## PAGE 594

တညဉ့်မျှ သီတင်းသုံးနေသင့်ခြင်းသဘောရှိသော) အာဝသထံ=အိမ်ကို၊ ဇာန
=သိပါလော၊ ဝါ=သိအောင် စုံးစမ်းပါချေလော။ ဣတိ=ဤသို ့၊ အဝေါစ=
မိန့်တော်မူပြီ၊ ဧဝံ ဘန္တေ =ကောင်းပါပြီဘုရား၊ ဣတိ=ဤသို့၊ မဟာ နာမော=
သော၊ သက္ကော-သည်၊ ဘဂဝတော၏၊ (ဝစနံ=စကားတော်ကို) ပဋိတွာ
=စကားတုန့်ပြန်နာခံပြီး၍၊ ကပိလဝတ္ထု ကပိလဝတ်မြို့ သို့၊ ပဝိသိတွာ=ဝင်ပြီး၍၊
ကေဝလကပ္ပံ=ပတ်လည်ဝန်းကျင် ကုန်စင်အောင် [နောက်သုတ်ကြည့်] ကပိလ
ဝတ္ထု=ကို၊ အန္ဓာဟိန္တော=စဉ်ကာဆက်ကာ လှည့်လည်လသော်၊ ယတ္ထ=
အကြင်အိမ်၌၊ အဇ္ဇ- ယနေ့၊ ဘဂဝါ-သည်၊ ဧကရတ္တိ=လုံး၊ ဝိဟရေယျ=၏၊
ကပိလဝတ္ထုသ္မိံ=၌၊ တထာရှုပ်=သော၊ အာဝသထံ=ကို၊ နု အဒ္ဒသ=မတွေ့မြင်ခဲ့။
အထခေါ=ထိုအခါ၌။ပ။ ဧတံ=ဤစကားကို၊ အဝေါစ=လျှောက်ပြီ၊
(ကိန္တိ=အဘယ်သို့၊ အဝေါစ=လျှောက်သနည်းဟူမူ)။ ဘန္တေ =အရှင်ဘုရား၊
ယတ္ထ=၌၊ အဇ္ဇ။ပ။ ဝိဟရေယျ=၏၊ ကပိလဝတ္ထုသ္မိံ =၌၊ တထာရူပေါ- ထိုသို့
သဘောရှိသော၊ အာဝသထော=အိမ်သည်၊ နတ္ထိ=မရှိပါ။ ဘန္တေ=ရား၊ ဘရဏ္ဍ
=ဘရတ္တုမည်သော။ အယံ ကာလာမော= ဤကာလာမအနွယ်ဝင် ရသေ့သည်၊
ဘဂ၀တော=မြတ်စွာဘုရား၏၊ ပုရာဏသဗြဟ္မစာရီ=ရှေးအခါကာလ အတူတကွ
မြတ်သောအကျင့်ကို ကျင့်ခဲ့သူဖြစ်ပါ၏၊ ဝါ=မြတ်သောအကျင့်ကို ကျင့်ဖော်
ကျင့်ဘက် မိတ်ဆွေဟောင်းကြီးဖြစ်ပါ၏၊ ဘဂဝါ-သည်၊ အဇ္ဇ=ယနေ့၊
တဿ=ထိုဘရဏ္ဍ၏၊ အဿမေ=သင်္ခမ်းကျောင်း၌၊ ဧကရတ္တိ=လုံး၊ ဝိဟ
ရတု=သိတင်းသုံးတော်မူပါ၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစ-လျှောက်ပြီ)။
မဟာနာမ=မဟာနာမ်၊ ဂစ္ဆ=သွားချေပါလော၊ သန္တ ရံ=ခင်းသင့်သော
နေရာဌာနကို ႕”ဟု ရဿဖြင့် ပါဌ်ရှိသည်] ပညာပေဟိ=ခင်းချေပါလော၊
ဣတိ (အဝေါစ)ပ။ ယေန=အကြင်အရပ်၌၊ ဘရဏ္ဍဿ-ဘရဏ္ဍမည်သော၊
ကာလာမဿကာလာမအနွယ်ဝင်ရသေ့၏။ အဿမော=သင်္ခမ်းကျောင်းသည်။
(အတ္ထိ=ရှိ၏) တေန=ထိုအရပ်၌၊ ဝါ=သို့၊ ဥပသင်္ကမိ=သွား၏၊ ဥပသင်္ကမိတွာ
=သွားပြီး၍၊ သန္တာရံ=ခင်းသင့်သောနေရာဌာနကို၊ ပညာပေတွာ=ခင်းပြီး၍၊
[တနည်း=ကပ္ပိယမဉ္စကေ=အပ်စပ်သောညောင်စောင်း၌၊ (ထည့်ပါ)သန္တရံ=
အခင်းကို၊ ပညာပေတွာ=ခင်းပြီး၍] ပါဒါနံ=ခြေတို့ကို၊ ဓောဝနာယ= ဆေး
ကြောခြင်းငှာ၊ ဥဒကံ=ခြေဆေးရေကိုး ဌပေတွာ=တည်ထားပြီး၍။ပ။ ဘန္တေ=ရား
(မယာ=တပည့်တော်သည်) သန္တာရော=အခင်းကို၊ ဤ၌မူ “န္တာ”ဟု ဒိဃဖြင့်
ရှိသည်] သန္တ တော=ခင်းအပ်ပြီးပါပြီ၊ ပါဒါနံ=ခြေတို့ကို၊ ဓောဝနာယ=ငှာ၊
H

## PAGE 595

ဥဒကံ=ကို၊ ဋ္ဌပိတံ=တည်ထားအပ်ပါပြီ၊ ဘန္တေ =ရား၊ ဘဂဝါ=သည်၊ ဒါနိ=ယခု၊
ယဿ=အကြင်ကြွသွားတော်မူခြင်း၏၊ ကာလံ=အချိန်ကို၊ မညတိ=သိတော်မူ၏၊
(တံ=ထိုကြွသွားတော်မူခြင်းကို၊ ဘဂဝါ=သည်၊ ကရောတု=အလိုဆန္ဒတော်
အတိုင်း ပြုတော်မူပါ) ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစ-လျှောက်ပြီ)။
အထခေါ=ထိုအခါ၌ပ။ ဥပသင်္ကမိတွာ=ကြွသွားတော်မူပြီး၍၊ ပညတ္တေ
=ခင်းထားအုပ်သော၊ အာသ=နေရာ၌၊ နိသီဒိ=ထိုင်နေတော်မူပြီ၊ဘဂဝါ-သည်၊
နိသဇ္ဇ=ထိုင်နေတော်မူပြီး၍၊ ပါဒေ=ခြေတော်တို့ကို၊ ပက္ခာလေသိ=ဆေးတော်မူပြီ၊
အထခေါ=ထိုအခါ၌၊ မဟာနာမဿ=မဟာနာမ်မည်သော၊ သက္ကဿ=သာကီ
ဝင်မင်း၏၊ ဝါ=မှာ၊ ဧတံ=ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်၊ အဟောသိ=ဖြစ်ပြီ၊
(ကိန္တိ=အဘယ်သို့၊ အဟောသိ=ဟူမူ၊} အဇ္ဇ=ယနေ့ကား၊ ဘဂဝန္တံ=မြတ်စွာ
ဘုရားကို၊ ပယိရုပါသိတုံ=ဆည်းကပ်ခြင်းငှာ၊ အကာလော=အချိန်အခါမဟုတ်၊
ဘဂဝါ=မြတ်စွာဘုရားသည်၊ ကိလန္တာ=ပင်ပန်းတော်မူ၏၊ သွေ=နက်ဖြန်၌၊
[ဒါနို အနက်မရှိ] အဟံ=ငါသည်၊ ဘဂဝန္တံ=ကို၊ ပယိရုပါသိဿာမိ-ဆည်းကပ်အံ့၊
ဣတိ=ဤသို့စဉ်းစားမိခြင်းသည်၊ (အဟောသိ=ဖြစ်ပြီ၊ ဣတိ-ဤသို့စဉ်းစား၍)
ဘဂဝန္တံ =မြတ်စွာဘုရားကို၊ အဘိဝါဒေတွာ-ရိုသေစွာရှိခိုးပြီး၍၊ ပဒက္ခိဏံ=
အရိုအသေကို၊ ကတွာ=ပြုပြီး၍ ပက္ကာမိ=ပြန်သွားပြီ။ပ။
မဟာနာမ=မဟာနာမ်၊ တယော=သုံးဦးကုန်သော၊ ဣမေ သတ္ထာရော
=ဤဆရာတို့သည်၊ သန္တော၌စပ်]ဝါ=ဤဆရာတို့ကို။ သံဝိဇ္ဇမာနာ၌စပ်]
လောကသ္မိံ=သတ္တလောက၌၊ သန္တာ=ထင်ရှားရှိကုန်၏၊ သံဝိဇ္ဇမာနာ=ရအပ်
ကုန်၏၊ တယော’သုံးဦးတို့ဟူသည်၊ ကတမေ=အဘယ်တို့နည်းဟူမူ၊ မဟာနာမ
ဒနာမ်၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊ ဧကစ္စော၊အချို့သော၊ သတ္ထာ=ဆရာသည်၊ ကာ
မာနံ=ကာမတို့ကို (ဝတ္ထုကာမ, ကိလေသာကာမတို့ကို) ပရိညံ=ပယ်ခွာလွန်
မြောက်ခြင်းဖြင့် ပိုင်းခြားသိခြင်းကို၊ ဝါ=ပယ်ခွာလွန်မြောက်ကြောင်းဖြစ်သော
ပဌမဈာန်ကို၊ ပညာပေတိ=ဟောကြားသိစေနိုင်၏၊ ရူပါနံ=ရူပဈာန်နှင့် ကသိုဏ်း
ရုပ်တို့ကို၊ ပရိညံ-ပယ်ခွာလွန်မြောက်ခြင်းဖြင့်ပိုင်းခြားသိခြင်းကို၊ ဝါ=ပယ်ခွာ
လွန်မြောက်ကြောင်းဖြစ်သော အရူပဈာန်သမာပတ်ကို၊ ပညာပေတိ=
မဟောကြား မသိစေနိုင်၊ ဝေဒနာနှံ=ဝေဒနာတို့ကို၊ ပရိညံ=ပယ်ခွာလွန်မြောက်
ခြင်းဖြင့် ပိုင်းခြားသိခြင်းကို၊ ဝါ=ပယ်ခွာလွန်မြောက်ရာ နိဗ္ဗာန်ကို၊ နု ပညာ
ပေတိ=နိုင်၊ မဟာနာမ=နာမ်၊ ပန=ထိုမှတပါး၊ ဣဓ=၌၊ ဧကစ္စော။ပ။ မဟာ
နာမ=နာမ်၊ တယော=ကုန်သော၊ ဣမေ သတ္ထာရော။၁။

## PAGE 596

မဟာနာမ=နာမ်၊ တိတ္ထိ-သုံးဦးကုန်သော၊ ဣမေသံ သတ္ထာရာနံ=ဤ
ဆရာတို့၏၊ နိဋ္ဌာ=ပြီးစီးထမြောက်မှုသည်၊ ဝါ=ပြီးစီးထမြောက် တရားထူးသို့
ရောက်ရှိမှုသည်၊ ဧကာ=မကွဲမပြား တမျိုးတစားတည်းသည်၊ (ဟောတိ=
ဖြစ်သလော) ဥဒါဟု=ထိုသို့မဟုတ်၊နိဋ္ဌာ-သည်၊ ပုထု=ထူးထွေကွဲပြား
တခြားစီသည်၊ (ဟောတိ=ဖြစ်သလော) ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစ=မေးတော်မူပြီ)
ဧဝံ=ဤသို့၊ ဝုတ္တေ=မြတ်စွာဘုရားမေးတော်မူအပ်လသော်၊ ဘရဏ္ဍု=သော၊
ကာလာမော=သည်။ပ။ မဟာနာမ=နာမ်၊ ဧကာတိ=မကွဲမပြား တမျိုးတစား
တည်းဟူ၍၊ ဝဒေဟိ=လျှောက်လိုက်လော၊ ဣတိ=သို့၊ (အဝေါစ=ပြောပြီ)ဧဝံ=
ဤသို့၊ ဝုတ္တေ=ဘရဏ္ဍက ပြောဆိုအပ်လသော်။ပ။ မဟာနာမ=နာမ်၊ နာနာတိ=
ထူးထွေကွဲပြား တခြားစီဟူ၍၊ ဝဒေဟိ=လျှောက်လော၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါ
0=
မိန့် ဆိုပြီ) ဒုတိယမ္ပိ=နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ပ။ တတိယမ္ပိ=သုံးကြိမ်မြောက်
လည်း ။ပ။ အထခေါ=ထိုအခါ၌၊ ဘရဏ္ဍကာလာမဿ=ဘရဏ္ဍ မည်သော
ကာလာမအနွယ်ဝင် ရသေ့မှာ၊ ဧတံ=ဤသို့စဉ်းစားမိခြင်းသည်၊ အဟောသိ=
ဖြစ်ပြီ၊ (ကိန္တိ=အဘယ်သို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်၊ အဟောသိ=ဖြစ်သနည်းဟူမူ)။
မဟေသက္ခဿ=ကြီးမားသော တန်ခိုးအာဏာအရှိန်အဝါရှိသော၊ ဤသတိ
အဘိဘဝတီတိ ဤသော စိုးမိုးအုပ်ချုပ်သူ။ မဟန္တော ဤသော မဟေသော၊
မဟေသောတိ အက္ခာတဗ္ဗောတိ မဟေသမ္ဗော=ကြီးမားမြင့်မြတ်သော အစိုးရ
သူဟု ပြောဆိုထိုက်သူ] မဟာနာမဿ=သော၊ သက္ကဿ=၏၊ သမ္မုခါ=ရှေ့
မှောက်၌၊ သမဏေန=ရဟန်းဖြစ်သော၊ ဂေါတမေန=ဂေါတမသည်၊ ယာဝ
တတိယံ=သုံးကြိမ်တိုင်အောင်၊ အဟံ=ငါ့ကို၊ ဝါ-ငါသည်၊ အပသာဒိတော=
ကြိမ်းမောင်းပြောဆိုခံရသည်။ အမှိ ဝတ=ဖြစ်မှဖြစ်ရလေခြင်း၊ အဟံ=ငါသည်၊
ကပိလဝတ္ထုမှာ=ကပိလဝတ်မြို့တော်မှ၊ ယံနူန ပက္ကမေယျံ=ထွက်ခွာသွားရပါမူ
ကောင်းလေစွာ့၊ ဣတိ=ဤသို့စဉ်းစားမိခြင်းသည်၊ (အဟောသိ=ဖြစ်ပြီ) အထ
ခေါ=စဉ်းစားပြီးရာ ထိုအခါ၌၊ ဝါ=စဉ်းစားပြီးသည်မှနောက်၌- ။ပ။ ပက္ကာမိ
-ထွက်ခွာသွားပြီ၊ ယံ=အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ။ပ။ ပက္ကာမိ=ပြီ၊ တထာ
=ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့်၊ ပက္ကန္တောဝ=အပြီးအပြတ် ထွက်ခွာသွားတော့သည်သာ၊
အဟောသိ=ဖြစ်ပြီ၊ ပုန=နောက်ထပ်၊ န ပစ္စာဂစ္ဆိ=ပြန်မလာတော့ပြီ။ ဣတိ=
ဤတွင်အပြီးတည်း၊ စတုတ္ထ။
HON