## PAGE 603

သော၊ ဗာလော=လူမိုက်သည်၊ ပရေတိ=လှည့်လည်သွားလာနေ၏၊ ယေ စ-
အကြင် သူတော်ကောင်းတို့သည်ကား၊ သီလေန=သီလနှင့်လည်းကောင်း၊
ပညာယ=ပညာနှင့်လည်းကောင်း၊ သမ္ဗန္နာအပြည့်စုံကုန်၏၊ ဥပသမေ=စိတ်၏
ငြိမ်သက်မှု၌၊ ရတာ=မွေ့လျော်ကြကုန်၏၊ (တေ=ထိုသူတော်ကောင်းတို့သည်)
မက္ခိကာ= ကိလေသာ ယင်ကောင်တို့ကို၊ နာသယိတွာန=သတ်ဖြတ်ဖျက်ဆီး
ကုန်ပြီး၍၊ ဥပသန္တာ=ငြိမ်းချမ်းကုန်လျက်၊ သုခံ=ချမ်းသာစွာ၊ သေန္တိ=နေထိုင်ကြ
ရကုန်၏၊. ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစ=မိန့်တော်မူပြီ) ဆဋ္ဌ။
၇-ပဌမ အနုရုဒ္ဓသုတ်
၁၃၀။ အထခေါ-၌၊ အာယသ္မာ အနုရုဒ္ဓေါ=အရှင်အနုရုဒ္ဓါသည်၊
ယေန=၌ ။ပ။ ဘန္တေ=အရှင်ဘုရား၊ အဟံ-တပည့်တော်သည်၊ ဣဓ=ဤအရပ်၌၊
ဒိဗ္ဗေန=နတ်ပြည်၌ဖြစ်သော ပသာဒစက္ခုနှင့်တူသော၊ ဝိသုဒ္ဓေန=အယူစင်ကြယ်
ကြောင်း ဖြစ်သော၊ ဝါ=ဝိစိကိစ္ဆာအစရှိသော (၁၁)ပါးသော အညစ်အကြေးတို့မှ
ကင်းဝေးစင်ကြယ်သော၊ အဘိက္ကန္တ မာနုသကေန=လူတို့ဥစ္စာဖြစ်သော ရူပါရုံ
ကိုကျော်လွန်သော၊ ဝါရိုးရိုးလူတို့ မြင်နိုင်သော ရူပါရုံကို ကျော်လွန်၍ နတ်
တို့ရူပါရုံနှင့် တောင်နံရံခြားကွယ်သော ရူပါရုံ, ဝေးကွာလှစွာ သေးငယ်စွာသော
ရူပါရုံကိုမြင်နိုင်သော စာပိုဒ် ၅၉-တိကဏ္ဏသုတ်လည်းကြည့်] စက္ခုနာ=အဘိ
ညာဉ်မျက်စိဖြင့်၊ ပဿာမိ၌စပ်] ယေဘုယျေန=များသောအားဖြင့်၊ မာတုဂါမံ
=မိန်းမကို၊ ကာယဿ=၏ ။ပ။ စာပိုဒ်-၁၁၈-ကြည့်] နိရယံ=သို့၊ ဥပပဇ္ဇ
မာနံ=လားရောက်နေသည်ကို၊ ပဿာမိ=မြင်ရ၏၊ ဘန္တေ=ရား၊ ကတိဟိ=
အဘယ်မျှလောက်ရှိကုန်သော၊ ဓမ္မေဟိ=တရားတို့နှင့်၊ သမန္နာဂတော=ပြည့်စုံ
သော၊ မာတုဂါမော=မိန်းမသည် ။ပ။ဥပပဇ္ဇတိ=လားရောက်ပါသနည်း၊ ဣတိ
(အဝေါစ-လျှောက်ပြီ)
=
အနုရုဒ္ဓ=အနုရုဒ္ဓါ၊ တီဟိ=သုံးမျိုးကုန်သော၊ ဓမ္မေဟိ=တရားတို့နှင့်၊
သမန္နာဂတော=သော ။ပ။ ဥပပဇ္ဇတိ လားရောက်၏၊ ကတမေဟိ ဟိဟိ =
အဘယ်သုံးမျိုးသောတရားတို့နှင့် (သမန္နာဂတော=သော၊ မာတုဂါမော=သည်
ပ။ ဥပပဇ္ဇတိ=လားရောက်သနည်းဟူမူ) အနုရုဒ္ဓ=အနုရုဒ္ဓါ၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊
မာတုဂါမော=မိန်းမသည်၊ ပုဗ္ဗဏှသမယံ=နံနက်အခါ၌၊ မစ္ဆေရမလပရိယုဋ္ဌိ
တေန=ထက်ဝန်းကျင်မှ ထကြွသောင်းကျန်းသော ဝန်တိုမှု အညစ်အကြေး
ရှိသော၊ [ပရိယုဋ္ဌိတ=ထက်ဝန်းကျင်မှ ထကြွသောင်းကျန်းသော+ မစ္ဆေရ=

## PAGE 604

ဝန်တိုမှုဟူသော+မလ=အညစ်အကြေး] ဝါ=ဝန်တိုမှုအညစ်အကြေးသည်
အုပ်စီးတည်နေအပ်သော၊ ပရိယုဋ္ဌိတ=အုပ်စီးတည်နေအပ်သော
စိတ်ဖြင့်၊ အဂါရ’အိမ်၌၊ အဇ္ဈာဝသတိ-နေ၏။ မဇ္ဈန္တိကသမယံ=နေ့လယ်အချိန်၌၊
ဣဿာပရိယုဋ္ဌိတေန=ထက်ဝန်းကျင်မှ ထကြွသောင်းကျန်းသော ငြူစူမှုရှိသော၊
ဝါ=ငြူစူမှုသည် အုပ်စီးတည်နေအပ်သော ။ပ။ သာယနှသမယံ=ညနေချမ်း
အခါ၌၊ ကာမရာဂပရိယုဋ္ဌိတေန=ထက်ဝန်းကျင်မှ ထကြွသောင်းကျန်းသော
ကာမရာဂရှိသော၊ ဝါ=ကာမရာဂသည် အုပ်စီးတည်နေအပ်သော ။ပ။ အာ
ဝသတိ၏၊ အနုရုဒ္ဓ=အနုရုဒ္ဓါ၊ တီဟိ=ကုန်သော၊ ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ=ဤ
တရားတို့နှင့် ပ
။ပ။ ဥပပဇ္ဇတိ=လားရောက်၏၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (အဝေါစ=
မိန့်တော်မူပြီ) သတ္တမံ။
၈-ဒုတိယအနုရုဒ္ဓသုတ်
၁၃၁။ အထခေါ=ထိုအခါ၌၊ အာယသ္မာ အနုရုဒ္ဓေါ=သည်၊ ယေန=
အကြင်အရပ်၌၊ အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော=အရှင်သာရိပုတြာသည်၊ (အတ္ထိ=ရှိ၏)
တေန=ထိုအရှင်သာရိပုတြာရှိရာအရပ်၌၊ ဝါ=သို့၊ ဥပသင်္ကမိ=ကြွသွား၏၊
ဥပသင်္ကမိတွာ ကြွသွားပြီး၍၊ အာယသ္မတာ သာရိပုတ္တေန=အရှင်သာရိပုတြာနှင့်၊
သဒ္ဓိ=အတူတကွ၊ သမ္ဗောဒိ=တညီတညွတ်တည်း နှီးနှောမိပြီ၊ (ကျန်းမာသာရေး
စသည်မေးကာ ညီညာဆိုပြောနှီးနှောမိပြီ) သမ္မောဒနီယံ=ဝမ်းမြောက်သင့်
ဝမ်းမြောက်ထိုက်သော၊ သာရဏီယံ=အဖန်ဖန် အထပ်ထပ် အမှတ်ရသင့်သော၊
ကထံ=စကားကို၊ ဝီတိသာရေတွာ=ပြီးဆုံးစေပြီး၍၊ [ ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ် (၁၆)
၌ သမ္မောဒနီယံစသည်ကို ရေးခဲ့ပြီ] ဧကမန္တံ=သင့်လျော်သည့် တခုသောနေရာ၌၊
နိသီဒိ=ထိုင်နေပြီ၊ ဧကမန္တ၌၊ နိသိန္နော=ထိုင်နေပြီးသော၊ အာယသ္မာ အနု
ရုဒ္ဓေါ=သည်၊ အာယသ္မန္တံ သာရိပုတ္တံ=အရှင်သာရိပုတြာကို၊ ဧတံ=ဤစကားကို၊
အဝေါစ=လျှောက်ပြီ၊ (ကိန္တိ=အဘယ်သို့၊ အဝေါစ=လျှောက်သနည်းဟူမူ)
အာဝုသော သာရိပုတ္တ=အရှင် သာရိပုတြာ၊ အဟံ=တပည့်တော်သည်၊
ဣဓ=ဤအရပ်၌၊ ဒိဗ္ဗေန=သော၊ ဝိသုဒ္ဓေန=သော၊ အတိက္ကန္တ မာနုသကေန
=သော၊ စက္ခုနာ=ဖြင့်၊ သဟဿံ=တထောင်သော၊ လောကံ=လောကဓာတ်ကို၊
သြလောကေမိ=ကြည့်၏၊ မေ=တပည့်တော်၏၊ ဝါ=တပည့်တော်သည်၊ ဝိရိယံ
=ဝီရိယကို၊ ဝါ=သည်၊ အာရဒ္ဓံ=အားထုတ်အပ်ပြီးသည်၊ ဝါ’ပြီးစီးစေအပ်ပြီးသည်း
[“အာရဒ္ဓတ္တာ=အားထုတ်အပ်ပြီးသည်အဖြစ်ကြောင့်”ဟု ဟိတ်ပါဌ်ပြင်၍ ထည့်

## PAGE 605

ဆိုလိုကဆိုပါ၊ နောက်၌လည်း ဤအတိုင်းပင်] အသလ္လနံ=မတွန့်ဆုတ်သည်၊
(ဟောတိ=ဖြစ်၏) သတိ=သတိသည်၊ ဥပဋ္ဌိတာ=အာရုံ၌စွဲကပ်တည်နေသည်။
(ဥပဋ္ဌိတတ္တာ=အာရုံ၌ စွဲကပ်တည်နေသည်အဖြစ်ကြောင့်ပင်) အသမ္မဋ္ဌာ=မလွတ်
ကင်းသည်၊ (ဟောတိ=၏)။
ကာယော=ရူပကာယ, နာမကာယသည်၊ ပဿဒ္ဓေါ= အပူခပ်သိမ်း
ကင်းငြိမ်းသည်၊ (ပဿဒ္ဓတ္တာ=အပူခပ်သိမ်း ကင်းငြိမ်းသည်အဖြစ်ကြောင့်ပင်)
အသာရဒ္ဓေါ=ပူလောင်ခြင်း မရှိသည်၊ (ဟောတိ-၏) စိတ္တံ=စိတ်သည်၊ သမာ
ဟိတံ=အာရုံ၌ ကောင်းမွန်တည်တံ့စွာ ထားအပ်သည်၊ ဧကဂ္ဂ=တခုတည်းသော
အာရုံရှိသည်၊ ဝါ=တည်ကြည်ငြိမ်သက်သည်၊ (ဟောတိ=၏) အထ စ ပန=
ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက်၊ မေ=တပည့်တော်၏၊ စိတ္တံ=စိတ်သည်၊ အနုပါဒါယ=
တဏှာဒိဋ္ဌိတို့၏အလိုအားဖြင့် တစုံသောတခုသော သင်္ခတတရားကို မယူမူ၍၊
ဝါ-လွတ်မြောက်ခွဲခွာရာ ကိလေသာတို့ကို တစွန်းတစ အနည်းငယ်မျှ မယူ
မူ၍၊ အာသဝေဟိ=အာသဝတရားတို့မှ၊ န ဝိမုစ္စတိ=မလွတ်မြောက်ပါ၊ ဣတိ
=ဤသို့၊ (အဝေါစ=လျှောက်ပြီ)၊
၁။ အနုပါဒါယ အာသဝေဟိ စိတ္တံ ဝိမုစ္စတိ ။ ။ ဤဝါကျကို
နိဿယခန်းက အနက်ပြန်ဆိုထားသည့်နည်းအတိုင်း ရှေးဦးစွာ အဓိပ္ပါယ်
ရှင်းလင်းရမည်၊ သို့သော် “နာနုပါဒါယ”မှ ပဋိသေဓ (န)ကို ဖြုတ်၍ “အဂုံ
ပါဒါယ အာသဝေဟိ စိတ္တံ ဝိမုစ္စတိ (ဝိမုစ္ဆိ)”ဟူသော ဝါကျအတိုင်း
အဓိပ္ပာယ် ရေးမည်။
အရဟတ္တမဂ်ဖိုလ် မဖြစ်ပေါ်လာမီတုန်းက အာသဝ, ကိလေသာတို့မှ
မလွတ်မြောက်သေးသောစိတ်သည် တဏှာ, ဒိဋ္ဌိတို့၏ အလိုသို့လိုက်၍
လောကီအာရုံ, လောကီသင်္ခတတရားတို့ကို ငါ, ငါ့ဥစ္စာဟု စွဲလမ်းဖမ်းယူ၏၊
အရဟတ္တမဂ်ဖိုလ် ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ၌ကား ထိုစိတ်သည် ယင်းကဲ့သို့
မစွဲလမ်း မဖမ်းယူမူ၍ ထိုအာသဝ, ကိလေသာ အားလုံးတို့မှ လွတ်မြောက်၏
(လွတ်မြောက်ပြီ)ဟု ဆိုလို၏။
(သို့မဟုတ်) ထိုစိတ်သည် သူ၏ လွတ်မြောက်ခဲ့ရာ (ခွဲခွာခဲ့ရာ)
အာသ, ကိလေသာ အားလုံးတို့ကို တစွန်းတစ အနည်းငယ်မျှ ယူမသွားတော့ပဲ
ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကင်းကွာလွတ်မြောက်၏ (လွတ်မြောက်ပြီ)ဟုဆိုလို၏။
ဤပဌမနည်းအလို ပါဠိတော်၌ "ဝိမုစ္စတိ”သည် ကတ္တုရုပ်။ “စိတ္တံ” သည်