ပါဠိကို ကျက်၍ အနက်ပေး, မြန်မာပြန်ပါ ၁။ အာဝုသော သာမဏေရ! .. အယံ ဒါရကော ကိ ံနာမော။ ၂။ဘန္တေ ဗုဒ္ဓရက္ခိတ!... အယံ ဒါရကော မောင်ဝ နာမ။ ၃။ ဘောတိ ကညေ! ... အယံ ဒါရိကာ ကိ’ နာမာ။ ၄။ ဘော ပုရိသ! အယံ ဒါရိကာ မအေးနာမ။ ၅။ ဘော ဒါရက! တွံ ကိ နာမော။ ... ... ၆။ဘော သမဏ!... ၇။ ဘောတိ ဒါရိကေ ! အဟံ မောင်လှ နာမ။ ... ကိုး တွံ ကိ ံ နာမာ။ ၈။ဘော ပုရိသ!... အဟံ မထွေးနာမ။ ၉။ ဘော သာမဏေရ! ... အယံ ဝိဟာရော ကိ’နာမော။ ပထမ ၁၀။ ဘောန္တော သမဏာ! အယံ ဝိဟာရော ဇေတဝနံ နာမ။ ,, ... အာဝုသော, ဘော, ဘန္တေ, ဘောန္တော, ဘောတိ တို့သည် ခေါ်သော ပြန်၍ထူးသော ပုဒ်များတည်း၊ ငယ်သူကို “ အာဝုသော-ငါ့ရှင်, ငါ့ရှင်တို့ ဟုလည်းကောင်း, ကြီးသူကို “ဘန္တေ -အရှင်ဘုရား, အရှင်ဘုရားတို့ ဟု လည်းကောင်း သုံးစွဲပါ၊ အာဝုသော သာမဏေရ- ငါ့ရှင် သာမဏေ၊ ဘန္တေ ဗုဒ္ဓရက္ခိတ- အရှင်ဘုရား ဗုဒ္ဓရက္ခိတ၊ ဘောန္တော သမဏာ-အို ရဟန်းတို့။ " အမှာ။ ။ဤအချိန်မှာ သဒ္ဒါကျဉ်း၌လည်း နာမ်ပဒမာလာကို သင်လျက် ရှိပါလိမ့်မည်၊ သာမဏေရော, ဗုဒ္ဓရက္ခိတော, ဒါရကော, သမဏော တို့ကို ပုရိသောကဲ့သို့လည်းကောင်း, ဇေတဝန်ကို စိတ္တံကဲ့သို့လည်း ကောင်း, ဒါရိကာကို ကညာကဲ့သို့လည်းကောင်း နာမ်ဂိုဏ်းကြည့်၍ ရုပ်စဉ်ပါစေ။ (ကျက်မှတ်ရန်) တုလျတ် = လိင်္ဂတ် အနက်ပေး, မြန်မာပြန် ၁။အယံ ကိနာမော။ ။ အယံ ဗုဒ္ဓရက္ခိတော နာမ။ ၂။ ဣမေ ကိ'နာမော။ ။ ဣမေ သာမဏေရာ နာမ။ ၃။တွံ ကိနာမော။ ၄။တုမှေ ကိနာမာ။ ။ အဟံ မောင်ဝ နာမ။ ။ မယံ သမဏာ နာမ။ ၅ ၅ ကြည့်ရှုရန် ကြိယာမပါသော ဝါကျများ၌ “အယံနှင့် ဗုဒ္ဓရက္ခိတော နာမ” ကဲ့သို့ ၂ ပုဒ်ကို တူသော အနက်ရှိသောကြောင့် “ တုလျတ္ထ=တုလျတ် ဟု လည်းကောင်း, လိန် အနက်ချည်းသာ ရှိသောကြောင့် “လိင်္ဂတ္ထ=လိင်္ဂတ်” ဟု လည်းကောင်း ခေါ်သည်။ ,, [ဆောင်] ကြိယာမသတ်, တုလျတ်, လိင်္ဂတ် မြဲမှတ်ပါ။ သင်နည်း။ ကိ' ပါသော ဝါကျတို့သည် အမေးဝါကျ၊ အယံ ဗုဒ္ဓရက္ခိတော နာမ-စသော တွဲဖက်ဝါကျတို့သည် အဖြေဝါကျ၊ တပည့်များကို ၂ စုခွဲထားပြီးလျှင် အမေးဝါကျကို တစ်စုအား အဆိုခိုင်း၍, အဖြေဝါကျကို အခြား တစ်စုအား အဆိုခိုင်းပါ၊ မေးတိုင်း ဖြေတိုင်း လက်ညှိုးထိုး၍ ပြပါစေ၊ ဥပမာ- တွံ ဟု ဆိုလျှင် ထိုသူ ့ကို လက်ညှိုးထိုး၍, အဟံ ဟု ဆိုလျှင် မိမိကို လက်ညှိုးညွှန်၍ ဆိုပါစေ။ ကတ္တားနှင့် ကြိယာ အနက်ပေး, မြန်မာပြန် ဝိဘတ်။ ။ တိ, အန္တိ။ အယံ ဘဝတိ။ ။ သိ, ထ။ ။ ဣမေ ဘဝန္တိ။ ပထမ ။ မိ, မ။ တွံ ဘဝသိ။ ။ တုမှေ ဘဝထ။ အဟံ ဘဝါမိ။ ။ မယံ ဘဝါမ။ [ဆောင်] အစ ၂ သွယ်, သူ့တွက်ချယ်၊ အလယ် ၂ လုံး, သင့်တွက် သုံး ၊ အဆုံး ၂ ချက် , ငါ့ အတွက် ၃ ချက် နားလည်စေ။ ကြည့်ရှုရန် တိနှင့် အန္တိဟူသော အစဝိဘတ် ၂ သွယ်ကို သူများအတွက် သုံးစွဲ ရ၏၊ သိနှင့် ထဟူသော အလယ် ၂ လုံးကို သင်, နှင်, မင်း, ခင်ဗျား, အရှင်ဘုရားတို့အတွက် သုံးစွဲရ၏၊ မိနှင့်(မ) ဟူသော အဆုံး ၂ လုံးကို ငါ , ကျွန်ုပ်, ကျွန်တော်, တပည့်တော်, ကျွန်မ (ကျမတို့)အတွက် သုံးစွဲရသည်။ " " ဟု အယံ, ဣမေ, တွံ, တုမှေ, အဟံ, မယံ တို့ကို “ ကတ္တား ” ဟု ခေါ်၏၊ ဘဝတိ, ဘဝန္တိ-စသော ပုဒ်တို့ကို “ ကြိယာ ခေါ်၏၊ ထိုကတ္တားနှင့် ကြိယာ ပေါင်းထားသော (တစ်ရံတစ်ခါ ကြိယာ မပါသော) စကားတစ်ရပ်ကို ဝါကျ ” ဟု ခေါ်သည်။ 66