## PAGE 579 တည်း၊ တတ္ထ=ထိုအာကိဉ္စညာယတန ဗြဟ္မာတို့၌ run တေသံ ဒေဝါနံ= ထိုအာကိဉ္စညာယတန ဗြဟ္မာတို့၏ ။ပ။ စတုတ္ထ။ ၅-ဝိပတ္တိသမ္ပဒါသုတ် ၁၁၈။ ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို့၊ ဝိပတ္တိယော=ပျက်စီးခြင်းတို့သည်၊ ဣမာ တိသော=ဤသုံးမျိုးတို့တည်း၊ တိဿာ= သုံးမျိုးတို့ဟူသည်၊ ကတမာ= အဘယ်တို့နည်းဟူမူ၊ သီလဝိပတ္တိ=သီလ၏ ပျက်စီးခြင်းလည်းကောင်း၊ စိတ္တ ဝိပတ္တိ-စိတ်၏ ပျက်စီးခြင်းလည်းကောင်း၊ ဒိဋ္ဌိဝိပတ္တိ-အယူ၏ပျက်စီးခြင်း လည်းကောင်းတည်း။ ဝါ=ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော အယူလည်းကောင်း တည်း၊ [“ဝိပ်ပတ္တိ”ဟု မဖတ်နဲ့] ဘိက္ခဝေ=တို့၊ သီလဝိပတ္တိ-သီလ၏ ပျက်စီးခြင်း ဟူသည်၊ ကတမာ စ=အဘယ်နည်း၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊ ဧကစော=အချို့သောသူသည်၊ ပါဏာတိပါတီ=သတ္တဝါ,အသက်ကို သတ်သူ သည်၊ ဝါ=သတ္တဝါ, အသက်ကို လျင်မြန်စွာ လျောကျစေသူသည်၊ [ကျန် အနက်တို့ကို စာပိုဒ်-၇၁-ဥပေါသထသုတ်၌ကြည့်] ဟောတိ=ဖြစ်၏၊ အဒိန္နာ ဒါယီ=ပိုင်ရှင်မပေးအပ်သော သူတပါးပစ္စည်းကို ခိုးယူလုယက်သူသည်၊ ဟောတိ =၏၊ ကာမေသု မိစ္ဆာစာရီ=မေထုန်ကာမအကျင့်တို့၌ ယုတ်မာစွာ ကျင့်သူသည်၊ ဟောတိ=၏၊ မုသာဝါဒီ=မဟုတ်မမှန်သောစကားကို ပြောဆိုသူသည် ။ပ။ ပိသုဏဝါစော=ကုန်းတိုက်စကားကို ပြောဆိုသူသည် အလွယ်အနက် တည်း] ဝါ=ညီညွတ်နေသူတို့ကို စိတ်ဝမ်းကွဲပြားအောင် ပြုတတ်သော ကုန်း တိုက်စကားရှိသူသည်၊ သမဂ္ဂ သတ္တေ ပိသတိ ဝဂ္ဂေ ဘိန္နေ ကရောတီတိ ၁။ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရီ ။ ။ ကာမီယန္တိတိ ကာမာ=(သတ္တဝါတို့) လိုလားတပ်မက်အပ်သော မေထုန်အကျင့်၊ ဝါ=လိုလားတပ်မက်အပ်သော မေထုန်၏တည်ရာ ဖိုမသတ္တဝါများ၊ မိစ္ဆာ လာမကတော စရတီတိ မိစ္ဆာစာရီ =ယုတ်မာစွာ ကျင့်သောသူ၊ ကာမေသု မေထုနသမာစာရေသု မေထုနဝတ္ထုသု ဝါ မိစ္ဆာစာရီ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရီ=မေထုန်ကာမ အကျင့်တို့၌ (ဝါ=မေထုန် အကျင့်၏တည်ရာ ဖိုမသတ္တဝါတို့၌) ယုတ်မာစွာကျင့်သောသူ။ (တနည်း) ဝတ္ထုကာမေသု (ကိလေသကာမေန)စရတီတိ ကာမေသု မိစ္ဆာစာရီ=ဝတ္ထုကာမတို့၌ (ကိလေသာကာမဖြင့်) ယုတ်မာစွာ ကျင့်သောသူ။ “ကာမေသု”၌ သုဝိဘတ်မကျေသော အလုတ္တတပ္ပုရိသ် သမာသ်တည်း။ ## PAGE 580 ပိသုဏာ၊ ပိသုဏာ ဝါစာ အဿာတိ ပိသုဏဝါစော] ဝါ=မိမိကို ချစ်မြတ်နိုး ခံရအောင်, သူတပါးကို အချစ်ဆိတ်သုဉ်း အမုန်းခံရအောင် ပြုကြောင်းဖြစ်သော ကုန်းတိုက်စကားရှိသူသည်၊ ပိယ=ချစ်မြတ်နိုးခံရအောင်+သုည=အချစ် ဆိတ် သုဉ်းအောင်+ ကရဏာ=ပြုကြောင်းဖြစ်သော+ဝါစာ=ကုန်းတိုက်စကား။ ပိယ သုညကရဏ၌ “ယ,ည,က,တို့ကို ချေ၍ ပိသုဏာဟု ရုပ်ပြီး၏] non ဖရုသဝါစော=ကြမ်းတမ်းသောစကားရှိသူသည်၊ ဝါ=မိမိနှင့် သူတပါးကို ကြမ်းတမ်းအောင် ပြုကြောင်း စကားရှိသူသည် WOR သမ္ဖပ္ပလာပီ။ပြိန်ဖျင်းသောစကားကို ပြောဆိုသူသည်၊ အလွယ်ပေးသော အနက်တည်း] ဝါ=စီးပွားချမ်းသာကို ဖျက်ဆီးတတ်သော အနက်အဓိပ္ပာယ် ကင်းမဲ့သော အကြောင်းအရာကို ပြောဆိုသူသည်။ သံ သုခံ ဟိတဉ္စ ဖလ ဝိနာသေတီတိ သပ္ပံ။ သံသဒ္ဒပပဒ, ဖလဓာတ်, ဒွိပစ္စည်း၊ သံသဒ္ဒါသည် ဟိတ, သုခအနက်ကို ဟော၏၊ သမ္မံ (တကယ် အစစ်အမှန် မရှိသော အကြောင်းအရာကို) ပလပတီတိ သမ္ဖပ္ပလာပီ] ဟောတိ=၏၊ ဘိက္ခဝေတို့၊ အယံ=ဤပါဏာတိပါတစသော ခုနစ်ပါးကို၊ သိလဝိပတ္တိ=သီလ၏ ပျက်စီးခြင်း ဟူ၍၊ ဝုစ္စတိ=ခေါ်ဆိုအပ်၏ ။ပ။ အဘိဇ္ဈာလု များသော အဘိဇ္ဈာလောဘရှိသည်၊ ဗျာပန္နစိတ္တော=ဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်သော ဒေါသမူစိတ်ရှိသည်၊ ဟောတိ ၏၊ ဘိက္ခဝေ-တို့၊ အယံ-ဤအဘိဇ္ဈာအားကြီးခြင်း စသည်ကို ပေ။ ဧကစ္စော=သည်၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကော လွဲမှားသောအယူရှိသည်၊ ဝိပရိတဒဿ နော=ဖောက်ပြန်သော အမြင်ရှိသည်၊ ဟောတိ-ဖြစ်၏၊ (ကိန္တိ=အဘယ်သို့၊ ဟောတိ=ဖြစ်သနည်းဟူမူ) ဒိန္နံ=လှူဖွယ်ဝတ္ထုပေးလှူရခြင်း၏ အကျိုးသည်၊ [ဒိန္နပုဒ်ဖြင့် လှူဖွယ်ဝတ္ထုကိုသာ ခေါင်းတပ်ပြထားသော်လည်း ဤ၌ ၎င်းကို ပေးလှူရခြင်း၏ (ဒါနစေတနာ၏) အကျိုးတိုင်အောင် ယူရ၏] ဝါ-ပေးလှူ ကြောင်း ဒါနစေတနာ၏ အကျိုးသည်း နတ္ထိ=မရှိ၊ ယိဋ္ဌိ=ပူဇော်ဖွယ်ပစ္စည်းဝတ္ထု ကို အကြီးအကျယ် ပေးလှူပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးသည်၊ ဝါ=အကြီးအကျယ် ပေးလှူပူဇော်ကြောင်း စေတနာ၏ အကျိုးသည်၊ နတ္ထိ=မရှိ၊ ဟုတံ=ဧည့်သည် တို့အား ကောင်းနိုးရာရာ ပစ္စည်းဝတ္ထုပေးကမ်းပြုစုရခြင်း၏ အကျိုးသည် နတ္ထိ=မရှိ၊ သုကတ, ဒုက္ကဋာနံ=ကောင်းစွာပြုအပ်, မကောင်းသဖြင့် ပြုအပ် ကုန်သော၊ ကမ္မာနံ=ကုသိုလ်ကံ, အကုသိုလ်ကံတို့၏။ ဖလံ=ထပ်ဆင့်တိုးတက် အကျိုးဆက်သည်လည်းကောင်း၊ ဝိပါကော=ကံတူမူရင်း အကျိုးသည်လည်း ကောင်း၊ နတ္ထိ=မရှိ၊ ## PAGE 581 အယံ လောကော=ဤယခုပစ္စုပ္ပန်လောကသည်၊ (ကံတရားဖြင့် ဟို ဘက်ဘဝမှ သေပြီးပြောင်းရွှေ့လာရောက်အပ်သော ဤဘက်ဘဝဟူသည်) နတ္ထိ=မရှိ၊ ပရော လောကော=ဟိုဘက်တမလွန်လောကသည်၊ (ဤဘက်ဘဝမှ သေပြီး၍ ပြောင်းရွှေ့သွား ရမည့် ဟိုဘက်ဘဝဟူသည်) နတ္ထိ=မရှိ၊ မာတာ=အမိ၌ ရိုသေစွာ ပြုစုခြင်း, ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူခြင်း၏ ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးသည်၊ နတ္ထိ။ ပိတာ=အဘ၌ ရိုသေ, မရိုသေ ပြုကျင့်ခြင်း၏ ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးသည်၊ နတ္ထိ။ သြပပါတိကာ=သေပြီးမှနောက်, ကပ်ရောက်ဖြစ်ပေါ်လာကုန်သော၊ သတ္တာ=သတ္တဝါတို့သည်၊ နတ္ထိ=မရှိကုန်၊ ဤသုတ်ဋီကာ၌ န စဝနပုဗ္ဗကောဟု ပါဌ်ပျက်၏။ အခြားဋီကာများအတိုင်း န စဝိတွာ အာဂမနပုဗ္ဗကော ဟု ရှိရ မည်။ ပုရိမဘဝတော ပစ္ဆိမဘဝေ ဥပပတနှံ့ ဥပပါတော၊ သော ယေသံ သီလန္တိ သြပပါတိကာ(ရှေးဘဝမှ နောက်ဘဝ၌ ဆက်စပ်ဖြစ်ခြင်း အလေ့ ရှိကုန်သော) ဟုဝိဂြိုဟ်ပြု။ ဓမ္မသင်္ဂဏီ မူလဋီကာ ။၁၇၆။] ယေ (သမဏ, ဗြာဟ္မဏာ)=အကြင်ရဟန်း, သူတော်ကောင်းတို့သည်၊ ဣမဉ္စ လောကံ=ဤယခုမျက်မြင်လောကကို လည်းကောင်း၊ ပရဉ္စ လောကံ= အခြားသော မျက်ကွယ်လောကကိုလည်းကောင်း၊ သယံ=ကိုယ်တိုင်၊ အဘိညာ= ထူးခြားသော သဗ္ဗညုတဉာဏ်ဖြင့် သိတော်မူကြ၍၊ သစ္ဆိကတွာ=မျက်မှောက် ပြုကြကုန်၍၊ ဝါ=ကိုယ်တွေ့ မျက်မြင် သိရှိကြကုန်၍၊ ပဝေဒေန္တိ =ဟောပြော သိစေတော်မူကြကုန်၏၊ သမ္မဂ္ဂတာ-သီလစသော နိဗ္ဗာန်လမ်းကြောင်းသို့ ဖြောင့်မှန်စွာ ကြွသွားတော်မူကြကုန်သော၊ သမ္မာပဋိပန္နာ’သီလစသော အကျင့်ကို ကောင်းစွာကျင့်တော်မူကြကုန်သော၊ တေ သမဏ, ဗြာဟ္မဏာ=ထိုရဟန်း, သူတော်ကောင်းတို့သည်၊ လောကေ=လောက၌၊ နတ္ထိ=မရှိပါကုန်၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (ဝိပရိတဒဿနော-သည်၊ ဟောတိ=၏) ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို့၊ အယံ=ဤဆို အပ်ပြီးသော မိစ္ဆာအယူကို၊ ဒိဋ္ဌိဝိပတ္တိ=ဟူ၍၊ ဝုစ္စတိ=၏။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ သီလဝိပတ္တိဟေတု ဝါ = သီလပျက်စီးခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း၊ သတ္တာ=သတ္တဝါတို့သည်၊ ကာယဿဥပါဒိန္နကိုယ် ခန္ဓာ၏၊ ဘေဒါ=ပျက်စီးခြင်းဟူသော၊ မရဏာ=သေခြင်းမှ၊ ဝါ=သေသည်မှ၊ ပရံ=နောက်၌၊ ဝါ=နောက်ဖြစ်သော ဘဝသစ်ခန္ဓာကို ယူခြင်း၌၊ ဝါနောက် ထပ်ယူအပ်သော ဘဝသစ်ခန္ဓာကိုယ်၌၊ အပါယံ=သုခ၏ ဖြစ်ပေါ်လာရာ ကုသိုလ်မှကင်းသော၊ ဒုဂ္ဂတိ=ဒုက္ခ၏ဖြစ်ရာတည်ရာ ဖြစ်သော၊ ဝိနှိပါတံ= မကောင်းမှုပြုသူတို့ မိမိအလိုဆန္ဒမပါဘဲ ကျရောက်ရာဖြစ်သော၊ နိရယံ=သာယာ