## PAGE 151 ကြည့် လျှင် ထို - နောင်မှ ( ရွှေဥမင် ဆရာတော် ) စီရင် တော် မူ သည့် ဝိနည်း နိဿယ ကို တောင်း ၍ သည် “ ငါ စီရင် မျှ ( နှင့် သည့် ) ပင် နိဿယ နောက် သည် သား ကျယ် တို့ မှီ ရာ သည် ( အားကိုးရာ ။ သူ စီရင် ) သည့် ဖြစ် လောက် နိဿယ ပြီ ။ နှစ် ကား နည်း ကျဉ်း ရှိ သည် သ ဖြင့် ။ လောက အငြင်းအခုံ ဝယ် သာ ဘုရားနှစ်ဆူ ဖြစ်၍ ပြိုင် အကျိုးမရှိ ၍ ပွ င့် သော် ရာ သတ္တဝါ သကဲ့သို့ တို့၌ ရှိ သူ့ တော့မည် ဘုရား ” သာ ဟု သည် ( ၊ ငါ့ အောက်မေ့ ဘုရား သာ လျက် သည် ) ကိုယ် စီရင် ၎င်းနောက် သည့် နိဿယ အလုပ် ကို အ ကျွေး စေ တီ သူ ပြင် မှာ တော် မီး က ပူဇော်၍ ရွှေဥမင် ဘုရား ပြန် သို့ တော် မူ ကပ်၍ လေသည် ( အနီးသို့ ။ လာ၍ ) - သူတစ်ပါးကို “ ခင် ကြီး မ ပေးအပ် ( ဘုန်းကြီး ။ ပေးသော် ) တို့ ဝိနည်း သူ့ မှာ သူ သဒ္ဓါ သဒ္ဓါ ကို ၍ ဖျက် လှူ သော သည် ပစ္စည်း မည် ရ ကို ကား မ သုံး “ သဒ္ဓါ ဆောင် ဒေ ဘဲ ယျ မင်း ဝိ နိ ပါ ဆရာ တ ကိုယ်တိုင် ဒုက္ကဋ် ’ ကိုယ် လာ၍ ရှိသည် လှူ သည့် ( ပစ္စည်း အာ ပတ် ကို သင့် အား သည် ပါး ) မ နာ မဟုတ် သူ့ ရှေ့တွင် လော ။ ပင် အ ရွှေ ဘ ယ့် စည်း ကြောင့် ခုံ ကို လူ ဆိုသည်ကို ဘိ သနည်း - ။ ခင် ကြီး မ စောင့် မဟုတ် လော ” ( မ စောင့် ရှောက် မ ငဲ့ ညှာ ရာ မရောက် ပါ လော ) စစ်ကိုင်း “ သူ လေး တော် ထပ် ၊ ငါ ကြီး စောင့် ( သူ ၏ နေသော ။ သူ ) တော့ ကျောင်းတော် ဆရာတော် ကို သို့ ငါ သူ ဆုံး မ လိုက်သည် တော့ ဆရာတော် ။ သည် ဝင် က ဝံ့ အ ဝေ ပြန် လျှင် ကို လောက ( ဝယ် သီလ ဝိ အလွန် သော ဓ နီ ယောက်ျား ၌ ရွှေဥမင် က ( အာဂ အ ကြီး ယောက်ျား ဟု ဆို၏ ) ။ ဟု သာသနာ မိန့် တော် လင်္ကာ မူ သည် ရ ၌ ။ ရွယ် ] တူ ဟူ၏ ။ ) နှုတ်ဆက် သာသနာ ကြ ပြီးနောက် ဝင် အ ကျောင်းမှ ကျော် ဆရာတော်ဘုရားကြီး ဆင်း ၍ ပြန်သည် နှစ်ပါး တွင် ရွှေဥမင်ဆရာတော် သည် ဖက် လဲ တ က ကင်း လိုက်ပို့ ပြောဆို ရာ တောင်ဖီလာ ဆရာတော် က - “ မင်း ဆရာ “ ကျွန်ုပ် ဖြစ်၍ က ရှေ့က မင်း ဆရာ ကြွ သည် ဖြစ်ပေသည် ' ဟု ။ သူ ငါ့ က ရှင် ကာ ရှေ့က ထင် မည် ကြွ ပါ စိုး ” ၍ ဟု ဆို နှိ ခြင်းဖြစ်သည် မ့် ချ၍ ဆို၏ ။ ။ ရွှေဥမင် ကလည်း - “ ငါ့ ရှင် မင်း ဆရာ ဖြစ်ပေသည် ။ ရှေ့က ကြွ ပါ ” ဟု လျှောက် ၏ ။ “ မင်း ဆရာ ကို ပင် မ ခန့် မ ပုဂ္ဂိုလ် ညား ရှေ့က ကျော် နှစ်ပါး ကြွ ဘိ သည် ရှောင်တခင် ” ဟု ထင် ပြောဆိုသော ကြ မည် စိုး ၍ စကား ဖြစ်သည် စင် ။ လျက် သာသနာ ဝင် တွင် နှုတ် မင်္ဂ ပညာရှိ လာ မှတ်တမ်း သူတော်ကောင်း ကြီး အဖြစ် ကြီးများ တွင် ကျန်ရစ် ဖြစ် ခဲ့ တော် ၏ မူ ။ ကြသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ် ဦး ၏ ပြောဆို ပြုမူ ပုံ ၊ ယဉ် ကျေး စွာ ဆုံးမပုံ ၊ ဆုံး မ ခံရသူ ကလည်း ရို သေ ကျိုး နွံ စွာ လောကီ ဂုဏ်သိက္ခာကို မ ငဲ့ ဘဲ တောင်ဖီလာ လိုက်နာ ပုံ တို့မှာ ဆရာတော် ချီးကျူး ၍ လည်း မ ကုန် ထိုမှ နိုင်အောင် အ ပြန် ဂါ ရှိပါပေသည် မ ဝါ သီ ရွာ ။ နေ မင်း ဆရာ အဖြစ် ကို ရှက် ရွံ့ တော် မူ သ ဖြင့် ဆီး တော မင်း ဝံ တောင်ရိုး ( ယခု စစ်ကိုင်းတောင် ) အရှေ့ ချောက် ကြား နဝမ အကြိမ် ## PAGE 152 တောင်ဖီလာ တော ရ ၌ အ ရ ည ကင် ခို ဝင် တော်မူ၏ ။ သက်တော် ၆ ဝ - ပြည့် သော သက္ကရာဇ် တစ်ထောင် ပြည့်နှစ် တပေါင်းလ ပြည့် နေ့ ဖြစ်လေသည် ။ ဟု အပြိုင်အဆိုင် ညီနောင် မင်း ရှာ နှစ်ပါး ကြ ရာ သာလွန် လည်း ဆရာတော်အား မင်း ညီတော် မင်းရဲကျော်စွာ “ အ လျင် ဖူး တွေ့ရ တွေ့ရ သူ ၍ ကျောင်းဆောက် လေး ထပ် ဇေ တ မည် ဝန် ’ ရွှေ တည်ထား ကျောင်း ကိုးကွယ် ဆောက် ၏ လှူ ။ ရသည် တစ်လ ။ လေးကြိမ် ဆရာတော်သည် နတ် များ ၁၀၀၃- ဆွမ်းကပ် ခုနှစ်တွင် ကြသည် ဘုရား ဟု ဆိုသည် တစ်ဆူ ။ လည်း သတို့သမီး ကလေး နှင့် တစ်ညတာ အပျက် တောင်ဖီလာ တစ်ခုသည် မ တော ယုံကြည် ရ ၌ ဆရာတော် နိုင် လောက်အောင် သီတင်းသုံး အံ့ဖွယ် တော် မူ သ စဉ် ရဲ တွေ့ကြုံ ဖြစ်ခဲ့ ၏ ရသော ။ လောက၌ အဖြစ် မည် သည့် အလုပ် မ ဆို မ မျှော် လင့် သော အခက်အခဲများ ပေါ်ပေါက်လာ တတ် ၏ ။ ထို အခက်အခဲများ သည် “ ညောင်ရေ အိုး မှ မီး ထ တောက် ” ဟူ သကဲ့သို့ မည်သို့မျှ ဖြစ်လာ လိမ့် မည်ဟု မ မကြာမီ ထင် စ ပင် ကောင်းသော မ မျှော် လင့် ဌာန ခဲ့သော ကလည်း အခက်အခဲ ထွက်လာ တစ်ခုသည် တတ် ပေ မ ၏ ထင် ။ စ ဆရာတော် ကောင်းသော တော ဌာနမှ ရ ထွက်၍ ထွက် ပေါ်လာ စစ်ကိုင်း ခဲ့သည် ၊ ကို ပင်းယ ရင်ဆိုင် ၊ ရ၏ အင်းဝ ။ တစ် ကြော တွင် ထိုအချိန်က မိုး လွန်စွာ ခေါင် ခဲ့ ၏ ။ တစ် တိုင်း တစ် ပြည်လုံး ရိ ရှား ငတ် မွတ် ကြ၏ ။ မတရားမှုများ ပွား စီး ၏ ။ အချိန်အခါ မဲ့ မ သွားလာ တစ်ခုသော ရဲ ကြ ။ နေဝင် ဖျိုး ဖျ အ ကာလ အချိန် မဲ့ တွင်မှ ဆံပင် ဖား လျား အဝတ်အစား အ စုပ် အပြတ် နှင့် ဒကာမ ကလေး တစ်ယောက် တောင်ဖီလာ တောရကျောင်း ဆီသို့ အ မော တ တခြား ကော စီ ဖြစ်နေ၏ ပြေး လာ ။ ဆရာတော်သည် နေ၏ ။ ရုပ်ရည် တောင် သနား ကျ က မား ရေ ခံ ၊ ရန် ရုပ် တူး လက္ခဏာ ထားသော နှင့် ကန် အဝတ်အစား အနီး လမ်းလျှောက် သည် နေရာမှ ဘုရား ဝတ်ပြု ရန် ဟန် ပြင် ခိုက် “ ကယ် တော် မူ ပါ ဆရာတော်ဘုရား ” အသံ နှင့် ဖက် ဒကာမ တော့ ရုပ် မ သွင် ယောင် ကို ပြု ပြေး ပြု ထင်ထင် ဝင်လာ မြင်နေ ၏ ။ နေဝင် ရ၏ ။ သွားသော်လည်း “ အင်း ..... ဒုက္ခ ပါ လရောင် တ ကား ” ကလေး ဟု ဆရာတော် ရှိနေ၍ ညည်း တွား “ တ ခိုက် ပ ည့် - တော် မ လမ်းခရီး အကြားမှာ ဒုက္ခတွေ့ လာ၍ ဆရာတော် ကျောင်းမှာ နေ ပါ ရ စေ ဘုရား ” ဟု ငို ၍ လျှောက် ၏ ။ ဆရာတော် မှာ ဒုက္ခသည် အား ညအခါ တောတောင် ကြီး အတွင်း “ ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ နှင် လွှတ် ရ အခက် လက်ခံ ဒကာမ ရ နေ၍ အခက် ဘယ်မှာ ဖြစ်နေသည် ဖြစ်မည် ။ လဲ ” ဟု နှုတ် က ပင် ထွက် လိုက် ရသော်လည်း လုံးဝ ရှောင် ၍ မ ရ နိုင်သည် ကို ကား သိ နေ သ ဖြင့် အကြံ ရ ခက် နေ လေသည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 153 အားကိုး “ လွန်း တစ်ညတာ သော အမူအရာ ပါ ဘုရား ” ကို ဟူသော ဆောင် နေ ဒကာမ ပြန် ၏ ကလေး၏ ။ အသံ မှာ မျက်ရည် နှင့် အတူ အကြံ တစ်ခု ဆရာတော်သည် ရ ကာ စိတ် သက်သာ အတန်ကြာ သွားသော စကား အမူအရာ ဆိတ် ၍ ဖြင့် သက်ပြင်း ကျောင်း ချ စ မြင် ကာ ( အပြင်ဘက် စဉ်း စားပြီး စင်္ကြံ နေ၏ ) ။ ၌ အိပ် ရန် ခွင့် ပြု ရ လေ တော့သည် ။ ဆရာတော် ကား နေရာပေး ညွှန် ပြီးနောက် တောင်ဖီလာ စေ တီ ရင်ပြင် တွင် ဘုရား ဝတ် ပြု၍ တောင် စောင့် နတ်တို့ အား အ မျှဝေ မေတ္တာ ပို ့ နေ လေ တော့သည် ။ မမှန် တော့ ကျောင်း ပေ ။ နောက်ဆုံး ငယ် သို့ မ ပြန် ကျောင်း လည်း ခက် ကလေး , ပြန် သို့ လည်း ပြန် ခက် ကြွ ကာ ဖြစ် “ ဒကာမ နေ၍ စင်္ကြံ အဲဒီမှာ ခြေလှမ်းများ အိပ် လေ အ ” ဟု ကျ တုံး ပွား တိတိ လေ၏ ။ စိတ် ပြောဆို ကား ကာ ခါတိုင်း တံခါး မင်း ကဲ့သို့ တုပ် မ ကြည် ကို ချ၍ ။ ထွက်လေ ကျောင်း ဝင် ကလေး လေ လည်း အတွင်း၌ ပို၍ ကမ္မဋ္ဌာန်း မြန် နေ၏ ။ ဘာဝနာ ဖြစ်သမျှ အကြောင်း အ ကောင်း ချည်း ဟု ဖြေ ဆည် ကာ မီး အိမ်လေးကို ထွန်း ညှိ ၍ ကျောင်း ခန်း ကလေး အလယ် ဝိနည်း ၌ ချိတ်ဆွဲ ထား ရ၏ ။ ဤ ည တွင် လုံးဝ မ အိပ်စက် မိ စေရန် သတိ ကို ဆောင်ထား ရ၏ ။ တော် က - “ တစ် မိုး တစ်ရံ တည်း ၌ ဒကာမ နှင့် အတူ မအိပ် ကောင်း ' ။ အကျိုးကို “ သင် သာ လာ၍ ရှုမြင် ငါ ၍ ညလုံးပေါက် တစ်ညလုံး တရား တရား ရှု ရှု ရ မှတ်ရန် ပေသည် ” ပြင်ဆင် ဟု ဖြေ ရ၏ ဆည် ။ တရား အား တင်း ရှု မှတ် လျက် ရာ၌ အခက်အခဲ တစ်ခုခု တွေ့ရ တိုင်း တစ်ဆင့် တစ်ဆင့် အောင်မြင် တိုးတက် စေသည် မှန်သော်လည်း ထို အခက်အခဲကို ကျော်လွှား ရ သည်မှာ ကား လွယ်ကူ လှသည် မဟုတ်ချေ ။ ခန္တီ မြေ က တုတ် တော င့် တင်း မှ သာ ဖြစ်နိုင် ပေသည် ။ ကြား ရ၏ ဆရာတော် ။ ဒကာမ တရား ကလေးမှာ ရှု မှတ် ကြောက် ၍ သမာဓိ လွန်း ရ စ အချိန်မှာ ချမ်း လွန်း ပင် ၍ . တံခါးကို ကျောင်း လက်ဝါး ထဲသို့ အိပ် နှင့် ခွင့် ပုတ် ပြုရန် သံ ခိုက် ခိုက် တုန် သော အသံ ဖြင့် အသနားခံ လာ ၏ ။ အမျိုးမျိုး စဉ်း စား သော်လည်း ဒုက္ခိတ သတ္တဝါ ဆရာတော် နှင့် ကား ကရုဏာ ကျောင်း စိတ် စ တို့သည် မြင် သို့ ထွက်၍ အလေးချိန် တရား လျှာ ထိုင် ရ ညီ လေ၏ နေ၍ ။ အိပ် ခွင့် ပြု ရ ပြန် လေသည် ။ မကြာမီ “ နင် ..... မအိပ် အဲဒီမှာ ဝံ့ ဆို၍ နေ ၊ အ နောက်ထပ် ထဲသို့ ပြန်ဝင် လျှာ လာ မ ရှည် ရ ပြန် နှင့် ၏ ” ။ ဟုလည်း . ထော င့် ချိုး တွင် နေရာ ချ ရင်း က တုန် က ရီ အား တင်း ထားသော အသံ မာ ဖြင့် မိန့် တော်မူ၏ ။ ဒကာမ ကလေး ကား စုပ် ပြဲ နေသော အင်္ကျီ နှင့် ရင်ကွဲ ထဘီ ကလေးကို ဟို လှ ည့် သည် လှ ည့် ဖုံး ဖိ ရင်း ကျောင်း ကလေး မ ထော ကလေး၏ င့် ကွေး ၌ မျက်လုံး ကုပ် ၍ ကဲ့သို့ နေ ရ ရှာ ၏ ရွှန်း ။ စို လဲ့ ပြည် နေသော သော အ မျက်လုံး သား ၊ ဖွံ့ ရွဲ ထွား ကြီးများ သော မှာ အရွယ်တွင် ထွန်း ညှိ ထားသော သ မင် မီး ရောင် ဆရာတော် မှိန် မှိန် အောက်တွင် ကား မျက်နှာလွှဲ မ ကြည့် ကာ သော်လည်း ကျော မြင် ပေးနေ လျက် ရာ ယူ၍ သား . ဖြစ်နေ ထွက်လေ ရ၏ ။ ဝင် လေ ကို သာ ပွတ် ကြိုး ဆွဲ သကဲ့သို့ ရှု နေ ရ၏ ။ တုံး လုံး လှဲ ခြင်း ၊ လမ်းလျှောက် ခြင်း ပြု လို သော်လည်း နဝမ အကြိမ်