## PAGE 564 အင်္ဂုတ္ထိုရ်ပါဠိတော်နိဿယ(တိက) မကောင်းမှုတို့ကို ငြိမ်းစေပြီးသော ရဟန္တာ, မကောင်းမှုတို့ကို ပယ်ရှားဖျော သွားစေပြီးသော သူတော်ကောင်းတို့နှင့်လည်းတကွဖြစ်သော၊ သဒေဝ မနုဿာယ သမ္မုတိနတ်တည်းဟူသော လူမင်း,ထိုလူမင်းနှင့်သမဏဗြာဟ္မဏတို့မှ ကြွင်း ကျန်သော လူတို့နှင့်လည်းတကွဖြစ်သော၊ ပဇာယ=သတ္တဝါအပေါင်း၌လည်း ကောင်း၊ အနုတ္တရံ=မိမိထက် သာလွန်မြင့်မြတ်သော တရားမရှိသော၊ ဝါ=အမြတ် ဆုံးတရား ဖြစ်သော၊ သမ္မာသမ္ဗောဓိ” အမှန်ချည်းသာ ဆရာမရှိ ကိုယ်တိုင် သိသော အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်, သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ကို၊ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ=ထိုးထွင်း သိတော်မူပြီ၊ ဝါ=ရတော်မူပြီ၊ ဣတိ=ဤသို့၊ နေဝ ပစ္စညာသိ ဝန်ခံတော်မမူသေး။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ယတော စ=အကြင်အခါ၌ကား၊ အဟံ=ငါသည်၊ ဧဝံ =တိုင်းပ။ အဗ္ဘညာသိ=ထူးခြားသော အရိယမဂ်ဉာဏ်ဖြင့် သိတော်မူပြီ၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အထ=သိတော်မူရာ ထိုအခါ၌၊ အဟံ-ငါသည်။ပ။ ဣတိ=ဤသို့၊ ပစ္စညာသိ=ဝန်ခံတော်မူပြီ၊ ပန=ထိုမှတပါး၊ မေ-ငါဘုရားမှာ၊ ဒဿနံ=ရရှိပြီး တရားထူးတို့ကို ဟုတ်မှန်စွာ သိမြင်နိုင်သော၊ ဉာဏဉ္စ=ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ် သည်လည်း၊ ဝါ=ပြန်၍ဆင်ခြင်သိမြင်သော ဉာဏ်သည်လည်း၊ ဥဒပါဒိ=ဖြစ်ပြီ၊ (ကိန္တိ=အဘယ်သို့၊ ဥဒပါဒိ=ဖြစ်သနည်းဟူမူ)မေ-ငါ၏၊ ဝိမုတ္တိ= အရဟတ္တ ဖိုလ်ဝိမုတ္တိသည်၊ အကုပ္ပါ=ဆန့်ကျင်ဘက်ကိလေသာတို့က မပျက်စီးစေနိုင်သည် ဝါ=ဆန့်ကျင်ဘက်ကိလေသာတို့ကြောင့် မပျက်စီးသည်၊ (ဟောတိ =ဖြစ်၏) [ပဋိပက္ခေဟိ နကောပေတဗ္ဗာ နကုပ္ပတိတိ ဝါ အကုပ္ပါ] အယံ=ဤယခု ဘဝသည်၊ အန္တိမာ-နောက်ဆုံးဖြစ်သော၊ ဇာတိ=ဘဝပေတည်း၊ ဒါနိ=ယခု၊ ပုနဗ္ဘဝေါ နောက်ထပ်ဖြစ်မည့် ဘဝသစ်သည်၊ နတ္ထိ=မရှိတော့ပြီ၊ ဣတိ-ဤသို့၊ (ဥဒပါဒိ=ဖြစ်ပြီ၊ ဣတိ=ဤသို့၊ အဝေါစ=မိန့်တော်မူပြီ) [ဣတိသဒ္ဒါ တလုံး ကျေသည်ဟု ကြံပါ ပဌမံ=ပဌမသုတ်တည်း။ ၂-ပဌမအဿာဒသုတ် ၁၀၅။ ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို့၊ အဟံ=ငါသည်၊ လောကဿ= သင်္ခါရ လောက၏၊ အဿဒပရိယေသနံ=သာယာဖွယ် သုခ, သောမနဿကိုရှာမှီးခြင်း ငှာ၊ အစရိ=ဉာဏ်ဖြင့်လှည့်လည်လာခဲ့ပြီ၊ လောကေ=သင်္ခါရလောက၌၊ ယော အဿာဒေါ=အကြင်သာယာဖွယ် သုခ, သောမနဿသည်၊ (အတ္ထိ-ရှိ၏) တံ အဿာဒံ=ထိုသာယာဖွယ် သုခသောမနဿကို၊ အဇ္ဈဂမံ=ရရှိပြီ၊ လောကေ=၌၊ ## PAGE 565 အဿာဒေါ=သာယာဖွယ်သည်၊ ယာဝတကော=အကြင်မျှလောက်ရှိ၏။ သော =ထိုမျှလောက်ရှိသော သာယာဖွယ်ကို၊ မေ-ငါသည်၊ ပညာယ=ဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာဖြင့်၊ သုဒိဋ္ဌော=ကောင်းစွာတွေ့မြင်အပ်ပြီ။ ဘိက္ခဝေ=တို့။ အဟံ=ငါသည်၊ လောကဿ=၏။ အာဒီနဝပရိယေ သနံ=မမြဲခြင်းစသော အပြစ်ကို ရှာမှီးခြင်းငှါ၊ အစရိ=ပြီး လောကေ=၌၊ ယော အာဒီနဝေါ=အကြင်အပြစ်သည်၊ (အတ္ထိ-ရှိ၏) တံ အာဒီနဝံ=ထိုအပြစ်ကို၊ အဇ္ဈဂ ံ=ပြီ။ပ။ နိဿရဏ ပရိယသနံ=ထွက်ခွာကြောင်း နိဗ္ဗာန်ကိုရှာမှီးခြင်းငှာ ။ပ။ လောကေ-၌၊ ယံ နိဿရဏံ=အကြင်ထွက်ခွာကြောင်း `နိဗ္ဗာန်သည်၊ (အတ္ထိ) တံ နိဿရဏံ=ထိုထွက်ခွာကြောင်းနိဗ္ဗာန်ကို၊ အဇ္ဈဂမံ=ပြီ၊ လောကေ=၌၊ နိဿရဏံ=ထွက်ခွာကြောင်းနိဗ္ဗာန်သည်၊ ယာဝတကံ=အကြင်မျှလောက်ရှိ၏။ တံ-ထိုမျှလောက်ရှိသောထွက်ခွာကြောင်း နိဗ္ဗာန်ကို၊ မေ=ငါသည်၊ ပညာယ မဂ်ပညာဖြင့်၊ သုဒိဋ္ဌိ=ကောင်းစွာတွေ့မြင်အပ်ပြီ ။ပ။ ဒုတိယံ=နှစ်ခုမြောက်သုတ် တည်း။ ၃-ဒုတိယအဿာဒသုတ် ၁ဝ၆။ ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို့၊ လောကေ=သင်္ခါရလောက၌၊ အဿာဒေါ =သည်၊ နော စေ အဘဝိဿ=အကယ်၍ မရှိငြားအံ ၊ (ဧဝံ သတိ=ဤသို့မရှိသည် ဖြစ်လသော်) [ဣဒံ အနက်မရှိ] သတ္တာ=သတ္တဝါတို့သည်၊ လောကေ=၌၊ န သာရဇ္ဇေယျုံ=ပြင်းထန်စွာ မတပ်မက်ကုန်ရာ၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ စ ခေါ=ထိုသို့ မဟုတ်မူ၍၊ ယသ္မာ=အကြင့်ကြောင့်၊ လောကေ-၌၊ အဿာဒေါ=သည်၊ (အတ္ထိ=ရှိ၏) တသ္မာ=ထို့ကြောင့်။ပ။သာရန္တိ=ပြင်းထန်စွာ တပ်မက်ကုန်၏။ပ။ န နိဗ္ဗိန္ဒေယျုံ=မငြီးငွေ့ကုန်ရာ။ပ။ နိဗ္ဗန္တိ=ငြီးငွေ့ ကုန်၏။ပ။ လောကမှာ=သင်္ခါရ လောကမှ၊ န နိဿရေယျံ-မထွက်ခွာကုန်ရာ။ပ။ နိဿရန္တိ=ထွက်ခွာကုန်၏။ပ။ နအဖွဲ့ညာသုံ=ထူးခြားသော အရိယမဂ်ဉာဏ်ဖြင့် မသိကြသေးကုန်။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ တာဝ=ထိုမသိကြသေးသမျှကာလပတ်လုံး၊ သတ္တာ= သတ္တဝါတို့သည်၊ သဒေဝကာ=အောက်ကာမာဝစရနတ်ပြည်ငါးထပ်ရှိနတ် အပေါင်းနှင့်လည်းတကွဖြစ်သော၊ သမာရကာ=သော၊ သဗြဟ္မကာ=သော၊ လောကာ=ဩကာသလောကမှလည်းကောင်း ။ပ။ ပဇာယ=မှလည်းကောင်း၊ နေဝ နိဿဇ္ဇာ=မထွက်ခွာနိုင်ကြသေးကုန်။ နေဝ ပိသံယုတ္တာ=မခွဲခွာနိုင်ကြ ## PAGE 566 သေးကုန်၊ နေဝဝိပ္ပမုတ္တာ=မလွတ်မြောက်နိုင်ကြသေးကုန်၊ ဝိမရိယာဒီကတေန ဝဋ်ဒုက္ခ,ကိလေသာ နှစ်ဖြာသော အပိုင်းအကန့် မရှိအောင် ပြုအပ်ပြီးသော၊ စေတသာစိတ်ဖြင့်၊ နေဝ ဝိဟရိ’သု=မနေကြရသေးကုန်။ပ။ အဖွဲ့ညာသုံ= ထူးခြားသော အရိယမဂ်ဉာဏ်ဖြင့် သိကြကုန်ပြီ၊ ဘိက္ခဝေတို့၊ အထ=သိကြရာ ထိုအခါ၌၊ သတ္တာ=သတ္တဝါတို့သည်။ပ။ပဇာယ=မှလည်းကောင်း၊ နိဿဋာ= ထွက်ခွာကြရကုန်ပြီ၊ ဝိသံယုတ္တာ=ခွဲခွာကြရကုန်ပြီ၊ ၀ိပ္ပမုတ္တာ=လွတ်မြောက်ကြ ရကုန်ပြီး။ပ။ ဝိဟရန္တိ=နေကြရကုန်၏၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစမိန့်တော်မူပြီ) တတိယံ=သုံးခုမြောက်သုတ်တည်း။ ၄-သမဏဗြာဟ္မဏသုတ် ၁ဝ၇။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ယေ ကေစိ=အမှတ်မထား တပါးပါးကုန်သော၊ သမဏာ ဝါ-သမဏမည်သူတို့သည်လည်းကောင်း၊ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ=ဗြာဟ္မဏ မည်သူတို့သည်လည်းကောင်း ။ပ။ နပ္ပဇာနန္တိ=မသိကြကုန်၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ တေ သမဏာ ဝါ=ထိုသမဏမည်သူတို့ကိုလည်းကောင်း။ တေ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ=ထိုဗြာဟ္မဏမည်သူ တို့ကိုလည်းကောင်း၊ မေ=ငါဘုရား၏၊ သမဏေသု ဝါသမဏ သူတော်ကောင်းတို့၌လည်း၊ ဝါ=ကိလေသာတို့ကို ငြိမ်းစေတတ်သော ရဟန်းတို့၌လည်း၊ န သမဏသမ္မတာ သမဏ သူတော်ကောင်းဟု မခေါ်ဝေါ် မသမုတ်အပ်ကုန်၊ ဗြာဟ္မဏေသု ဝါ=ဗြာဟ္မဏ သူတော်ကောင်းတို့၌လည်း၊ ဝါ=မကောင်းမှုတို့ကို ပယ်ရှားမျောသွားစေတတ်သော သူတော်ကောင်းတို့၌ လည်း၊ န ဗြာဟ္မဏသမ္မတာ=ဗြာဟ္မဏ သူတော်ကောင်းဟု မသမုတ်အပ်ကုန်။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ စ ပန=ထိုမျှမကသေး တေ အာယသ္မန္တော= ထိုအရှင် တို့သည်၊ သာမညတ္တံ ဝါ=သာမညမည်သော အရိယမဂ်လေးပါး တရားထူးဖြင့် ၁။ ဝိမရိယာဒီကတေန။ ။ မရိယာဒါ=အပိုင်းအကန့် (ဝဋ်ဆင်းရဲအပိုင်း အကန့်နှင့် ကိလေသာအပိုင်းအကန့်) နတ္ထိ မရိယာဒါ ယဿ စိတ္တဿာတိ ဝိမရိယာဒံ=အပိုင်းအကန့်မရှိသောစိတ်။ ကရီယိတ္ထာတိ ကတံ၊ ဝိမရိယာဒံ ကတံ ဝိမရိယာဒီကတံ(အပိုင်းအကန့်မရှိအောင် ပြုအပ်ပြီးသောစိတ်)ဟု ကြပါ၊ ဤသုတ်နှင့် စာသွားချင်း, အဓိပ္ပာယ်ချင်း တူသော နိဒါနဝဂ္ဂသံယုတ် စာပိုဒ် (၁၁၇) နောစေဒသုတ် (နှာ၊ ၃၈၁) ၏ သံယုတ် ဋ္ဌ၊ ဒု၊ ၁၄၄ အဖွင့်နှင့်အညီ ကြံခြင်းဖြစ်၏။ ဤသုတ် ဋ္ဌ၊ ဋီ ၌မူ ဤပုဒ်အဖွင့် ဝါကျမပါ။