## PAGE 630

စားခြင်းစသည်ဖြင့် ရိုင်းစိုင်းစွာပြုကျင့်လျက် အမျိုးကောင်းသားတို့၏ ယဉ်ကျေး
မှုကိုပယ်စွန့်သည်။) ဟတ္ထာပလေခနော=ထမင်းစားပြီးလသော် လျှာဖြင့် လက်ကို
လျက်တတ်သည်၊ ဝါ=ကျင်ကြီးစွန့်ပြီးလသော် မစင်ကိုလက်ဖြင့်သုတ်သင်တတ်
သည်။
နဧဟိဘဒန္တိကော=ဆွမ်းခံကြွလာတော်မူပါဦးဘုရားဟု ပင့်လျှောက်
အပ်လသော် မကြွလာသည်၊ န တိဋ္ဌဘဒန္တိ ကော=(မကြွလာလိုလျှင်) ရပ်တော်
မူပါဦးဘုရားဟု လျှောက်အပ်သော်လည်းမရပ်သည်။ ဟောတိ=ဖြစ်၏၊ အဘိ
၁။ နဧဟိဘဒန္တိ ကော။ ။ “ဘဒန္တေ=အရှင်ဘုရား၊ ဧဟိ=ဆွမ်းခံကြွ
လာပါဦး” ဤမျှသာ ဧဟိဘဒန္တ ပုဒ်၏ မူရင်းအနက် ဖြစ်၏၊ သို့သော် ဤ
နေရာ၌ ဧဟိဘဒန္တ သဒ္ဒါသည် နဂိုမူရင်းသဒ္ဒါကို အတုပြုထားသော အနုကရဏ
သဒ္ဒါ ဋ္ဌိသဒ္ဒါဖြစ်ရကား ယင်းသို့ ဆွမ်းခံကြွလာရန် ဖိတ်မန်ခြင်းကြောင့်
ဆွမ်းခံကြွလာခြင်း အစီအစဉ် (ဝိဓိ)တိုင်အောင် ကာရဏူပစာရအားဖြင့်
“ဧဟိဘဒန္တ”ဟု ဆိုရ၏၊ ထို့နောက် ဧဟိဘဒန္တ စရတီတိ ဧဟိဘဒန္တိကော
(ဆွမ်းခံကြွလာတော်မူပါဦးဟု လျှောက်ထားလသော် ဆွမ်းခံကြွလာမှု အစီ
အစဉ်ကို ပြုကျင့်သောပုဂ္ဂိုလ်)ဟူ၍ တဒ္ဓိတ်ဝစနတ္ထပြု၊ “ဧဟိပဿံ=လိုက်ခဲ့စမ်း
ပါ၊ ကြည့်ရှုလှည့်စမ်းပါဟု ဖိတ်ခေါ်မှု အစီအစဉ်ကို၊ အရဟတိ=ထိုက်တန်၏၊
ဣတိ=ထို့ကြောင့်၊ ဧဟိပဿိကော=ဧဟိပဿိကမည်၏”ဟူသော တရား
ဂုဏ်တော်ပုဒ်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်၏။
သို့သော် ယင်းသို့ ရသဒ္ဒါမကြံဘဲ “ဧဟိပဿဣတိ (ဣမံ ဝိဓိ)
အရဟတီတိ ဧဟိပဿိကော”ဟူ၍ အလယ်ကြားခံ ဣတိသဒ္ဒါဖြင့် ဝစနတ္ထ
ပြုနည်းလည်း ရှိသေး၏ ၊ ဧဟိဘဒ္ဒန္တိကော၌လည်း ထိုနည်းရသင့်၏၊
တိတ္ထိယတို့သည် ယင်းသို့ ဒါယကာတို့၏ ဆွမ်းခံပင့်လျှောက်မှုကို လက်မခံကြ၊
ရသေ့ရဟန်းတို့မည်သည် သူတပါးစကားကို မလိုက်နာကောင်းဟု အယူရှိကြ
သတတ်၊ ထို့ကြောင့် နပဋိသေဓဖြင့် “နဧဟိဘဒန္တိ ကော”ဟု အစေလက
တိတ္ထိယတို့၏ အကျင့်ပဋိပဒါကို ဟောတော်မူသည်။
ဧဟိ ဘဒန္တေ တိ ဝုတ္တေ ဥပဂမနုသင်္ခါတော ဝိဓိ ဧဟိဘဒန္တော၊ တံ
အရဟတီတိ ဧဟိဘဒန္တိကော၊ တပ္ပဋိက္ခေပေန နုဧဟိဘဒန္တိ ကေား (ဤသုတ်
ငိုကာစသည်)။ ရုဋိသန္ဓေန စေတ္ထ တဒ္ဓိတသိဒ္ဓိ၊ ယထာ ဧဟိပဿိကောတိ။
သီလက္ခန်ဋီကာသစ်၊ ဒု-၃၅၄ (မဟာသီဟနာဒသုတ်)၊ .

## PAGE 631

၆-အစေလကဝင်
ဟဋံ=မိမိမရောက်မီကြိုတင်၍ ဆောင်ယူထားအပ်သော ထမင်းကို၊ (န သာဒိ
ယတိ=မခံယူ) ဥဒ္ဒိဿကတံ= မိမိကိုရည်စူး၍ စီမံပြုလုပ်ထားအပ်သော ထမင်းကို
(န သာဒိယတိ=မခံယူ) နိမန္တနံ=ပင့်ဖိတ်လှူဒါန်းအပ်သော ထမင်းကို၊ န
သာဒိယတိ=မခံယူ။ သော=ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ ကုက္ကိုမူခါ=ထမင်းထည့်စရာ အိုးအဝမှ၊
(ဥဒ္ဓရိတွာ=ထုတ်ဆောင်၍၊ ဒီယမာနဘိက္ခမ္ပိ=ပေးလှူအပ်သော ထမင်းကိုလည်း)
န ပဋိဂ္ဂဏှာတိ=မခံယူ၊ ကဠောပိမုခါ=ထမင်းချက်အိုး, ထမင်းထည့်တောင်း
အဝမှ၊ (ဥဒ္ဓရိတွာ=၍၊ ဒီယမာနဘိက္ခမ္မိ=ကိုလည်း) နှ ပဋိဂ္ဂဏှာတိ--မခံယူ၊
ဧဠကံ=တံခါးခုံကို၊ အန္တရံ=ဆီးတားခြားသည်ကို၊ (ကတွာ=ပြု၍၊ ဒီယမာနဘိက္ခမ္မိ
နှ ပဋိဂ္ဂဏှာတိ) ဒဏ္ဍ=ဒုတ်ကို၊ အန္တရံ=ကို(ကတွာ ဒီယမာနဘိက္ခမ္ပိ န
ပဋိဂ္ဂဏှာတိ) မုသလံ=ကျည်ပွေ့ကို၊ အန္တရံ(ကတွာ ဒီယမာနဘိက္ခမ္ပိ န
ပဋိဂ္ဂဏှာတိ)
ဒွိန္နံ=နှစ်ယောက်သောသူတို့သည်၊ ဘုဉ္စမာနာနံ=စားနေကြကုန်စဉ်၊
(ဧကသ္မိံ=တယောက်သည်၊ ဥဋ္ဌာယ=ထ၍၊ ဒေန္တေ =ပေးလူလသော်) န ပဋိဂ္ဂ
ဏှာတိ=မခံယူ၊ ဂဗ္ဘနိယာ=ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမသည်၊ (ဒီယမာဘိက္ခမ္ပိ န
ပဋိဂ္ဂဏှာတိ) ပါယမာနာယ=ကလေးနို့တိုက်နေသော မိန်းမသည်၊ (ဒီယမာန
ဘိက္ခမ္ပိ န ပဋိဂ္ဂဏှာတိ) ပုရိသန္တ ရဂတာယ=ယောကျ်ားအနီး၌ ရောက်နေသော
မိန်းမသည်၊ (ဒီယမာနဘိက္ခမ္ပိ န ပဋိဂ္ဂဏှာတိ) [ပုရိသန္တ ရဂတာယာတိ ပုရိသ
သမီပဂတာယ။ မူလပဏ်ဋီ၊ ဒု၊ ၃၅] သင်္ကတ္တိသု=လူအများ ပေါင်းစုကြွေးကြော်
နှိုးဆော်၍ စီမံပြုလုပ်အပ်သော ထမင်းတို့ကို၊ (ဒီယမာနာသု=ပေးလှူအပ်
ကုန်လသော်၊ န ပဋိဂ္ဂဏှာတိ=မခံယူ) ယတ္ထ=အကြင် အရပ်၌၊ သာ=ခွေးသည်၊
ဥပဋ္ဌိတော=အနီးအပါး၌ စောင့်မျှော်တည်နေသည်။ ဟောတိ=ဖြစ်အံ့၊ (တတ္ထ-
ထိုအရပ်၌၊ အာဟဋံ-ခွေးအား မပေးဘဲဆောင်ယူလာခဲ့သော ထမင်းကို၊ နှ
ပဋိဂ္ဂဏှာတိ) ယတ္ထ=အကြင်အရပ်၌၊ မက္ခိကာ=ယင်ကောင်တို့သည်၊ သဏ္ဍသဏ္ဍ
စာရိနီ=အစုလိုက် အစုလိုက် လှည့်လည်ကြကုန်အံ့၊ (တတော=ထိုအရပ်မှ၊
အာဟဋံ=ဆောင်ယူခဲ့သော ထမင်းကို၊ န ပဋိဂ္ဂဏှာတိ)။
မစ္ဆ=ငါးကို၊ (န ပဋိဂ္ဂဏှာတိ) မံသံ-အသားကို၊ (န ပဋိဂ္ဂဏှာတိ)
သုရံ=သေရည်ကို၊ (နပိဝတိ-မသောက်) မေရယံ=အရက်ကို၊ (န ပိဝတိ=
မသောက်)ထုသောဒကံ=ဆံပုံးရည်ကို၊ န ပိဝတိ=မသောက်၊ သော=ထိုပုဂ္ဂိုလ်
သည်။ ဧကာဂါရိကော ဝါ=တအိမ်တည်းကိုသာ ဆွမ်းခံသည်လည်း၊ (ဟုတွာ
=ဖြစ်၍) ဧကာလောပိကော=ဆွမ်းတလုတ်တည်းဖြင့်သာ မျှတနေနိုင်သည်၊

## PAGE 632

ဟောတိ=ဖြစ်၏။ ဒွါဂါရိကော ဝါ=နှစ်အိမ်ကိုသာ ဆွမ်းခံသည်လည်း (ဟုတွာ)
ဒွါလောပိကော=ဆွမ်းနှစ်လုတ်ဖြင့်သာ မျှတနေနိုင်သည်၊ ဟောတိ=၏။
[ဤနေရာ၌ ပေယျာလထိုးထား၏၊ ဖော်လိုလျှင်-တျာဂါရိကော
ဝါ=သုံးအိမ်ကိုသာ ဆွမ်းခံသည်လည်း၊ ဟုတွာ=ဖြစ်၍၊ တျာလောပိကော=
ဆွမ်းသုံးလုတ်ဖြင့်သာ မျှတနေနိုင်သည်၊ ဟောတိ=၏၊ စတွာဂါရိကော ဝါ=
လေးအိမ်.......သည်၊ ဟုတွာ စတွာလောပိကော ဟောတိ။ ပဉ္စာဂါရိကော
ဝါ ဟုတွာ ပဉ္စာလောပိကော ဟောတိ။ ဆာဂါရိကောဝါ ဟုတွာ ဆာလော
ပိကော ဟောတိ၊ ဤသို့ဖော်ဆိုပါ]
သတ္တာဂါရိကော ဝါ=ခုနစ်အိမ်ကိုသာ ဆွမ်းခံသည်လည်း (ဟုတွာ)
သတ္တာလောပိကော=ဆွမ်းခုနှစ်လုတ်ဖြင့်သာ မျှတနေနိုင်သည်၊ ဟောတိ-
၏။ ဧကိဿာ=တခုသော၊ ဒတ္တိယာပိ=(နှစ်လုတ်သုံးလုတ်မျှသာဆံ့သော)
ဆွမ်းခွက်ငယ်ဖြင့်လည်း၊ ယာပေတိ=မျှတနေထိုင်၏၊ ဒွိဟိ=နှစ်ခုကုန်သော၊
ဒတ္တီဟိပိ=ဆွမ်းခွက်ငယ်တို့ဖြင့်လည်း၊ ယာပေတိ=၏။ပ။ သတ္တဟိ- ခုနစ်ခု
ကုန်သော၊ ဒတ္တိဟိပိ=လည်း၊ ယာပေတိ=၏၊ ဧကာဟိကမ္ပိ=တရက်ခြား
သည်လည်းဖြစ်သော၊ ဝါ= တရက်မစားဘဲနေပြီးမှလည်း၊ အာဟာရံ= အာဟာ
ရကို၊ အာဟာရေတိ-စား၏၊ [ထမင်းကို တရက်ခြား စား၏ဟူလို]။ ဒွါဟိ
ကမ္ပိ=နှစ်ရက်ခြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော၊ အာဟာရံ=ကို၊ အာဟာရေတိ’၏။
သတ္တာဟိကမ္ပိ=ခုနစ်ရက်ခြား ရှိသည်လည်းဖြစ်သော၊ ဝါ=ခုနစ်ရက် မစားဘဲ
နေပြီးမှလည်း၊ အာဟာရံ=ကို၊ အာဟာရေတိ=၏၊ဣတိ=ဤနည်းအားဖြင့်၊
ဧဝရူဝံ=ဤသို့သဘောရှိသော၊ အဒ္ဓမာသိကမ္ပိ=တလထက်ဝက် (၁၅)ရက်
အကွာအခြား ရှိသည်လည်း ဖြစ်သော၊ ပရိယာယ ဘတ္တဘောဇနာနုယောဂီ
=ရက်အလှည့် အကြိမ်အားဖြင့် ထမင်းစားခြင်းကို ထပ်တလဲလဲအားထုတ်မှ
ဝီရိယကို၊ အနုယုတ္တော=အားထုတ်လျက်၊ ဝိဟရတိ=နေ၏။
သော=ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ သာကဘက္ခောပိ=ဟင်းရွက်စိမ်းကို စားသည်
လည်း၊ ဟောတိ=ဖြစ်၏၊ သာမာကဘကော့ပိ=လမန်းမြက်သီးဆန်ကို စားသည်
လည်း၊ ဟောတိ=၏ ။ [စာပိုဒ် ၉၄ ကြည့်] ဝနမူလဖလာဟာရော= တော
သစ်မြစ်,သစ်သီးဟူသော အစာ အာဟာရရှိသည်။ (ဟုတွာ=ဖြစ်၍) ပဝတ္တ
ဖလဘောဇီ=အလိုလိုကြွေကျသော သစ်သီးကိုစားလျက်၊ ယာပေတိ=မျှတ
နေထိုင်၏။ သော-ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ သာဏာနိုပိပိုက်ဆံလျှော်ချည်အဝတ်တို့ကို