နှင့်-ဟု ပေးရသော တတိယာဝိဘတ် ၁။ တွံ ကေန သဟ ဝိဟရသိ။ ၂။ အဟံ ဗုဒ္ဓေန သဟ ဝိဟရာမိ။ ၃။ ဗုဒ္ဓေါ ကေန သဒ္ဓိ ံ နဂရံ ဂစ္ဆတိ။ ၄။ ဗုဒ္ဓေါ သံဃေန သဒ္ဓိ နဂရံ ဂစ္ဆတိ။ ၅။ ပဏ္ဍိတာ ကေဟိ ဝိနာ ဝိဟာရံ အာဂစ္ဆန္တိ။ ၆။ ပဏ္ဍိတာ ဗာလေဟိ ဝိနာ ဝိဟာရံ အာဂစ္ဆန္တိ။ ပါဠိစီရန် (က) ငါသည် သင်နှင့် အတူ (တကွ) နေ၏။ ( ခ ) သင်သည် ငါနှင့် အတူ မနေ။ ( ဂ ) လူလိမ္မာသည် လူမိုက်နှင့် အတူ နေသလော။ (ဃ) လူမိုက်သည် လူလိမ္မာနှင့် ခွဲ၍ နေ၏။ ( င ) ဘုရားသည် သံဃာနှင့် အတူ ကြွလာတော်မူ၏။ ( စ) သံဃာသည် ဘုရားနှင့် ခွဲ၍ မလာ။ ဝိဟရ-နေ။ ကြည့်ရှုရပ် ။ သဟ, သဒ္ဓိ-အတူ(တကွ)။ (ကင်း၍)။ ပဏ္ဍိတော-လူလိမ္မာ (ပညာရှိ)။ ပထမ ။ ဝိနာ-ခွဲ၍။ ။ ဗာလော- လူမိုက် (လူဆိုး, လူဖျင်း, လူန,လူအ, လူထိုင်း)။ ။ တယာ- သင်နှင့်။ ။ မယာ-ငါနှင့်။ အား-ဟု ပေးရသော စတုတ္ထဝိဘတ် [ဆောင်] ဒါဓာတ်-ရုစ္စ, ခမ တစ်လီ, ဆဒီ တစ်ထွေ,ဓာရေ-နမော, အာရောစ - နက်, ယှဉ်ရာတွက်, မှတ်ချက် စတုတ္ထထား။ .. ကြည့်ရှုရန် ဒါဓာတ်၏ ယှဉ်ရာ၌ “သံဃဿ ဒေတိ”ဟုလည်းကောင်း, ရုစဓာတ်မှ ရုစ္စ၏ ယှဉ်ရာ၌ “ရုစ္စတိ သံဃဿ”ဟုလည်းကောင်း, ခမုဓာတ်မှ ခမ၏ ယှဉ်ရာ၌ “ခမတိ သံဃဿ” ဟုလည်းကောင်း, ဆဒီ ဓာတ်မှ ဆာဒေ၏ ယှဉ်ရာ၌ ဆာဒေတိ ဒါရကဿ ဟု လည်းကောင်း, 66 ,, " ဓရဓာတ်မှ လာသော ဓာရေ၏ ယှဉ်ရာ၌ “ အာစရိယဿ ဆတ္တံ ဓာရေတိ=ဓာရယတိ၊ ဣဏသာမိကဿ ဣဏံ ဓာရယတိ ” ဟု လည်းကောင်း, နမောပုဒ်နှင့် ယှဉ်ရာ၌ “နမော တဿ ဘဂဝတော” စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း စတုတ္ထဝိဘတ် ထားရသည်၊ [“နမာမိ” စသည်နှင့် ယှဉ်ရာ၌ကား “ဗုဒ္ဓံ နမာမိ” ဟု ထားရသည်။] အာရောစ-( ပြော, ဟောခြင်း ) အနက်ရှိသော အာရောစေ, ဒေသေ, ကထယ, အာမန္တ စသည်တို့နှင့် ယှဉ်ရာ၌ – အာရောစယာမိ ဝေါ(သင်တို့အား)” စသည်ဖြင့် စတုတ္ထထားရသည်၊ သိလာဃ, ဟနု စသည်တို့နှင့် ယှဉ်ရာ၌လည်း စတုတ္ထထားရသေး၏။ ယှဉ်’ဆိုသည်မှာ အနက်အဓိပ္ပာယ် ယှဉ်စပ်နေခြင်း, ဆက်သွယ်နေ ခြင်းတည်း၊ – သံဃာအား + ပေးလှူ၏” စသည်ဖြင့် လှူခြင်းနှင့် သံဃာသည် အဓိပ္ပာယ် ဆက်သွယ်နေသည်-ဟူလို။ .. .. " (က) အနက်ပေး, မြန်မာပြန် ၁။ မနုဿာ ကဿ ဒါနံ ဒေန္တိ။ ၂။ မနုဿာ သံဃဿ ဒါနံ ဒေန္တိ။ ၃။ ရုစ္စတိ ကဿ သစ္စံ။. ၄။ ရုစ္စတိ သံဃဿ သစ္စံ။ ၅။ ရုစ္စတိနု ဒါရကဿ သာဒု။ ၆။ ကဿ သာဒု ့န ရုစ္စတိ ။ ၇။ ခမတိနု သံဃဿ ကမ္မံ။ ... ၈။ အာမ ခမတိ သံဃဿ ကမ္မံ။ ၉။ နက္ခမတိနု သံဃဿ ကမ္မံ။ ၁၀။ အာမ နက္ခမတိ သံဃဿ ကမ္မံ။ ... " ကြည့်ရှုရန် " ပထမ အမှာ။ ။ ပါဠိအသုံးသည် အရပ်စကားအသုံးနှင့် တချို့နေရာမှာ မတူ တတ်ချေ၊ ဥပမာ-စကားပြောရာ၌ “သံဃာကို ပေးလှူတယ်” ဟု ပြောနိုင်၏၊ ပါဠိစီရာ၌ကား “ သံဃံ ဒေတိ ”ဟု မစီနိုင်, “သံဃဿ ဒေတိ” ဟု စီရသည်၊ ထို့ကြောင့် ဒါဓာတ်စသည်တို့နှင့် တွဲယှဉ်၍ ပါဠိစိရာ၌ စည်းကမ်း သတ်မှတ်ချက်ကို အထူး မှတ်သားရမည်၊ သို့သော် တချို့တလေ ပါဠိ၌မူ ထိုစည်းကမ်းအတိုင်း မဟုတ်ဘဲလည်း ရှိတတ်ပါသေး၏။ ရုစ္ဆ-နှစ်သက် ( ကြိုက်, သဘောကျ)။ ။ ခမ-ခံ့၊[ နှစ်သက်ခြင်း, သဘောကျခြင်းကိုပင် “ခံ့” ဟုခေါ်၏။] သစ္စံ-သစ္စာ ( မှန်သော စကား)။ ကမ္မံ-ကံ (အလုပ်)။ ။ သာဒု-ကောင်းသော အရသာ။