## PAGE 82

**ဓမ္မာစရိယ ဦးဌေးလှိုင်**

သမ္ပဇဉ်ဖြင့် ညာမှုလဲလျောင်းတော်မူရှိ၍ “မအိပ်၏။ ခါးဘူး” နာဟူသော လုံးဝဝေဒနာမပြောနိုင်လည်း ရုံမျှသာရှိ၊ ရုပ်မှေးခန္ဓာကိုယ်၏ စက်တော်မူနွမ်းလျသည်။ သစ္စကကဲ့သို့ လူကပ်များအပြောမလွတ်ရုံသာရှိ၏။ မကျိန်းစက်ရဟန်းသော ပြုသည်၊ လဲမှလျောင်းပရိနိဗ္ဗာန်၍ ပင်မစံနေသည့် (နိသဇ်တိုင်အောင် ဓုတင်ဆောင်နှစ်ပေါင်း) သော သာဝကခြောက်ဆယ်တို့၊ ပင်ရှစ်အဆယ်များရှိရာ ပို၍ပင် အသက်ရှည်ကျန်းမာကြသည်ကို တွေ့နိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ဖြင့် မကြည့်သင့်ပေ။

ဘုရားရှင်၏ တစ်နေ့တာလုပ်ငန်းစဉ်အကျဉ်းချုပ်မှာ -

၁။ နံနက်ပိုင်း ဆွမ်းခံဆွမ်းစားခြင်း၊ ဆွမ်းအနုမောဒနာ တရားဟောခြင်း၊

၂။ (က) ဆွမ်းစားပြီးနေ့စဉ်ပင် ဒုလ္လဘတရားငါးပါးကို ခြေဆေးရင်းဟောပြောသတိပေးပြီးနောက် ရဟန်းတို့အား ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးခြင်း၊
(ခ) ထို့နောက်တော်မူ၍ တစ်ကိုယ်တည်း ဂန္ဓကုဋိသို့ ဝင်ကိန်းတော်မူလျက် အောင်းရံကာခါ လောကတစ်မုဟုတ်ဓာတ်မျှ တစ်ခုလုံးကို လဲလျောင်းသိုမ်းကျုံးကြည့်ရှုတော်မူခြင်း၊
(ဂ) ညနေချမ်းတွင် ကျောင်းတော်သို့ လာရောက်ဖူးမြော်သူ ဒကာဒကာမတို့အား တရားဟောကြားတော်မူခြင်း၊

၃။ (လိုအပ်လျှင် ရေသုံးသပ်တော်မူပြီးနောက်) ဂန္ဓကုဋိပရိဝုဏ်အတွင်း၌ပင် သီတင်းသုံးခိုက် ထိုမှဤမှ လာရောက်လျှောက်ထားမေးမြန်းတောင်းပန်သော ရဟန်းတို့အား ညဉ့်ဦးယံတစ်ချိန်လုံး ဖြေဆိုဟောကြားတော်မူခြင်း၊

၄။ ရဟန်းပရိသတ်များ ပြန်ကြသောအခါ တစ်သောင်းသော လောကဓာတ်မှ လာရောက်မေးလျှောက်ကြသော နတ်ဗြဟ္မာအသီးသီးတို့အား ညဉ့်လယ်ယံ (သန်းခေါင်ယံ) တစ်ချိန်လုံး ဖြေဆိုဟောကြားတော်မူခြင်း၊

၅။ (က) မိုးသောက်တစ်ချိန် စင်္ကြံယံတွင် ကြွတော်မူခြင်းအချိန် သုံးပိုင်း၊ ပိုင်း၍ -
(ခ) ဂန္ဓကုဋိသို့ ဝင်ရောက်၍ လျောင်းစက်တော်မူခြင်း၊
(ဂ) လျောင်းစက်ရာမှ ထိုင်တော်မူ၍ ကမ္ဘာလောကဓာတ်တစ်ခုလုံး ချေချွတ်ထိုက်သော သတ္တဝါတို့ကို ဉာဏ်ကွန်ရက်ဖြင့် ဖြန့်ကြက်ရှုကြည့်တော်မူခြင်း၊ (ကျွတ်ထိုက်သော သတ္တဝါရှိလျှင် အခြားစကြဝဠာသို့ပင် ကြွရောက်ဟောကြားလေ့ရှိကြောင်း **မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ်**၌ ဟောတော်မူ၏။)

မအိပ်မဘုရားရှင်၏နေချီးမြှောက်တပတော်သည့်မူသားကြမြဲသာဝကဖြစ်၏။ များသည်လည်း မိမိတို့အင်အားရှိသလောက်။

## PAGE 83

စွမ်းပကားအရိယာကြီးမားသာဝကလှပေသည်ကြီး။ စကြဝဠာတို့အင်အားတစ်ထောင်လည်းဖြင့် လူတိုင်းသာမန်တာတို့၏... နားမလည်။ လောကဓာတ်နိုင်အောင်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျက်စားနိုင်ခေါ်လေသည် စကြဝဠာ။ တစ်နိုင်ငံတစ်ထောင်၊ တစ်လုံးကမ္ဘာကို၊ ပင်တစ်နယ်နိမိတ် စကြဝဠာလောက်ကို ပြုကာမူ သွားလာဆိုဖွယ်ရာ ထိတွေ့မရှိ။ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်စုံတစ်ရာတို့သည် ထိုအင်အားစွမ်းဆောင်တို့ကို နိုင်သော (ဘဝအဆက်ဆက်၊ သို့မဟုတ် လက်နက်ခက်ခဲစွာ အင်အားရှာဖွေကောင်းလေ့ကျင့်ရှိသောပြီးမှ ရယူထားရသည့်အတိုင်း) အသုံးမချဘဲ အချည်းနှီးသိမ်းဆည်းထားကြသည်မဟုတ်ချေ။

ငြိမ်သက်စွာ နေခြင်းဖြင့် ထိုင်ရာမထ နေ့ညမအား ထိုစွမ်းအားတို့ကို အသုံးပြုနေခြင်းပင်ဖြစ်၏။ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်း၌ နေသော ဗကဗြဟ္မာလောင်း ရသေ့ကြီးသည်ပင် မိမိသင်္ခမ်းကျောင်းနှင့် မလှမ်းမကမ်း ဂေါစရဂါမ်ရွာငယ်သို့ ဓားပြများဝင်ရောက်ကာ ရတနာရွှေငွေနှင့် ကျွဲလျက်နွားများပါ ယူဆောင်တိုက်ခိုက်သွားကြစဉ် တန်ခိုးဖြင့် စစ်တပ်ဖန်ဆင်း၍ ရှေ့မှဆီးကြို ကိုယ်ရောင်ပြရာ ဓားပြများပစ္စည်းချ၍ ထွက်ပြေးကြရသည်။

**ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလုပ်၊ အလုပ်ဆုံး**

အဘိညာဉ်အင်အားရှိသော အရိယာသူတော်ကောင်းကြီးများသည်လည်း ကံကြမ္မာ၏အတိုင်းအတာကို စွမ်းအားရှိသမျှနှင့် ဝိနည်းဆောင်ဒေသနာတော်မူမည်မှာ၏ဘောင်ယုံမှားအတွင်းစရာမရှိသာအပ်ဖြစ်ခဲ့သော်။ ထိုသို့ဆောင်သတ္တဝါတို့၏တော်မူသော်လည်း အကျိုးသတ္တဝါတို့အား အသိပေးလိုကြသည်မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းရွာသားတို့သည် “ရသေ့ကြီး၏ကျေးဇူးကိုမမြင်၊ ဘုရင့်တပ်မတော်ကြီး၏ ကယ်တင်မှု” ဟုသာ ထင်ခဲ့ကြသည်။

သတ္တဝါတို့၏ လယ်တီဆရာတော်အမြင်သည် သည်သနားဟင်္သာလောက်အောင် တတစ်ပင်နယ်လုံး ကျဉ်းနောက်မြောင်းမိုးစွာမ။ သိမ်း၍ လယ်ဧကများစွာ “စစ်ဖြစ်ပျက်စီးလို့မည့် ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ အရေးသစ္စာပြု၍ နိုင်ငံတွေကို မိုးကြီးသည်းစွာမေတ္တာပို့ ရွာသွန်းပေးခဲ့ပေးရမယ်ဖူး၏။ ကွမိုးညှင်းဆရာတော်ယ့်၊ ထိုစစ်ဘေးကြီးကမူ တစ်နည်းနည်းနဲ့အေးရင်ပဲ ကိုယ့်မေတ္တာအောင်ပြီလို့ မှတ်ရမယ်” ဟု မိန့်ခဲ့ဖူး၏။ မိမိတို့အင်အားအလျောက် (သတ္တဝါတို့ကမသိသော်လည်း) အရိယာသူတော်ကောင်းကြီးများကမူ အချိန်ရှိသမျှ “အားကယ်ချိန် နားမချိန်တော်မူမထားဘဲနေကြပေ၏”။ ဟူသောစကားနှင့် မိမိကမသိသော်လည်း အပိုတွေအကျိုးများပါရလျက်ကြသ “ဗျာကိုယ့်” အတွက်ဆိုသောနဲ့ ကျေးဇူးရှင်လူတွေ၊ နတ်ဝေဘူဆရာတော်တွေ၊ ဗြဟ္မာတွေ ဘုရားကြီး၏မရေမတွက်နိုင်အောင် စကားကို အဘယ်မျှ ယနေ့တာသွားကြောင်း အရိယာသူတော်ကောင်းနားလည်အပ်ကြီးပေသည်များ၏။ “တစ်နေ့တာလုပ်ငန်းစဉ်” ကိုလည်း

## PAGE 84

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လေ့လာကြီးနည်းလှမ်းယူသင့်၍ ညွှန်လှပြ၏။ တော်ရှေးရှေးမူသည် သူတော်ကောင်းကို ထောက်ဆခြင်းကြီးများ၏ အားဖြင့်အခြေအနေကိုလည်း “ယနေ့အဘယ်သို့” ဟု သဘောပေါက်သင့်ပြန်လေသည်။

စာပေအထောက်အထားများအရပ်ပြောပြောရသော်အရလည်းကောင်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလုပ်၊ (အလုပ်လှမ်းမီသမျှဆုံးပုဂ္ဂိုလ်) မျက်မြင်မှာ ဗုဒ္ဓနှင့် ဗုဒ္ဓသာဝကကြီးများသာ ဖြစ်ကုန်၏။ အိမ်တစ်အိမ်တွင် ကလေးများ မိမိတို့အဝတ်အစားနှင့် လူကြီးများကစားစရာကားကိုပင် အလုပ်များကို သိမ်းဆည်းမလုပ်ကိုင်ဆုံးနိုင်အောင် ရကောင်းလုပ်နေကြမှန်းမသိရသည် အကျိုး။ အရိယာအပြစ်သူတော်ကောင်းသိမြင်သောကြီးထင်စရာတို့အား ရှိသော်လည်း – သံသရာသတ္တဝါမှ ‘ကျွတ်အများအောင်းကောင်းစားရေး ကိုယ်လွတ်ရုန်းနေသူများ (ကျွန်ုပ်တို့သာမသိ “ဟု မမြင်နိုင်သော မသိသူတို့စောင့်ရှောက်ခြင်းအမျိုးမျိုးဖြင့်) မအိပ်မနေ အလုပ်လုပ်တော်မူနေကြသည်မှာ ထင်ရှားလှပေ၏။

ရတနာသုံးပါး၏ကျေးဇူးကား ကြီးမားမြင့်မြတ်လှပေစွ။ မိမိ၏တစ်ဝမ်းတစ်ခါးအလှူအတွက်ပေးနေသောမျှပင်မဝ သူဌေးကြီးရေစာ စားသောက်နေရသော အကြောင်းသည် ယုံကြည်သူဖုန်းဖွယ်စား၏ မရှိချေနား၌။ နေ့စဉ် ကုဋေချီ၍

**အကောင်းကြိုက်တိုင်း အကောင်းမရ**

ကောင်းစားရေးယင်းသို့ဆိုသော် အတွက်နေ့အကျိုးရှိမအားသည် ညမအားထက် ရှိသည်ကို မအိပ်မနေ ရွေးချယ်၍ ကြိုးစားတော်သတ္တဝါမမူနေကြသော အများများစွာ အရိယာရှိသူတော်ကောင်း ပေလိမ့်မည်။ ချဉ်းကြီးများကပ်ခြင်းထံဖြင့် ချဉ်းနှောကပ်င့်ကြယှက်ရာ၌ ရာကျွန်ုပ်တို့ သတိပြုစေရန် အရေးကြီးရမည့်အချက်များ သကဲ့သို့ မိမိတို့အတွက်လည်း ရတောင့်ရခဲအခွင့်ကောင်းကြီးများကို ယူနိုင်သလောက် ရနိုင်စေကာမူ ကောင်းသည်ထက်ကောင်း၍ အကောင်းဆုံးကို ရွေးချယ်ယူတတ်ရန် အသိဉာဏ်အရေးကြီးလှ၏။

အရိယာသူတော်ကောင်းကြီးများကား အသိဉာဏ်ခေါင်းပါးသော အကျွန်ုပ်တို့အား ပို၍သနားငဲ့ညှာကြကုန်၏။ သည်းခံကြကုန်၏။ လိုက်လျောကြကုန်၏။ ခွင့်လွှတ်ကြကုန်၏။ အများနှင့် စုဝေး၍ ကပ်လှူကြသောအခါ လောလောဆယ် စားသောက်ရန်မဟုတ်သော စားသောက်ဖွယ်များကိုယ်ထိလက်ရောက် (မလှူအပ်သည်ကို) ကပ်လှူမိသည့်အတွက် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်မသုံးစွဲရတော့ပေ။ ငွေစက္ကူများကိုလည်း မကပ်လှူကောင်းချေ။ မာတုဂါမတို့ ရှိခိုးသောအခါ ဆံပင်၊ လက်စသည်တို့ဖြင့် မထိကောင်းချေ။ သူတော်ကောင်းကြီးများ၌ တစ်စုံတစ်ရာအပြစ်မရှိနိုင်စေကာမူ လှူသူ၊ မြင်ရသူတို့၌ အကျိုးဆုတ်ယုတ်တတ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း မလိမ္မာသော ဆည်းကပ်သူများကို ကြည့်၍ သူတော်ကောင်းကြီးများ၏ အရည်အချင်းကို မဆုံးဖြတ်ကြရာ။