## PAGE 139 [ဆောင်] ၂၆။ သရတစ်လုံး, ဗျဉ်း ၂-၃ မျှ, တွဲယှဉ်ကမူ, သံယောဂဆို၊ ထိုကို တစ်သီး, အတူဗျဉ်းတွင်, တစ်လုံးလျှင်, အစဉ် ချေဖျက်လေ။ ပုဒ်စပ် ပုဒ်ဖြတ် ဧဝံသ ဧဝံ+အဿ ပုညံ့သာ - ပုညံ့+အဿာ အဂျာဂါရံ အဂ္ဂ+အာဂါရံ ဝုတျဿ ဝုတ္တိ+အဿ ၂၆။ သရတစ်လုံး၌ ဗျဉ်း ၂လုံး, ၃လုံး တွဲယှဉ်နေသည်ကို “သံယောဂ= သံယုဂ်”ဟု ခေါ်၏၊ [သံယောဂ=ယှဉ်တွဲခြင်း။] ထိုဗျဉ်းတို့တွင် (ဥပမာ-ဿဗျဉ်း ၂လုံးသည် သဘောတူ၏၊) ထိုသဘောတူ ဗျည်း ၂လုံးရှိလျှင် တစ်လုံးကို ချေ။ " ရုပ်တွက်။ ။ ဧဝံသကို “ဧဝံ+အဿ”ဟု ပုဒ်ဖြတ်၊ နိဂ္ဂဟိတ်နောက်က အသရကို ရှေ့သုတ်ဖြင့် ချေ, ဗျဉ်း ၂လုံးတွင် တစ်လုံးကို ဤသုတ်ဖြင့် ချေ, ဧဝံသ ပြီး၏။ အဂ္ဂ+အာဂါရံ၌ ဂ္ဂိ၏ ဣကို ၁၁ သုတ်ဖြင့် (ယ်)ပြု, ယ်ဗျဉ်းကို အာ သို့ ကပ်, ဂ္ဂ ၂ လုံးတွင် တစ်လုံးကို ဤသုတ်ဖြင့် ချေ, အဂျာဂါရံ ပြီး၏၊ ဝုတ္တိ+အဿကို ၁၁ သုတ်၌ တွက်ပြခဲ့ပြီ။ ## PAGE 140 ာဒေသရွိ [cင်] ၂၇။ နှောင်းလျက်တိတိ, သရရှိက, အဘိ-အတ္တ, အဓိပ္ပ အ ဖြစ်အောင်ပြု။ အဒိရိတံ အဘိ+ဥဒိရိတံ အဗ္ဗကာပုံ အဘိ+အက္ခာနံ အတ္တဂ္ဂတော အဘိ+ဥဂ္ဂတော အဓိ+သြကာသော ာကာသော အာဂာ အဓိ+အာဂမာ အပဂတော အဓိ+ဥပဂတော ၂၇။နောက်၌ သရရှိလျှင် အဘိကို အတ္တ, အဓိကို အချွဲ ပြု။ .. ရုပ်တွက်။ ။ အလှူဒိရိတံကို “အဘိ+ဥဒိရိတံ”ဟု ပုဒ်ဖြတ်, အဘိကို အတ္တ ပြု,တ္တ၏ အသရကို ချေ, နောက် ဥ သို့ ကပ်, အဗ္ဘဒီရိတံ ပြီး၏၊’အပိ+သြကာသော၌ အဓိကို အဇ္ဇု ပြု, ချွဲ၏ အသရကို -- ,နောက် ဩသို့ ကပ်, အာကာသော ပြိး၏။ " [c] ၂၈။ ရံတပ်ခါရှိ, ပုဒ် ပတိ, ပဋိ ဖြစ်အောင်ပြု။ ပဂ္ဂိ ပတိ+အဂ္ဂိ ပဋိဟညတိ ပတိ+ဟညတိ ပဋိရူပဒေသဝါသောပ ပတိ+ရူပဒေသဝါသောစ ၂၀။ ပတိသည် လပုဒ်တည်း၊ တိုပတိကို တပ်ခါတစ်ရံ၌ ပဋိ ပြု။ ရုပ်တွက်။ ။ ပတ္တိကို “ပတိ+အဂ္ဂ”ဟု ပုဒ်ဖြတ်, ပတိ ကို ပဋိ ပြု တို့၏ ဣကို ချေ, မှောက် အ သို့ ကပ်, ပဂ္ဂီ ပြီး၏။ ။ ချေ,နောက် အ ## PAGE 141 [ဆောင်] ၂၉။ ဗျဉ်းနှောင်းလေက, ဂျို အပ, ဩမျှ ဖြစ်အောင်ပြု။ သြနဒ္ဓေါ အဝ+ဒ္ဓေါ ဩဝဒတိ အဝဒတိ ၂၉။ ဗျဉ်းနှောင်းလျှင် တချို့ အဝကို ဩပြု။ ရုပ်တွက်။ ။ သြနဒ္ဓေါကို “အဝ+ဒ္ဓေါ”ဟု ပုဒ်ဖြတ်၊ အဝကို ဩပြု၊ ဩဒ္ဓေါ ပြီး၏။ ဥပသာရှိပါတ် ၃၀။ ပ-ပရာဟု,နိနီဥ, သံ-ဒု ဝိ အဝ။ ၃၁။ အပုံ ပရိ, အဘိ-ဓိ, ပတိ သု-အာ ပြ။ ၃၂။ အတိ အပ, အပိမျှနှင့်, ဥပတစ်သွယ်, ပေါင်း နှစ်ဆယ်, မှတ်ဖွယ် ဥပသာရ။ ၃၃။ စ ဝါ ဟေ အဟေ, ရေ အရေ, သုဝေ သွေ အဇ္ဇ။ ၃၄။ ယထာ တထာ, ယာဝတာ, ယာဝါတာဝ ပြ။ ၃၅။ ဥပရိ-အန္တော, တိရော သြရံ, ပါရံ ဟေဋ္ဌာ, စသည်မှာ, များစွာ နိပါတ။ ပြအပ်ခဲ့သော ပ ပရာ စသည်ကား ဥပသာရ ၂၀ တည်း၊ ထို ၂၀ကို လင်္ကာအတိုင်း ဆရာက ရေတွက်ပြပါ၊ နိပါတ်ပုဒ်တို့ကား အလွန်များ၊ စ, ဝါ, ဟေ, အဟေ, ရေ, အရေ, သုဝေ, သွေ, အဇ္ဇ, ယထာ, တယာ စသည်ဖြင့် လင်္ကာကြည့်၍ ပြောပြပါ။ သန္ဓေကျဉ်း ပြိး၏။