## PAGE 22 ၁၆ ပါဠိသိက္ခာ ပထမ 1 နှင့်-ဟု ပေးရသော တတိယာဝိဘတ် ၁။ တွံ ကေန သဟ ဝိဟရသိ။ ၂။ အဟံ ဗုဒ္ဓေန သဟ ဝိဟရာမိ။ ၃။ ဗုဒ္ဓေါ ကေန သဒ္ဓိ ံ နဂရံ ဂစ္ဆတိ။ ၄။ ဗုဒ္ဓေါ သံဃေန သဒ္ဓိ နဂရံ ဂစ္ဆတိ။ ၅။ ပဏ္ဍိတာ ကေဟိ ဝိနာ ဝိဟာရံ အာဂစ္ဆန္တိ။ ၆။ ပဏ္ဍိတာ ဗာလေဟိ ဝိနာ ဝိဟာရံ အာဂစ္ဆန္တိ။ ပါဠိစီရန် (က) ငါသည် သင်နှင့် အတူ (တကွ) နေ၏။ ( ခ ) သင်သည် ငါနှင့် အတူ မနေ။ ( ဂ ) လူလိမ္မာသည် လူမိုက်နှင့် အတူ နေသလော။ (ဃ) လူမိုက်သည် လူလိမ္မာနှင့် ခွဲ၍ နေ၏။ ( င ) ဘုရားသည် သံဃာနှင့် အတူ ကြွလာတော်မူ၏။ ( စ) သံဃာသည် ဘုရားနှင့် ခွဲ၍ မလာ။ ကြည့်ရှုရပ် ဝိဟရ-နေ။ ။ သဟ, သဒ္ဓိ-အတူ(တကွ)။ ။ ဝိနာ-ခွဲ၍။ (ကင်း၍)။ ပဏ္ဍိတော-လူလိမ္မာ (ပညာရှိ)။ ။ ဗာလော- လူမိုက် (လူဆိုး, လူဖျင်း, လူန,လူအ, လူထိုင်း)။ ။ တယာ- သင်နှင့်။ ။ မယာ-ငါနှင့်။ ## PAGE 23 အခန်း စတုတ္ထဝိဘတ်နက် ၁၇ အား-ဟု ပေးရသော စတုတ္ထဝိဘတ် [ဆောင်] ဒါဓာတ်-ရုစ္စ, ခမ တစ်လီ, ဆဒီ တစ်ထွေ,ဓာရေ-နမော, အာရောစ - နက်, ယှဉ်ရာတွက်, မှတ်ချက် စတုတ္ထထား။ ကြည့်ရှုရန် ဒါဓာတ်၏ ယှဉ်ရာ၌ “သံဃဿ ဒေတိ”ဟုလည်းကောင်း, ရုစဓာတ်မှ .. ရုစ္စ၏ ယှဉ်ရာ၌ “ရုစ္စတိ သံဃဿ”ဟုလည်းကောင်း, ခမုဓာတ်မှ ခမ၏ ယှဉ်ရာ၌ “ခမတိ သံဃဿ” ဟုလည်းကောင်း, ဆဒီ ဓာတ်မှ ဆာဒေ၏ ယှဉ်ရာ၌ ဆာဒေတိ ဒါရကဿ ဟု 66 ,, လည်းကောင်း, ဓရဓာတ်မှ လာသော ဓာရေ၏ ယှဉ်ရာ၌ “ အာစရိယဿ ဆတ္တံ ဓာရေတိ=ဓာရယတိ၊ ဣဏသာမိကဿ ဣဏံ ဓာရယတိ ” ဟု " လည်းကောင်း, နမောပုဒ်နှင့် ယှဉ်ရာ၌ “နမော တဿ ဘဂဝတော” စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း စတုတ္ထဝိဘတ် ထားရသည်၊ [“နမာမိ” စသည်နှင့် ယှဉ်ရာ၌ကား “ဗုဒ္ဓံ နမာမိ” ဟု ထားရသည်။] အာရောစ-( ပြော, ဟောခြင်း ) အနက်ရှိသော အာရောစေ, ဒေသေ, .. ကထယ, အာမန္တ စသည်တို့နှင့် ယှဉ်ရာ၌ – အာရောစယာမိ ဝေါ(သင်တို့အား)” စသည်ဖြင့် စတုတ္ထထားရသည်၊ သိလာဃ, ဟနု စသည်တို့နှင့် ယှဉ်ရာ၌လည်း စတုတ္ထထားရသေး၏။ ယှဉ်’ဆိုသည်မှာ အနက်အဓိပ္ပာယ် ယှဉ်စပ်နေခြင်း, ဆက်သွယ်နေ ခြင်းတည်း၊ – သံဃာအား + ပေးလှူ၏” စသည်ဖြင့် လှူခြင်းနှင့် .. သံဃာသည် အဓိပ္ပာယ် ဆက်သွယ်နေသည်-ဟူလို။ ## PAGE 24 ၁၈ ပါဠိသိက္ခာ ပထမ (က) အနက်ပေး, မြန်မာပြန် ၁။ မနုဿာ ကဿ ဒါနံ ဒေန္တိ။ ၂။ မနုဿာ သံဃဿ ဒါနံ ဒေန္တိ။ ၃။ ရုစ္စတိ ကဿ သစ္စံ။. ၄။ ရုစ္စတိ သံဃဿ သစ္စံ။ ၅။ ရုစ္စတိနု ဒါရကဿ သာဒု။ ၆။ ကဿ သာဒု ့န ရုစ္စတိ ။ ၇။ ခမတိနု သံဃဿ ကမ္မံ။ ၈။ အာမ ခမတိ သံဃဿ ကမ္မံ။ ... ၉။ နက္ခမတိနု သံဃဿ ကမ္မံ။ ၁၀။ အာမ နက္ခမတိ သံဃဿ ကမ္မံ။ ... ကြည့်ရှုရန် အမှာ။ ။ ပါဠိအသုံးသည် အရပ်စကားအသုံးနှင့် တချို့နေရာမှာ မတူ တတ်ချေ၊ ဥပမာ-စကားပြောရာ၌ “သံဃာကို ပေးလှူတယ်” ဟု " ပြောနိုင်၏၊ ပါဠိစီရာ၌ကား “ သံဃံ ဒေတိ ”ဟု မစီနိုင်, “သံဃဿ " ဒေတိ” ဟု စီရသည်၊ ထို့ကြောင့် ဒါဓာတ်စသည်တို့နှင့် တွဲယှဉ်၍ " ပါဠိစိရာ၌ စည်းကမ်း သတ်မှတ်ချက်ကို အထူး မှတ်သားရမည်၊ သို့သော် တချို့တလေ ပါဠိ၌မူ ထိုစည်းကမ်းအတိုင်း မဟုတ်ဘဲလည်း ရှိတတ်ပါသေး၏။ ရုစ္ဆ-နှစ်သက် ( ကြိုက်, သဘောကျ)။ ။ ခမ-ခံ့၊[ နှစ်သက်ခြင်း, သဘောကျခြင်းကိုပင် “ခံ့” ဟုခေါ်၏။] သစ္စံ-သစ္စာ ( မှန်သော စကား)။ ကမ္မံ-ကံ (အလုပ်)။ ။ သာဒု-ကောင်းသော အရသာ။