## PAGE 22

ရွာတွင်း **ဆွမ်းခံကြွခါနီး၌** ရွတ်ဆိုရန်

#### ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်
**အတိရေကလာဘံ ပဋိက္ခိပါမိ။**
**ပိဏ္ဍပါတိကင်္ဂ သမာဒိယာမိ။**

---

#### သပဒါနဓုတင်
**လောလုပ္ပစာရံ ပဋိက္ခိပါမိ။**
**သပဒါနစာရိကင်္ဂ သမာဒိယာမိ။**

---

**၁။ <mark>ဥဋ္ဌိဋ္ဌေ</mark> <mark>နပ္ပမဇ္ဇေယျ</mark>၊ ဓမ္မံ သုစရိတံ စရေ။**
**ဓမ္မစာရီ သုခံ သေတိ၊ အသ္မိံ လောကေ ပရမှိ စ။**
(ခု - ၁၊ ၃၈၊ ဓမ္မပဒ)

---

**၂။ ယထာပိ ဘမရော <mark>ပုပ္ဖံ</mark>၊ <mark>ဝဏ္ဏဂန္ဓံ</mark> <mark>အဟေဌယံ</mark>။**
**ပလေတိ <mark>ရသမာဒါယ</mark>၊ ဧဝံ ဂါမေ မုနီ စရေ။**
(ခု - ၁၊ ၂၀၊ ဓမ္မပဒ)

---

**၃။ ယထာ <mark>ကဏ္ဍကဋ္ဌာနမှိ</mark>၊ စရေယျ အနုပါဟနော။**
**<mark>သတိံ</mark> ဥပဋ္ဌပေတွာန၊ ဧဝံ ဂါမေ မုနီ စရေ။**
(ထေရဂါထာဋ္ဌ-ဒု-၃၅၀, ပါရာပရိယတ္ထေရဝတ္ထု)

**၁။** **<mark>ဥဋ္ဌိဋ္ဌေ</mark>** = မြို့သူရွာသား, အိမ်တံခါးဝယ်, ရပ်နားမျှော်မှန်း, ခံယူအပ်သောဆွမ်း၌၊ **<mark>နပ္ပမဇ္ဇေယျ</mark>** = အိမ်စဉ်မပြတ်, တန့်နားရပ်လျက်, ခံအပ်ဓလေ့, မမေ့မလျော့, မပေါ့ဆရာ၊ ဝါ-ဆွမ်းခံဖျက်ကာ, ဆွမ်းကောင်းရှာလျက်, သဒ္ဒါအားပျော့, မမေ့မလျော့, မပေါ့ဆရာ၊ **သုစရိတံ** = ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ,

## PAGE 23

အရိယာတို့, လွန်စွာလေးမြတ်, ကောင်းစွာပြုကျင့်အပ်သော၊ **ဓမ္မံ** = မအပ်ဘောဇဉ်, ပယ်ရှောင်ကြဉ်လျက်, အိမ်စဉ်လှည့်ပတ်, ဆွမ်းခံကျင့်ဝတ်ကို၊ **စရေ** = ဘုရားအဆူဆူ, ကျင့်ရိုးမူမို့ ကြည်ဖြူကောင်းစွာ, ပြုကျင့်ရာ၏၊ **ဓမ္မစာရီ** = အိမ်စဉ်လှည့်ပတ်, ဆွမ်းခံဝတ်ကို, မပြတ်ကြည်ဖြူ, ကျင့်နေသူသည်၊ **အသ္မိံ လောကေ** = မျက်မှောက်ကြုံရ, ဤလောက၌လည်းကောင်း၊ **ပရမှိ စ** = မျက်ကွယ်ဖြစ်ရ, တစ်ပါးသောဘဝ၌လည်းကောင်း၊ **သုခံ** = လျောင်းထိုင်ရပ်သွား, လေးပါးလုံးမှာ, ချမ်းသာစွာ၊ **သေတိ** = ဝမ်းသာรွှင်ပျ နေထိုင်ရလေတော့၏။
(ဓမ္မပဒပန်းကုံး - ၂၂၅)

**၂။** **ဘမရော** = ပန်းမှာနားလျက်, ပန်းဝတ်ရက်ကို, စွဲမက်စားသုံး, ပျားပိတုန်းသည်၊ **<mark>ပုပ္ဖံ</mark>** = ပွင့်လန်းတင့်ဆန်း, မိမိနားရာပန်းကိုလည်းကောင်း၊ **<mark>ဝဏ္ဏဂန္ဓမ္ပိ</mark>** = လှပသင်းပျံ့, ဆင်းယနံ့ကိုလည်းကောင်း၊ **<mark>အဟေဌယံ</mark>** = နဂိုရှိရင်း, ချို့ယိုယွင်းအောင်, မညှဉ်းဆဲ မပျက်စီးစေဘဲ၊ **ရသံ** = မိမိနှစ်သက်, ပန်းဝတ်ရက်ကို၊ **အာဒါယ** = သောက်စားအချို့၊ အချို့ကိုမူ, ရအောင်ယူ၍၊ **ပလေတိ ယထာ** = အုံပြုကြိုးပမ်း, ကိုယ့်စခန်းသို့ ဖြောင့်တန်း<mark>လျှင်လျား</mark>, ပျံသန်းသွားသကဲ့သို့၊ **ဧဝံ** = ဤအတူ၊ **မုနိ** = သိဉာဏ်ပြည့်ဖြိုး, ရဟန်းမျိုးသည်၊ **ဂါမေ** = မိမိမှီရာ, မြို့ကျေးရွာ၌၊ **စရေ** = လှူဒါန်းဒကာ, စေတနာနှင့်, ဥစ္စာလျော့ပါး, မပျက်ပြားအောင်, ခံဆောင်ယူကာ ကျင့်သုံးရာ၏။
(ဓမ္မပဒပန်းကုံး - ၇၆)

**ပုရိသော** = ယောက်ျားသည်၊ **ကေနစိဒေဝ ပယောဇနေန** = တစ်စုံ<mark>တစ်ခု</mark>သော ဆေးဝါးမန္တရားမန္တာန်ဖြင့်၊ **<mark>ကဏ္ဍကဋ္ဌာနမှိ</mark>** = ဆူးတို့ဖြင့် ပြည့်သောအရပ်၌၊ **အနုပါဟနော** = ဖိနပ်မစီးဘဲ၊ **စရေယျ ယထာ** = သွားနိုင်သ

## PAGE 24

ကဲ့သို့၊ **ဧဝံ တထာ** = ထို့အတူ၊ **ဂါမေ** = ကိလေသာတည်း ဟူသော ဆူးတို့ဖြင့်ပြည့်သော ဆွမ်းခံရွာ၌၊ **မုနိ** = ရဟန်းသည်၊ **<mark>သတိံ</mark>** = သတိပညာ အဆင်အခြင်ကို၊ **ဥပဋ္ဌပေတွာ** = ဖြစ်စေ၍၊ **စရေ စာရေယျ** = သွားရာ၏။
(မိုးထိမူ၊ စာချက်၊ ထေရဂါထာဋ္ဌ-နိသျ၊ စ-တွဲ-၂၀၆)

**၁။** ဆွမ်းခံအကျင့် မမေ့သင့်၊ ဆွမ်းခံအကျင့် ကောင်းကောင်းကျင့်။
ဆွမ်းခံကျင့်မှ ချမ်းသာရ၊ ယခုဘဝ နောင်ဘဝ။

**၂။** ပျားလို ပန်းကို ဆင်းနံ့ကို၊ ဘာဆိုဘာမျှ မညှင်းဆဲ။
ဝတ်ရည်ယူ၍ ပျံကာဖဲ၊ ထို့အတူရွာထဲ ရဟန်းကျင့်မြဲ။

**၃။** ဖိနပ်မပါ ဆူးရှိရာ၊ သတိထားကာ သွားသည့်နှယ်။
ရှင်, ရဟန်းလဲ မြို့ရွာထဲ၊ သတိမြဲစွာ သွားရမယ်။

---

**အေးချမ်းသာယာဆရာတော်**