## PAGE 600

အတိတ္တော=ဘဲ၊ အပ္ပဋိဝါနော=ဘဲ၊ ကာလင်္ကတော=ပါပြီ၊ ဘန္တေ=ရား၊ အဟံ
=သည်၊ တိဏံ=ကုန်သော၊ ဣမေသံ ဓမ္မာနံ=ဤတရားတို့၌။ပ။ ကာလကံတော
ဧပြီ၊ ဣတိ-ဤသို့၊ (အဝေါစ=လျှောက်ပြီ)။
အဟံ=တပည့်တော်သည်၊ ဘဂဝတော=ကို၊ ဒဿနဿ=ဖူးမြင်ခြင်း၌
လည်းကောင်း၊ သံဃဿ-သံဃာတော်အား၊ ဝါ=ကို၊ ဥပဋ္ဌာနဿ= ၌လည်း
ကောင်း၊ သဒ္ဓမ္မဿဝနဿ စ=၌လည်းကောင်း၊ ကုဒါစနံ=အဘယ်အခါမျှ၊
တိတ္ထိ အားရတင်းတိမ်ခြင်းကို၊ နှ အဇ္ဈဂါ=မရခဲ့ပါ၊ အဓိသီလံ=ငါးပါးသီလ
ထက် သာလွန်သော ဆယ်ပါးသီလကို၊ သိက္ခမာနော = ဖြည့်ကျင့်လျက်၊
သဒ္ဓမ္မဿဝနေ=သူတော်ကောင်းတရားကိုကြားနာခြင်း၌၊ ရတော=မွေ ့လျော်
လျက်၊ တိတ္တံ=ကုန်သော၊ ဓမ္မာနံ=တရားတို့၌၊ အတိတ္တော=ဘဲ၊ ဟတ္ထကော=
ဟတ္ထကမည်သော တပည့်တော်သည်၊ အဝိဟံ=အဝိဟာဗြဟ္မာ့ပြည်သို့။ ဂတော
=လားရောက်ပါပြီ။ ဣတိ (အဝေါစ=လျှောက်ပြီ) ပဉ္စမံ။
၆’ကဋဝိယသုတ်
၁၂၉။ ဧကံ=တပါးသော၊ သမယံ=အခါ၌၊ ဘဂဝါ=မြတ်စွာဘုရားသည်၊
ဗာရာဏသိယံ=ဗာရာဏသီမြို့ ၌၊ ဣသိပတနေ=ဣသိပတနမည်သော၊ ဝါ=
ဘုရားပစ္စေကဗုဒ္ဓါ အရှင်မြတ်တို့ ပေါင်းဆုံစည်းဝေးရာဖြစ်သော၊ မိဂဒါယေ
“သားကောင်တို့အား ဘေးမဲ့ပေးရာ မိဂဒါဝုန်တော၌၊ ဝိဟရတိ=သီတင်းသုံးနေ့
တော်မူ၏၊ အထ ခေါ=ထိုအခါ၌၊ ဘဂဝါ-သည်။ပ။ [ စာပိုဒ်(၁၂၄)ကြည့်]
ဗာရာဏသိ=ဗာရာဏသီမြို့ကို၊ ပိဏ္ဍာယ=ဆွမ်းအကျိုးငှာ၊ ပါဝိသိ=ဝင်တော်
မူပြီး
ဘဂဝါ=သည်၊ ဂေါယောဂပိလက္ခသို့ နွားမတို့ကို ရောင်းဝယ်ရာ
ဌာန၌ပေါက်သော ညောင်ပင်အနီး၌၊ အဋ္ဌကထာအတိုင်းအလွယ်အနက်
ပေးခြင်းတည်း။ ယောဂေါ=ယှဉ်ခြင်း၊ ရောနှောခြင်း၊ ဂါဝီနံ ကယဝိက္ကယဝသေန
ယောဂေါ ဧတ္ထာတိ ဂေါယောဂေါ=နွားမအများ (ရောင်းဝယ်ခြင်းအားဖြင့်)
ပူးပေါင်းရောနှောမှုရှိရာ ဌာန။ (တနည်း) ယုန္တိ ဧတ္ထာတိ ယောဂေါ=ရောနှော
ပေါင်းဆုံရာဌာန၊ ကယဝိက္ကယံ ကရောန္တာနံ ဂါဝီဟိ ယောဂေါ ဧတ္ထာတိ ဂေါ
ယောဂေါ‘(ရောင်းဝယ်မှု ပြုကြသောလူတို့၏) နွားမတို့နှင့် ရောနှောပေါင်းဆုံ
ရာ ဌာနး ဂေါယောဂ=ဌာန၌၊ ဇာတောပေါက်သော၊ ပိလက္ခော=ညောင်
ကြတ်ပင် ဟု ဝစနတ္ထပြု] ပိဏ္ဍာယ=ဆွမ်းအကျိုးငှာ၊ စရမာနော=လှည့်လည်လ

## PAGE 601

သော်၊ ရိတ္တဿာဒံ=(ဈာန်ချမ်းသာမရှိဘဲ) အချည်းနှီးသာယာ နှစ်သက်နေခြင်း
ရှိသော၊ ဗာဟိရဿာဒံ=အပြင် အပ ကာမချမ်းသာ၌ သာယာ နှစ်သက်နေခြင်း
ရှိသော၊ မုဋ္ဌဿတိ လွတ်ကင်းသော သတိရှိသော၊ အသမ္ပဇာနံ=ကောင်းစွာ
ဆင်ခြင် မသိမြင်သော၊ ဝါ=သမ္ပဇဉ်ဉာဏ် မရှိသော၊ အသမာဟိတံ=ကမ္မဋ္ဌာန်း
အာရုံ၌ စိတ်ကိုကောင်းမွန် တည်တံ့စွာ မထားသော၊ ဝါ=မတည်ကြည်သော၊
ဝိတ္တန္တ စိတ္တံ=အာရုံအများသို့ ပြေးသွားပျံ့လွင့်သောစိတ်ရှိသော၊ ပါကတိန္ဒြိယံ=
လူ၏အသွင် ပေါ်လွင်သော ဣန္ဒြေရှိသော၊ အညတရံ=မထင်မရှားတပါးသော၊
ဘိက္ခု=ရဟန်းကို၊ အဒ္ဒသ=မြင်တော်မူပြီ၊ ဒိသွာ=မြင်တော်မူပြီး၍၊ တံ ဘိက္ခု
=ထိုရဟန်းကို၊ ဧတံ=ဤစကားကို၊ အဝေါစ=မိန့်တော်မူပြီ၊ (ကိန္တိ=အဘယ်သို့၊
အဝေါစ=မိန့်တော်မူသနည်းဟူမူ)
ဘိက္ခု=ရဟန်း၊ တွံ=သင်သည်၊ အတ္တာနံ=မိမိကိုယ်ကို၊ ကဗျဝိယံ=
ထွေးအန်စွန့်ပစ်ဖွယ်ရာကို၊ ဝါ=ထွေးအန် စွန့်ပစ်ဖွယ်ရာဖြစ်အောင်၊ ပါ=ထွေး
အန်ဖတ်ဖြစ်အောင်၊ မာ အကာသိ=မပြုလင့်၊ ကဝိယသဒ္ဒါသည် ဥဋ္ဌ
အနက်ကို ဟောသော ရဠိသဒ္ဒါတည်း] ဘိက္ခု=ရဟန်း၊ ဝတ=အမှန်စင်စစ်၊
ကဋဝိယကတံ=ထွေးအန်စွန့်ပစ်ဖွယ် အပြုခံရ၍၊ အာမဂန္ဓေန=စိမ်းညိုသော
အနံ့ဖြင့်၊ အဝတံ=စိုစွတ်နေသော၊ တံ အတ္တာနံ=ထိုမိမိကိုယ်ကို၊ မက္ခိကာ
=ယင်မှက်တို့သည်၊ နအနုပတိဿန္တိ =အုံကြွ၍ အစဉ်တစိုက် မလိုက်ကုန်လတ္တံ့၊
နအနွာဿဝိဿန္တိ =အစဉ်တစိုက်လိုက်၍ မကိုက်ခဲကုန်လတ္တံ့၊ [အနု+အာ
သုဓာတ်၊ အနုဗန္ဓနဟူသော ဂတိအနက်ဟောတည်း။ ကိုက်ခဲခြင်းအနက်ကား
အတ္ထာတိသယအားဖြင့် အပိုထည့်ရသော အနက်ဖြစ်၏] ဣတိ ဧတံ ဌာနံ=
ဤ အစဉ်မလိုက် မကိုက်ခဲခြင်းဟူသော အကြောင်းသည်၊ န ဝိဇ္ဇတိ=မရှိနိုင်၊
ဣတိ-ဤသို့၊(အဝေါစ=မိန့်တော်မူပြီ) အထ ခေါ=ထိုအခါ၌၊ သော ဘိက္ခု=
ထိုရဟန်းသည်၊ ဘဂဝတာ=မြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဣမိနာ သြဝါဒေန=ဤ
အဆုံးအမဖြင့်၊ သြဝဒိတော=ဆုံးမအပ်သည်၊ (ဟုတွာ=ဖြစ်၍) သံဝေဂံ=ထိတ်
လန့်ခြင်းသို့၊ ဝါ=ထိတ်လန့်ကြောင်း သောတာပတ္တိမဂ်သို့၊ အာပါဒိ…ရောက်ပြီ။
အထခေါ=၌၊ ဘဂဝါ=သည်၊ ဗာရာဏသိယံ=ဗာရာဏသီမြို့၌၊ ပိဏ္ဍာ
ယ=ငှာ၊ စရိတွာ=လှည့်လည်ပြီး၍၊ ပစ္ဆာဘတ္တံ=ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးရာ ကာလမှ
နောက်၌၊ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တောဆွမ်းခံရာမှ ဖဲခွါတော်မူပြီးသည်။(ဟုတွာ=ဖြစ်၍)
ဘိက္ခု=ရဟန်းတို့ကို၊ အာမန္တေ သိ-မိန့်တော်မူပြီ၊ (ကိန္တိ=သို့၊ အာမန္တေသိ=ဟူမူ)၊
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=ဤအရပ်၌၊ အဟံ-ငါသည်။ပí ပါဝိသိ=ဝင်ခဲ့ပြီ၊ ဘိက္ခ =

## PAGE 602

ဝေ=တို့၊ အဟံ=ငါသည်ပ။ ပါကတိန္ဒြိယံ-သော၊ အညတရံ=သော၊ ဘိက္ခု=ကိုး
အဒ္ဒသံ-မြင်တော်မူခဲ့ပြီ။ပ။ မယာ-ငါသည်၊ ဣမိနာ သြဝါဒေန=ဖြင့်။ပ။
ဧဝံ=ဤသို့၊ ဝုတ္တေ=မြတ်စွာဘုရား မိန့်ကြားတော်မူအပ်လသော်၊ အညတရော--
မထင်မရှား တပါးသော၊ ဘိက္ခု-သည်၊ ဘဂဝန္တံ=မြတ်စွာဘုရားကို၊ ဧတံ=ဤ
စကားကို၊ အဝေါစ=မေးလျှောက်ပြီ၊ (ကိန္တိ=သို့၊ အဝေါစ=ဟူမူ) ဘန္တေ=
အရှင်ဘုရား၊ က ျဝိယံ=ထွေးအန်စွန့်ပစ်ဖွယ်ရာဟူသည်၊ ဝါ=ထွေးအန်ဖတ်
ဟူသည်၊ ကိနုခေါ=အဘယ်ပါနည်း၊ အာမဂန္ဓော-စိမ်းညှိသော အနံ့ဟူသည်၊
ကော=အဘယ်ပါနည်း၊ မက္ခိကာ=ယင်မှက်တို့ဟူသည်၊ ကာ=အဘယ်တို့ပါနည်း၊
ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစ) ဘိက္ခု=ရဟန်း၊ အဘိဇ္ဈာ=အလွန်တပ်မက်သော
ဝိသမလောဘသည်၊ ကဋဝိယံ=ထွေးအန်စွန့်ပစ်ဖွယ်ရာမည်၏၊ ဗျာပါဒေါ=
ဒေါသဗျာပါဒသည်၊ အာမဂန္ဓော=နံ့မည်၏၊ ပါပကာ=ယုတ်မာကုန်သော၊
အကုသလာ=အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော၊ ဝိတက္ကာ=တွေးတောကြံစည်ခြင်းတို့သည်၊
မက္ခိကာ=ယင်မှက်တို့မည်၏ ။ပ။ န ဝိဇ္ဇတိ=မရှိနိုင်၊ ဣတိ (အဝေါစ=မိန့်)
စက္ခုသောတသ္မိံ=စက္ခုဒွါရ, သောတဒွါရ၌၊ ဝါ=မျက်စိအပေါက်,
နားအပေါက်၌၊အဂုတ္တံ-သတိဖြင့် လုံခြုံအောင် မပိတ်ဆိးသော၊ ဣန္ဒြိယေသု=
စက္ခုစသား ဣန္ဒြေခြောက်ပါးတို့၌၊ အသံဝုတံ=မစောင့်ထိန်းသော၊ (ဘိက္ခု
=ရဟန်းကို) ရာဂနိဿိတာ=ရာဂကို မှီတွယ်ပူးကပ်နေကုန်သော၊ သင်္ကပ္ပါ=
အကုသိုလ် အကြံအစည်တည်းဟူကုန်သော၊ မက္ခိကာ=ယင်မှက်တို့သည်၊
အနုပတိဿန္တိ=အစဉ်တစိုက် ဝိုင်းအုံလိုက်ကုန်လတ္တံ့၊ ကဋဝိယကတော=
(မိမိကိုယ်ကို အဘိဇ္ဈာဟူသော) ထွေးအန်ဖတ်ဖြစ်အောင် ပြုတတ်သော၊ ဤ
၌ ကတပုဒ်မှ တပစ္စည်းသည် ဘိက္ခုနှင့်အရတူသောကြောင့် ကတ္တားဟောတည်း၊
ရှေးစုတ္တိယဝါကျ၌ကား အတ္တာနံနှင့် အရတူ ကံဟောတည်း အာမဂနွေ=
(ဒေါသဟူသော) စိမ်းညိုသောအနံ့ဖြင့်၊ ကရိုဏ်းအနက်၌ သို့ဝိဘတ်ဟုကြံပါ
အဝတော=စွတ်စိုသော၊ ဘိက္ခု=ရဟန်းသည်၊ နိဗ္ဗာနာ=နိဗ္ဗာန်မှ၊ အာရကာ=
ဝေးကွာသည်၊ ဟောတိ=ဖြစ်၏၊ ဝိဃာတဿ ဧဝ=အထူးထူး အထွေထွေ
နှိပ်စက်တတ်သော ဒုက္ခ၏သာလျှင်၊ ဘာဂဝါ=အဖို့ရှိ၏။
3
ဂါမေ ဝါ=ရွာ၌သော်လည်းကောင်း၊ ယဒိ သို့မဟုတ်၊ အရညေ ဝါ
=တော၌သော်လည်းကောင်း၊ အတ္တနော=စိတ်၏၊ သမထံ=ငြိမ်သက် တည်
ကြည်မှုကို၊ အလဒ္ဓါ-မရ၍၊ မက္ခိကာဟိ=ကိလေသာယင်ကောင်တို့သည်၊
ပုရုက္ခတော=ရှေ့သွားပြုအပ်လျက်။ ဝါ=ဝိုင်းရံအပ်လျက်၊ ဒုမ္မေဓော၊ ပညာမရှိ