## PAGE 609 ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣမာနိ တီဏိ=တို့သည်၊ ဝိဝဋာနိ=အပ်ကုန်မှသာ၊ ဝိရောစန္တိ=တင့်တယ်ကုန်၏၊ ပဋိစ္ဆန္နာနိ=ဖုံးကွယ်ထားအပ်ကုန်လသော်၊ နော ဝိရောစန္တိ=မတင့်တယ်ကုန် ။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ စန္ဒမဏ္ဍလံ=လပြည့်ဝန်းသည်၊ ဝိဝဋံ=ဖွင့်လှစ်ဖော်ပြထားအပ်မှသာ၊ ဝိရောစတိ=တင့်တယ်၏။ ပဋိစ္ဆန္န=(ဆီးနှင်း မြူတိမ်တို့) ဖုံးကွယ်ထားအပ်လသော်၊ နော ဝိရောစတိ=မတင့်တယ်၊ ဘိက္ခဝေ =တို့၊ သူရိယမဏ္ဍလံ=နေဝန်းသည် ။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ တထာဂတပ္ပဝေဒိတော =မြတ်စွာဘုရား ဟောကြား သိစေတော်မူအပ်သော၊ ဓမ္မဝိနယော=သုတ် အဘိဓမ္မာ ဝိနည်းသည်၊ ဝိဝဋော=မှသာ ။ပ။ ဣတိ(အဝေါစ) နဝမံ။ ၁ဝ-လေခသုတ် ၁၃၃။ စာပိုဒ်(၁၇၇)လည်းကြည့်] ပါသာဏလေခူပမော=ကျောက်ဖျာ ပေါ်၌ ရေးခြစ်အပ်သော အစင်းကြောင်းဟူသော ဥပမာရှိသော၊ ပါ-ကျောက် ဖျာပေါ်၌ ရေးခြစ်အပ်သော အစင်းကြောင်းနှင့် တူသော ဒေါသအစင်းကြောင်း ရှိသော၊ ပုဂ္ဂလော=ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း၊ ပထဝိလေရူပမော-မြေကြီး၌ ရေးခြစ် အပ်သော အစင်းကြောင်းဟူသောဥပမာရှိသော၊ ဝါ= မြေကြီး၌ ရေးခြစ်အပ်သော အစင်းကြောင်းနှင့်တူသော ဒေါသအစင်းကြောင်း ရှိသော၊ ပုဂ္ဂလော=လည်း ကောင်း၊ ဥဒကလေရူပမော=ရေပြင်၌ ရေးခြစ်အပ်သော အစင်းကြောင်းဟူသော ဥပမာရှိသော၊ ဝါ=ရေပြင်၌ ရေးခြစ်အပ်သော အစင်းကြောင်းနှင့်တူသော ဒေါသအစင်းကြောင်းရှိသော၊ ပုဂ္ဂလော=ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်းတည်း။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ပါသာဏလေရူပမော=သော၊ ပုဂ္ဂလော=ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသည်၊ ကတမော ... စ-အဘယ်နည်း၊ ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို့၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊ ဧကန္နော=အချို့သော်၊ ပုဂ္ဂလော=ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ အဘိဂုံ-အမြဲမပြတ်၊ ကုဇ္ဈတိ ၁။ ပါသာဏလေခူပမာ ။ ။ ဤပုဒ်၏ နောက်အနက်မှာ ဤသုတ် ဋီကာနှင့် ပုဂ္ဂလပညတ်မှုလဋီကာ (၄)အဖွင့်အတိုင်း ပြန်ဆိုအပ်သော အနက် တည်း၊ ဤနောက်နည်းအလို “ပါသာဏေ လေခါ ပါသာဏလေခါ၊ သာ ဥပမာ ယဿာ ကောဓလေခါယာတိ ပါသာဏလေခူပမာ=ကျောက်ဖျာပေါ်က အစင်းကြောင်းဟူသော ဥပမာရှိသော (ဝါ=ထိုအစင်းကြောင်းနှင့် တူသော) ဒေါသ အစင်းကြောင်း၊ ပါသာဏလေရူပမာ ယဿ ပုဂ္ဂလဿ အတ္ထိတိ ပါသာဏလေရူပမော=ကျောက်ဖျာ....ဒေါသ အစင်းကြောင်းရှိသောပုဂ္ဂိုလ်။ ## PAGE 610 =စိတ်ဆိုးနေ၏၊ စ=ထို့အပြင်၊ အဿ=ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏၊ သော ကောဓော=ထိုအမျက် ဒေါသသည်၊ ဒီဃရတ္တံ=ရှည်မြင့်စွာသော နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး၊ အနုသေတိ= ကိန်းအောင်းနေ၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ပါသာဏေ=ကျောက်ဖျာပေါ်၌၊ ဝါ= ကျောက်ဖျာပေါ်က၊ လေခါ=အစင်းကြောင်းသည်၊ ဝါတေန ဝါ=လေကြောင့် လည်းကောင်း၊ ဥဒကေန ဝါ=ရေကြောင့်လည်းကောင်း၊ ခိပ္ပံ=လျင်မြန်စွာ၊ န လုဇ္ဇတိ သေယျထာပိ=မပျက်စီးသကဲ့သို့၊ စိရဋ္ဌိတိကာကြာမြင့်စွာ တည်တံ့ခြင်း ရှိသည်၊ ဟောတိ သေယျထာပိ=ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဧဝမေဝံ-ဤ အတူပင်၊ ဣဓ=၌၊ ဧကစ္စော ။ပ။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ အယံ=ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို၊ ပါသာ ဏလေခူပမော=သော၊ ပုဂ္ဂလော=ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍၊ ဝုစ္စတိ=ခေါ်ဆိုအပ်၏။ပ။ အဘိဏှ=အမြဲမပြတ်၊ ကုဇ္ဈတိ-၏၊ စ=သို့သော်လည်း၊ အဿ= ထိုသူ၏။ သော ကောဓော=သည်၊ ဒီဃရတ္တံ=လုံး၊ နှ အနုသေတိ=မကိန်းအောင်း။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ပထဝိယာ=မြေပေါ်၌။ လေခါ-သည်၊ ဝါတေန ဝါ=လည်းကောင်း၊ ဥဒကေန ဝါ=လည်းကောင်း၊ ခိပ္ပံ=စွာ၊ လုဇ္ဇတိ သေယျထာပိ=ပျက်စီးသကဲ့သို့၊ စိရဋ္ဌိတိကာ=သည်၊ န ဟောတိ သေယျထာပိ=မဖြစ်သကဲ့သို့ ။ပ။ အာဂါန= ကြမ်းတမ်းသောစကားဖြင့်၊ ဝုစ္စမာနောပိ=ဆိုအပ်ပါသော်လည်း၊ ဖရုသေန= ရိုင်းစိုင်းခက်ထန်သော စကားဖြင့်။ ဝုစ္စမာနောပိ=လည်း၊ အမနာပေန=စိတ် နှလုံးကို မတိုးပွားစေသော စကားဖြင့်၊ ဝါ=မနှစ်သက်ဖွယ်စကားဖြင့်။ ဝုစ္စမာ နောပိ=လည်း၊ သန္ဒိယတိမေဝ ိ = ဆက်သွယ်မြဲ ဆက်သွယ်နေသည်သာ။ - `၁။ “သန္ဓိယတိမေဝ”စသည်၏ အနက်တမျိုး။ ။ သန္ဒိယတိမေ၀= လျောင်း ထိုင် ရပ်သွား ကိုယ်မှုဆိုင်ရာများ၌ နှမ်းဆန်ပမာ ကိုယ်အားဖြင့် ရောနှောဆက်သွယ်နေသည်သာ၊ သံသန္တတိမေဝ=စိတ်မှုဆိုင်ရာများ၌ နို့နှင့် ရေပမာ စိတ်အားဖြင့် နှီးနှောရောယှက်နေသည်သာ၊ သမ္မောဒတိမေ၀= ပါဠိ သင်ခြင်း အနက်အဓိပ္ပာယ် မေးမြန်းခြင်းစသော နှုတ်မှုဆိုင်ရာများ၌ ရပ်ဝေးမှ လာသော ချစ်မိတ်ဆွေပမာ နှုတ်အားဖြင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံနေသည်သာ။ (တနည်း) သန္ဒိယတိမေဝ-ပြုဖွယ်ကိစ္စတို့၌` အစပိုင်း၌သာ အတူ ဆောင်ရွက် ဆက်သွယ်နေသည်သာ၊ သံသန္ဓတိမေ၀= အလယ်ပိုင်းတိုင်အောင် အတူဆောင်ရွက် နှီးနှောရောယှက်နေသည်သာ၊ သမ္မောဒတိမေဝ=ပြီးဆုံးသည် တိုင်အောင် မပျက်မကွက် အတူဆောင်ရွက်ကာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံနေသည်သာ၊ [အနက်တူပရိယာယ်ပုဒ်များကို အဓိပ္ပာယ် ထူးခြားအောင် ပုဂ္ဂလပညတ် အဋ္ဌ ## PAGE 611 ၆၁. သံသန္ဒတိမေဝ=အကြားမလပ် ဆက်စပ်နှီးနှောမြဲ နှီးနှောနေသည်သာ၊ သမ္မော ဒတိမေ၀=ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမြဲ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံနေသည်သာ၊ သံ+မုဒ= သံသဂ္ဂေါ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဥဒကေ-၌၊ လေခါ-အစင်းကြောင်းသည်၊ ယေဝ=လျင်မြန်စွာသာလျှင်၊ ပဋိဝိဂစ္ဆတိ သေယျထာပိ ပျောက်ပျက်သွား သကဲ့သို့၊ စိရဋ္ဌိတိကာ=သည်၊ န ဟောတိ သေယျထာပိ=သို့ ။ပ။ ဒသမံ။ တတိယော=သုံးခုမြောက်သော၊ ကုသိနာရဝဂ္ဂေါ=ကုသိနာရဝဂ်တည်း။ (၁၄) ၄-ယောဓာဇီဝဝဂ် ၁-ယောဓာဇီဝသုတ် ၁၃၄။ ဘိက္ခဝေ=တို့။ တီဟိ=သုံးပါးကုန်သော၊ အင်္ဂေဟိ=ဂုဏ်အင်္ဂါ တို့နှင့်၊ သမန္နာဂတော=ပြည့်စုံသော၊ ယောဓာဇီဝေါ=စစ်သူရဲကောင်းသည်၊ စစ်တိုက်ခြင်းကိုမှီ၍ အသက်မွေးသောသူသည်၊ ဝါ=စစ်တိုက်ခြင်းဟူသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းရှိသောသူသည်။ ဤသို့လည်း ငိုကာဝိဂြိုဟ်အတိုင်း အနက်ဆိုနိုင်၏] ရာဇာရဟော=မင်းအား ထိုက်တန်သည်၊ ရာဇဘောဂေါ=မင်း၏ အသုံးအဆောင်သည်၊ ဝါ-မင်း၏ အသုံးတော်ခံသည်၊ ဟောတိ-၏၊ ရညော =မင်း၏၊ အင်္ဂနွေ ဝ=(အင်္ဂ+=ဣတိ+ဧ၀) ခြေလက်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းနှင့် တူ၏ ဟူ၍သာလျှင်၊ ဝါ=စစ်မက်အင်္ဂါ ဟူ၍သာလျှင်၊ သင်္ချေ=ထည့်သွင်း ရေတွက်အပ်သည်အဖြစ်သို့၊ ဝါ=ခေါ်ဆိုအပ်သည် အဖြစ်သို့၊ ဂစ္ဆတိ= ရောက်၏၊ ကတမေဟိ=အဘယ် မည်ကုန်သော၊ တီဟိ=သုံးပါးကုန်သော၊ (အင်္ဂေဟိ=တို့နှင့်၊ သမန္နာဂတော=သော၊ ယောဓာဇီဝေါ=သည် ။ပ။ ဟောတိ=ဖြစ်သနည်း ။ပ။ သင်္ချ=သို့၊ ဂစ္ဆတိ=ရောက်သနည်း)။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=ဤလောက၌၊ ယောဓာဇီဝေါ=သည်၊ ဒူရေပါတီ စ=မြားကို အဝေးရောက်စေနိုင်သည် လည်းကောင်း၊ အက္ခဏဝေဓိစ= မလွဲ မချော်အောင် ပစ်နိုင်သည်လည်းကောင်း၊ ဝါ=လျှပ်စစ်လက်ရာ ခဏအတွင်း၌ ပစ်ခွင်းနိုင်သည်လည်းကောင်း၊ လျှပ်စစ်ပြက်, တကြိမ်လက်လျှင်, မြားချက် ကထာ (၆၅) ဖွင့်သည့်အတိုင်း ဤသုတ်ဋီကာ ဖွင့်ထားသည်၊ သို့သော် ပုဂ္ဂလ ပညတ်ပါဠိတော်၌ သံသန္တိတိ သန္ဓိယတိ သမ္မောဒတိ=ဟု ပါဠိအစဉ်ရှိနေ သောကြောင့် နောက်ဆုံးနည်း၌ ထိုအဋ္ဌကထာနှင့် အနက်အစဉ်ကွဲလွဲနေသည်။