## PAGE 81 O, GOOI ၃ ခုစသည်လည်း ရှိတတ်၏၊ ၂ ခု, ၃ ခု စသည်ရှိရာ၌ ရှေ့ဆုံးမှာ “စေဝ”ဟုလည်း တစ်ခါတလေ တွေ့ ရတတ်၏၊ တစ်ခုတည်း ရှိရာ၌ “လည်း”ဟုပေး၊ ၂ ခု ၃ ခုရှိရာ၌ “လည်းကောင်း=၎င်း”ဟု အလိုရှိသလို ပေး။ [ဆောင်] စေဝနှင့် စ, စုတ္ထိယမှာ, ရှေ့မှာ စေ၀, နောက်မှာ စ, ဂါထာဟူက, မမြဲကြ။ ၁။ ဗုဒ္ဓေါ လောကေ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ သော စ (ထိုဘုရားသည်လည်း) ဓမ္မံ ဒေသေတိ၊ တံ ဓမ္မံ ဒေဝါ စေဝ မနုဿာ စ သုဏန္တိ။ ၂။ ဗဟူ ဒေဝါ မနုဿာ စ, မင်္ဂလာနိ အစိန္တယုံ။ ၃။ အဟံ ဗုဒ္ဓဂ္ဂ ဓမ္မဂ္ဂ, သံဃဥ သရဏံ ဂတော။ ၄။ အသေဝနာ စ ဗာလာနံ, ပဏ္ဍိတာနဉ္စ သေဝနာ၊ ပူဇာ စ ပူဇနီယာနံ, ဧတံ မင်္ဂလ-မုတ္တမံ။ (က) ငါသည် ဘုရားကိုလည်းကောင်း, တရားကိုလည်းကောင်း, သံဃာကိုလည်းကောင်း ရှိခိုး၏။ ( စ) များစွာကုန်သော နတ်တို့သည်လည်းကောင်း, လူတို့သည်လည်း ကောင်း ဘုရားကို ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ကြကုန်၏။ (ဂ) လူမိုက်တို့ကို မှီဝဲ (ပေါင်းသင်း) ခြင်းသည်လည်းကောင်း, လူလိမ္မာတို့ကို မမှီဝဲ (မပေါင်းသင်း) ခြင်းသည်လည်းကောင်း, ပူဇော်ထိုက်သူတို့ကို မပူဇော်ခြင်းသည်လည်းကောင်း, ဤ သုံးပါးသည် အမင်္ဂလာသာတည်း။ [အပူဇာ-မပူဇော်ခြင်း၊ အဝမင်္ဂလံ-အဗင်္ဂလာ။ ## PAGE 82 $5 ပိ, ပိ။ ။ ဝသဒ္ဒါကဲ့သို့ “လည်း, လည်းကောင်း=၎င်း” ဟု ပေးရသော ပိ, အပိသဒ္ဒါများလည်း ရှိသေး၏၊ ထို “လည်း, လည်းကောင်း=၎င်း”အနက်တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောနှော " ပေါင်းဆည်းခြင်း အနက်ကို ဟော၏၊ မြန်မာလို “သုလည်း, သူလဲ သွား၏”ဟု ဆိုရာ၌ “သူရော သွား၏= သူပါ သွား၏”ဟု " ဆိုလိုသည်။ ၁။ ဗာလော ဒါနံ ပုံ ဒေတိ, သီလံပိ (သီလကိုလည်း) မှ ရက္ခတိ၊ ၂။ အဟံ ဗုဒ္ဓံပိ ဓမ္မံပိ, သံဃံပိ သရဏံ ဂတော။ [“ဘုရားကိုလည်းကောင်း, တရားကိုလည်းကောင်း, သံဃာကိုလည်းကောင်း”ဟုပေး။] ထို ပိ, အပိတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံ မြှောက်ပင့်ခြင်း အနက်ကိုလည်း ဟော၏။ [“ သမ္ဘာဝနာ-အနက်”ဟု ခေါ်၏။] ၃။ ဗုဒ္ဓေါပိ တံ ဓမ္မံ ဉတွာ ဗုဒ္ဓဘာဝံ ဂတော။ [ ဘုရားသော်မှလည်း (ဘုရားတောင်မှလည်း) ထိုတရားကို သိ၍ (သိမှ) ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်ရသည်၊ “တရားတော်ဟာ ဘယ်လောက် မြင့်မြတ်သလဲ”ဟုလို၊ ဤ၌ ဘုရားကိုလည်း မြှောက်, တရားကိုလည်း မြှောက်သည်။] ၄။ အပိ ဒိဗ္ဗေသု ကာမေသု, ရတိ သော နာဓိဂစ္ဆတိ။ [ ပုတ်တို့၌ ဖြစ်ကုန်သော ကာမတို့၌သော်မှလည်း (နတ်ကာမတောင်မှ) သူသည် မွေ့လျော်ခြင်းကို မရ၊ “လူ့ ကာမလောက်တော့ ဘာပြောစရာရှိတော့ " မလဲ”ဟူလို၊ ဤ၌ နှုတ်ကာမကိုလည်းကောင်း, ထိုကာမဂုဏ်၌ မပျော်သူကိုလည်းကောင်း မြှောက်သည်။] ## PAGE 83 ထစ်ခါတစ်ရံ (ဂရုဟာ-ဟု ခေါ်အပ်သော) နှိပ်ခြင်း အနက်ကိုလည်း ဟောသေး၏။ ၅။ သာမိကေန ရှူးရှူးတိ ဥဿာဟိယမာနော သုနခေါပိ ံသတိ။ [ သခင်က ရှူးရှူးလို့ အားတက်စေအပ်သည်ရှိသော် ခွေးသော်မှလည်း (ခွေးတောင်မှ) ကိုက်တတ်သေး၏၊ “သင်တို့ဟာ အားတက်အောင် ပြောပေးပါလျက် ဘာ့ကြောင့် အားမတက်ကြသလဲ”ဟူလို။] ၆။ သာရထိနာ ပါဇီယမာနော ဂေါဏောပိ ဥမဂ္ဂံ ဂစ္ဆတိ။ လှည်းမောင်းသူက မောင်းပေးအပ်သည်ရှိသော် နွားသော်မှလည်း လမ်းမှန်ကို သွားသေး၏၊ “သင်တို့ဟာ ဆရာက ဆုံးမနေပါလျက် " ဘာ့ကြောင့် ဖြောင့်ဖြောင့် မလုပ်ကြသလဲ”ဟူလို။] ဤ၌ ခွေး,နွားတို့ကိုလည်းကောင်း, အားတက်သရော မရှိသူ, ဖြောင့်ဖြောင့် မလုပ်သူများကိုလည်းကောင်း နှိပ်သည်။ ဝါသဒ္ဒါ။ ။ ဝါသဒ္ဒါသည် တစ်ခါတစ်ရံ (စ-ပိ သဒ္ဒါတို့ကဲ့သို့) “လည်း, လည်းကောင်း”ဟု ပေးရသော သမုစ္စည်းအနက်ကို ဟော၏။ ၁။ ရာဇတော ဝါ စောရတော ဝါ အာရက္ခံ ဂဏှန္တု။ [ မင်းဘေးမှ လည်းကောင်း, ခိုးသူဘေးမှလည်းကောင်း, အစောင့်အရှောက်ကို ယူကြပါကုန်။]