## PAGE 72 ပ။ ၂၂၃-ဥပဋ္ဌာကာနံ=မြတ်စွာဘုရားအား လုပ်ကျွေးပြုစုကုန်သော။ပ။ ၂၂၄- မဟာပရိသာနံ=များသောအခြံအရံပရိသတ်ရှိကုန်သော။ ပ။ ၂၂၅-ကုလပ္ပသာဒ ကာနံ=အမျိုးဒါယကာတို ့ကို ကြည်ညိုစေတတ်ကုန်သော။ ပ။ ၂၂၆-အပ္ပါဗာ ဓာနံ=အနာရောဂါ မရှိကုန်သော။ ပ။ မရွှေ့မပြောင်းဘဲရပ်လျက် (ထိုဧကပဒ အခိုက်အတန့် အတွင်း၌ ဂါထာတပုဒ်မျှ သာမက) ပဒသတဟုခေါ်သော ဂါထာ(၂၅)ပုဒ်ကိုလည်းကောင်း, ပဒသဟဿ ဟုခေါ်သော ဂါထာပေါင်း(၂၅၀)ကိုလည်းကောင်း နှုတ်တက်ရအောင် ကျက်မှတ် နိုင်၏။ (၃) အရှင်အာနန္ဒာထေရ်မြတ်သည်ကား မဟာပညပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သောကြောင့် ဧကပဒုဒ္ဓါရဟုခေါ်သော ခြေထောက်ကြွမြှောက်ရာ အခိုက်အတန့် အချိန်ပိုင်း ကလေး တခုအတွင်း၌ ဂါထာပေါင်းတစ်သောင်းငါးထောင်တို့ကို တကြိမ်ကြား လိုက်ရုံမျှဖြင့် နောက်ထပ်မေးမြန်းရခြင်းမရှိဘဲ ကြားလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် နှုတ်တက်ရအောင် မှတ်ယူနိုင်၏။ တကြိမ်တည်းဖြင့် ပန်းအားလုံးကို နွယ်ဖြင့် ဆွဲငင် ယူလိုက်သည်နှင့်တူ၏။ ထိုနှုတ်တက်မှတ်ယူလိုက်ပြီးသမျှ ဂါထာများကား ဘယ်တော့မျှ မေ့ပျောက်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကျောက်သားပေါ်၌ ထွင်းထားအပ်သော အက္ခရာအရေးအသားကဲ့သို့လည်းကောင်း, ရွှေအိုး၌ထည့်ထားအပ်သော ခြင်္သေ့ဆီ ကဲ့သို့လည်းကောင်း နဂိုမူလမှတ်သားထားသည့်အတိုင်း အမြဲတည်ရှိနေ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် မြတ်စွာဘုရားသည် အရှင်အာနန္ဒာထေရ်ကို အမြတ်ဆုံးအသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော ဧတဒဂ်ရာထူး၌ထားတော်မူ၏။ (ဤကား မူလပဏ္ဏာသ အဋ္ဌ ယခုစာမူအတိုင်း မြန်မာပြန်လိုက်ခြင်းတည်း)။ ကာ " လက်ရှိပါဠိတပုဒ် စဉ်းစားဖွယ်။ ။ ယခုတွေ့ ရသော ထိုမူလပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ၌ “ဧကပဒေ”ဟုလည်းကောင်း, ဧကပဒုဒ္ဓါရေ”ဟု လည်းကောင်း ပါဠိနှစ်မျိုးတွေ့ ရ၏။ ယင်းသို့တွေ့ ရသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် မဟာပညပုဂ္ဂိုလ် အတွက် “ဧကပဒေ”ဟုသတ်မှတ်ဖေါ်ပြပြီး အရှင်အာနန္ဒာအတွက်ကိုမူ “ဧက ပဒုဒ္ဓါရေ”ဟု သတ်မှတ်ဖေါ်ပြသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အတော် အတန်ထူးခြားသော မဟာပညပုဂ္ဂိုလ်၏ ဧကပဒသည် ထို့ထက်သာလွန်ထူးခြား သော အရှင်အာနန္ဒာ၏ ဧကပဒုဒွါရနှင့် အနက်အဓိပ္ပါယ် ထပ်တူညီမျှမဖြစ်နိုင်၊ ဧကပဒုဒ္ဓါရပုဒ်နှင့် အနက်တူအောင် ဧကပဒပုဒ်၌ ဥဒ္ဓါရပုဒ် ကျေပျောက်နေ သည်ဟုလည်း မဆိုနိုင်၊ ထို့ကြောင့် မူလပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာ၌ရှိသော ပဒေပုဒ်ကိုလည်း ပြခဲ့သော ယခင် အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာဝါကျတုန်းက အတိုင်းပင် ## PAGE 73 ၂၂၇-ပုဗ္ဗေနိဝါသံ=ရှေး၌ နေအပ်ခဲ့ဘူးသော ခန္ဓာအစဉ်ကို၊ အနုဿ ရန္တာနံ=အစဉ်လျှောက်၍ အောက်မေ့နိုင်ကုန်သော။ ပ။ ၂၂၈-ဝိနယဓရာနံ= ဝိနည်းကိုဆောင်ကုန်သော။ ပ။ ၂၂၉-ဘိက္ခုနောဝါဒကာနံ=ဘိက္ခုနီတို ့ကို ဆုံးမတတ်ကုန်သော။ ပ။ ၂၃၀-ဣန္ဒြိယေသု=စက္ခုစသော ဣန္ဒြေခြောက်ပါးတို့၌၊ ဂုတ္တဒွါရာနံ=လုံခြုံစွာ ပိတ်ဆီးအပ်သော ဒွါရရှိကုန့်သော။ ပ။ ၂၃၁-ဘိက္ခု " “ဧကပဒေ=ခြေဖဝါးချနင်းရာ တနေရာတည်း၌”ဟူ၍ အနက်ပြန်ဆိုရတော့မည် ဖြစ်၏၊ သို့သော် မိမိစဉ်းစားမိသည်ကား- ယခုလက်ရှိစာမူ၌ “ဧကပဒေ, ဧကပဒုဒ္ဓါရေ”ဟူ၍ ပါဠိနှစ်မျိုးတွေ့ နေရ သော်လည်း ထိုမူလပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာ၏ ဋီကာ (ဒု-၂၅၅)၌ "ဧကပဒုဒ္ဓါရေတိ ဧကသ္မိံ ပဒုဒ္ဓါရဏက္ခဏေ=ခြေကြွမြှောက်ရာ အခိုက်အတန့် အချိန်ပိုင်းကလေး တခုအတွင်း၌”ဟူ၍ ဧကပဒုဒ္ဓါရေပုဒ်ကိုသာ ဖွင့်ပြပြီး ဧကပဒေပုဒ်ကိုကား မဖွင့်ပြခဲ့ပေ၊ ယင်းသို့ဋီကာ မဖွင့်ခဲ့သည်ကိုထောက်လျှင် ဧကပဒေပုဒ်၏နေရာ၌ လည်း “ဧကပဒုဒ္ဓါရေ”ဟုပင် ရှိသင့်မည်ဖြစ်၏။ ယင်းသို့ရှိခဲ့လျှင် (၃) အရှင် အာနန္ဒာအတွက်သာမက (၂)မဟာပည ပုဂ္ဂိုလ်အတွက်လည်း “ဧကပဒုဒ္ဓါရေ” ဟုပင် ပါဠိရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ထို(၂)အတွက် မူလပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာဝါကျကို မြန်မာပြန်လျှင်လည်း “မဟာပညပုဂ္ဂိုလ်သည် ခြေကြွမြှောက်သည့်အခိုက်အတန့် အချိန်ပိုင်းကလေးတခုအတွင်း (ဧကပဒုဒ္ဓါရအတွင်း)၌ ဂါထာ(၂၅)ပုဒ်ကိုလည်း ကောင်း, ဂါထာပေါင်း(၂၅၀)ကိုလည်းကောင်း နှုတ်တက်ရအောင်မှတ်သား နိုင်၏”ဟု မြန်မာပြန်ရမည်ဖြစ်၏။ " h အဋ္ဌကထာချင်း အဆိုအမိန့် တူမတူတိုက်ဆိုင်။ ။ ထို့အပြင် ယခင် အဋ္ဌသာလိနီအဋ္ဌကထာ၌ ဖေါ်ပြထားသော “ဋ္ဌိတပဒေနေဝ” ဟူသောပုဒ်သည် မူလပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာမှ “ဧကပဒုဒ္ဓါရေ” ဟူသောပုဒ်နှင့် သဒ္ဒါချင်းအလွန် ကွဲပြားခြားနားသောကြောင့် “ငြိတာ=ရပ်တည်”ဟူသောအနက်နှင့် “ဥဒ္ဓါရ=ကြွ မြှောက်” ဟူသော အနက်သည်လည်း အလွန်ကွဲပြားခြားနား၏။ ထိုကြောင့် ဌိတပဒေနေဝပုဒ်နှင့် ဧကပဒုဒ္ဓါရေပုဒ်တို့သည် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ အနက် အဓိပ္ပါယ်အတူတူ မဖြစ်နိုင်၊ သို့ဖြစ်လျှင်အရှင်အာနန္ဒာတပါးတည်း၏ ဉာဏ်စွမ်း ရည်ကိုဖေါ်ပြသော အဋ္ဌသာလိနီ, အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာဟူသော ကျမ်းစာနှစ်စောင် နှင့် မူလပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာတို့သည် အနက်အဓိပ္ပါယ် တထပ်တည်းတူသည်ဟု မဆိုနိုင်။ ## PAGE 74 သြဝါဒကာနံ=ရဟန်းတို ့ကို ဆုံးမတတ်ကုန်သော။ ပ။ ၂၃၂-တေဇောဓာတု ကုသလာနံ=တေဇောဓာတ်ကို ဝင်စားခြင်း၌ ကျွမ်းကျင်ကုန်သော၊ ဝါ=တေဇော ကသိဏဈာန်ကို ဝင်စားခြင်း၌ ကျွမ်းကျင်ကုန်သော။ ပ။ ၂၃၃-ပဋိဘာနေယျ ကာနံ=မြတ်စွာဘုရားအား တရားဒေသနာတော် ထင်ပေါ်လာခြင်းကို ဖြစ်စေ နိုင်ကုန်သော၊ ရာဓထေရ်ကို တွေ့ မြင်ရခြင်း, သူ၏ပြဿနာ မေးမြန်းခြင်းတို့ ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားမှာ ရာဓသံယုတ်ဆိုင်ရာ သိမ်မွေ့သော အကြောင်းအရာများ ထင်ပေါ်လာသည်]။ ပ။ ၂၃၄-လူခစီဝရဓရာနံ=(ဓားဖြတ်, အပ်ချည် ချုပ်သီ, ဆိုးငြား ဤသုံးပါးကြောင့်) အကြမ်းစား အညံ့စားဖြစ်သော ပံသုကူသင်္ကန်းကို ဆောင်ကုန်, ဝတ်ရုံကုန်သော။ ပ။ 4 ထိုအပြင်အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာ၌ ပါရှိသော ဧကပဒေပုဒ်၌ ဥဒ္ဓါရပုဒ် အကျေကြံလျှင် အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာ အမိန့်စကားသည် မူလပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာ အမိန့်စကားနှင့် တထပ်တည်းတူသည်ဟု ဆိုနိုင်စရာရှိပေ၏။ သို့သော် အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာစကားသည် ဆန်းဂိုဏ်းကိုငဲ့ရသော ဂါထာလည်းမဟုတ်၊ နှုတ်ဖြင့်ဟောသော တရားလည်းမဟုတ်၊ လက်ဖြင့်ရေးထားသော စုတ္တိယ စကားပြေသက်သက်သာဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် မူလပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာစကားနှင့် တထပ်တည်း တူညီစေလိုလျှင် ဥဒွါရပုဒ်ကိုဖြုတ်မချခဲ့ဘဲ မူလပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာ ကဲ့သို့ပင် “ဧကပဒုဒ္ဓါရေ”ဟူ၍ ဥဒ္ဓါရေပုဒ်ကို တိုက်ရိုက်ထည့်စွက်ရေးခဲ့မည်သာ ဖြစ်၏။ ယခုမူ ယင်းသို့မရေးခဲ့သည်ကိုထောက်လျှင် ထိုအင်္ဂတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာ စကားသည် မူလပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာနှင့်တထပ်တည်း တူညီမှုမဖြစ်နိုင်၊ အဋ္ဌ သာလိနီနှင့်သာ တထပ်တည်းတူညီမှုဖြစ်နိုင်၏။ သို့ရာတွင် ဂါထာပေါင်း တသောင်းငါးထောင်ကို နှုတ်တက်ဆောင်ယူမှတ်သားနိုင်စွမ်းရှိသော အရှင် အာနန္ဒာအတွက် မူလပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာ၌ ဧကပဒုဒ္ဓါရဖြင့် အချိန်ကန့်သတ်ပြီး အဋ္ဌသာလိနီနှင့် အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာတို့၌ ဧကပဒ, ဌိတပဒတို့ဖြင့် အချိန်ကန့် သတ်သည်ဟူ၍ ဤမျှလောက်သာ ကွဲပြားခြားနားသောကြောင့် တထပ်တည်း မတူဟုသာဆိုနိုင်ပြီး ထိုအဋ္ဌကထာများ တကျမ်းနှင့်တကျမ်း ဆန့်ကျင်သည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။ တထပ်တည်း မတူခြင်းမှာလည်း ထိုပါဠိတော်များကို ကျက်မှတ် ဆောင်ယူကြသော ဘာဏကထေရ်ချင်း မတူသောကြောင့်ဖြစ်တန်ရာ၏။