## PAGE 612

ခွန်ရှစ် ချက်ချင်းပစ်နိုင်သည်လည်းကောင်း၊ အက္ခဏဝေမီတိ အဝိရာဓိတဝေဓိ၊
အထ ဝါ အက္ခဏာ ဝုစ္စတိ ဝိ၊ ယာဝ ဧကာ ဝိ နိစ္ဆရတိ၊ တာဝ တေနော
ဘာသေန သတ္တဋ္ဌဝါရေ ကဏ္ဍာနိ ဂဟေတွာ ဝိဇ္ဇတီတိ အက္ခဏဝေဓံ၊ ဇာတ်
အဋ္ဌကထာ၊ ဒု၊ ၈၂၊ ဒုက အသဒိသဇာတ်] မဟတော=ကြီးစွာသော၊
ယဿ=အထည်ကိုယ်ထုကို၊ ပဒါလေတာ စ=ဖောက်ထွင်းနိုင်သည်လည်းကောင်း၊
ဟောတိ=ဖြစ်၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ တီဟိ=ကုန်သော၊ ဣမေဟိ အင်္ဂေဟိ=ဤ
ဂုဏ်အင်္ဂါတို့နှင့် ။ပ။ ဂစ္ဆတိ၏။
ကာ
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဧဝမေဝံ=ဤအတူပင်၊ တိဟိ=သုံးပါးကုန်သော၊ အင်္ဂေဟိ
=ဂုဏ်အင်္ဂါတို့နှင့်၊ သမန္နာဂတော = သော၊ ဘိက္ခု=သည်၊ အာဟုနေယျော=
လေးစားကြည်ဖြူ အဝေးမှပင် ဆောင်ယူ၍ပေးလှူအပ်သော ပစ္စည်းဝတ္ထုကို
ခံယူတော်မူထိုက်သည်လည်းကောင်း ။ပ။ စာပိုဒ်(၇၁) ဥပေါသထသုတ်ကြည့်]
လောကဿ-သတ္တဝါအပေါင်း၏၊ အနုတ္တရံ=မိမိထက် ထူးချွန်လွန်မြတ်သောသူ
မရှိသော၊ ဝါ=အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သော၊ ပုညက္ခေတ္တံ=ကုသိုလ်ကောင်းမှ မျိုးစေ့စု၏
ကြီးထုမြင့်မား ဖွံ့ထွားပေါက်ရောက်ရာ လယ်ယာမြေကောင်းအတူ ဖြစ်တော်
မူသည် လည်းကောင်း၊ ဟောတိ=ဖြစ်၏၊ ကတမေဟိ=ကုန်သော၊ တိဟိ=
ကုန်သော (အင်္ဂေဟိ=တို့နှင့်၊ သမန္နာဂတော=သော၊ ဘိက္ခု=သည် ။
ပုညက္ခေတ္တံ-သည် လည်းကောင်း၊ ဟောတိ=ဖြစ်သနည်းဟူမူ) ဘိက္ခဝေ=တို့၊
ဣဓ=ဤသာသနာတော်၌၊ ဘိက္ခု=ရဟန်းသည်၊ ဒူရေပါတီ စမြားကို
အဝေး၌ရောက်စေနိုင်သည်လည်းကောင်း၊ အက္ခဏဝေဝီစ=မလွဲချော်ရအောင်
ပစ်နိုင်သည်လည်းကောင်း။ပ။ ပဒါလေတာ စသည်လည်းကောင်း၊ ဟောတိ
၏။
ဘိက္ခဝေ=ရဟန်းတို့၊ ကထဉ္စ=အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်၊
ဘိက္ခု=ရဟန်းသည်၊ ဒူရေပါတီ=မြားကို အဝေး၌ ရောက်စေနိုင်သည်၊ ဟောတိ
=ဖြစ်သနည်း။ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=ဤသာသနာတော်၌၊ ဘိက္ခု=ရဟန်းသည်၊
[ပဿတိယ၌စပ်] ယံကိဉ္စိ=အားလုံးစုံသော၊ အတီတာ နာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ=အတိတ်,
အနာဂတ်, ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော၊ ရူပံ=ရုပ်သည် လည်းကောင်း၊ အဇ္ဈတ္တံ ဝါ=မိမိခန္ဓာ
အစဉ်၌မူလည်း ဖြစ်သော၊ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ=မိမိမှ အပြင်အပ သူတပါး ခန္ဓာ
အစဉ်၌မူလည်း ဖြစ်သော၊ ရူပံ=ရုပ်သည်လည်းကောင်း၊ သြဠာရိကံ ဝါ=ရုန့်ရင်း
ကြမ်းတမ်းသည်မူလည်းဖြစ်သော၊ သုခုမံ ဝါ=သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်မူလည်း
ဖြစ်သော၊ ရူပံ=ရုပ်သည်လည်းကောင်း၊ ဟိနံ ဝါယုတ်နိမ့်သည်မူလည်းဖြစ်သော၊

## PAGE 613

ပဏီတံ ဝါ-မြင့်မြတ်သည်မူလည်းဖြစ်သော၊ ရူပံ=ရုပ်သည်လည်းကောင်း၊
ဒူရေ ဝါ=ဝေးသည်မူလည်း ဖြစ်သော၊ သန္တိကေ ဝါအနီးသည်မူလည်းဖြစ်သော၊
ယံ ရူပံ-ယင်းသို့သော ရုပ်သည်လည်းကောင်း၊ (အတ္ထိ-ရှိ၏)
သဗ္ဗ-အားလုံးစုံသော၊ တံ ရူပံ-ထိုရုပ်ကို၊ ပဿတိ၌စပ်] “ဧတံ
ဤရုပ်သည်၊ မမ=ငါ၏၊ (သန္တ ကံ=ကိုယ်ပိုင် ဥစ္စာသည်) န=မဟုတ်၊ ဧသော
=ဤရုပ်သည်၊ အဟံ=ငါသည်။ န အသ္မိံ=မဟုတ်၊ ငါငါဟု မာနဖြင့် အထင်
ကြီးဖွယ် မဟုတ်ဟူလို] ဧသော=ဤရုပ်သည်၊ မေ=ငါ၏၊ အတ္တာ=အသက်ရှင်
အတ္တကောင်သည်၊ ဝါ=ငါကောင်သည်၊ ဝါ-အလိုအတိုင်း ဖြစ်စေနိုင်သော
အရာသည်၊ ဝါ=မပျက်မစီး ခိုင်မြဲသော အနှစ်သာရ အမာခံသည်၊ ဝါ=
အသက်ကောင်, ဝိညာဏ်ကောင် စသည်သည်၊ န=မယုတ်၊ ဣတိဧဝံ-ဤသို့၊
ဧတံ=ဤရုပ်ကို၊ ယထာဘူတံ-အဖြစ်မှန် သဘောအတိုင်း၊ သမ္မာ=အကြောင်းမှန်,
နည်းလမ်းမှန်အားဖြင့်၊ ပညာယ=ဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာဖြင့်၊ ပဿတိ=ရှူ၏။
"
ယာ ကာစိ=အားလုံးစုံသော၊ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နော=အတိတ်,
အနာဂတ်, ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော၊ ဝေဒနာဝေဒနာသည် လည်းကောင်း၊ အဇ္ဈတ္တာ
ဝါ=မိမိခန္ဓာ အစဉ်၌မူလည်း ဖြစ်သော၊ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ=သော၊ ဝေဒနာ=ဝေဒနာသည်
လည်းကောင်း၊ သြဠာရိကာ ဝါ=သော၊ သုခုမာ ဝါ=သော၊ ဝေဒနာ= ဝေဒနာ
သည်လည်းကောင်း၊ ဟီနာ ဝါ=သော၊ ပဏီတာ ဝါ-သော၊ ဝေဒနာ=လည်း
ကောင်း၊ ဒူရေ
ဝါ=သော၊ သန္တိကေ ဝါ=သော၊ ယာ ဝေဒနာ=ယင်း ဝေဒနာ
သည်လည်းကောင်း (အတ္ထိ-ရှိ၏) သဗ္ဗေ-အားလုံးစုံသော၊ တံ ဝေဒနံ=ထို
ဝေဒနာကို၊ “ဧတံ=ဤဝေဒနာသည်၊ မမ=ငါ၏။ (သန္တ ကံ=သည်) န=မဟုတ်၊
ဧသော=ဤဝေဒနာသည်၊ အဟံ=ငါသည်၊ န အသ္မိံ=မဟုတ်၊ ဧသော=ဤဝေဒနာ
သည်၊ မေ=ငါ၏၊ အတ္တာ=အသက်ရှင်အတ္တကောင်သည်။ ဝါ=သည်၊ န=မဟုတ်”
ဣတိဧဝံ=ဤသို့၊ ဧတံ=ဤဝေဒနှာကို၊ ယထာဘူတံ ။ပ။ ယာကာစိ=သော၊
အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နော=သော၊ သညာ=သညာသည်လည်းကောင်း၊ အဇ္ဈတ္တာ
ဝါ=သော၊ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ=သော၊ သညာ=သညာသည်လည်းကောင်း ။ပ။ သဗ္ဗ=
သော၊ တံ သည်=ထိုသညာကို၊ ဧတံ=ဤသညာသည်၊ မမ=ငါ၏၊ (သန္တကံ=
သည်) န =မဟုတ်၊ ဧသော=ဤသညာသည် ။ပ။ ဣတိ ဧဝံ=ဤသို့၊ ဖတ်=
ဤသညာကို၊ ယထာဘူတံ ။ပ။
ယေ ကေစိ=အားလုံးကုန်သော၊ အတီတာနာဂတ်ပစ္စုပ္ပန္နော=အတိတ်,
အနာဂတ်, ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်ကုန်သော၊ သင်္ခါရာ-သင်္ခါရတို့သည်လည်းကောင်း၊

## PAGE 614

အဇ္ဈတ္တာ ဝါ=မိမိခန္ဓာအစဉ်၌မူလည်းဖြစ်ကုန်သော၊ ဗဟိဒ္ဓါဝါ=မိမိမှ ပြင်ပ
သူတပါး ခန္ဓာအစဉ်၌မူလည်းဖြစ်ကုန်သော၊ သင်္ခါရာ=သင်္ခါရတို့သည်လည်း
ကောင်း၊ သြဠာရိကာ ဝါ-ကြမ်းတမ်းသည်မူလည်း ဖြစ်ကုန်သော၊ သုခုမာ
ဝါ=နူးညံ့သည်မှုလည်း ဖြစ်ကုန်သော၊ သင်္ခါရာ=တို့သည် လည်းကောင်း၊
ဟီနာ ဝါ= ယုတ်ညံ့သည်မူလည်း ဖြစ်ကုန်သော၊ ပဏီတာဝါ= မြင့်မြတ်သည်
မူလည်း ဖြစ်ကုန်သေား သင်္ခရာ=တို့သည် လည်းကောင်း၊ ဒူရေ ဝါဝေး
သည်မူလည်း ဖြစ်ကုန်သော၊ သန္တိကေ ဝါ=နီးသည်မူလည်း ဖြစ်ကုန်သော၊
သင်္ခါရာ=ယင်းသင်္ခါရတို့သည် လည်းကောင်း (သန္တိ=ရှိကုန်၏)
COO
သဗ္ဗေ=အားလုံးကုန်သော၊ တေ သင်္ခါရေ=ထိုသင်္ခါရတို့ကို၊ “ဧတံ=ဤ
သင်္ခါရသည်၊ မမ=၏၊ (သန္တ ကံ=သည်) န=မဟုတ်၊ ဧသောဤသင်္ခါရသည်
။။” ဣတိ ဧဝံ=သို့၊ ဧတံ=ဤသင်္ခါရကို၊ ယထာဘူတံ ။ပ။ ယံကိဉ္စိ=
အားလုံးစုံသော။ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ=အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော၊
ဝိညာဏံ-ဝိညာဏ်သည်လည်းကောင်း ပ။ ပဿတိ=ရှု၏၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊
ဧဝံ-ဤဆိုအပ်ပြီးသော အခြင်းအရာအားဖြင့်၊ (ဤသို့ အတိတ်, အနာဂတ်,
ပစ္စုပ္ပန်, အဇ္ဈတ္တ, ဗဟိဒ္ဓစသည်ဖြင့် (၁၁)ပါး ကွဲပြားသော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ
ငါးပါးတို့၌ “ငါ့ဟာ, ငါ, ငါကောင် မဟုတ်” ဟူ၍ အဖြစ်မှန်အတိုင်း
ဝိပဿနာ ပညာ, မဂ်ပညာဖြင့် ရှုခြင်းအားဖြင့်) ဘိက္ခု=သည်၊ ဒူရေပါတီ=
အဝေး၌ မြားကိုရောက်စေနိုင်သည်၊ (ခက်ခဲဝေးကွာလှသော ခန္ဓာငါးပါးတို့၌
ဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာဟူသော မြားကို ရောက်စေနိုင်သည်) ဟောတိ=၏။
ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ကထဉ္စ=ဖြင့်၊ ဘိက္ခု=သည်၊ အက္ခဏဝေဓိ=မလွဲမချော်
ရအောင် ပစ်နိုင်သည်၊ ဟောတိ=နည်း၊ ဘိက္ခဝေ=တို့၊ ဣဓ=ဤသာသနာတော်၌၊
ဘိက္ခု=သည်၊ [ပဇာနာတိ၌စပ်] ဣဒံ=ဤတဏှာမှ တပါးသော တေဘူမက
ခန္ဓာငါးပါးသည်သာ၊ ဒုက္ခ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။ ဣတိ=ဤသို့၊ (ဒုက္ခသစ္စံ=ဒုက္ခ
သစ္စာအားလုံးကို) ယထာဘူတံ အဖြစ်မှန် သဘောအတိုင်း၊ ပဇာနာတိ= ထိုး
ထွင်း၍သိ၏၊ (သဘောလက္ခဏာကို မတွေမဝေ ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းဖြင့်သိ၏)
အယံ=ဤတဏှာသည်သာ၊ ဒုက္ခသမုဒယော=ဒုက္ခဖြစ်ကြောင်း သမုဒယသစ္စာ
မည်၏၊ ဣတိ=ဤသို့၊ (တဏံ=ဒုက္ခကို ဖြစ်စေတတ်သော တဏှာကို)
ယထာဘူတံ-တိုင်း၊ ပဇာနာတိ-ထိုးထွင်း၍သိ၏။ . ( သဘောလက္ခဏာကို
မတွေမဝေ ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းဖြင့် သိ၏)
