## PAGE 115
<!-- 66→66 fragments, 7 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
အတ္ထုပ္ပတ္တိ တွင် ရေးသား ထားကြောင်း မှတ်သား ရ ဖူး လေသည် ။
ဤ လူ့ ရွာတွင် ၊ မုသာဝါဒ ၊ စ သည် လေးခု ၊
ရော ရု ဆက်ဆံ ၊ ဝ စီ ကံ ကြောင့် ၊ လျှော် လျှံ မှုန် ဆန် ၊
သူ မှောက် မမှန် ကို တော် ၊ ဧကန် ငြိမ်း စွဲ ဆေး သော် ရှူံး ၊ သစ္စာ လ သေး ကျော် ။ ဖြင့် ၊
( ပါရမီ ခန်း ပျို့ -၁၂၈ ။ )
CD199119 }

## PAGE 116
<!-- 429→429 fragments, 26 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ပေါင် လောင် ရှင် ကဿပ
ထို အရှင် လည်း န ရ ပတိ စည်သူမင်း လက်ထက် ရဟန္တာ ဟု ကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်
ဖြစ်သည် ။ ယခင် ပခန်း နယ် ( ယခု ပခုက္ကူ နယ် ) အနောက်တောင် ရိုး အနီးရှိ ဂူ နီ နေဝင် ရွာ
ဇာတိ လုယက် ဖြစ်၏ ကြသည် ။ တစ်ရံ ။ လူ ရော အ များကိုလည်း အခါ အနောက်တောင် ခေါ်ဆောင်သွား ရိုးမ ကြ၏ သျှာမ်း ။ အဖမ်းခံရသူ ပလောင် ဓားပြများ တို့တွင် ပေါင် ရွာ ကို ဝင်၍ လောင်
ရှင် အလောင်း လျာ ၏ မိဘများ လည်း ပါဝင် ကြသည် ။ ဖ ခင်မှာ တောတောင် များ
ဖြတ်ကျော် သွား ရ စဉ် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက် သွား သ ဖြင့် ကိုယ်ဝန် အ ရ င့် အ မာ နှင့် ဇနီး
ကျန်ရစ် ခဲ့ ၏ ။ မ ထွက်ပြေး နိုင်း ၊ နောက်တစ်နေ့ တွင် ဂူ နီ နေဝင် ရွာ သား တို့သည် ဓားပြများ နောက်
ခြေ ရာ ခံ တော ၍ လိုက် တစ်ခုအတွင်း ကြ၏ ။  လဲ လျောင်း နေသော မိခင်၏ နို့ ကို စို့ နေသော ကလေးငယ် နှင့်
ကျား ကြီး တစ်ကောင်ကို တွေ့မြင် ကြ ရသည် ။ ကလေးမှာ ပေါင် လောင် အရှင် ကဿပ အလောင်း
သူငယ် ဖြစ်၍ မိခင် ကား အသက် မရှိတော့ ပေ ။ ရွာသားတို့ စုရုံး လာ ကြ လျှင် ပင် ကျား ကြီးမှာ
ရှောင် ဖယ် သွားတော့ ၏ ။  သူငယ် အား စောင့် ရှောက် နေ ဟန် ရှိသည် ။ ရွာ သား တို့လည်း
သူငယ် ကို သျှာမ်း ပွေ့ ချီ ပလောင် ၍ ပြန်လာခဲ့ ဓားပြများ ကြ၏ ကာလ ။  အ တန် ကြ သောအခါ ဂူ နီ နေဝင် ရွာသို့ ဒုတိယ
အကြိမ် လာရောက် တိုက်ခိုက် ကြ ပြန်သည် ။ လူ အ များကိုလည်း ခေါ်ဆောင်သွား ကြ၏ ။
ထိုအခါ ဓားပြ တို့သည် ပေါင် သူ့ကို လောင် ပါ ရှင် ချန် သည် မ ထား ကဿပ မူ ၍ ခေါ်ဆောင်သွား ဘွဲ့ တော် နှင့် ကြ၏ ရဟန်းအဖြစ် ။ ရှင် ကဿပ သို့ ၏ အခြား ရောက်ရှိနေပြီ သူတို့ နှင့် ။
မတူသော အဝတ်အစား ၊ ထူးခြားသော ဣန္ဒြေ တို့ ကြောင့် ဓားပြများ တစ်နေ့ တစ်ခြား ရန်
တုံ့ မူ မည် ကို ကြောက်ရွံ့ လာ ကြ၏ ။ ရှင် ကဿပ သည် ကြောက်ရွံ့ သော အမူအရာ မရှိ
ပကတိ တည်ငြိမ် လေ ဓားပြများ ကြောက် လေ ဖြစ်နေကြသည် ။ “ ဤ သူ ကား လူ မဟုတ် ၊
စုန်း သော်လည်းကောင်း ၊ နတ် သော်လည်းကောင်း ဖြစ်ပေ လိမ့် မည် ” ဟုလည်း ထိတ် လ န့်
နေ ကြ၏ သို့ ။ နှင့် ရှင် ကဿပ အား တောင်ရိုး ပေါ်တွင် ခြံ ခတ် ၍ လှောင် ထား ကြသည် ။ သူ တော်
သူ ဆေး မြတ် လည်း အား မရှိ ပြစ် ဖြစ်နေ မှား ၍ စဉ် ဓါးပြ မြန်မာ အားလုံး ကုန်သည် ယား ယံ ကုတ် တစ် ဦး ဖဲ့ ရောက် နေကြ ရ၏ လာ၍ ။ အကြောင်းလည်း အ ယား ပျောက်ဆေး မသိ ၊
မေး ရာ မှ အကြောင်းစုံ ပေါ်လာ တော့သည် ။ ရဟန်းတော် ကို ပြစ် မှား ၍ ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်
ကြောင်း သို့သော် သိ ကြသည် မယုံ နိုင်ကြ ။ ·  သေး ။ ကြက် ရိုး ထိုး၍ ဗေဒင် မေး ကြ ရာ မှ အ ဖြေ ကို သဘောကျ ၍
ရှင် ကဿပ အား လှောင် ခြံ မှ ထုတ် ကာ ရေချိုး ပေး ကြ၏ ။ အဝတ် သစ်များ လှူ ၍ ကန်တော့
ကြသည် ရှင် ။ ထိုအခါ ကဿပ ကျမှ ကား အ ရွာသို့ ယား အ မ ပြန်တော့ ယံ ပျောက်သွား ချေ ။ ပလောင် တော့သည် တို့ ၊ ဒေသမှာ ပင် သာ သံ နာ ပြု
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 117
<!-- 459→459 fragments, 31 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
• နေ တော့သည် ။ သာသနာ အခြေအမြစ် ကျမှ ပလောင် ငယ်များကို  ခေါ်ဆောင် ၍ ရွာသို့
ပြန် ခဲ့ ၏ ။ န ရ ပတိ စည်သူမင်း ကြီး တော ကစား ထွက်၍ သစ် ခက် တဲ နန်း ၌ အပန်းဖြေ နေချိန်
ဖြစ်သည် ။ တောတွင်း သား မုဆိုး တစ်ယောက် ရောက် လာ၍ တောအတွင်း ကြံ့ စား ပင်
ကြီး အမတ် အောက် အား ၌ ဖမ်းဆီးရန် ဆင်ဖြူတော် လွှတ် တစ်ကောင် လိုက် ၏ ။ တွေ့ရကြောင်း အနန္တ သူရိယ ကား သံ ဆင် တော် ဦး ၊ ကျား တင် ၊ သ မိကျောင်း ဖြင့် အနန္တ သူရိယ စ သော
သား ရဲ တိရစ္ဆာန်များကို နှိမ်နင်း ရာတွင် အောင်မြင်ကျော်ကြား သူ ဖြစ်ခဲ့ ၏ ။ ဆုလာဘ် များစွာ လည်း
ရ ခဲ့ ဖူးသည် ။
အနန္တ သူရိယ လိုက်ပါ သွားရောက် ကြည့် ရှု သောအခါ သစ်ပင် အောက် ၌ ရှင် ကဿပ
ကို သာ တွေ့ရသည် နှင့် နတ် သိ ကြား တို့ စေ လိုက်ခြင်း ပင် ဖြစ်ရမည်ဟု အ တပ် စဉ်း စား၍
ရှိခိုး လျှောက်ထား ကြည့် ၏ ။ အ ကျင့် သိက္ခာ သီလ , သမာဓိ ရှိ၍ , ပရိယတ် ပဋိ ပတ် နှစ်ရပ်
လုံလောက် သည် ကို သိ၍ ၊ ပစ္စည်းလေးပါး ဒကာ ခံ ၍ ၊ ပုဂံ နေပြည်တော်သို့ ကြွ ရန် ဖိတ်
ကြား ၍ ပြန် ခဲ့ ၏ ။ မင်းလည်း အကျိုးအကြောင်း ကို သိရ သောအခါ နန်းတော် သို့ ဆွမ်း ဝတ်
ပြုရန် ဖိတ် ၏ ။ ။ အနန္တ အနန္တ သူရိယ သူရိယ ရှိ လေပြီ ဟု လက်မခံ လေ ။
အနန္တ သူရိယ ဇနီးမောင်နှံ ၏ ကျောင်း အလှူ
အနန္တ သူရိယ လည်း ပေါင် လောင် ရှင် ကဿပ အတွက် ကျောင်း နှင့် ဘုရား တည်ထား
ပေး လှူ ရန် ဆုံးဖြတ် ထားသည် ။ မိမိ ရှိ ပစ္စည်း စု တွင် အလှူ ပြု ရာ၌ စင် ကြယ် သန့် ရှင်း စွာ
ရသော ပစ္စည်း ဟုတ်မဟုတ် ရွေး ထုတ် စိစစ် နေ၏ ။ ဆင် ၊ ကျား ၊ မိ ကျောင်းများကို
နှိမ်နင်း သတ် ဖြတ်၍ ဆုလာဘ် ရသော ပစ္စည်းများကို စင် ကြယ် သည်ဟု သူ မ ထင် ။
စဉ်း စား သောအခါ တစ်ချိန်က မြင်းကပါ သူဌေးက ဘုရ င့် ထံ အကူအညီ ရယူ လို
သ ဖြင့် အနန္တ သူရိယ အား အကူအညီတောင်း ခဲ့ ဖူး ၏ ။ ထိုသို့ ကူညီဆောင်ရွက် ၍ အောင်မြင် သ ဖြင့်
ပတ္တမြား တစ် ပြည် စေတနာ လက်ဆောင် နှင်း ခဲ့ ဖူးသည် ကို သတိရ မိ ၏ ။ ထို ပတ္တမြား လည်း
စင် ကြယ် လှ ပြီ ဟု တစ် ထစ် ချ မ ယုံကြည် ။ သံသယ ဝင် နေသေး ၏ ။ အခြား ပစ္စည်း လည်း
စဉ်း စား၍ မ ရ ။ သို့ နှင့် ပတ္တမြား ထုပ် ကို ငွေ တစ်ထောင် ဖြင့် ရောင်း ကာ ညောင် ဦး ကမ်းပါး
သို့ သွား၍ “ ဤ ဥစ္စာ သည် အမှန်တကယ် စင် ကြယ် ဘိ မူ မ ကြာ မ တင် ငါ့ ထံသို့ ပြန်ရောက်
စေ သတည်း ' ဟု အဓိဋ္ဌာန် နှုတ် မြွက် ၍ ရေ ထဲသို့ ပစ်ချ လိုက်သည် ။
ဝယ် သူ မရှိ၍ နောက်တစ်နေ့ မြို့တွင်း သို့ ဈေး လှ တွင် ည့် လည် ငါး ရောင်း ကြီး တစ်ကောင်ကို ကြ၏ ။ အမတ်ကြီး တံငါသည် က တော် တို့ ပင် ရောင်းချ ဝယ် မိ၍ ကြ ဝမ်း ရာ
ခွဲ ကြည့် ရာ ငွေ ထုပ် ကို ပြန်၍ ရ လာသည် ။ အနန္တ သူရိယ ဇနီးမောင်နှံ လည်း ဝမ်းသာအားရ
ရှင် ကဿပ အတွက် ကျောင်း နှင့် ဘုရား ကို ထို ငွေ နှင့် ပင် တည်ဆောက် လှူဒါန်း ကြ ရ လေ၏ ။
ဘုရား အမည် လည်း  ငါး အူ သင် ဘုရား ' ဟူ၏ ။ “ သူ တော် ဥစ္စာ ၊ ရေ မှာ ပစ် ငြား ၊
မ ဆုံး ပါး ခဲ့ ။ ( မဃဒေဝ ၊ တိ က - မဇ္ဈဒ္ဒါန ဇာတ် ။ )
နဝမ အကြိမ်
