇ္ဈပေက္ခတိ=၏(တတော=ထို့ကြောင့်)တံ ဇာတရူပံ=သည်၊
မုဒုဉ္ဇ-သည်လည်းကောင်း၊ယခင်သုတ်အတိုင်းဆိုပါ]။ပ။ ဆ=ခြောက်ပါး
ကုန်သော၊ အဘိညာ=အဘိညာဉ်တို့ကိုး ဝိတ္ထာရေတဗ္ဗာ= ချဲ့ထွင်သင့်ကုန်၏၊
ဝါ=ချဲ့ထွင် ဆိုကြရမည်။ပ။ ဣတိ(အဝေါစ=မိန့်တော်မူပြီ) ဧကာဒသမံ=၁၁-
ခုမြောက်သုတ်တည်း။ပ။
ဒုတိယော=နှစ်ခုမြောက်သော၊ ပဏ္ဏာသကော=သုတ် ငါးဆယ်အပေါင်း
အစုသည်၊ သမတ္တော=ပြီးပြီ။

## PAGE 562

တတိယပဏ္ဏာသက
(၁၁) ၁-သမ္ဗောဓဝဂ်
၁-ပုဗ္ဗေဝသမ္ဗောဓသုတ်
= ၁ဝ၄။ ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို့၊ မေ=ငါဘုရားသည်၊ [ သတော၌စပ်] ဝါ
ငါဘုရားမှာ၊ ဧတံ၌စပ်] သမ္ဗောဓာ=အရိယမဂ်ဉာဏ်လေးပါးမှ၊ (ကိုယ်တိုင်
စထွင် မှန်ကန်စွာ သိမြင်ကြောင်းဖြစ်သော အရိယမဂ်ဉာဏ်လေးပါးမှ) ဝါ=
အရိယမဂ်ဉာဏ်လေးပါးသို့ရောက်ရာအခါမှ၊ ပုဗ္ဗေ၀=ရှေး၌ပင်လျှင်၊ အနဘိ
သမ္ဗုဒ္ဓဿ-သစ္စာလေးပါးတရားကို တိုးထွင်းမသိသေးသော၊ ဗောဓိသတ္တဿ
ဧဝ =ဘုရားအလောင်းတော်သည်သာလျှင်၊ သတော-ဖြစ်စဉ်၊ ဝါ-ဖြစ်ခိုက်။
ဧတံ=ဤသို့သော ကြံစည်စဉ်းစားခြင်းသည်၊ အဟောသိ=ဖြစ်ပြီ (ကိန္တိ=
အဘယ်သို့၊ အဟောသိ=ဖြစ်သနည်းဟူမူ) လောကေ=သင်္ခါရလောက၌၊ အဿာ
ဒေါ=သာယာဖွယ်ဟူသည်၊ ကော နုခေါ=အဘယ်နည်း၊ အာဒီနဝေါ=မနှစ်သက်
ဖွယ် အပြစ်ဟူသည်၊ ကော=အဘယ်နည်း၊ နိဿရဏံ=ထွက်ခွာကြောင်းတရား
ဟူသည်၊ ကိ=အဘယ်နည်း၊ အစ္စန္တ ပဟာနဝသေန နိဿရတိ ဧတေနာတိ
နိဿရဏံ။ သံယုတ်ဋီ၊ ဒု၊ ၁၄၇] ဣတိ=ဤသို့ကြံစည်စဉ်းစားခြင်းသည်၊
(အဟောသိ-ဖြစ်ပြီ) ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို့၊ တဿ မယုံ=ထိုငါဘုရားမှာ၊ ဧတံ
=ဤသို့ စဉ်းစားခြင်းသည်၊ အဟောသိ=ဖြစ်ပြီ၊ (ကိန္တိ=အဘယ်သို့ စဉ်းစား
ခြင်းသည်၊ အဟောသိ-ဖြစ်သနည်းဟူမူ)။
၁။ ဗောဓိသတ္တပုဒ် ဝစနတ္ထ။ ။ ဗောဓိသတ္တဿ=ဘုရားအလောင်း
တော်သည်သာလျှင်၊ ဝါ=သစ္စာလေးပါး, အားလုံးသောတရားတို့ကို ဧကန်
သိတော်မူလတ္တံ့ သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သာလျှင်၊ ဗုဇ္ဈိဿတီတိ ဗောဓိ၊ ဗောဓိ စ
သော သတ္တော စာတိ ဗောဓိသတ္တော] ဝါ=မဂ်ဉာဏ်လေးပါး ဗောဓိတရား၌
စွဲမက်တွယ်တာသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သာလျှင်၊ ဗောဓိယံ သတ္တော လဂ္ဂေါတိ
ဗောဓိသတ္တော] ဝါ=တိုးထွင်းမြင်သိ ပညာရှိပုဂ္ဂိုလ်သည်သာလျှင် [ဗောဓိမာ
ပညဝါ သတ္တော ဗောဓိသတ္တော။ ဤနောက်ဆုံးနည်း၌ “ဗောဓိမန္တုသတ္တ”ပုဒ်မှ
မန္တပစ္စည်းကိုချေ]

## PAGE 563

လောကံ=သင်္ခါရလောကကို၊ ပဋိစ္စ=စွဲ၍၊ ယံ သုခံ=(ကိုယ်ချမ်းသာမှ)
အကြင် သုခဝေဒနာသည်လည်းကောင်း၊ ယံ သောမနဿံ=(စိတ်ချမ်းသာမှု)
အကြင်သောမနဿဝေဒနာသည်လည်းကောင်း၊ ဥပ္ပဇ္ဇတိ=ဖြစ်၏၊ အယံ=ဤ
သုခ, သောမနဿသည်၊ လောကေ=သင်္ခါရလောက၌၊ အဿာဒေါ=သာယာဖွယ်
မည်၏။ ယံ(ယေန အာကာရေန)=အကြင် အခြင်းအရာအားဖြင့်၊ လောကော
=သင်္ခါရလောကသည်၊ အနိစ္စော-မမြဲ၊ ဒုက္ခော-ဆင်းရဲ၏။ ဝိပရိဏာမ
ဓမ္မော=(ဇရာမရဏနှစ်မျိုးအားဖြင့်) ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲခြင်းသဘောရှိ၏။
အယံ(အာကာရော)=ဤမမြဲခြင်းစသော အခြင်းအရာသည်၊ လောကေ= သင်္ခါရ
လောက၌၊ အာဒီနဝေါ=မနှစ်သက်ဖွယ် အပြစ်မည်၏၊ လောကေ=၌၊ ယော
ဆန္ဒရာဂဝိနယော=အကြင် လိုချင်တပ်မက်တတ်သော လောဘကို နှိပ်ကွပ်
ဖျက်ဆီးအပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သည်၊ ယံ ဆန္ဒရာဂပ္ပဟာနံ= အကြင်လိုချင်တပ်မက်သော
လောဘကို ပယ်သတ်အပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သည်၊ (အတ္ထိ=ရှိ၏) ဣဒံ=ဤဆန္ဒရာဂကို
နှိပ်ကွပ်ပယ်သတ်ရာ နိဗ္ဗာန်သည်၊ လောကနိဿရဏံ=သင်္ခါရလောကမှ ထွက်ခွာ
ကြောင်းတရားမည်၏၊ အဋ္ဌကထာ၌ “လောကနိဿရဏံ”ဟုပါဌ်ရှိပြီး ပဉ္စမီ
တပ္ပုရိသ်သမာသ်ဖွင့်၏] ဣတိ=ဤသို့စဉ်းစားခြင်းသည်၊ (အဟောသိ=ဖြစ်ပြီ)။
..
ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို့၊ ယာဝကီဝဉ္စ=အကြင်မျှလောက်သော ကာလ
ပတ်လုံး၊ အဟံ-ငါသည်၊ ဧဝံ=ဤသို့ ဟောတော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း၊ လောကဿ
=သင်္ခါရလောက၏၊ အဿာဒံ=သာယာဖွယ်ကို၊ အဿာဒတော စ=သာယာ
ဖွယ်၏ အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အာဒီနဝံ=အပြစ်ကို၊ အာဒီနဝတော စ
=အပြစ်၏ အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ (အပြစ်အနေအားဖြင့်လည်းကောင်း)
နိဿရဏံ=ထွက်ခွာကြောင်း နိဗ္ဗာန်ကို၊ နိဿရဏတော စ=ထွက်ခွာကြောင်း၏
အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ယာဘူတံ=ဟုတ်မှန်စွာ၊ နု အဗ္ဘညာသိ =ထူးခြား
သော အရိယမဂ်ဉာဏ်ဖြင့် မသိရသေး၊ ဘိက္ခဝေး=တို့၊ တာဝ= ထိုမသိရသေးသမျှ
ကာလပတ်လုံး၊ အဟံ=ငါသည်၊ သဒေဝကေ=အောက်ကာမာဝစရ နတ်ပြည်
ငါးထပ်ရှိ နတ်အပေါင်းနှင့်လည်းတကွဖြစ်သော၊ စာပိုဒ် (၆၄) ဝေနာဂရ
သုတ်၌လည်းကြည့်] သမာရကေ-မာရ်မင်းအမှူးထား, ဝသဝတ္တီဘုံသား နတ်
အပေါင်းနှင့်လည်းတကွဖြစ်သော၊ သဗြဟ္မကေ=နှစ်ဆယ်သော ဗြဟ္မာအပေါင်း
နှင့်လည်းတကွဖြစ်သော လောကေ-ဩကာသ လောက၌လည်းကောင်း။
သဿမဏဗြာဟ္မဏိယာ-သမဏ, ဗြာဟ္မဏတို့နှင့်လည်းတကွဖြစ်
သော၊ ဝါ=ဤသာသနာတော်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ရဟန်း, ပုဏ္ဏား၊