## PAGE 72 ၄။ အဟံ ဘဝါဘဝေ ပိယော ဘဝေယျံ။ ၅။ အာဝုသော တွံ ဂါမံ ဂစ္ဆေယျာသိ။ ၆။ ဧဟိ အာဝုသော ဂါမံ ပိဏ္ဍာယ ဂစ္ဆေယျာသိ။ ၇။ သစေ တုမှေ ပုညံ ကရေယျာထ၊ ပုညေန သုဂတိ ပါပုဏေယျာနှော။ ၈။ သစေ အယံ ဒါရကော ဗာလော အဿ၊ နိရယံ ပါပုဏေယျ။ ပါဠိစီရန် (က)ဤကလေးသည် အလိမ္မာ ဖြစ်စရာရှိ၏။ ( ခ ) သင်တို့သည် လူမိုက်များ မဟုတ်ကုန်ရာ။ ( ဂ) ငါတို့သည် ဘဝတိုင်း လူလိမ္မာများ ဖြစ်ကြရပါလို၏။ (ဃ) ငါ့ရှင် … သင် ကျောင်းသို့ လာခဲ့ပါလော။ (င) ငါ့ရှင် လာလော၊ မန္တ လေးမြို့ သို့ သွားချေလော။ ( စ ) ငါသည် အကယ်၍ လူမိုက် ဖြစ်အံ့၊ ငရဲသို့ ရောက်ရာ၏။ (ဆ) သင်တို့သည် အကယ်၍ ကောင်းမှု ပြုကုန်အံ့၊ နတ်ပြည်သို့ ရောက်ကုန်ရာ၏။ (ရောက်ကြစရာရှိ၏။) (၂) ဘဝေယျာထ-ဖြစ်ကြလော။ (၁) ဘဝေယျ-ဖြစ်ရာ၏။ ။ (၃) န ဘဝေယျာမ-မဖြစ်လိုကုန်။ ။ (၄) ဘဝေယျံ-ဖြစ်ရပါလို၏။ (၅) ဂစ္ဆေယျာသိ-သွားလော။ ။(၆) ဧဟိ-လာလော။ (၇) သစေ ကရေယျာထ-အကယ်၍ ပြုကုန်အံ့၊ သုဂတိ-သုဂတိသို့ (ကောင်းသော ဘဝသို့)၊ ပါပုဏေယျာဝှာ-ရောက်ကုန်ရာ၏။ ## PAGE 73 ဘော-ကံအနက် တမ္မ, အန္ဒိယ။ ။ ဟောတဗ္ဗ, ဘဝိတဗ္ဗ, ဘဝနီယံ’ဖြစ်ထိုက်၏, ဖြစ်သင့်၏, ဖြစ်ရာ၏။ ။ ဂန္တဗ္ဗ, ဂမနီယံ-သွားအပ်၏, သွားသင့်၏, သွားထိုက်၏, သွားရာ၏။ ။ ကတ္တË, ကာတဗ္ဗ, ကရဏီယံ-ပြုအပ်၏, ပြုသင့်၏, ပြုထိုက်၏, ပြုရာ၏။ ။ဒဋ္ဌဗ္ဗ- မှတ်အပ်, မှတ်သင့်, မှတ်ထိုက်၏။ ။ ဝေဒိတဗ္ဗ-သိအပ်, သိသင့်, သိထိုက်၏။ ။ ရမဏီယံ-မွေ့လျော်ထိုက်၏, မွေ့လျော်ဖွယ် ကောင်း၏, ပျော်စရာကောင်း၏။ ။ သောတဗ္ဗ, သ၀နီယံ- ပစိတဗ္ဗ-ချက်အပ်, နာယူအပ်, နာယူသင့်, နာယူထိုက်၏။ ။ ချက်သင့်, ချက်ထိုက်၏, ချက်စရာ (မီးဖုတ်စရာ) ရှိ၏။ လေ့ကျင့်ခန်း ပါဠိ ၁။သာမဏေရေနနာမ ဒန္တေန ဘ၀ိတဗ္ဗိ, န အဒန္တေန။ ၂။ မယာ မန္တလေးနဂရံ ဂန္တဗ္ဗိ, န စစ်ကိုင်းပဗ္ဗတော။ ၃။တယာ ကုသလံ ကာတဗ္ဗိ, န အကုသလံ။ ၄။တုမှေဟိ ဣဒံ သန္နိဋ္ဌာနံ ဒဋ္ဌဗ္ဗိ, အညံ န ဝေဒိတဗ္ဗ။ ၅။ဒေဝမနုဿေဟိ ဘဂဝတော ဇေတဝနံ ရမဏီယံ, န မနုဿာနံ ဂါမော ရမဏီယော။ ဒန္တေ န’ယဉ်ကျေးသူသည်၊ ဣဒံ သန္နိဋ္ဌာနံ-ဤ အဆုံးအဖြတ်ကို၊ အညံ-အခြား အဆုံးအဖြတ်ကို။ ## PAGE 74 ပါဠိစီရန် (က) ငါသည် ယဉ်ကျေးသူ ဖြစ်ထိုက်၏။ ( ခ ) လူမိုက်သည် လူလိမ္မာ မဖြစ်ရာ။ ဂ ) ရဟန်းတို့သည် ဆွမ်းအလို့ငှာ ရွာသို့ သွားထိုက်၏။ (ဃ) လူတို့သည် နောင်အခါ၌ ချမ်းသာအလို့ငှာ ကောင်းမှုကို ပြုထိုက်၏။ ( င ) မြတ်စွာဘုရားသည် နတ်လူတို့အား တရားကို ဟောတော်မူထိုက်၏။ ( ဖ ) ငါသည် ရွာသို့ ဤလမ်းဖြင့် သွားထိုက်၏။ (ဆ)အကုသိုလ်ကို လူမိုက်တို့သည် ပြုထိုက်၏၊ လူလိမ္မာတို့သည် မပြုထိုက်။ ( င ) ငါတို့၏ ကျောင်းတိုက်သည် ပျော်စရာကောင်း၏၊ သင်တို့၏ ရွာသည် ပျော်စရာမကောင်း။ ဈ)တပည့်သည် ဆရာ၏ စကားကို နားထောင်ထိုက်၏၊ လူမိုက်၏ စကားကို နားမထောင်ထိုက်။ ၃) ရဟန်းသည် သပိတ်ကို မီးဖုတ်ထိုက်၏။ [ ရဟန်းမှာ သပိတ် မီးဖုတ်စရာ ရှိ၏။] ၎)ငါတို့သည် ဤအဆုံးအဖြတ်ကို မှတ်ထိုက်၏။ ဌ)ဆရာသည် တပည့်ကို သိထိုက်၏။