## PAGE 148 ထို ဆရာတော်၏ ပရိယတ် ဂွမ်း ရည် မှာ ဆို ဖွယ်ရာ မရှိ ။ အ များအား ဖြင့် လည်း သိ ကြ၏ ။ ထို့ကြောင့် ပဋိ ပတ် သဘော ဆိုင်ရာ ငုပ် ကွယ် နေသော ကြည်ညိုဖွယ် တို့ကို သာ ရွေးချယ် ဖော်ပြပါ အံ ့ ။ စက် တော် ရာ နှစ် ဆူ ရှာ ခြင်း တစ်ရံ ရော အခါ ( သက္က ရာပ် အား ဖြင့် တစ်ထောင် ပြည့်နှစ်တွင် ) နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျောက်ကွယ် မင်းကြီး လည်း နေသော သဘောကျ မန်း စက် သ တော် ဖြင့် ရာ စက် နှစ် ဆူ တော် ကို ရှာဖွေရန် ရာ အ ရှာ သာလွန် ထွက်တော်မူ မင်းကြီး ခဲ့သည် ထံ စာ ။ သွင်း အနန္တ ကြ၏ ၀၁ ။ ဆရာတော် ၊ အရိယာ လင်္ကာ ရ ဆရာတော် ၊ တိ လော ကာ လင်္ကာ ရ ဆရာတော် တို့လည်း အဖော် ပါ ကြ၏ ။ အင်းဝ နေပြည်တော်မှ မင်းဘူး သို့ ကြွ ကာ တစ် တော ဝင် တစ် တောင် ထွက် သက် တုံ တက် တုံ ရှာဖွေ တော် မူ ကြ၏ ။ ရက် လည်း အတန်ကြာ လေ ပြီး စက် တော် ရာ အနီး မ ရှက် ရွာတွင် ခေတ္တ နား နေ့ တည်းခို တော် မူ ရာ တစ်ည တွင် တောင်ဖီလာ ဆရာတော် အိပ်မက် မြင် မက် တော် မူ သည် ။ အိပ်မက် ထဲ၌ လူတစ်ယောက်သည် ခွေး နက် ကြီး တစ်ကောင် နှင့် အတူ ဆရာတော် ထံ လာ၍ - “ ဘုန်းကြီးတို့ လာကြသည် မှာ အန္တရာယ် ကြီး လှသည် ။ တော နက် ၍ သား ရဲ တိရစ္ဆာန် ထူ ပြော၏ ။ အ ဘ ယ့် ကြောင့် ကြွ လာ ချင် ရ သနည်း ဟု မေး ၍ ရှေး မင်းတို့ သွားရောက် ပူဇော် လေ့ ရှိသော စက် တော် ရာ နှစ် ဆူ ရှိကြောင်း ၊ စာ ဟေင်း စာတမ်း ရှိ၍ ရှာဖွေရန် လာကြောင်း မိန့် တော်မူ၏ ။ ထိုအခါ ဒါယကာ က - “ " ဤသို့ ဆိုသော် ခွေး နက် ကြီး ဝင် ရာ တော သို့ လိုက် လျှင် တွေ့ရ ပါ လိမ့် မည် ” ဟု လျှောက် ဗာရာဏသီ သည် ပြည် တွင် သာသနာ နိုး တော်မူ၏ ညှိုးနွမ်း ။ ချိန်တွင် အိပ်မက် ဝိသကြုံ အကြောင်း နတ် သား အဖော် က ခွေး သုံးပါး နက် အား ယောင် ပြော့ ဆောင် ပြ ရာ ၍ ညွှန် ပြသည် ကို ဆင်ခြင် တော် မူ ကြ လျက် နောက်တစ်နေ့ စုံ နက် ဆက်လက် ရှာ ကြ၏ ။ အိပ်မက် ၌ မြင်ရ သည့် အတိုင်း ခွေး နက် ကြီး တစ်ကောင် သည် စက် တော် ရာ ရှိသော နေရာသို့ ပျောက်ကွယ်သွား ရှေ့က သွားသည် ၏ ။ ဆရာတော် ကို တွေ့လျှင် တို့လည်း နောက် မန်း က ချောင်း လိုက် န ကြသည် ဖူး တွင် ။ အ စက် ရောက် တော် ၊ ရာ နတ် နေရာ၌ ဘီလူး တစ်ယောက်က ကိုယ် ထင်ရှား ထွက်လာ ပြီးလျှင် မေးမြန်း ပြော ဆို၍ စက် တော် ရာ နှစ် ဆူ ကို လိုက်လံ ဆရာတော် ညွှန် ပြ လေသည် တို့လည်း ။ တောင်ပေါ် တွင် ကျိန်း စက် ကြ၏ ။ တောင်ဖီလာ ဆရာတော် က ပဋ္ဌာန်း “ သင် အ ဒေသနာ သူ နည်း ” ရွတ် ဟု ဖတ် မေး ရာ ရာ “ နတ် သောတာပန် များ တရားနာ နတ် ကြီး လာကြသည် ပါ ” ဟု လျှောက် ။ အနီးရှိ ၏ ။ “ နတ် ဘုရားရှင်ကို ကြီး အား မှီ သ လော ” ဟု မေး ရာ “ မှီ ပါသည် ” ဟု ဆို၍ - “ ငါ့ ရွတ် သော ပဋ္ဌာန်း သည် ဘုရားဟော နှင့် ညီညွတ် ၏ လော ” ဟု မေး တော် မူ သည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 149 “ ပုပ် လှသော ငါးပိ ကို ဖက် နှင့် အထပ်ထပ် ထုပ် လျှင် အပေါ်ဆုံး ဖက် နံ့ နှင့် တူ ပေ ၏ ” " ဟု လျှောက် “ သင့် ၍ ကိုယ် - သင် သောတာပန် နတ် ဆို တ ပြီး ကား သင့် နှုတ်ထွက် ယုတ် ညံ့ လှ ၏ ။ ငါ ရွတ် သော ပဋ္ဌာန်း သည် ဘုရားဟော နှင့် ညီ ၏ ။ ငါ့ စကား မမှန် လျှင် ငါ့ ဦး ခေါင်း ထက် မိုးကြိုး စက် သွား ရောက်စေ သတည်း ” ဟု အဓိဋ္ဌာန် တော်မူ၏ ။ ထိုအခါ နတ် က - “ ကျွန်ုပ်လည်း သောတာပန် ဟုတ် ပါသည် ။ ဘုန်းကြီး ပဋ္ဌာန်း ဒေသနာ လည်း ဘုရားဟော နှင့် ညီ ပါ၏ ။ မဆုတ် မ နစ် အားထုတ် စေ လိုသော ဆန္ဒ ဖြင့် လျှောက် မိပါသည် ကို ခွင့် လွှတ် ပါ ဘိ ” ဟု လျှောက် ပြီး ပျောက်ကွယ်သွား ၏ ။ ဧကန် မှန် ထို့နောက် လျှင် ဤ စက် သင်္ကန်း တော် ၌ ရာ ၁၀၈- ကို ပံ့ ကွက် သု ကူ စက် သင်္ကန်း လက္ခဏာ ဖြင့် လွှမ်း ထင် အုပ် စေ ၍ သတည်း “ ငါသည် ” ဟု ဘုရား အဓိဋ္ဌာန် ဖြစ်မည် ၏ ။ သင်္ကန်း သည် ကြိုးကြာ ရုပ် ကဲ့သို့ ကုန်း ကွ ၍ ထ လာသည် ကို မြင်ရသည် ။ ကြိုး လည်း ကြိုးစား , ကြာ လည်း ကြာ ဦး မည်ဟု နိမိတ် ဖတ် တော် မူ ၏ ။ စက် တော် ရာ နှစ် ဆူ ကို ချည် မျှင် ဖြင့် တိုင်း တာ ၍ ယူဆောင် ခဲ့ ပြီးလျှင် ဘုရင်မင်းမြတ် အား ကိုးကွယ် စေသည် ။ ကြောက် လျှင် တစ်ယောက်ထဲ တောမှာ နေ့ ဆရာတော် စက် တော် ရာ မှ အ ပြန် ရွှေဥမင်ဆရာတော် ထံ ဝင်ရောက် တွေ့ ပုံမှာ ရာဇဝင် တွင် ခဲ့ လေသည် ရွှေဥမင် ။ ဆရာတော် ဟူသည် ပခန်း ကြီး မြို့၌ လူ သူ တော် ကပ္ပိယ တစ် ဦး နှင့် သာ နေ တော် မူ လေ့ ရှိ၏ ။ ရွှေဥမင်ဆရာတော် ဘုရားကြီး၏ ကျေးဇူး ဂုဏ် နှင့် တောင်ဖီလာ ဆရာတော် နှင့် တွေ့ဆုံ ပုံ အခန်းမှာ အလွန် စိတ်ဝင်စားဖွယ် , ကြည်ညိုဖွယ် ကောင်းလှသည် ။ ( ရွှေဥမင် ထို ကား အကြောင်း မြို့ မြောက်ဘက် သက္ကရာဇ် ၌ ရှိသည် ၁၁၉၉- ။ ) ခုနှစ် ရေး အရှင် ဝိ နန္ဒာ သ ဘ ခေါ် တတိယ နံ မော် ဆရာတော် ဘုရားကြီး၏ နာမည်ကျော် “ သီလ ဝိ သော ဓ နီ ” ကျမ်း ( ၈၅-၈၈ ) မှ မူရင်းအတိုင်း [ နေရင်း ကောက်နုတ် မဏိ ရတနာ ၍ ဘုန်းကြီး ဖော်ပြ ဦး ဘုရား အံ့ ။ ၊ ပုဗ္ဗာ ရုံ ဘုန်းကြီး ဘုရား ၊ ပခန်း ရွှေဥမင် ' ဇမ္ဗု ဓ ဇ ’ ဘုန်းကြီး ဘုရား တို့သည် ခပ် သိမ်း ကုန် သော ဆရာတော်တို့၏ ဆရာ လည်း ဖြစ်သည် ။ ကျမ်း ဂန် သာလွန် ၌လည်း မင်း လွန် တရား သူ မရှိ လက်ထက် ။ အ ဟုတ် ပခန်း အဟတ် သာဂရ တတ် ဝက် မြောက် ကျ ဥ မင် တော် ဝယ် မူ သီတင်းသုံး ကုန်သည် ။ နေသော ဇမ္ဗု ဘုရား ဓ ဇ ထံ အမည် သာလွန် တော် မင်း ရှိသော တရား ဝိနည်း ဆရာတော် ငါး ကျမ်း တောင်ဖီလာ ပါဠိ အဋ္ဌကထာ ကျော် နိဿယ ဘုရား သည် စီရင် ကိုယ်တော်တိုင် သော ရွှေဥမင် ကြွ ၍ “ ငါ စီရင် သည့် ဝိနည်း နိဿယ နှင့် သူ စီရင် သည့် ဝိနည်း နိဿယ ကို တိုက်ဆိုင် မည် ’ ဟု လှူ ရန် လက်ဆောင် အ များ နှင့် လာသည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 150 ယောက် ထိုအခါ နှင့် သာ ရွှေဥမင် ခေါင်းပါးသော ဘုရား လည်း အသုံးအဆောင် အလုပ် အ ကျွေး ရှိသည် သူ ဖြစ်၍ တော် ဝတ် နေ လူ တော် တ မူ ပ သည် ည့် တစ် တွင် ပရိသတ် နောက် ပါ အ များ နှင့် မင်း ဆရာတော် ရောက်လာသည် ကို ဝတ်ပြု ရန် ( ခင်း ရန် ) မရှိ၍ သုံး တော် မူ သည့် စမ္မ ခဏ် ( သား ရေ နွယ် အ ခင်း ) ကို ခါ ၍ နေရာ ခင်း သည် ။ ပညာရှိ နှစ် ဦး မ ရက် မ စက် ( ချစ်ခင် ရင်းနှီးစွာ တာဝန် ကုန် ကျေ အောင် ) နှုတ်ခွန်းဆက် ၍ ဖက် လဲ တ ကင်း ပြုကြသည် ။ သာရ ဏီ ယ ကထာ ( အောက်မေ့ဖွယ် မမေ့နိုင်သော စကား ) အ ဆုံး တွင် - “ ပရိသတ် ခြွေ ရံ နည်း သည် ။ ကြောက် တော် မ မူ လော့ ” ဟု မင်း ဆရာ မိန့် တော် မူ သည် ကို - “ ကြောက် ၍ ပင် ( တော ထဲ၌ ) ပရိသတ် အနည်း နှင့် နေပါသည် ” ဟု ရွှေဥမင် ဘုရား စကား ပြန်သည် ကို မင်း ဆရာတော် က - “ " ဪ ငါ ကား မကြောက် တတ် သူ ဖြစ် ခဲ့ပြီ ” ဟု နှလုံး ပိုက် တော် မူ သည် ။ ထို့နောက် ပါ ခဲ့ သည့် လှူ ရန် လက်ဆောင်များ ကို အသီးသီး မင်း ဆရာတော် လက် နှင့် ကိုင် ၍ - “ သင်္ကန်း ပါ ဘုရား ၊ အရှင်မဟာကဿပ ကို ဘုရားရှင်သည် ကပ်လှူ သော ဒု ကုဋ် နှစ်ထပ် သင်္ကန်း ) ကဲ့သို့ မွန်မြတ်သော မင်း ဧကရာဇ် လှူ ၍ ရသော ဝတ္ထု ( ပစ္စည်း ) ပါ ။ သံသရာ ကို ချီးမြှ င့် သ ဖြင့် သုံး ဆောင် တော် မူ ပါ ” ဟု လှူ သည် ကို လက် နှင့် ခံ ၍ - “ သာဓု - သာဓု ၊ ရွှေ စည်း ခုံ ကို လှူ ပါ၏ ” ဆို၍ ချထား သည် ။ ဤသို့လျှင် လူ လူ သမျှ ဝတ္ထု ကို ပင် ဤကဲ့သို့ ချည်း ဆို၍ ချ ထားသည်ကို မြင် ၍ - . “ ဪ ငါ ကား မင်း ဆရာ ( မင်း အ ကိုးကွယ် ခံ ) ဖြစ်၍ ငါ့ ပစ္စည်း ၌ - ရွံ ရှာ နိုး သ ဖြင့် ( ဝိနည်း သံသယ ရှိ၍ ) ဤသို့ ပြု ချေ သည် ” ဟု နှလုံး ပိုက် တော် မူ သည် ။ စိတ် မည်သို့မျှ ဒေါသ မရှိ ( စိတ် မန် ) ။ တရား ဖြင့် ပုံဖော် တုံ့ပြန်ခြင်း ရွှေဥမင် “ ဤ အရှင်မြတ် ဘုရား ( သည် သဘော မင်း ) ဧကရာဇ် ကား - ဆရာတော် ဖြစ်လျက် ကိုယ်တိုင် ငါ သို့ လာရောက်၍ ပူဇော် သက္ကာ ရ အ များ နှင့် ငါ့အား ပူဇော် သည် ။ ငါ ကား သူ ကဲ့သို့ ပူဇော် ရန် ဝတ္ထု မရှိသော ကြောင့် သူ့ အား မ ပူဇော် ရ ၊ ထို အရှင် သူ မြတ် အား ပစ္စည်း , ပရိသတ် ခြွေ ရံ ကို စွ န့်၍ တော နေခြင်း အကျိုး ငှာ မြတ်သော အနု သာ သ နီ ( ဆုံး မ ) စကား ဖြင့် ပူဇော် အံ ့ ” ဟု ( ရည်ရွယ်၍ ) ဆို တော် မူ သည် ။ ပစ္စည်း ၌ ရွံ ရှာ သည် ကို စွဲ ၍ မ ဆို ၊ တစ်နည်း လည်း - “ အလွန် ရ ခဲ လှ စွာ သော ရဟန်း သူ တော် အဖြစ် ကို ရပါ လျက် မင်း ဆရာတော် ခံ ၍ ( အ ခေါ် ခံ ၍ ) နေ ခြင်းသည် အကျိုးမရှိ ။ အကျိုးရှိ ရာ ကို ရှာ စေ အံ့ ” ဟု နှလုံး ပိုက် ၍ ဆို တော် မူ သည် ဟူ လို ၊ နဝမ အကြိမ်